Yan AI Hong v Skt Construction Sdn. Bhd. (DA-A52NCvC-29-07/2023)

Sama ada plaintif berhak menuntut gantirugi kelewatan selama 1,775 hari bagi penyerahan pemilikan kosong berjumlah RM189,657.53 daripada defendan?

Sama ada plaintif berhak menuntut gantirugi kelewatan selama 1,657 hari bagi kesiapan fasiliti awam berjumlah RM35,409.86 daripada defendan?

Sama ada plaintif telah menyumbang kelewatan tersebut dengan membuat kerja-kerja variasi dalam Hartanah tersebut pada sekitar tahun 2017 ? Jika ada, sama ada defendan berhak untuk mendapatkan perintah deklarasi bahawa plaintif yang memungkiri perjanjian jual beli tersebut ?

Sama ada defendan berhak untuk menuntut kelewatan selama 31 hari berjumlah RM331.23 dengan plaintif dalam membuat bayaran mengikut perjanjian jual beli tersebut ?

Sama ada defendan berhak menuntut baki harga jual beli sebanyak RM29,250.00 dan faedah lewat bayar dengan plaintif (selepas pihak defendan mengakui bahawa RM48,750.00 dibayar ke dalam akaun defendan) ? [ 10 ] Plaintif dalam keterangannya jelas mengatakan tentang kelewatan dalam penyerahan milikan kosong Hartanah tersebut dan kesiapan fasiliti umum berdasarkan terma-terma yang diperuntukkan dalam perjanjian jual beli tersebut. Berdasarkan Klausa 25 (2) dalam perjanjian tersebut, defendan hendaklah menyiapkan dan menyerah pemilikan kosong kepada plaintif dalam 36 bulan bermula dari tarikh perjanjian tersebut iaitu pada atau sebelum 23.08.2018. Jika berlaku kelewatan, gantirugi yang perlu dibayar defendan adalah seperti berikut: “…the Vendor shall be liable to pay to the Purchaser liquidated damages calculated from day to day at the rate of ten per centum (10%) per annum of the purchase price from the expiry date of the delivery of vacant possession … until the date the purchaser takes vacant possession of the said Parcel.” [ 11 ] Manakala Klausa 27 pula memperuntukkan gantirugi untuk kelewatan dalam menyiapkan fasiliti umum seperti berikut: “If the Vendor fails to complete the common facilities in time the Vendor shall pay immediately to the Purchaser liquidated damages to be calculated from day to day at the rate of ten per centum (10%) per annum of the last twenty per centum (20%) of the purchase price.” [ 12 ] Berdasarkan formula yang diperuntukkan dalam perjanjian jual beli tersebut serta jumlah kelewatan yang terakru akibat tindakan defendan, termasuk kelewatan dalam penyerahan kunci dan kesiapan fasiliti awam, plaintif menuntut daripada defendan sejumlah RM225,067.39 (“Gantirugi tersebut”). Gantirugi tersebut merangkumi kelewatan seperti yang dinyatakan di bawah Klausa 25 dan Klausa 27 perjanjian jual beli seperti berikut: Bil Klausa Kadar (%) Kelewatan Gantirugi (RM) 1. 25 10% 1,775 hari 189,657.53 2. 27 “(10%) per annum of the last twenty per centum (20%) of the purchase price” 1,657 hari 35,409.86 3. - - Jumlah RM225,067.39 Nas Undang-undang [ 13 ] Berdasarkan perjanjian jual beli tersebut, defendan terikat dengan terma-terma kontrak berstatut di bawah Jadual H. Oleh itu, apabila pemilikan kosong gagal diserahkan, defendan wajib serta-merta membayar gantirugi kepada plaintif tanpa sebarang penangguhan. Merujuk kes Sentul Raya Sdn Bhd v. Hariram Jayaram & Ors and Other Appeals [2008] 1 MLRA 473, di mana Mahkamah Rayuan telah memutuskan bahawa: “[8] In our opinion there is no merit in the appellant's argument. So far as s 56(3) of the Contracts Act 1950 is concerned, it deals with contracts generally. The contract which has fallen for construction in the present cases is a special contract. It is prescribed and regulated by statute. While parties in normal cases of contract have freedom to make provisions between themselves, a housing developer does not enjoy such freedom. Hence, parties to a contract in Form H cannot contract out of the scheduled form. Terms more onerous to a purchaser may not be imposed. So too, terms imposing additional obligations on the part of a purchaser may not be included in the statutory form of contract. It follows that the requirement of notice under s 56(3) which is an additional obligation to the detriment of the purchaser cannot be imposed on the respondents here in the light of the statutory scheme under the Act. This is evident in the language of cl 22(2). On its proper construction, the clause makes a housing developer immediately liable to a purchaser in liquidated damages once the date for completion passes. Put differently, cl 22(2) excludes the operation of s 56(3). This is another reason for holding that s 56(3) of the Contracts Act 1950 does not apply in cases falling under the Act.” [ 14 ] Mahkamah bersetuju dengan hujahan Paintif bahawa memandangkan kontrak yang terlibat dalam kes ini merupakan kontrak berstatut ("statutory contract"), maka kewajipan pemaju untuk membayar gantirugi kepada pembeli sebaik sahaja penyerahan milikan kosong dibuat adalah bersifat mandatori. Defendan tidak mempunyai sebarang pembelaan yang sah untuk menolak tuntutan plaintif ini. Ratio decidendi yang sama turut dirujuk dalam kes Veronica Lee Ha Ling & Ors v. Maxisegar Sdn Bhd [2009] 2 MLRA 408, di mana Mahkamah Persekutuan telah memutuskan bahawa: “[3] Now, cl 23 is part of a statute-based contract. In this country, the relationship between a house-buyer and a licensed developer is governed by the Housing Developers legislation. Its object is to protect house-buyers against developers. A developer must execute the agreement set out in the schedule to the relevant subsidiary legislation. He cannot add other clauses in it.” Punca kelewatan [ 15 ] Defendan dalam keterangan telah mendakwa bahawa kelewatan dalam penyerahan kunci dan penyediaan fasiliti awam berpunca daripada tindakan Plaintif yang menjalankan kerja-kerja pengubahsuaian ke atas unit berkenaan. Mahkamah mendapati berdasarkan perjanjian jual beli yang dimeterai antara pihak-pihak adalah bersifat kontrak berkanun, di mana Defendan tidak mempunyai sebarang hak atau opsyen untuk mengubah atau mengecualikan sebarang terma yang diperuntukkan dalam kontrak tersebut. Klausa 25 dan 27 Perjanjian Jual Beli, Defendan adalah bertanggungjawab untuk membayar pampasan serta-merta kepada Plaintif sekiranya berlaku kelewatan. Dalam kes ini, kelewatan oleh pihak Defendan adalah suatu fakta yang tidak dinafikan. Jadi Mahkamah ini akan memberikan perhatian terhadap tempoh sebenar kelewatan yang telah berlaku dan jumlah gantirugi yang perlu dibayar kepada Plaintif. [ 16 ] Berdasarkan perjanjian jual beli, amaun gantirugi yang sepatutnya dibayar oleh Defendan kepada Plaintif adalah sebanyak RM225,067.39. Jumlah pampasan dan kaedah pengiraannya tidak pernah dipertikaikan oleh Defendan. Defendan hanya membangkitkan dakwaan bahawa kelewatan itu berpunca daripada tindakan Plaintif yang melakukan kerja-kerja pengubahsuaian. Pihak Defendan, sememangnya mempunyai pengetahuan tentang kerja-kerja pengubahsuaian yang telah dijalankan oleh Plaintif. SP1 semasa memberi keterangan menyatakan bahawa beliau telah diberikan kebenaran untuk melaksanakan pengubahsuaian ke atas unitnya. Malah, Pengarah Syarikat Defendan iaitu En. Gan Kim Keng (SD1) sendiri telah memberikan kebenaran secara lisan kepada kontraktor Plaintif untuk memasuki unit berkenaan bagi tujuan kerja-kerja pengubahsuaian tersebut. [ 17 ] Mahkamah juga mendapati kerja-kerja pengubahsuaian tersebut telah dijalankan oleh kontraktor Great Land Resources (“GLR”), yang dimiliki oleh SD1 dan anaknya, Gam Kim Liong. Fakta ini tidak pernah dinafikan oleh pihak Defendan. Plaintif telah diberikan kebenaran secara lisan oleh pihak Defendan untuk melakukan kerja-kerja pengubahsuaian sebelum pengeluaran Borang F bagi projek tersebut. Defendan tidak boleh kini mempersoalkan tindakan Plaintif yang telah dibuat berdasarkan keizinan Defendan sendiri. Adalah merupakan prinsip undang-undang yang mantap bahawa pihak yang bersalah tidak boleh mengambil kesempatan daripada keingkaran yang berpunca daripada kelakuannya sendiri. Sebagai sokongan, pihak plaintif merujuk Su Wee Lip @ Philip Su v. Hj Lassim Abdul Rahman [2008] 3 MLRA 805 dimana Mahkamah Rayuan memutuskan bahawa: “…It is a settled principle of general application that a person should not be permitted to take advantage of his own wrong. When applied in the sphere of contract law it expresses itself in the proposition that a guilty party ought not to be permitted to take advantage of his own breach of the contract…” Tuntutan balas defendan [ 18 ] Dalam tuntutan balas defendan, mereka menuntut beberapa relif seperti berikut:

Satu deklarasi bahawa kelewatan dalam penyerahan pemilikan kosong dan melengkapkan fasiliti umum adalah disumbangkan oleh plaintif apabila beliau memasuki dan membuat variais kepada Hartanah tersebut pada sekitar tahun 2017.

Satu deklarasi bahawa plaintif yang memungkiri perjanjian jual beli bertarikh 23.08.2015.

Tuntutan terhadap plaintif sebanyak RM331.23 bagi kelewatan selama 31 hari dalam membuat bayaran kepada defendan mengikut perjanjian jual beli tersebut.

Plaintif membayar RM78,000.00 kepada defendan yang merupakan baki harga jual beli di Fasa 3, 4 dan 5 dalam perjanjian jual beli tersebut.

Jika perenggan (c ) – (d) tidak dibenarkan, gantirugi am ditaksirkan.

Faedah pada kadar 5% setahu ke atas jumlah penghakiman. Plaintif telah melakukan variasi tanpa keizinan defendan [ 19 ] Pihak Defendan dalam keterangannya mendakwa bahawa Plaintif telah menyumbang kepada kelewatan dalam penyerahan pemilikan kosong Hartanah dengan alasan bahawa Plaintif telah memasuki dan melakukan kerja-kerja variasi terhadap Hartanah sekitar tahun 2017 tanpa keizinan Defendan. Adakah benar Plaintif telah memasuki Hartanah tersebut tanpa keizinan atau pengetahuan Defendan. Berdasarkan keterangan SP1, Defendan melalui saksi SD1, iaitu Gan Kim Keng selaku Pengarah syarikat Defendan, mempunyai pengetahuan penuh tentang kerja-kerja renovasi yang akan dilaksanakan dalam Hartanah tersebut. Ini kerana kerja-kerja renovasi tersebut telah ditawarkan kepada Plaintif oleh syarikat Great Land Resources (“GLR”), yang mana SD1 adalah salah seorang rakan kongsi. Fakta ini telah diakui sendiri oleh SD1. [ 20 ] Selain SD1, anak beliau, Gan Kim Liong, juga adalah rakan kongsi dalam GLR. Fakta ini turut disahkan oleh SD1. Namun, anak SD1 tidak hadir untuk memberikan keterangan di Mahkamah dan tiada alasan dikemukakan berhubung ketiadaannya. Walaupun cuba menjarakkan dirinya daripada sebarang penglibatan dengan GLR dengan menyatakan hanya anak beliau yang berurusan dengan Plaintif, ketiadaan anak beliau sebagai saksi material telah menyebabkan Mahkamah tiada peluang untuk menilai versi sebenar berhubung pemberian kebenaran untuk kerja-kerja renovasi. Oleh yang demikian, adalah munasabah bagi Mahkamah ini untuk membuat anggapan negatif terhadap Defendan menurut Seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950. [ 21 ] SP1 dalam keterangan menyatakan bahawa kerja-kerja renovasi dimulakan selepas Plaintif menerima sebutharga daripada GLR . Rundingan berhubung kerja-kerja tersebut telah dijalankan antara SP1 dan SD1 secara langsung. Tambahan pula, SP1 menyatakan bahawa akses ke unit telah diberikan oleh SD1. Ini turut disokong oleh fakta bahawa tapak projek Paloh Garden sentiasa dikawal oleh pengawal keselamatan, seperti yang diakui oleh SD1 sendiri, sekali gus menafikan kemungkinan bahawa kerja-kerja tersebut dijalankan tanpa pengetahuan Defendan. [ 22 ] Kegagalan Defendan untuk memanggil Gan Kim Liong sebagai saksi material telah menyebabkan Plaintif kehilangan peluang untuk menyoal balas individu yang secara langsung terlibat dalam pelaksanaan kerja-kerja renovasi dalam Unit tersebut. Maka, adalah wajar bagi Mahkamah ini untuk membuat inferens yang tidak memihak kepada Defendan di bawah Seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950. [ 23 ] Selain itu, kegagalan defendan untuk memanggil saksi material tersebut adalah sengaja dan berniat untuk menahan (suppressed) fakta material, terutamanya apabila SD1 menafikan bahawa kebenaran telah diberikan kepada GLR. Sepatutnya, Gan Kim Liong, yang merupakan rakan kongsi dan anak kepada SD1, dipanggil untuk menyokong penafian tersebut walaupun mengatakan anaknya yang menguruskannya. Namun, pihak defendan tidak berbuat demikian, yang secara langsung melemahkan tuntutan balas defendan secara keseluruhan. Keadaan ini menunjukkan bahawa defendan sebenarnya telah memberikan kebenaran kepada GLR untuk menjalankan kerja-kerja renovasi atau variasi dalam Hartanah tersebut. Sebagai sokongan, plaintif merujuk kepada kes Hassan Hussin v. Tengku Azhar Adib T Yusuf [2016] 5 MLRA 641, di mana Mahkamah Rayuan telah memutuskan bahawa: “Nevertheless, in our judgment, taking into account the respondent's evidence that Che Mat was related to him and on the role he allegedly played, the respondent should have called Che Mat as his witness. Failure to do so would, in our judgment, attract the adverse inference under s 114 illustration

of the Evidence Act 1950 against the respondent. [23] It is a fundamental tenet of the rule of law that whoever alleges facts must produce the necessary evidence in proof of such facts (Juahir Sadikon v. Perbadanan Kemajuan Ekonomi Negeri Johor [1996] 1 MLRA 448; [1996] 3 MLJ 627; [1996] 4 CLJ 1; [1996] 3 AMR 2984). The court may presume that evidence which could be produced and is not produced would if produced be unfavourable to the person who withholds it. Edgar Joseph Jr in PP v. Chee Kon Fatt [1991] 2 MLRH 188; [1991] 3 CLJ 513, while dealing with the issue of adverse inference under s 114 illustration

of the Evidence Act 1950, referred to the Privy Council case of Seneviratne v. R [1936] 3 All ER 36 where Lord Roche said: "Witnesses essential to the unfolding of the narrative upon which the prosecution case is based must, of course, be called by the prosecution whether in the result the effect of their testimony is for or against the prosecutions." We need only say on this aspect that the respondent's failure to call Che Mat to testify would attract an adverse inference under s 114 illustration (g) of the Evidence Act 1950 that evidence which could have been produced through Che Mat but was not produced, would if produced, be unfavourable to the respondent.” [ 24 ] Secara kesimpulannya, inferens bertentangan adalah wajar dan memadai untuk diguna pakai dalam kes ini berdasarkan faktor-faktor berikut:

SD1 dan Gan Kim Liong merupakan rakan kongsi dalam perkongsian GLR (kontraktor luar yang didakwa oleh SD1).

SD1 adalah bapa kepada Gan Kim Liong.

SD1 menyatakan bahawa anaknya yang menguruskan GLR dan bertanggungjawab terhadap kerja-kerja renovasi dalam Hartanah tersebut.

SD1 juga menyatakan bahawa anaknya yang berunding dengan SP1 mengenai kerjakerja renovasi atau variasi yang dilakukan.

SD1, selaku pengarah, mendakwa bahawa defendan tidak pernah memberikan kebenaran kepada GLR untuk memasuki dan menjalankan kerja-kerja renovasi atau variasi dalam Hartanah tersebut.

Pihak defendan atau gagal memberikan sebarang penjelasan berhubung ketidakhadiran saksi material, iaitu Gan Kim Liong. [ 25 ] Berdasarkan fakta-fakta tersebut, Mahkamah mendapati pihak defendan sebenarnya mempunyai pengetahuan penuh mengenai kerja-kerja renovasi yang dilakukan dan telah memberikan kebenaran kepada GLR atau plaintif untuk melaksanakannya. Kegagalan defendan untuk memanggil saksi material tersebut menunjukkan bahawa mereka tahu dan sedar jika saksi tersebut memberi keterangan, bukti yang dikemukakan boleh atau akan memprejudiskan kes defendan. Tambahan lagi, SD1 sendiri mengakui bahawa tapak projek Paloh Gardens sentiasa dijaga oleh pegawai keselamatan. [ 26 ] Memandangkanpihak Plaintif telah membuktikan bahawa kemasukan ke dalam Hartanah tersebut untuk menjalankan kerja-kerja renovasi atau variasi adalah dengan keizinan defendan, maka defendan tidak berhak kepada relif-relif yang dituntutnya, iaitu perintah deklarasi sebagaimana yang dipohon dalam tuntutan balas di perenggan 16(a) dan (b). Jika relif tersebut dibenarkan, ia boleh mengakibatkan satu ketidakadilan kepada plaintif kerana defendan boleh mengambil kesempatan atas kesilapan sendiri untuk menafikan tuntutan plaintif serta mengukuhkan tuntutan balasnya. [ 27 ] Mahkamah bersetuju dengan hujahan Plaintif bahawa Defendan tidak boleh dibenarkan menggunakan kesilapan sendiri untuk menafikan tuntutan plaintif atau membuktikan tuntutan balasnya. Ini kerana defendan, melalui pengarahnya SD1, telah memberikan kebenaran atau keizinan kepada GLR (kontraktor luar) atau plaintif untuk menjalankan kerja-kerja renovasi atau variasi dalam Hartanah tersebut. Namun, apabila plaintif mengemukakan tuntutan terhadap defendan, mereka menggunakan alasan yang sama untuk menentang tuntutan plaintif di bawah perjanjian jual beli tersebut. Kelewatan yang disumbangkan oleh plaintif [ 28 ] Defendan juga menyatakan kelewatan dalam menyiapkan projek Paloh Gardens disebabkan oleh kerja-kerja variasi yang dilakukan oleh plaintif dalam Hartanah tersebut, seterusnya menyebabkan kelewatan dalam penyerahan pemilikan kosong serta penyempurnaan fasiliti awam. Namun, plaintif menegaskan bahawa faktor tersebut bukanlah satu pembelaan yang boleh digunakan untuk menolak tuntutan plaintif. Ini kerana perjanjian yang dipertikaikan adalah perjanjian jual beli berbentuk Jadual H, yang merupakan kontrak berstatut di bawah Peraturan-Peraturan Pemaju Perumahan (Kawalan dan Pelesenan)

Sebarang pindaan kepada perjanjian tersebut adalah tidak dibenarkan kecuali dengan kelulusan daripada Controller. [ 29 ] Defendan juga masih mempunyai opsyen untuk memohon perlanjutan masa di bawah Peraturan-Peraturan Pemaju Perumahan (Kawalan dan Pelesenan) 1989, namun defendan gagal untuk berbuat demikian. Oleh itu, defendan tidak boleh menggunakan kelewatan tersebut sebagai alasan untuk menolak tuntutan plaintif. Mahkamah merujuk kepada kes Episo Enterprise Sdn Bhd v. Wong Gin Gin [2021] MLRHU 461, di mana Mahkamah Tinggi memutuskan bahawa pemaju mempunyai peluang untuk memohon perlanjutan masa tetapi tidak mengambil langkah tersebut, pemaju tidak boleh menyalahkan mana-mana pihak atas kelewatan yang telah berlaku memandangkan perjanjian jual beli adalah kontrak berstatut. Maka isu kelewatan tersebut yang dibangkitkan oleh defendan adalah tidak bermerit dan tidak berasas. [ 30 ] Tambahan pula, tuntutan plaintif adalah bersandarkan kepada perjanjian jual beli di bawah Jadual H, yang merupakan suatu kontrak berstatut. Oleh itu, sekiranya berlaku kelewatan dalam penyerahan milikan kosong dan kesiapan fasiliti umum, defendan sewajarnya memohon perlanjutan masa daripada Controller. Namun, memandangkan defendan tidak mengambil langkah sedemikian, maka defendan tertakluk kepada liabiliti ketat untuk membayar gantirugi kepada plaintif, selaras dengan kadar yang telah ditetapkan dalam perjanjian jual beli tersebut. Faedah lewat bayar RM331.23 [ 31 ] Defendan juga mendakwa terdapat kelewatan selama 31 hari oleh plaintif dalam membuat bayaran mengikut Fasa 2(d) Jadual Ketiga dalam perjanjian jual beli tersebut, maka faedah lewat bayar yang dikenakan hanyalah sebanyak RM331.23. Bagi menyokong tuntutan balasnya, defendan merujuk kepada dua dokumen, iaitu surat bertarikh 07.04.2016 (D21)dan surat susulan (D22) bertarikh 09.05.2016 yang dikeluarkan oleh pejabatnya. [ 32 ] Mengikut keterangan SD1, defendan telah mengeluarkan surat D21 dan D22 kepada plaintif bagi menuntut bayaran berjumlah RM39,000.00 mengikut jadual pembayaran di bawah perjanjian jual beli tersebut. Namun, disebabkan kelewatan selama 31 hari, faedah lewat bayar sebanyak RM331.23 telah dikenakan. Plaintif menafikan perkara ini dan menegaskan bahawa beliau tidak pernah melihat atau menerima kedua-dua surat tersebut. SD1 juga mengakui ketika pemeriksaan balas bahawa bukan beliau yang menghantar kedua-dua surat tersebut. Oleh itu, saksi tersebut tidak dapat memastikan sama ada surat-surat tersebut benar-benar telah dikeluarkan kepada plaintif.Defendan juga gagal mengemukakan sebarang bukti pengeposan atau pengesahan penerimaan bagi kedua-dua surat tersebut. [ 33 ] Mahkamah mendapati Defendan telah gagal membuktikan tarikh pemulaan dan tarikh luput serta tarikh pembayaran telah dibuat untuk mengenalpasti kelewatan 31 hari tersebut supaya faedah lewat bayar boleh dikira dan mendapat jumlah RM331.23 tersebut. Tanpa tarikh-tarikh tersebut, Mahkamah menolak tuntutan balas defendan di bawah kelas ini. Baki harga belian [ 34 ] Berkenaan tuntutan balas Defendan terhadap baki harga belian daripada plaintif berjumlah RM78,000.00, amaun yang dituntut ini telah dikurangkan semasa perbicaraan apabila slip simpanan PBB mengesahkan bahawa pengeluaran pinjaman sebanyak RM78,000.00 telah dikreditkan ke akaun defendan. Amaun tersebut merupakan sebahagian daripada jumlah keseluruhan pinjaman sebanyak RM150,000.00 yang telah dilepaskan ke akaun defendan, seperti yang boleh dilihat dalam slip simpanan yang ditandakan secara kolektif sebagai eksibit P13 di ms 3-7, Ikatan C. [ 35 ] Jumlah pembiayaan tersebut telah dikreditkan ke akaun defendan, kecuali jumlah RM29,250.00, yang tidak pernah dinafikan oleh pihak defendan. Begitu juga dengan peguam defendan yang menguruskan perjanjian jual beli tersebut. Ketika disoal, peguam defendan iaitu SP3, yang telah disepina untuk memberi keterangan, mengakui bahawa beliau merupakan peguam kepada defendan dan telah menerima jumlah RM29,250.00 tersebut daripada bank pembiayaan plaintif, iaitu Public Bank Berhad. Perkara ini turut disahkan oleh SP2, yang merupakan pegawai bank PBB yang mengurukan pelepasan pinjaman tersebut. Maka Mahkamah juga menolak tuntutan balas Defendan ini. Kesimpulan [ 36 ] Setelah mendengar keterangan saksi kedua pihak dan juga dokumen yang berkaitan dan memandangkan pihak defendan tidak pernah, sama ada dalam pembelaan atau ketika pemeriksaan balas, mencabar kiraan gantirugi yang diberikan oleh plaintif ketika beliau memberi keterangan maka atas imbangan kebarangkalian Mahkamah ini memutuskan tuntutan plaintif dibenarkan dengan kos. Sekian terima kasih . Bertarikh pada 6.8.2025. ….……………t.t……………………..