Yayasan Kubra v Persatuan Penganut Sri Uchimalai Muniswaraman (BA-43-11-03/2026)

(a) Pihak-pihak yang terlibat dalam pertikaian tersebut hendaklah hadir ke Mahkamah ini untuk pendengaran inkuiri di bawah seksyen 99(4) Kanun Tatcara Jenayah (KTJ);

(b) Pihak-pihak hendaklah memfailkan dan menyerahkan kenyataan bertulis berkenaan pemilikan berkaitan tanah yang dipertikaikan;

(c) Sesalinan perintah ini hendaklah disampaikan kepada pihakpihak yang dinamakan mengikut cara penyampaian saman dibawah KTJ;

(d) Sesalinan perintah ini hendaklah dipamerkan di tempat yang mudah dilihat (conspicuous place) di atas tanah tersebut, iaitu di kawasan Rawang Perdana 2, Selangor; dan

(e) Mahkamah telah menetapkan tarikh inkuiri untuk pihak-pihak hadir di Mahkamah untuk pendengaran inkuiri pada 5 Jun 2026 pukul 11.00 pagi dan 2.00 petang. ALASAN PERAYU [8] Bahawa Majistret telah gagal melaksanakan penelitian kehakiman (judicial scrutiny) di bawah seksyen 99(1) KTJ sekaligus memberi prejudis kepada hak jaminan harta Pemohon di bawah Perkara 13 Perlembagaan Persekutuan. [9] Bahawa Majistret telah gagal mengarahkan minda kehakiman (judicial mind) Majistret di bawah seksyen 99(1) KTJ dalam menentukan prosedur dan/atau elemen-elemen yang sehendaknya dipatuhi dengan ketat oleh Responden iaitu:

(a) pertikaian kepada tanah apabila Majistret gagal mendapati wujudnya pertikaian tanah dengan cara Responden gagal memuaskan Mahkamah berkenaan kedudukan atau alamat tanah yang dipertikaikan; dan/atau

(b) pertikaian kepada tanah apabila Majistret gagal mendapati wujudnya pertikaian tanah dengan cara Responden gagal memuaskan Mahkamah berkenaan pihak-pihak yang terlibat dalam pertikaian;

(c) pertikaian kepada tanah, apabila Majistret gagal mendapati wujudnya pertikaian tanah dengan cara Responden gagal memuaskan Mahkamah berkenaan maklumat terkandung didalam Report Polis Pengadu berkenaan pihak yang mempunyai pertikaian;

(d) kebarangkalian wujud pecah aman atau wujud pecah aman apabila Majistret gagal mendapati wujudnya kebarangkalian wujud pecah aman atau wujud pecah aman dengan cara Responden gagal memuaskan Mahkamah berkenaan maklumat terkandung di dalam lampiran-lampiran aduan Pengadu bagi mewujudkan locus standi Pengadu. [10] Bahawa Majistret telah gagal mengambil kira nas duluan mengikat dalam penentangan sebelah pihak (opposed ex-parte) dan peruntukan di bawah seksyen 99(5) KTJ. [11] Bahawa Majistret telah gagal memenuhi kehendak ketat seksyen 99(1) KTJ apabila Majistret telah membuat dapatan jelas dan nyata kepada pihak-pihak berkenaan milikan kepada tanah yang kononnya menjadi pertikaian. [12] Bahawa Majistret telah terkhilaf dalam sudut prosedur undangundang kepada pematuhan prinsip undang-undang dalam memastikannota prosiding tepat dan tidak bercanggah dengan rakaman CRT Mahkamah di bawah seksyen 272 KTJ secara am dan khusus kepada seksyen 272E dan/atau 272F KTJ; dan [13] Bahawa Majistret telah terkhilaf dalam sudut prosedur undangundang di bawah seksyen 99(1) KTJ dalam memastikan sebab-sebab Majistret berpuas hati kepada Aduan Pengadu (Responden) untuk ditulisdengan nyata di dalam Perintah tersebut. ALASAN RESPONDEN [14] Alasan pihak Pemohon adalah tidak bermerit apabila aduan mereka adalah melibatkan perkara yang berkaitan pendedahan kesilapan bidang kuasa Mahkamah, perkara yang menyalahi undang-undangatau apa-apa penyelewengan yang memerlukan campur tangan oleh Mahkamah Tinggi. [15] Permohonan semakan oleh Pemohon adalah salah anggap dan dan tidak bermerit. Pihak Pemohon gagal untuk menunjukkan apa-apa perkara yang istimewa (any exceptional cirumstances) yang memerlukan campur tangan Mahkamah Tinggi untuk meneruskan semakan kehakiman. Sewajarnya, semakan sekarang ini sepatutnya ditolak begitu sahaja. [16] Sewajarnya bidang kuasa Mahkamah yang mendengar permohonan ini adalah terhad kepada membetulkan jika secara jelas terdapat penyelewengan keadilan yang timbul dari perlanggaran undangundang, ketidakaturan prosedur atau ketidakwajaran yang memerlukan pemeriksaan semula. Secara jelasnya tidak ada asas untuk membolehkan Mahkamah Tinggi untuk campur tangan. ISU [17] Adakah permohonan Responden di Mahkamah Majistret adalah berasas dan mempunyai locus standi untuk membolehkan permohonannya didengar oleh Majistret. [18] Adakah keputusan Majistret adalah selamat adil dan tidak memprejudiskan pihak Pemohon di dalam membuat pertimbangan di bawah seksyen 99 KTJ. KUASA MAHKAMAH TINGGI DI DALAM MENDENGAR RAYUAN [19] Di dalam hujahan Responden, Mahkamah ini akur akan dapatan bahawa campur tangan oleh Mahkamah Tinggi haruslah dilakukan dengan hati-hati kerana Mahkamah Tinggi tidak mempunyai peluang untuk mendengar keterangan dan melihat demeanor atau tatakelakuan oleh saksi-saksi yang memberi keterangan di mahkamah semasa perbicaraan. [20] Namun begitu, Mahkamah yang mendengar terhadap permohonan semakan ini mempunyai hak untuk mencampuri dan memperbetulkan keputusan dan dapatan oleh Mahkamah Bicara jika ia adalah salah dan tidak adil kepada Pemohon. [21] Mahkamah ini merujuk kepada keputusan kes Mahkamah Rayuan, Mohd Yusri Mangsor v. PP [2014] 7 CLJ 897 yang memutuskan seperti berikut: [4] We have heard learned counsel for the appellants and learned Deputy Public Prosecutor ("DPP") at some length. We have also scrutinised the records available before us. We are mindful that thisis a factual based appeal. It is trite that an appellate court will be slow to interfere with the findings of facts and judicial task ofevaluation of the evidence. However, there are exceptions. Where: a) The judgment is based upon wrong premise of fact or of law; b) There was in sufficient judicial appreciation by the trial judge of the evidence of circumstances placed before him; c) The trial judge has completely overlooked the inherent probabilities of the case; d) That the course of events affirmed by the trial judge could not have occurred; e) The trial judge had made an unwarranted deduction based on faulty judicial reasoning from admitted or established facts; or f) The trial judge had no fundamentally misdirected that one may safely sat that no reasonable court which had properly directed itself and asked the correct questions would have arrived at the same conclusion, then an appellate court will intervene to rectify that error so that injustice is not occasioned." [22] Di dalam kes Public Prosecutor v. Hoo Chee Keong [1997] 2 CLJ Supp 357 juga dengan jelas telah memutuskan seperti berikut: "As this appeal involves certain findings of fact made by the learned Sessions Judge I shall consider the extent to which an appellate Court can interfere with such finding. In an appeal involving a question of fact, the proper criterion is that the appellant must satisfythe appellate Court that the judgement was grossly against the weight of the evidence (see PP v. Ma'Ariff [1969] MLJ 65). A Magistrate should discuss the evidence and the probabilities arising from the circumstances of the case. The reasons for his findings should be stated. The grounds should indicate that he hadin fact applied his mind to the evidence produced in the case. If he does not do so the judgment will be rendered defective (see PP v.Abang Abdul Rahman [1982] 1 MLJ 346). Having given due regardto the findings of fact of the lower Court n appellate Court is not precluded from looking at the matter afresh (see Muhammad Shariff v. PP [1964] MLJ 346). This can arise where the trial Court has overlooked or failed to take into account or give proper weight to or draw proper inferences from the evidence presented which otherwise might have resulted in a different conclusion (see Yusoff bin Kassim v. PP[1992] 2 MLJ 183). In Periasamy v. PP [1966] 1MLJ 66 the Federal Court adopted the principle enuciated by Viscount Cave LC in Mersey Docks & Harbour Board v. Proctor [1923] AC 258 in the following terse terms;” [23] Pada pandangan Mahkamah ini, berdasarkan fakta kes ini dan merujuk kepada keputusan kes Mohd Yusri Mangsor v. PP (supra) dan Public Prosecutor v. Hoo Chee Keong (supra), Mahkamah ini adalah dibolehkan untukmencampuri terhadap penemuan fakta dan penilaian yang dibuat oleh Majistret yang gagal menjalankan tugas kehakimannya. PERMOHONAN RESPONDEN DI MAHKAMAH MAJISTRET ADALAH TIDAK BERASAS 'LOCUS STANDI' UNTUK MEMBOLEHKAN PERMOHONANNYA DIDENGAR OLEH MASJISTRET. [24] Pada dasarnya permohonan Responden di Mahkamah Majistret di bawah seksyen 99 KTJ ini adalah sesuatu yang tidak berasas 'locus standi' untuk membolehkan ia didengar dan diputuskan oleh Majistret terpelajar. [25] Mahkamah ini merujuk adakah tindakan Majistret dalam mendengar aduan oleh Responden ini, adakah aduan Reponden tersebut adalah berasas. Mahkamah ini merujuk kepada definisi yang dinyatakan 'aduan' di bawah seksyen 2 KTJ ini seperti berikut: "Definisi 2.(1) Dalam Kanun ini - "Aduan" ertinya pengataan yang dibuat secara lisan atau secara bertulis kepada Majistret supaya di dapat menjalankan tindakan di bawah Kanun ini bahawa segelintir orang, sama ada dikenali atau pun tidak, telah melakukan atau didapati bersalah atas sesuatu kesalahan;" [26] Merujuk kepada definisi 'Aduan' tersebut di atas, Majistret sewajarnya membuat pertimbangan dalam menilai dan membenarkan permohonan Responden. Majistret telah terkhilaf dan gagal dalam menjalankan tugas-tugas kehakimannya, apabila Majistret gagal memberikan pendengaran secara adil kepada pihak-pihak yang berkepentingan serta telah memprejudiskan pihak Pemohon yang merupakan pemilik berdaftar terhadap tanah yang telah didirikan kuil oleh Responden. [27] Mahkamah merujuk kepada aduan yang dikemukakan oleh Responden, adakah aduan yang dikemukakan oleh Responden adalah sesuatu yang selaras atau bertentangan dengan peruntukkan undang-undang yang berkuat kuasa di Malaysia terutamanya undang-undang yang berkaitan dengan peruntukan yang berkaitan dengan tanah iaitu Akta Kanun Tanah Negara (pindaan) 2016 (AKTN). [28] Merujuk kepada fakta kes, Pemohon merupakan pemilik yang sah dan berdaftar terhadap tanah yang didirikan kuil oleh Responden. Fakta ini telah diakui sendiri oleh pihak Responden dan mereka tidak sama sekali menafikan atau mencabar terhadap hak milik berdaftar tanah tersebut adalah didaftarkan atas nama Pemohon. Rujukan kepada peruntukan seksyen 340 AKTN, telah mengiktiraf bahawa pemilik berdaftar ke atas sesuatu tanah adalah memiliki hak milik yang tidak boleh disangkal dan oleh itu mempunyai hak eksklusif di atas tanah yang dimilikinya. [29] Merujuk kepada AKTN, hak eksklusif tanah yang dimiliki oleh Pemohon adalah merupakan hak yang telah dinyatakan di bawah seksyen 44 AKTN. Pemilikan eksklusif ini telah memberikan Pemohon sesuatu hak sebagai pemilik berdaftar yang mempunyai hak mutlak untuk menggunakan, menikmati dan mengawal permukaan tanah, ruang udara di atas, serta tanah di bawah tanahnya, mengikut had yang telah ditetapkan di dalam AKTN ini. [30] Mahkamah ini turut merujuk kepada peruntukan yang dinyatakan di dalam AKTN terhadap hak-hak Pemohon sebagai tuan tanah yang berdaftar, adalah jelas bahawa Pemohon mempunyai hak sebagai tuan tanah yang telah dijamin di bawah AKTN dan juga Perkara 13 Perlembagaan Persekutuan. Sudah terang lagi bersuluh, keberadaan kuil Responden yang didirikan di atas tanah Pemohon adalah sama sekali tidak dipersetujui oleh Pemohon, seterusnya terjumlah kepada penafian hak Pemohon yang telah diperuntukan di bawah AKTN dan Perlembagaan Persekutuan seperti yang dinyatakan berikut: "Hak terhadap harta

(1) Tiada seorang pun boleh dilucutkan hartanya kecuali mengikut undang-undang." [31] Responden telah berhujah di hadapan Mahkamah ini bahawa kuil tersebut telah dibina sebelum Pemohon didaftarkan sebagai pemilik berdaftar kepada tanah tersebut. Responden juga mengatakan bahawa, disebabkan kuil itu didirikan sebelum Pemohon didaftarkan sebagai pemilik berdaftar, sewajarnya Responden diberikan pertimbangan terhadap milikan kepada tanah tersebut di mana perobohan kuil hendaklah tertakluk kepada persetujuan oleh mereka. [32] Merujuk kepada peruntukan seksyen 44 AKTN, hak Responden di atas tanah tersebut adalah tidak diiktiraf dan tidak mempunyai nilai undang-undang. Secara am, kependudukan dan pembinaan kuil oleh Responden sebelum tanah tersebut didaftarkan kepada Pemohon adalah salah dan tidak boleh dituntut di Mahkamah. Peruntukan seksyen 341 AKTN tidak membenarkan pemilikan bertentangan adverse possession dan tidak membenarkan tuntutan yang berkaitan dengan tanah-tanah yang telah diduduki atau dibina pembinaan oleh Responden sebelum ia didaftarkan kepada Pemohon. [33] Responden gagal untuk menunjukkan apa-apa dokumen sebagai bukti yang membolehkan dirinya untuk membuat bantahan dan pelbagai tuntutan terhadap Pemohon. Pihak pemohon telah dengan jelas memberitahu kepada Mahkamah ini, sebaik sahaja mereka didaftarkan sebagai tuan tanah berdaftar kepada tanah tersebut, Pemohon telah meminta dan mengarahkan Responden untuk keluar dari tanah mereka. Namun segala permintaan oleh Pemohon tidak diendahkan dan sehinggalah Pemohon terpaksa meminta bantuan dari agensi penguatkuasaan untuk merobohkan kuil tersebut. [34] Responden juga gagal untuk mengemukakan apa-apa dokumen untuk menunjukkan kependudukan dan pembinaan kuil tersebut telah mendapat kebenaran dari mana-mana pihak terutamanya dari Pihak Berkuasa Negeri Selangor. Pihak Responden juga telah gagal membuktikan apa-apa perjanjian yang boleh dikemukakan untuk menunjukkan pembinaan dan keberadaan kuil tersebut di atas tanah Pemohon telah dibenarkan oleh mana-mana pihak terutamanya oleh Pemohon sendiri sebagai tuan punya berdaftar tanah tersebut. Tiada perjanjian sewaan mahupun pajakan yang dapat ditunjukkan untuk membuktikan bahawa keberadaan mereka dan pembinaan kuil adalah dibenarkan oleh tuan tanah berdaftar. Tanpa semua dokumentasi ini, Mahkamah boleh merumuskan bahawa Responden dan semua pihak yang memasuki tanah tersebut tanpa kebenaran oleh Pemohon secara lisan mahupun secara bertulis, adalah merupakan satu tindakan pencerobohan (trespassing) yang merupakan satu kesalahan dan wajar dikenakan tindakan undang-undang. PERUNTUKAN SEKSYEN 99 KANUN TATACARA JENAYAH [35] Mahkamah ini merujuk kepada peruntukan seksyen 99 KTJ seperti berikut: "Tatacara jika pertikaian berkenaan dengan tanah, dsb., berkemungkinan menyebabkan pecah keamanan

(1) Apabila seseorang Majistret Kelas Pertama berpuas hati daripada suatu laporan polis atau maklumat lain, bahawa suatu pertikaian mungkin menyebabkan suatu pecah keamanan wujud berkenaan dengan manamana tanah atau air atau sempadannya di dalam had tempatan bidang kuasanya, dia hendaklah membuat suatu perintah secara bertulis yang menyatakan alasan mengapa dia berpuas hati sedemikian dan yang menghendaki pihak-pihak yang berkenaan dalam pertikaian itu untuk hadir sendiri atau melalui peguam bela di Mahkamahnya dalam masa yang hendaklah ditetapkan oleh Majistret itu dan untuk mengemukakan pernyataan bertulis mengenai tuntutan mereka masing-masing berkenaan dengan hakikat pemilikan sebenar perkara yang dipertikaikan itu.

(a) jika didapati oleh Majistret itu bahawa dalam masa dua bulan sebaik sebelum tarikh perintah itu mana-mana pihak telah disingkirkan dengan secara paksa dan secara salah, Majistret itu boleh menyifatkan pihak yang disingkirkan sedemikian itu seolaholah dia telah mempunyai milikan pada tarikh itu;

(b) jika Majistret itu berpendapat kes itu ialah satu kes kecemasan, dia boleh pada bila-bila masa menahan perkara yang dipertikaikan itu sementara menanti keputusannya di bawah seksyen ini.