YAP KIT SEONG v Pendakwa Raya (B-05(SH)-117-03/2025)

Perayu, Yap Kit Seong, telah dituduh di Mahkamah Tinggi Malaya di Shah Alam atas satu pertuduhan mengedar dadah berbahaya jenis Methamphetamine menurut Seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 [Akta 234] (“ADB 1952”) seberat 423.29 gram, serta dua pertuduhan memiliki dadah berbahaya jenis Ketamine menurut Seksyen 12(2) Akta yang sama seberat 26.2gram dan 3,4 Methlynedoxymethamphetmanine seberat 0.15 gram.

Di akhir kes pembelaan iaitu pada 6 Mac 2025, Yang Arif Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi (“YA PKMT”) yang bijaksana telah mendapati bahawa pihak pembelaan gagal menimbulkan sebarang keraguan munasabah dan seterusnya mensabitkan Perayu atas kesemua pertuduhan tersebut.

Perayu selanjutnya telah dijatuhkan hukuman pemenjaraan selama tiga puluh (30) tahun berserta dua belas (12) sebatan bagi kesalahan mengedar dadah menurut Seksyen 39B(1)(a) ADB 1952, manakala bagi kesalahan memiliki dadah menurut Seksyen 12(2) ADB 1952, Perayu dijatuhkan hukuman pemenjaraan selama empat (4) tahun bagi setiap pertuduhan. Kesemua hukuman pemenjaraan diperintahkan untuk berjalan secara serentak dari tarikh tangkapan.

Terkilan dengan keputusan sabitan dan hukuman tersebut, Perayu telah memfailkan Notis Rayuan bertarikh 12 Mac 2025 ke Mahkamah ini. Rayuan Perayu difokuskan terhadap isu pembelaan kegunaan sendiri (own consumption) bagi mematahkan anggapan pengedaran.

Setelah meneliti keseluruhan Rekod Rayuan serta mendengar penghujahan lisan serta bertulis daripada kedua-dua pihak, kami secara sebulat suara telah memutuskan bahawa tiada sebarang kekhilafan undang-undang atau fakta oleh YA PKMT dalam menolak pembelaan kegunaan sendiri (own consumption) Perayu. Oleh itu, kami memutuskan bahawa sabitan dan hukuman oleh Mahkamah Tinggi adalah dikekalkan dan rayuan Perayu adalah ditolak.

Kami kini memberikan alasan penuh bagi keputusan kami. B.

Pihak pendakwaan mengemukakan kesnya melalui keterangan enam (6) orang saksi.

Ringkasan keterangan pihak pendakwaan adalah seperti berikut:

Pada tarikh serbuan (dinyatakan secara tersilap sebagai 25 Ogos 2020 di perenggan 8 Alasan Penghakiman Mahkamah Tinggi, berbanding tarikh pertuduhan, 18 Mei 2020), jam lebih kurang 12.50 tengah hari, sepasukan polis yang diketuai oleh SP1 telah pergi ke sebuah rumah beralamat No. 1012, Jalan 18, Kampung Baru Ampang, Selangor.

(ii) Setibanya di sana, pintu gril didapati bertutup dan berkunci manakala pintu masuk utama terbuka. SP1 memperkenalkan diri kepada SP3 (ibu Perayu) yang berada di ruang tamu dan mengarahkannya membuka pintu gril.

(iii) Selepas masuk, SP1 dan pasukannya terus ke bilik ketiga di rumah tersebut kerana terdengar bunyi bising. Di dalam bilik itu, mereka mendapati Perayu sedang cuba melarikan diri dengan memanjat dinding papan untuk ke bilik stor bersebelahan. Perayu kelihatan cemas dan kelam-kabut, tetapi berjaya ditahan oleh pihak polis.

(iv) Pemeriksaan di dalam bilik Perayu menemui satu kotak plastik bertutup berpelekat TESCO (eksibit P9) di atas katil tidur Perayu. Di dalam kotak tersebut terkandung:

Satu kotak bertulis Tai Fong Cordyceps Plus Essence (P14) yang mengandungi bungkusan plastik teh cina Guanyinwang (P14(1)). Di dalam bungkusan teh itu, terdapat 6 bungkus plastik berisi dadah berbahaya jenis Methamphetamine (Syabu) dengan berat bersih 423.29 gram (berat kasar anggaran 589.5 gram). Satu kotak hitam berzip jenama IDEAL (P15) yang mengandungi: i) Satu paket plastik berisi Ketamine seberat bersih 26.2 gram (P11(1)); ii) Satu paket plastik berisi Syabu seberat bersih 1.05 gram (P12(1)); iii) Satu paket plastik berisi sebiji pil ecstasy (MDMA) seberat bersih 0.4 gram (P13(1)); dan

Pakaian milik Perayu termasuk sehelai seluar jeans Levis 501, dan tiga helai T-shirt (Supreme, PDI, dan Vigour).

Analisis kimia oleh SP5 mengesahkan identiti dan berat bersih dadah sepertimana di dalam pertuduhan.

(vi) Seterusnya, analisis profil DNA oleh SP4 mengesahkan bahawa DNA Perayu ditemui pada pakaian (P17(1) dan P18(1)) yang dijumpai di dalam bekas plastik P9 bersama-sama dadah tersebut, sekali gus mengukuhkan rantaian milikan fizikal Perayu terhadap barang kes.

(vii) Ibu Perayu (SP3) memberikan keterangan bahawa bilik ketiga tersebut digunakan secara eksklusif oleh Perayu. Perayu sentiasa mengunci biliknya sepanjang hari, dan SP3 sendiri tidak pernah masuk ke dalam bilik tersebut. C. DAPATAN MAHKAMAH TINGGI DI AKHIR KES PENDAKWAAN

Di akhir kes pendakwaan iaitu pada 16 Januari 2025, berdasarkan penilaian maksima terhadap saksi-saksi dan keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan, YA PKMT telah memutuskan bahawa suatu kes prima facie telah dibuktikan terhadap Perayu bagi kesemua pertuduhan. Perayu selanjutnya diperintahkan untuk membela diri. D.

Perayu memilih untuk memberikan keterangan tidak bersumpah dari kandang tertuduh menerusi kenyataan bertulis (eksibit WSD1).

Teras pembelaan Perayu adalah berdasarkan penafian bahawa dia mengedar dadah tersebut. Sebaliknya, Perayu mendakwa dadah dalam kuantiti yang banyak itu adalah untuk kegunaan peribadinya sendiri (own consumption).

Perayu mendakwa dia merupakan seorang penagih tegar. Dia juga mendakwa mempunyai 3 hingga 4 orang rakan yang kerap datang ke biliknya sebanyak 4 kali seminggu untuk menagih dadah bersama-sama. E. DAPATAN MAHKAMAH TINGGI DI AKHIR KES

Di akhir kes pembelaan, iaitu pada 6 Mac 2025, YA PKMT mendapati pembelaan Perayu gagal menimbulkan sebarang keraguan munasabah terhadap kes pendakwaan. Lanjutan itu, sabitan penuh direkodkan terhadap Perayu atas kesemua pertuduhan, iaitu satu pertuduhan menurut Seksyen 39B(1)(a) ADB 1952 dan dua pertuduhan menurut Seksyen 12(2) Akta yang sama.

Mengenai hukuman, YA PKMT yang bijaksana telah menggunakan budi bicaranya di bawah Akta Pemansuhan Hukuman Mati Mandatori 2023 untuk menjatuhkan hukuman alternatif pemenjaran dan sebatan, seperti berikut:

Bagi kesalahan mengedar dadah menurut Seksyen 39B(1)(a) ADB 1952: pemenjaraan selama tiga puluh (30) tahun dan dua belas (12) sebatan; dan

(ii) Bagi kesalahan memiliki dadah menurut Seksyen 12(2) ADB 1952 (dua pertuduhan), Perayu dijatuhkan hukuman pemenjaraan selama empat (4) tahun bagi setiap pertuduhan, diperintahkan berjalan serentak dengan hukuman utama. F. RAYUAN DI MAHKAMAH RAYUAN Hujahan Perayu

Peguambela Perayu berhujah bahawa Mahkamah Tinggi terhilang arah kerana gagal menerima pembelaan kegunaan sendiri (own consumption). Beliau merujuk kepada keputusan Mahkamah Agung dalam kes Cohen Lorraine Philis & Anor v Public Prosecutor [1989] 3 MLJ 289 bagi menegaskan bahawa pembelaan ini sah digunakan walaupun kuantiti dadah yang terlibat adalah besar.

Peguambela Perayu juga berhujah bahawa kredibiliti pembelaannya disokong oleh Pegawai Penyiasat (SP6) menerusi rakaman percakapan Perayu (eksibit D40). Tambahan pula, Peguambela Perayu merujuk kepada maklumat dalam talian (online) untuk menyokong dakwaan bahawa kuantiti dadah berkenaan adalah munasabah untuk penggunaan peribadi Perayu dan rakan-rakannya.

Pihak Timbalan Pendakwa Raya (TPR) menghujahkan bahawa memandangkan berat bersih dadah Methamphetamine yang dijumpai bersama Perayu adalah seberat 423.29 gram, anggapan statutori pengedaran di bawah Seksyen 37(da)(xvi) ADB 1952 terpakai sepenuhnya. Jumlah dadah tersebut adalah 8 kali ganda lebih tinggi daripada had statutori pengedaran iaitu 50 gram.

Pihak TPR menegaskan bahawa dakwaan penagihan tegar Perayu tidak disokong oleh sebarang bukti perubatan. Malah, pemeriksaan semula ke atas SP6 membuktikan bahawa Perayu langsung tidak mempunyai sebarang rekod sabitan lampau kesalahan dadah.

Pihak TPR juga menegaskan bahawa keterangan ibu Perayu (SP3) secara langsung menyangkal pembelaan Perayu kerana SP3 mengesahkan beliau tidak pernah melihat sesiapa datang ke bilik Perayu untuk menghisap dadah, dan bilik tersebut sentiasa berkunci. Oleh itu, pembelaan Perayu hanyalah penafian semata-mata. G.

Kami telah meneliti dengan penuh cermat, Rekod-rekod Rayuan, Alasan Penghakiman Mahkamah Tinggi, hujahan bertulis serta lisan kedua-dua belah pihak. Tumpuan utama rayuan Perayu adalah kegagalan YA PKMT untuk menerima pembelaan kegunaan sendiri (own consumption) Perayu bagi mematahkan anggapan pengedaran.

Kami secara sebulat suara memutuskan bahawa tiada sebarang kekhilafan di pihak Mahkamah Tinggi atas isu pembelaan own consumption ini. Berdasarkan kertas siasatan dan keterangan-keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan, adalah nyata bahawa dadah jenis Methamphetamine yang terlibat adalah seberat 423.29 gram, iaitu 8 kali ganda lebih banyak daripada jumlah statutori pengedaran (50 gram). Dapatan ini disandarkan secara jelas pada perenggan [40] dan [44] Alasan Penghakiman Mahkamah Tinggi. Kuantiti dadah berskala komersial ini, ditambah dengan fakta bahawa ia telah dipaketkan secara rapi dalam enam (6) paket plastik yang sama saiznya, secara mutlaknya tidak konsisten dengan dakwaan kegunaan sendiri.

Kami bersetuju dengan ulasan YA PKMT di perenggan [43], [48], dan [50] Alasan Penghakiman Mahkamah Tinggi, bahawa kes Perayu amat berbeza dan boleh dibezakan (distinguished) daripada kes Cohen Lorraine Philis (supra). Dalam kes Cohen Lorraine Philis (supra), pembelaan kegunaan sendiri diterima kerana terdapat bukti perubatan yang kukuh daripada pakar psikiatri (SD4) yang merawat ketagihan tertuduh, berserta sejarah penagihan yang teruk dan kesan suntikan fizikal pada tubuh tertuduh.

Sebaliknya, dalam kes Perayu ini, kami mendapati bahawa:

Tiada sebarang laporan perubatan, laporan ujian air kencing, atau keterangan pakar perubatan dikemukakan untuk mengesahkan tahap ketagihannya;

(ii) Keterangan SP6 mengesahkan bahawa Perayu tiada rekod sabitan kesalahan lampau berhubung penagihan dadah; dan

(iii) Dakwaan bahawa 3 atau 4 orang rakan datang menghisap dadah bersama Perayu sebanyak 4 kali seminggu telah disangkal secara langsung oleh ibu Perayu sendiri (SP3), yang tinggal di rumah yang sama dan mengesahkan bilik Perayu sentiasa berkunci dan tiada sesiapa dibenarkan masuk.

Oleh itu, kami berpuas hati bahawa pembelaan own consumption yang cuba dibangkitkan oleh Perayu adalah satu penafian kosong (bare denial) dan rekaan semata-mata (afterthought) yang langsung tidak mempunyai kredibiliti. Dalam hal ini, kami mendapati YA PKMT yang bijaksana telah menerapkan prinsip undang-undang yang betul sepertimana di dalam kes Dato’ Seri Anwar Ibrahim v PP [2015] 2 CLJ 145 dalam menilai keterangan tidak bersumpah Perayu dari kandang tertuduh.

Kami juga mendapati bahawa kuantiti dadah jenis Methamphetamine yang terlibat dalam kes ini adalah sangat signifikan, iaitu seberat 423.29 gram, 8 kali ganda lebih banyak daripada jumlah statutori pengedaran (50 gram). Dalam hal ini, kami bersetuju dengan hujahan pihak pendakwaan bahawa semakin banyak dan semakin berat dadah berbahaya yang dimiliki, semakin kuat inferens yang boleh dibuat bahawa seseorang itu mengedar dadah berbahaya tersebut. Rujukan turut dibuat terhadap keputusan Mahkamah ini dalam kes Mohamed Yazri Minhat V PP [2003] 2 CLJ 65 yang telah memutuskan seperti berikut: “Proof of the purpose for which an act is done, where such purpose is a necessary ingredient of the offence with which an accused is charged, presents a problem with which criminal courts are very familiar. Generally, in the absence of an express admission by the accused, the purpose with which he did an act is a matter of inference from what he did. Thus, in the case of an accused caught in the act of conveying from one place to another controlled drugs in quantity much larger than is likely to be needed for his own consumption the inference that he was transporting them for the purpose of trafficking in them would, in absent of any plausible explanation by him, be irresistible – even if there were no statutory presumption such as is contained in section 15 of the Drugs Act. As a matter of common sense, the larger the quantity of drugs involved the stronger the inference that they were not intended for the personal consumption of the person carrying them, and the more convincing the evidence needed to rebut it.”

Mengenai rayuan terhadap hukuman pula, kami mendapati YA PKMT telah menjalankan budi bicaranya secara kehakiman (judicially) di bawah Akta Pemansuhan Hukuman Mati Mandatori 2023. Dengan mengambil kira faktor pemberat kepentingan awam, di mana dadah yang terlibat adalah 8 kali ganda melebihi berat statutori pengedaran, kami sebulat suara bersetuju bahawa hukuman alternatif pemenjaraan selama tiga puluh (30) tahun berserta dua belas (12) sebatan adalah munasabah, memadai, dan tidak melampau (not excessive). H.

Berdasarkan alasan-alasan di atas, kami mendapati sabitan Perayu bagi kesemua pertuduhan adalah selamat. Tiada sebab untuk Mahkamah ini campur tangan dalam keputusan YA PKMT yang bijaksana.

Dalam hal ini, kami merujuk kepada kes of Lee Ing Chin @ Lee Teck Seng & Ors v Gan Yook Chin & Anor (2003) 2 MLJ 97 yang memutuskan sebagaimana berikut: “Generally, an appellate court will not intervene unless the trial court was shown to be plainly wrong in arriving at its decision or where there had been no or insufficient judicial appreciation of the evidence.”

Oleh itu, rayuan Perayu terhadap sabitan dan hukuman adalah ditolak. Sabitan dan hukuman yang dijatuhkan oleh Mahkamah Tinggi terhadap Perayu dikekalkan. Bertarikh: 21 Julai 2026 -sgd- (AZMAN BIN ABDULLAH) Hakim Mahkamah Rayuan Malaysia Bagi pihak Perayu : Encik K.A. Ramu Encik Soon Sen Yang [LAW PRACTICE OF K.A. RAMU] Bagi pihak Responden: TPR Iznina Hanim binti Hashim [Jabatan Peguam Negara (AGC)]