XXXX v XXXX (BJ-A73KJ-153-10/2023)

Mahkamah mendapati wujud 2 versi yang bertentangan berkenaan bagaimana kemalangan berlaku. Maka, bagi menentukan versi yang lebih berkemungkinan (inherently probable) mahkamah perlu mengambil kira versi tersebut berdasarkan versi yang diplidkan yang mana keterangan-keterangan seperti gambar tempat kejadian, rajah kasar, sukatan tempat kemalangan dan kerosakan kenderaan yang terlibat boleh digunakan sebagai petunjuk dan panduan bagi menguji keterangan pihak-pihak. ANALISA & DAPATAN MAHKAMAH [7] Bersandarkan kepada keterangan dan eksibit yang dikemukakan, adalah jelas bahawa Plantif berjaya membuktikan bahawa kemalangan yang berlaku terjadi akibat kecuaian Defendan. Sepanjang kes Plantif berlansung, seramai 3 saksi iaitu Plantif (SP1) dan Bapa Plantif (SP2) dan Pegawai Penyiasat (SP3) telah dipanggil memberikan keterangan. Manakala sepanjang kes Defendan berlansung hanya Defendan sahaja ditampilkan sebagai saksi (SD1). [8] Bagi memutuskan isu liabiliti, Mahkamah tidak boleh membahagikan liabiliti sama rata di antara kedua-dua pihak berdasarkan versi bercanggah yang diberikan mereka. Mahkamah perlu memutuskan versi mana yang amat berkemungkinan (proable). Sesungguhnya, hal ini telah ditegaskan dalam kes NOORIANTI BTE ZAINOL ABIDIN & ORS V. TANG LEI NGE [1990] 2 MLJ 242 seperti berikut: “It has also been said that a trial Judge should not approach the case upon the basis of deciding which of the two conflicting stories he should believe but rather on the basis of considering which version is inherently probable or improbable”. Mahkamah juga merujuk kes MOHD ISMAIL JAMALUDDIN V. LAI KOK KIANG [2014] 1 LNS 1060 di mana Mahkamah memutuskan seperti berikut: “...walaupun pihak Defendan bergantung pada keterangan SP1 bagi menunjukkan bahawa Defendan tidak bertanggungjawab sepenuhnya terhadap kemalangan tersebut, namun mahkamah di peringkat ini tidak terikat dengan keputusan atau konklusi yang dibuat oleh SP1 ini. Mahkamah ini tidak akan sama sekali dengan izin will wash its hands of the case and simply hold that both are equally to be blame melainkan keterangan jelas menunjukkan sedemikian. Jelas pada hakikatnya, di dalam kes ini keterangan lisan dan keterangan dokumentasi nyata memihak kepada pihak Plaintif.” [9] Mahkamah mendapati isu utama dalam kes ini adalah sama ada Defendan telah dari arah belakang melanggar Plantif yang sedang berjalan seperti yang diplid dalam penyataan tuntutan dan menerusi keterangan SP1 di mahkamah ini. Manakala Defendan menyatakan beliau telah melanggar Plantif yang ketika itu cuai melintas dari kiri ke kanan secara bahaya tanpa memberikan hak laluan jalan tersebut. [10] Dalam memutuskan isu liabiliti, Mahkamah mendapati keterangan SP3 sebagai saksi bebas adalah penting. Namun begitu, adalah perlu diketahui SP3 adalah pegawai penyiasat warisan yang hadir ke Mahkamah memberikan keterangan. Beliau memberikan keterangan berdasarkan segala butiran yang dicatitkan dalam kertas siasatan oleh pegawai penyiasat terdahulu yang telah bersara. Berikut adalah keterangan beliau: a) IO telah melukis rajah kasar dan kunci di tempat kejadian (m/s 9 Ikatan B), IO telah berjumpa dan mengambil keterangan pihak-pihak yang terlibat. Gambar kenderaan Defendan & diri Plantif dan gambar tempat kejadian telah diambil oleh jurugambar (m/s 11-14 Ikatan B). Manakala gambar tempat kejadian (m/s 15-17 Ikatan B) adalah bukan dirakam oleh IO dan tiada dalam kertas siasatan. SP1 menyatakan bahawa Keputusan kes adalah Refer to Majistret (RTM). b) Laporan Polis Defendan dibuat pada hari kemalangan berlaku 16.11.2021 jam 3.30 petang dan rakaman percakapan telah dibuat pada hari yang sama. SP3 telah mengesahkan arah perjalanan motorsikal Plantif adalah dari arah Kampung Sepakat menuju ke Shell. SP3 menyatakan jika dirujuk rajah kasar arah pergerakan Defendan dari atas ke bawah di mana Shell berada di bahagian bawah dan jika dirujuk gambar tempat kejadian m/s 12 Ikatan B Kampung Sepakat adalah berada di atas. SP3 juga tidak bersetuju kemalangan berlaku di A2 rajah kasar. SP3 turut mengesahkan bahawa dalam rakaman percakapan Defendan tidak dinyatakan sama ada Defendan telah menunggang secara melawan arus. c) SP3 mengesahkan versi Defendan adalah lebih tepat memandangkan laporan polis adalah dibuat segera namun SP3 juga tidak menafikan laporan polis Plantif juga tepat.

Dalam meneliti keterangan SP3 secara keselurahan ianya perlu diselaraskan dengan pertimbagan cermat ke atas keterangan SP1 yang merupakan Plantif sendiri. Berikut adalah keterangan beliau: a) Beliau telah dilanggar oleh motorsikal yang ditunggang Defendan dari arah belakang di tandaan X pada rajah kasar. Kemudian beliau telah pengsan dan dibawa ke Hospital bagi menerima rawatan selama 3 hari. SP1 memaklumkan bahawa beliau berjalan melawan arus dan beliau ada mendengar bunyi motorsikal yang kuat dari arah belakangnya dan secara tiba-tiba telah dilanggar Defendan.

Berdasarkan keterangan SP3 dan SP1, Mahkamah mendapati adalah jelas bahawa Plantif berjaya untuk melepaskan beban bukti untuk membuktikan bahawa dakwaannya bahawa beliau telah dilanggar dari arah belakang oleh Defendan adalah lebih berkemungkinan dan adalah amat tidak berkemungkinan kemalangan berlaku di A2 pada rajah kasar. Hal ini kerana keterangan SD1 iaitu Defendan adalah: Saya sedang dalam perjalanan menuju ke shell berhampiran Mcdonald dari arah Kampung Sepakat. Saya sedang menunggang di jalan yang lurus apabila seorang pejalan kaki melintas dari arah kiri ke kanan di hadapan saya. Oleh kerana jarak yang terlalu dekat, saya tidak dapat elak dan terlanggar beliau. Hal ini kerana SP3 menyatakan jika dirujuk rajah kasar arah pergerakan Defendan dari atas ke bawah di mana Shell berada di bahagian bawah dan jika dirujuk gambar tempat kejadian m/s 12 Ikatan B Kampung Sepakat adalah berada di atas. Dalam hal ini, Mahkamah mendapati Plantif telah dilanggar di tepi bahu jalan seperti di tandaan X rajah kasar dan gambar m/s 12 adalah versi yang amat berkemungkinan berbanding versi Defendan di mana Mahkamah mendapati SD1 tidak diminta untuk menandakan tempat kemalangan di Rajah Kasar. [13] Berdasarkan keterangan SP1 dan SP3 serta keterangan-keterangan dokumentar tersebut, inferens yang boleh dibuat Mahkamah ini adalah Defendan menunggang secara melawan arus aliran trafik sekaligus meletakkan dirinya dan pengguna jalan raya dalam keadaan bahaya. Mahkamah mendapati Plantif tidak menyumbang kepada kecuaian kerana tandaan X adalah bukan laluan sah motorsikal Defendan dan Plantif tidak dihalang untuk berada di situ. Mahkamah juga mendapati ini bukan kali pertama Plantif berjalan kaki di situ sewaktu perjalanan pulang dari sekolah dan tidak pernah dilanggar oleh sesiapa. Malah beliau mengakui berjalan dalam aliran melawan arus, yang mana Mahkamah berpendapat Plantif mengambil langkah berjaga-jaga bagi memastikan tiada kenderaan bergerak dari arah belakangnya di samping mengambil perhatian kenderaan yang berada di hadapannya demi mengelak sebarang pertembungan. [14] Selanjutnya, kedua-dua mereka ini telah membuat laporan polis dan memberikan keterangan seperti yang dinyatakan dalam laporan polis. Mahkamah mendapati Laporan Polis Plantif hanya dibuat selepas seminggu kemalangan berlaku manakala Laporan Polis Defendan telah dibuat pada hari yang sama hari kemalangan di mana ianya dibuat jauh lebih awal daripada Plantif. Dalam hal ini Mahkamah berpendapat adalah tidak dinafikan laporan polis yang dibuat awal pada hari kemalangan oleh mana-mana mangsa kemalangan adalah lebih tepat kerana lebih segar di ingatan. Namun begitu, Mahkamah tidak boleh hanya bergantung kepada dokumen tersebut sahaja bagi membuat dapatan keseluruhan. Maka bagi menjamin ketepatan mahupun kebenaran laporan polis, maka siasatan lanjut mesti dilakukan pegawai penyiasat seperti melalui rakam percakapan mangsa, pergi ke tempat kemalangan, menyiasat kerosakan kenderaan terlibat, melakar rajah kasar tempat kemalangan dan lain-lain lagi. Mahkamah bersetuju dengan keterangan SP3 bahawa Laporan Polis Plantif adalah tepat sungguhpun jarak masa seminggu Plantif untuk membuat laporan polis disebabkan menghadapi kecederaan dan dirawat di hospital beberapa hari adalah diterima Mahkamah. [15] Tambahan itu, Mahkamah turut mendapati gambar kerosakan motorsikal yang dikemukakan seperti di m/s 13-14 Ikatan B adalah tidak jelas untuk penelitian Mahkamah ini dan hanya dapat bergantung dengan keterangan SD1 dan laporan polisnya iaitu kerosakan coverset hadapan, fork hadapan bengkok, pedal kiri dan kanan bengkok, dan handle rosak. Dalam hal ini Mahkamah berpendapat kerosakan sebegini juga amat berkemungkinan berpadanan dengan versi Plantif. Malah Keterangan SD1 bahawa beliau menunggang motorsikal pada kelajuan 30km/jam adalah gagal dibuktikan berdasarkan kerosakan yang dialami motorsikal tersebut. Mahkamah mendapati jarak A5-A6 adalah hanya 2.0 meter berbanding jarak laluan yang lain, maka dalam keadaan tersebut Defendan sepatutnya menunggang motosikal dengan lebih berhati-hati dalam kelajuan yang amat minima. Hal ini kerana tindakan Defendan menunggang motorsikal dalam arah melawan arus aliran trafik adalah jelas beliau mencipta situasi bahaya. Sekiranya motorsikal ditunggang pada kelajuan 30 km/jam dan memberi sepenuh perhatian ke arah hadapan terutamanya apabila tiada apa halangan yang mengganggu penglihatan Defendan, maka Mahkamah berpendapat beliau berkesempatan untuk mengambil apa-apa tindakan lanjut bagi mengelak daripada melanggar Plantif. [16] Semua pihak sedia maklum, Defendan kini mempunyai beban keterangan untuk menyangkal segala keterangan yang telah dikemukakan dan dibuktikan oleh Plantif. Prinsip undang-undang mantap ini telah ditegaskan dalam kes MUHAMMAD HANIF ZAZALI V. MUHAMMAD HALIMI BAKAR & ANOR [2022] CLJU 268 yang memutuskan seperti berikut: [11] Begitu juga dalam kes Keruntum Sdn Bhd v. The Director of Forest & Ors [2018] 4 CLJ 145; [2017] 3 MLJ 281: “[78] It is settled law that the burden of proof rests throughout the trial on the party on whom the burden lies. Where a party on whom the burden of proof lies, has discharged it, then the evidential burden shifts to the other party (see UN Pandey v. Flotel Marco Polo Pte Ltd [1978] CLJU 223; [1978] 1 LNS 223; [1980] 1 MLJ 4). When the burden shifts to the other party, it can be discharged by cross-examination of witnesses of the party on whom the burden of proof lies or by calling witnesses or by giving evidence himself or by a combination of the different methods. See Tan Kim Khuan v. Tan Kee Kiat (M) Sdn Bhd [1998] 1 CLJ SUPP 147; [1998] 1 MLJ 697. [79] The findings made by the learned trial judge are mainly findings of facts and he gave credible reasons for his findings. He had the benefit of hearing testimonies and observing the demeanour of the witnesses. Those findings of facts were affirmed by the Court of Appeal. It would need very clear and convincing reasoning to justify us to reverse what has already been decided. We have looked at those findings of facts by the learned trial judge and the detail reasons given by him and we are satisfied that, on the facts of the case, any reasonable tribunal would have made similar findings”. [17] Oleh yang demikian, Mahkamah meneliti keselurahan keterangan yang dikemukakan Defendan pada tahap imbangan kebarangkalian tetapi Mahkamah mendapati Defendan gagal menyangkal keterangan bahawa motornya ditunggang secara melawan arus aliran trafik sehingga menyebabkan beliau melanggar Plantif dari arah belakang. Hal ini demikian, semasa pemeriksaan utama Defendan gagal menunjukkan di mana lokasi kejadian berlaku menurut arah perjalanan beliau? di mana kedudukan Shell mahupun Kampung Sepakat pada rajah kasar? Manakala semasa pemeriksaan balas SD1 beliau telah memberikan keterangan berikut pula: J: dari kampung sepakat hendak ke shell, ini jalan saya balik rumah. J: kampung sepakat sebelah kanan dan shell kiri. (dari keluar sekolah) J: saya tidak pusing kiri terus sebab tak perasan minyak saya habis J: saya masuk kpg sepakat dan kemudian saya keluar semula J: kemalangan berlaku 1.25 ptg dalam lap polis hanya anggaran sahaja J: tidak setuju kemalangan berlaku pada 1.10 ptg J: tidak setuju saya lawan arus dan langgar ptf

Malah memburukkan kes Defendan lagi, Mahkamah mendapati versi Defendan bahawa Plantif sedang melintas jalan adalah tidak berkemungkinan kerana isu ini tidak dibangkitkan dan/atau dicadangkan kepada Plantif semasa pemeriksaan balas SP1. Mahkamah mendapati tiada sebarang soalan ditanya kepada SP1 sama ada beliau sedang melintas jalan tersebut pada masa kemalangan. Peguamcara Defendan juga tidak menyoal balas SP1 mahupun menampilkan saksi doktor berkenaan kecederaan yang dialami akibat kemalangan tersebut yang mana berdasarkan laporan perubatan (m/s 18 Ikatan B) kecederaan yang dialami Plantif adalah tertumpu pada bahagian kanan atas badan. Isu-isu ini sepatutnya dibangkitkan dan dikemukakan semasa perbicaraan bagi mencabar versi Plantif dan bukannya di platfom hujahan bertulis. [19] Berdasarkan kepada alasan-alasan di atas, maka adalah diputuskan Defendan sebagai penunggang motorsikal adalah cuai 100% dalam kemalangan ini apabila telah melanggar Plantif yang sedang berjalan dari arah belakang dalam keadaan melawan arus aliran trafik, maka tuntutan Plantif terhadap Defendan dibenarkan dengan kos mengikut skala. B. Kuantum (atas dasar 100%)

Gantirugi am [20] Mahkamah berpendapat jumlah gantirugi am yang tepat yang perlu dibayar kepada Plantif adalah sesuatu yang mustahil untuk dicapai. Akan tetapi jumlah gantirugi am yang diberikan perlulah munasabah agar ianya dilihat berpadanan dengan kesesangaraan dan kesakitan yang dihadapi oleh Plantif. Namun sekiranya jumlah gantirugi yang keterlaluan tinggi akan meyebabkan ketidakadilan kepada Defendan. Sehubungan itu, amat baik bagi Mahkamah ini merujuk kepada Compendium on Personal Injury Awards Revised (setakat 6 Julai 2018) dan otoriti kes duluan yang telah diputuskan di samping hujahan pihak-pihak dalam kes ini. [21] Pekara ini adalah bertepatan dengan apa yang telah dinyatakan dalam kes ABDUL WAFFIY WAHUBBI & ANOR V. AK NAZARUDDIN AHMAD [2017] 5 LNS 52 bahawa: [39] It is axiomatic and imperative that when awarding damages for pain and suffering for personal injuries, the court must endeavour to ensure that the sum awarded falls within the range as stipulated in the Compendium and it would be wrong for trial courts to ignore the range of damages as recommended in the Compendium and to pluck a quantum from the air and make an award for a particular injury which does not resonate with the range in the Compendium. [40] I would also venture to say that it is the duty of counsel on both sides to guide the court to make an award which falls within the range as provided in the Compendium. Of course, even then there has to be medical evidence to support an award which leans towards either the higher or lower end of the range. Having said that, I do accept that the Compendium is not a statutory code but only a guideline which does not fetter the court's discretion and that the court is, subject to exceptional factual circumstances, at liberty to depart from the Compendium. [22] Dalam kes ini, pihak-pihak telah bersetuju bahawa Laporan Perubatan tidak ditanda sebagai Eksibit dan tertakluk kepada hujahan pihak-pihak sebagaimana dimaklumkan kepada Mahkamah pada hari perbicaraan. Dokumen berkenaan dengan tuntutan Plantif bagi gantirugi am adalah berdasarkan laporan perubatan seperti berikut: a) Laporan Sri Kota Specialist Medical Centre bertarikh 8.6.2023 di m/s 18- Ikatan B, m/s 1- Ikatan C & m/s 3- Ikatan D; b) Laporan Pakar Plantif bertarikh 18.8.2023 di m/s 20 - Ikatan B; dan c) Laporan Pakar Defendan di m/s 1 - Ikatan E [23] Berdasarkan Laporan Perubatan Sri Kota dan Laporan Pakar Plantif, Mahkamah mendapati Plantif telah mengalami kecederaan berikut: i. Deep abrasion wound over right elbow (laporan perubatan) Jumlah dibenarkan RM 5,000.00 rujukan: LIM SIL HAO v. SELVARAJAH PERUMAL [2021] CLJU 1141 & BAR Council Revised Compendium ii. Comminuted fracture neck of humerus (laporan perubatan) Jumlah dibenarkan RM 18,000.00 rujukan: MIMI LIM V SHUKRIAH BT SA'AD [2007] 1 PIR [36] DAN HILDA A/P SANDIAVOO & ANOR V LEONG PUI YEE [2011] 2 PIR [70] & BAR Council Revised Compendium iii. Cerebral concussion- (laporan perubatan) Jumlah dibenarkan RM 6,000.00 rujukan: MUHAMMAD FAIZAL ZUHAIRI & SATU LAGI V. NAGARAJAH PARMASIVAM & SATU LAGI [2023] PILRU 19 & BAR Council Revised Compendium iv. 2 x hypertrophic surgical scars on right shoulder – 4.5cm, 3cm – (laporan pakar) Jumlah dibenarkan RM 5,000.00 v. 2 x abrasion scars right elbow – 3cm, 7cm (laporan pakar) Jumlah dibenarkan RM 5,000.00 rujukan: MOHAMMED SYUFIAN MOHD NOR V. NG ENG CHENG [2015] 5 LNS 78 DAN KOH ENG TAN V. LIM LONG CHAN [2012] 5 LNS 112 & BAR Council Revised Compendium vi. Muscle Wasting – 1 cm right arm (laporan pakar) Jumlah dibenarkan RM 3,000.00 rujukan: SHATIS NAIR RAVINDRAN NAIR V. NESASELVAM MUTHUSAMY [2024] CLJU 893 & BAR Council Revised Compendium [24] Dapatan berkenaan Scars dan Muscle Wasting boleh diperhatikan dalam Laporan Pakar Plantif m/s 28 Ikatan B. Malah kesan parut ini turut disahkan dalam Laporan Pakar Defendan dan Plantif mengalami kesukaran reduced abduction dan reduced forward flexion di bahu kanan. Mahkamah berpendapat jumlah gantirugi am bagi kecederaan iv shingga vi adalah berpatutan mengambil kira bahawa Plantif remaja perempuan berumur 15 tahun pada masa kemalangan dan sedikit sebanyak memberikan kesan ke atas dirinya malah membataskan pergerakan ketika bersukan atau melakukan aktiviti lasak. JUMLAH KESELURUHAN GANTI RUGI AM: RM 42,000.00

(ii) Gantirugi Khas [25] Adalah menjadi undang-undang mantap bahawa plantif perlu membuktikan dengan ketat apa jua ganti rugi khas yang dituntut. Mahkamah merujuk kepada kes Inggeris tersohor BONHAM CARTER V. HYDE PARK HOTEL [1948] WN 89 yang acapkali telah dirujuk oleh mahkamah-mahkamah tertinggi mahupun mahkamah-mahkamah rendah di Malaysia yang memutuskan bahawa: Plaintiff must understand that if they bring actions for damages it is for them to prove their damages; it is not enough to write down the particulars, and so to speak, throw them at the head of the court, saying, "This is what I have lost, I ask you to give me these damages". They have to prove it. [26] Berpandukan kepada otoriti tersebut, berikut adalah gantirugi khas yang dibenarkan: PEKARA JUMLAH (RM)

Laporan JPJ 00 Laporan Perubatan Sri Kota Specialist Centre 250.00 Laporan Doktor Pakar Plantif 866.35 Bayaran fisioterapi 1920.00 Kesakitan dan penderitaan semasa pembedahan kedua (pengeluaran implant) rujukan: LIM ENG SENG @ LIM TIAU CHEN V. PRASANTH ANNAMALAI [2024] CLJU 630 5,000.00 Kerosakkan kepada pakaian, kasut dan jam tangan rujukan: MOHD FADZIL SAADON & SATU LAGI LWN. MOHD IZAAT AZAMAN & SATU LAGI [2015] PILRU 40 200.00 JUMLAH KESELURUHAN RM 8,246.35 [27] Mahkamah mengambil maklum bahawa berdasarkan Laporan Pakar Plantif dan Laporan Pakar Defendan, rawatan fisioterapi adalah diperlukan oleh Plantif. Mahkamah membenarkan awad ini diberikan berdasarkan keperluan kepada rawatan ini bagi pemulihan kecederaan yang dialami oleh Plantif seperti yang disyorkan di dalam Laporan Pakar. Akan tetapi, Mahkamah mendapati resit kos rawatan tersebut adalah RM 540 berdasarkan resit di m/s 47 Ikatan B dan soalan & jawapan no.18 penyata saksi SP1. Namun tiada keterangan lanjut samada Plantif telah selesai menjalani rawatan tersebut atau masih meneruskan rawatan. Pekara ini juga tidak dibangkitkan dalam hujahan Plantif. Mahkamah berpendapat, setelah meneliti cadangan Pakar Plantif dan Pakar Defendan adalah munasabah bagi Mahkamah ini membenarkan awad RM 1920 (RM 80 x 2 kali seminggu bagi tempoh 3 bulan) mengambil kira juga Plantif menunjukkan bahawa beliau ada menghadiri rawatan fisioterapi bagi pemulihan kecederaan seperti yang dinyatakan dalam kedua – dua laporan pakar. C. Faedah & Kos [28] Mahkamah merujuk kepada Aturan 42 Kaedah 12A KKM 2012 yang mana kecuali yang dipersetujui pihak-pihak, kadar faedah bagi awad mahkamah ditentukan oleh YAA Ketua Hakim Negara yang mana menurut Arahan Amalan Bil. 1 Tahun 2012 iaitu kadar faedah yang ditetapkan adalah sebanyak 5% setahun yang berkuat kuasa bermula 1 Ogos 2012. Berikut adalah faedah yang dibenarkan:

faedah pada kadar 2.5% setahun atas ganti rugi khas yang dikira dari tarikh kemalangan hingga tarikh penghakiman;

(ii) faedah pada kadar 5% atas jumlah penghakiman dari tarikh penghakiman hingga tarikh penyelesaian penuh; Seterusnya kos mengikut skala di mana kos perlu dibayar Defendan kepada Plantif. Bertarikh pada 29 September 2024 Disediakan oleh: SITI HAJAR BINTI ALI Majistret Mahkamah Majistret Kuala Selangor Peguamcara Plantif --- Saleha Tahir & Partners Peguamcara Defendan --- Othman Hashim & Co.