Zalrina Binti Thamrin v Wee Yee Hern (KD-A72NCvC-37-04/2024)

Plaintif yang bernama Zalrina Binti Thamrin (yang memberi keterangan sebagai "SP1"), merupakan seorang peniaga yang menjalankan perniagaan di bawah nama BZ Sinar Resources, dengan 09/04/2025 15:53:03 KD-A72NCvC-37-04/2024 Kand. 50 2 nombor pendaftaran 201903093662 (002954430-W) (selepas ini dirujuk sebagai "syarikat tersebut"). Syarikat tersebut beroperasi di Pantai Chenang, Pulau Langkawi, Kedah Darul Aman, dan menyediakan perkhidmatan penyewaan peralatan sukan air, termasuk jetski, kepada pelanggan tempatan dan pelancong.

Pada 3 Mac 2024, Defendan, Wee Yee Hern (yang memberi keterangan sebagai "SD1"), telah mengunjungi premis syarikat dan menempah perkhidmatan penyewaan jetski. Setelah melengkapkan proses tempahan dan menerima taklimat keselamatan yang sewajarnya, SD1 memulakan aktiviti jetski di perairan berhampiran Pantai Chenang.

Semasa aktiviti tersebut berlangsung, satu insiden telah berlaku di mana jetski yang dipandu oleh SD1 terlibat dalam perlanggaran dengan jetski lain yang dimiliki oleh operator perkhidmatan sukan air yang berbeza. Jetski kedua tersebut yang dipandu oleh individu lain yang juga sedang menjalankan aktiviti di kawasan yang sama.

Perlanggaran ini mengakibatkan kerosakan pada kedua-dua jetski. Syarikat Plaintif kemudiannya menuntut ganti rugi terhadap SD1, tetapi SD1 enggan membayar ganti rugi tersebut kerana mendakwa bukan SD1 yang mengakibatkan kemalangan tersebut. Setelah SP1 memfailkan 3 tindakan menuntut gantirugi di Mahkamah Majistret Langkawi yang di dengar oleh Hakim Mahkamah Sesyen Langkawi.

Setelah meneliti dan mendengar secara menyeluruh keterangan serta bukti yang dikemukakan oleh kedua-dua pihak, termasuk hujahan yang disampaikan oleh pihak Plaintif dan Defendan, Mahkamah telah mempertimbangkan semua aspek yang relevan dalam kes ini. Berdasarkan penilaian terperinci terhadap keterangan saksi-saksi, dokumen-dokumen yang dikemukakan, serta hujahan bertulis dan lisan, Mahkamah mendapati bahawa keterangan yang diberikan oleh Plaintif adalah konsisten, boleh dipercayai, dan disokong oleh bukti yang kukuh. Sebaliknya, keterangan yang dikemukakan oleh Defendan didapati kurang meyakinkan dan tidak disokong oleh bukti yang mencukupi.

Oleh itu, berdasarkan prinsip imbangan kebarangkalian, Mahkamah berpuas hati bahawa Plaintif telah berjaya membuktikan tuntutannya. Dengan demikian, Mahkamah memutuskan untuk menerima tuntutan yang dikemukakan oleh Plaintif dan akan memberikan remedi yang sewajarnya berdasarkan peruntukan undang-undang yang berkaitan.

Oleh yang demikian, Mahkamah memutuskan untuk membenarkan tuntutan Plaintif dan memerintahkan Defendan membayar sejumlah RM39,595.00 sebagai ganti rugi am kepada Plaintif, serta RM50,000.00 bagi kehilangan pendapatan. Selain itu, faedah pada kadar yang lazim turut diperintahkan ke atas jumlah tersebut. Tuntutan balas yang dikemukakan oleh Defendan ditolak kerana didapati tidak berasas. Kos perbicaraan diperintahkan mengikut skala yang ditetapkan.

Gambaran ringkas mengenai fakta-fakta yang berkaitan dengan kes ini boleh dirumuskan seperti berikut, SP1 merupakan seorang peniaga yang menjalankan perniagaan di bawah nama BZ Sinar Resources, dengan nombor pendaftaran 201903093662 (002954430-W). Syarikat tersebut beroperasi di Pantai Chenang, Pulau Langkawi, Kedah Darul Aman, dan menyediakan perkhidmatan penyewaan peralatan sukan air, termasuk jetski, kepada pelanggan tempatan dan pelancong. Pada tarikh 3 Mac 2024, Defendan, SD1, telah mengunjungi premis syarikat Plaintifdan menempah perkhidmatan penyewaan jetski.

Sebelum memulakan aktiviti, SD1 melengkapkan proses tempahan dan menerima taklimat keselamatan yang disediakan oleh pihak syarikat, yang merangkumi panduan pengendalian jetski dengan selamat, peraturan navigasi di perairan sekitar, dan langkah-langkah kecemasan 5 sekiranya berlaku insiden.

Setelah semua prosedur dipatuhi, pekerja SP1, Mustapha Bin Mohammad Ghazali (selepas ini dirujuk sebagai "SP2"), memberikan penjelasan terperinci kepada SD1 mengenai aspek penting berkaitan penyewaan jetski. Penjelasan ini merangkumi peraturan keselamatan, panduan pengendalian jetski, dan syarat-syarat perjanjian sewa. Setelah memahami dan bersetuju dengan maklumat yang diberikan, SD1 kemudiannya menandatangani borang Indemnity Form (selepas ini dirujuk sebagai "P4").

Hanya setelah SD1 memahami penjelasan tersebut, SD1 menandatangani dokumen Indemnity Form yang dirujuk sebagai P4, sebagai tanda persetujuan terhadap semua terma dan syarat yang telah diterangkan oleh SP2.

SD1 kemudiannya memulakan aktiviti jetski di perairan berhampiran Pantai Chenang bersama teman wanita beliau. Semasa aktiviti tersebut berlangsung, berlaku satu insiden di mana jetski yang dipandu oleh SD1 terlibat dalam perlanggaran dengan jetski lain yang dimiliki oleh operator perkhidmatan sukan air yang berbeza. Jetski kedua tersebut dipandu oleh seorang individu lain yang juga sedang menjalankan aktiviti di kawasan 6 yang sama. Perlanggaran ini mengakibatkan kerosakan pada jetski kepunyaan SP1 yang dipandu oleh SD1.

Berikutan insiden tersebut, SP1 menuntut ganti rugi daripada SD1 bagi menampung kos pembaikan jetski yang rosak. SP1 mendakwa bahawa SD1 telah cuai dalam mengendalikan jetski sehingga menyebabkan perlanggaran berlaku. Namun, SD1 menafikan dakwaan tersebut dan enggan membayar ganti rugi, dengan alasan bahawa beliau tidak bersalah dan perlanggaran tersebut bukan disebabkan oleh kecuaiannya.

Akibat daripada pertikaian ini, SP1 telah memfailkan tindakan tuntutan ganti rugi di Mahkamah Majistret Langkawi.

Kes ini kemudiannya didengar oleh Hakim Mahkamah Sesyen Langkawi, yang mempunyai bidang kuasa untuk mendengar dan memutuskan kes-kes berkaitan tuntutan ganti rugi akibat kecuaian dalam pengendalian peralatan sukan air. Semasa proses perbicaraan, seramai tiga (3) orang saksi telah dipanggil iaitu SP1, SP2 dan SD1.

Terdapat tujuh (7) isu utama yang perlu diputuskan oleh Mahkamah ini iaitu: i. Sama ada wujud kontrak antara syarikat Plaintif dan Defendan; dan jika wujud, adakah kontrak tersebut sah di sisi undang-undang? ii. Adakah isu mengenai ketidaksahan kontrak tersebut yang telah dibangkitkan oleh Defendan dalam Pernyataan Pembelaan dan tuntutan balas Defendan, dan semasa pemeriksaan balas terhadap kedua-dua saksi Plaintif? iii. Adakah terdapat percanggahan dalam keterangan yang diberikan oleh SP1 dan SP2 di Mahkamah? iv. Sama ada Plaintif telah berjaya membuktikan tuntutan ganti rugi yang dikemukakan di Mahkamah? v. Sama ada terdapat unsur-unsur kecuaian yang dilakukan oleh Plaintif dalam kejadian tersebut? 8 vi. Sama ada Tuntutan Balas Defendan dan tuntutan bagi Ganti Rugi Teruk mempunyai merit yang kukuh? vii. Sama ada percanggahan mengenai jarak yang dinyatakan oleh Defendan menimbulkan isu yang boleh mempengaruhi penentuan liabiliti, iaitu sama ada kemalangan tersebut disebabkan sepenuhnya oleh kecuaian Defendan atau terdapat unsur kecuaian oleh pihak lain, dan seterusnya sama ada perlu dilakukan pembahagian liabiliti antara mereka.

Berkenaan dengan isu pertama, (i) sama ada wujud kontrak antara syarikat Plaintif dan Defendan; dan jika wujud, adakah kontrak tersebut sah di sisi undang-undang? a. Setelah meneliti keterangan dan dokumen yang dikemukakan oleh pihak-pihak, Mahkamah berpendapat bahawa telah terbukti secara jelas bahawa satu kontrak yang sah di sisi undang-undang wujud antara syarikat Plaintif dan Defendan. Kewujudan kontrak ini adalah berasaskan kepada pematuhan terhadap kesemua elemen asas yang diperlukan bagi membentuk satu kontrak yang sah seperti yang diperuntukkan di bawah Akta Kontrak 1950. 9 b. Mahkamah mengambil maklum bahawa terdapat satu tawaran yang jelas telah dibuat oleh Plaintif, dan tawaran tersebut telah diterima oleh Defendan tanpa sebarang syarat tambahan yang boleh mengubah terma asal. Ini memenuhi keperluan asas iaitu adanya 'tawaran dan penerimaan' yang sah, yang merupakan teras kepada pembentukan sesuatu kontrak. Di samping itu, terdapat juga satu balasan yang sah atau consideration, iaitu manfaat atau pulangan yang diperolehi oleh kedua-dua pihak hasil daripada kontrak tersebut, yang menunjukkan bahawa kontrak tersebut bukanlah satu janji kosong, sebaliknya suatu perjanjian yang mempunyai nilai undang-undang. c. Seterusnya, Mahkamah juga berpuas hati bahawa wujudnya niat yang jelas daripada kedua-dua pihak untuk mewujudkan hubungan perundangan yang mengikat. Niat ini dapat dilihat melalui tindakan dan keterangan saksi-saksi, serta dokumen-dokumen yang dikemukakan, termasuk borang P4 yang menunjukkan kedua-dua pihak memang berniat untuk terikat dengan tanggungjawab dan hak masing-masing sebagaimana termaktub dalam kontrak tersebut. d. Selain itu, Mahkamah juga mendapati bahawa terma-terma dalam P4 adalah jelas dan tidak menimbulkan kekaburan. Kepastian terma ini penting untuk memastikan bahawa kedua-dua pihak memahami 10 dengan jelas hak dan kewajipan masing-masing, dan ia memudahkan Mahkamah untuk mentafsir serta menguatkuasakan kontrak sekiranya berlaku pertikaian. Mahkamah turut berpuas hati bahawa kedua-dua pihak mempunyai kapasiti yang sah dari segi undang-undang untuk berkontrak, iaitu mereka adalah pihak-pihak yang kompeten, tidak di bawah umur, tidak tidak siuman, dan tidak berada dalam keadaan yang menghalang mereka daripada membuat kontrak yang sah. e. Tambahan pula, Mahkamah tidak menemui sebarang bukti yang menunjukkan bahawa wujud sebarang unsur paksaan, penipuan, salah nyataan, pengaruh tidak wajar, atau ketidakseimbangan kuasa yang nyata semasa kontrak tersebut dimeterai. Sebaliknya, segala keterangan yang dikemukakan menunjukkan bahawa kedua-dua pihak telah secara sukarela dan atas kehendak sendiri bersetuju untuk terikat dengan syarat-syarat yang telah dipersetujui bersama. f. Berdasarkan semua pertimbangan di atas, Mahkamah membuat dapatan bahawa kontrak antara Plaintif dan Defendan adalah sah dari segi undang-undang, dan oleh itu, ia mengikat kedua-dua pihak. Kedua-dua pihak mempunyai tanggungjawab untuk mematuhi terma-terma kontrak tersebut, dan sebarang pelanggaran terhadapnya akan 11 memberikan hak kepada pihak yang terjejas untuk mendapatkan remedi yang sewajarnya menurut undang-undang.

Berkenaan dengan isu kedua, (b) adakah isu mengenai ketidaksahan kontrak tersebut yang telah dibangkitkan oleh Defendan dalam Pernyataan Pembelaan dan tuntutan balas Defendan, dan semasa pemeriksaan balas terhadap kedua-dua saksi Plaintif? a. Mahkamah mendapati bahawa terdapat kontrak yang sah di sisi undang-undang antara syarikat Plaintif dan Defendan. Kedua-dua pihak telah secara sukarela bersetuju dengan terma-terma yang ditetapkan, dan tiada bukti menunjukkan wujudnya paksaan, penipuan, atau pengaruh tidak wajar dalam pembentukan kontrak tersebut. b. Sepanjang prosiding, isu mengenai ketidaksahan kontrak tidak pernah dibangkitkan oleh Defendan sama ada di dalam Pernyataan Pembelaan dan Tuntutan Balas beliau, mahupun semasa pemeriksaan balas terhadap saksi-saksi Plaintif. Kegagalan Defendan untuk membangkitkan isu ini pada peringkat awal prosiding dan semasa perbicaraan menunjukkan bahawa beliau menerima kesahihan kontrak tersebut. 12 c. Dalam kes Ayer Hitam Tin Dredging Malaysia Bhd v. YC Chin Enterprises Sdn Bhd [1994] 3 CLJ 133, Mahkamah Agung Malaysia membincangkan isu sama ada satu kontrak yang mengikat telah terbentuk antara pihak-pihak semasa rundingan untuk projek pembinaan. Kes ini menekankan pentingnya penggunaan bahasa yang jelas untuk mencerminkan niat sebenar pihak-pihak yang terlibat. Ia menunjukkan bahawa apabila pihak-pihak menyatakan bahawa persetujuan mereka, ini biasanya menandakan niat untuk tidak terikat secara. Keputusan ini menunjukkan keperluan bagi pihak-pihak untuk memastikan semua terma penting telah dipersetujui dan bagi mengelakkan pertikaian mengenai perjanjian tersebut. d. Jelas bahawa mengikut prinsip undang-undang, pihak yang tidak membangkitkan sesuatu isu dalam pembelaan mereka dianggap telah melepaskan hak untuk berbuat demikian, dan Oleh itu, Mahkamah berpendapat bahawa kontrak antara SP1 dan SD1 adalah sah dan mengikat kedua-dua pihak, dan isu ketidaksahan kontrak tidak relevan dalam kes ini.

Berkenaan dengan isu ketiga, (iii) adakah terdapat percanggahan dalam keterangan yang diberikan oleh SP1 dan SP2 di Mahkamah? 13 a. Setelah meneliti secara mendalam keterangan yang diberikan oleh saksi-saksi SP1 dan SP2, serta mempertimbangkan bukti yang dikemukakan sepanjang prosiding Mahkamah, didapati bahawa tiada percanggahan material yang boleh menjejaskan kredibiliti atau integriti kes ini. b. Keterangan yang diberikan oleh kedua-dua saksi adalah konsisten dan saling menyokong antara satu sama lain, mencerminkan kejujuran dan kebolehpercayaan mereka sebagai saksi. Sebarang perbezaan kecil yang mungkin wujud dalam keterangan mereka adalah bersifat periferal dan tidak berkaitan secara langsung dengan isu utama dalam kes ini. c. Perbezaan sedemikian sering berlaku dalam mana-mana prosiding Mahkamah dan dianggap sebagai perkara biasa yang tidak menjejaskan keseluruhan kes. Tambahan pula, perbezaan kecil ini tidak mempengaruhi fakta utama yang dipertikaikan dan tidak menjejaskan penilaian Mahkamah terhadap bukti yang dikemukakan. Oleh itu, Mahkamah berpendapat bahawa keterangan yang diberikan oleh SP1 dan SP2 adalah boleh dipercayai dan menyokong dapatan serta keputusan yang telah dibuat dalam kes ini. Keyakinan Mahkamah terhadap keterangan mereka tetap utuh, dan sebarang perbezaan kecil yang wujud tidak menjejaskan integriti atau kebolehpercayaan keterangan yang diberikan.

Berkenaan dengan isu keempat, (iv) sama ada Plaintif telah berjaya membuktikan tuntutan ganti rugi yang dikemukakan di Mahkamah? a. Dalam hujahan mereka, Defendan menghujahkan bahawa Eksibit P6, iaitu sebut harga untuk membaiki jetski, tidak menyatakan nama pendaftaran jetski tersebut. Namun, Defendan tidak membawa keterangan sebaliknya yang menunjukkan harga jetski tersebut, Defendan juga telah bersetuju untuk menandakan sebut harga tersebut sebagai eksibit dalam prosiding ini. SP1 telah memberikan keterangan di Mahkamah bahawa beliau telah membayar kos pembaikan jetski tersebut berdasarkan jumlah yang dinyatakan dalam sebut harga tersebut. Beliau menjelaskan bahawa sehingga kini, tiada bil rasmi dikeluarkan kerana pembayaran dilakukan secara ansuran, dan bil hanya akan dikeluarkan setelah jumlah penuh diselesaikan. b. Sebagai seorang pengusaha yang bergantung kepada jetski sebagai sumber pendapatan, adalah munasabah bagi SP1 untuk memastikan 15 jetski tersebut dibaiki dengan segera bagi meneruskan operasi perniagaannya. Kerosakan teruk pada jetski tersebut adalah fakta yang tidak dipertikaikan. Mahkamah bersetuju dengan hujahan Plaintif bahawa sekiranya Defendan meragui ketepatan jumlah yang dinyatakan dalam sebut harga pada P6, adalah menjadi tanggungjawab Defendan untuk mengemukakan dokumen sokongan yang membantah angka tersebut atau memanggil saksi pakar bagi mempertikaikannya. c. Selain itu, angka jualan bulanan bagi satu unit jetski yang dinyatakan dalam P8 juga telah ditandakan sebagai dokumen dalam prosiding ini. Pihak-pihak telah bersetuju untuk menandakan dokumen tersebut sebagai eksibit, tertakluk kepada hujahan lanjut. SP1, sebagai pemilik tunggal perniagaan yang menyediakan aktiviti sukan air, telah mengemukakan rekod jualan bulanan tersebut sebagai bukti pendapatan yang terjejas akibat kerosakan jetski. Mahkamah bersetuju dengan hujahan Plaintif bahawa sekiranya Defendan memerlukan setiap transaksi atau dokumen perjanjian yang terdapat dalam rekod Plaintif, Defendan sepatutnya membantah penerimaan P8 semasa prosiding atau mengemukakan bukti sebaliknya yang mempertikaikan ketepatan rekod tersebut. 16 d. Mahkamah mengambil maklum dengan hujahan Plaintif yang menegaskan bahawa dalam konteks pembuktian di Mahkamah, keterangan dokumen seperti sebut harga dan rekod jualan adalah penting untuk menyokong tuntutan ganti rugi. Seksyen 3 Akta Keterangan 1950 mentakrifkan keterangan dokumen sebagai termasuk tulisan, cetakan, atau rakaman yang dikemukakan untuk pemeriksaan mahkamah. Keterangan dokumen boleh dibuktikan melalui keterangan primer, iaitu dokumen asal itu sendiri, atau keterangan sekunder dalam keadaan tertentu seperti yang diperuntukkan dalam seksyen 64 dan seksyen 65 Akta yang sama. Dalam kes ini, sebut harga pembaikan dan rekod jualan bulanan merupakan keterangan dokumen yang relevan dan telah diterima sebagai eksibit dalam prosiding. e. Oleh itu, Mahkamah berpendapat bahawa keterangan yang dikemukakan oleh Plaintif melalui P6 dan P8 adalah boleh diterima dan relevan dalam menyokong tuntutan ganti rugi. Sebarang bantahan terhadap ketepatan atau kesahihan dokumen-dokumen tersebut sepatutnya dikemukakan oleh pihak Defendan melalui bukti sokongan atau keterangan pakar yang sesuai.

Berkenaan dengan isu kelima, (v) sama ada terdapat unsur-unsur 17 kecuaian yang dilakukan oleh Plaintif dalam kejadian tersebut? a. Kenyataan Defendan di Mahkamah jelas menyalahkan penunggang jetski lain atas kemalangan tersebut. Laporan polis Defendan (D12) juga mengesahkan bahawa beliau telah menyewa jetski daripada Plaintif dan terlibat dalam perlanggaran dengan jetski lain. Namun, Defendan tidak menamakan pihak ketiga yang didakwa menyebabkan kemalangan tersebut. Adalah jelas bahawa Defendan tidak pernah menafikan dalam pernyataan pembelaannya bahawa beliau terlibat dalam perlanggaran dengan jetski lain. b. SP1 memberikan keterangan di Mahkamah bahawa selepas kejadian, berdasarkan perjanjian yang ditandatangani, Defendan pada mulanya bersetuju untuk membayar pampasan kepada Plaintif. Bagaimanapun, kemudian Defendan enggan membayar ganti rugi tersebut dan mendakwa terdapat unsur kecuaian daripada pihak Plaintif. Namun, Defendan gagal membuktikan dakwaan kecuaian tersebut di Mahkamah. c. Defendan juga mendakwa bahawa Plaintif gagal memastikan keselamatan Defendan. Mahkamah mendapati ini adalah tidak benar, SP2 dalam keterangannya telah menyatakan SP2 telah memberikan 18 taklimat dan panduan yang sewajarnya kepada Defendan sebelum beliau menandatangani P4 dan menunggang jetski. SP2, yang telah bekerja dengan SP1 selama hampir lima tahun, menyatakan bahawa kejadian perlanggaran antara jetski jarang berlaku sepanjang tempoh perkhidmatannya. d. Plaintif menghujahkan bahawa pada hari kejadian, sebelum menunggang jetski, Defendan telah terlebih dahulu mengambil bahagian dalam beberapa aktiviti sukan air lain yang turut disediakan oleh pihak Plaintif, termasuk aktiviti parasailing dan menaiki banana boat. Keadaan ini menunjukkan bahawa Defendan bukan sahaja bersetuju untuk menyertai aktiviti-aktiviti sukan air yang ditawarkan, malah beliau telah mempunyai pengalaman langsung dengan aktiviti tersebut dan secara munasabah boleh dianggap memahami risiko-risiko lazim yang berkaitan dengan aktiviti sukan air. Justeru, Defendan tidak boleh dikatakan sebagai seseorang yang tidak biasa atau tidak faham akan sifat dan risiko aktiviti berkenaan. e. Tambahan pula, sepanjang penglibatan Defendan dalam semua aktiviti tersebut termasuklah menunggang jetski, tiada bantahan, aduan, atau keraguan yang dibangkitkan oleh Defendan mengenai kandungan perjanjian ataupun aspek keselamatan aktiviti. Defendan 19 juga telah menikmati sepenuhnya faedah yang diperoleh daripada penggunaan jetski tersebut. Namun, hanya selepas insiden kemalangan berlaku yang mengakibatkan kerosakan kepada jetski milik Plaintif, barulah Defendan mula mempertikaikan kesahan dan keadilan terma dalam perjanjian serta mendakwa bahawa Plaintif cuai dalam tanggungjawabnya. f. Mahkamah perlu mengambil maklum bahawa tindakan Defendan yang hanya membangkitkan isu keadilan perjanjian dan kecuaian Plaintif selepas berlakunya kemalangan adalah bersifat afterthought atau alasan yang hanya timbul kemudian demi mengelakkan tanggungjawab. Perkara ini menggambarkan percubaan Defendan untuk melepaskan diri daripada liabiliti yang telah dipersetujui secara sah dalam perjanjian bertulis yang ditandatangani secara sukarela olehnya. g. Oleh yang demikian, adalah tidak wajar bagi Defendan untuk menikmati manfaat daripada kontrak tersebut dalam keadaan baik, tetapi kemudian enggan menunaikan tanggungjawabnya apabila keadaan tidak memihak kepadanya. Perjanjian antara pihak-pihak adalah sah dari segi undang-undang dan mengikat kedua-duanya. Kegagalan Defendan untuk mematuhi obligasi kontraktual khususnya 20 dalam membayar ganti rugi terhadap kerosakan yang disebabkan olehnya sendiri adalah satu pelanggaran kontrak yang nyata. h. Defendan merujuk kepada kes Mohamed Raihan bin Ibrahim v. Government of Malaysia & Ors [1981] 2 MLJ 27. Namun, Mahkamah ini bersetuju dengan hujahan Plaintif bahawa fakta kes tersebut adalah berbeza dengan kes ini. Kes Mohamed Raihan melibatkan tanggungjawab guru terhadap pelajar dalam konteks sekolah, manakala kes ini melibatkan hubungan antara pemilik dan penyewa dalam aktiviti sukan air dengan perjanjian sewa yang jelas menyatakan obligasi dan tanggungjawab Defendan. Defendan telah menandatangani perjanjian tersebut secara sukarela, menandakan pemahaman dan persetujuannya terhadap terma dan syarat yang ditetapkan. i. Oleh itu, Defendan seharusnya bertanggungjawab atas kerosakan yang berlaku dan wajib membayar ganti rugi kepada Plaintif seperti yang dinyatakan dalam perjanjian yang ditandatangani.

Berkenaan dengan isu keenam, (vi) sama ada Tuntutan Balas Defendan dan tuntutan bagi Ganti Rugi Teruk mempunyai merit yang kukuh? 21 a. Defendan menghujahkan bahawa P6, iaitu sebut harga untuk membaiki jetski, tidak menyatakan nama pendaftaran jetski tersebut. Defendan turut telah memfailkan tuntutan balas dengan menuntut ganti rugi khas sebanyak RM8,000.00 atas kecederaan yang didakwa dialami akibat kemalangan jetski, iaitu Right trapezius grade 1 tear di bahagian tangan kanan sebanyak RM6,000.00 dan Right ACJ sprain di bahagian tangan kanan sebanyak RM2,000.00. b. Plaintif menghujahkan bahawa tuntutan bagi kecederaan peribadi sepatutnya dikategorikan sebagai ganti rugi am dan bukan ganti rugi khas. Ganti rugi am merangkumi pampasan untuk kesakitan, penderitaan, dan kehilangan keupayaan yang tidak dapat dinilai secara tepat pada masa perbicaraan, manakala ganti rugi khas melibatkan kerugian kewangan yang boleh dihitung secara spesifik, seperti perbelanjaan perubatan atau kehilangan pendapatan sebelum perbicaraan. Peraturan 18 Kaedah 12(1A) Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 menyatakan bahawa tiada pihak boleh menyatakan kuantiti bagi ganti rugi am dalam pliding mereka. Oleh itu, jumlah pampasan bagi kecederaan peribadi hendaklah ditentukan oleh mahkamah berdasarkan bukti dan rujukan kepada kes-kes terdahulu yang serupa. 22 c. Mahkamah mengambil maklum bahawa tiada sebarang laporan perubatan awal daripada Hospital Langkawi yang dikemukakan oleh Defendan untuk menyokong dakwaan bahawa beliau mengalami kecederaan akibat daripada kemalangan jetski yang didakwa berlaku pada 3 Mac 2024. Sebaliknya, Defendan hanya bergantung kepada satu laporan perubatan daripada Pusat Perubatan Universiti Malaya, iaitu dokumen bertarikh 7 Mac 2024 (ditandakan sebagai D13), yang menunjukkan bahawa pemeriksaan perubatan dilakukan hanya selepas empat hari kejadian berlaku. Dalam hal ini, Mahkamah berpandangan bahawa kelewatan Defendan mendapatkan rawatan perubatan atau membuat laporan rasmi sejurus selepas kemalangan berlaku adalah suatu faktor yang menjejaskan kebolehpercayaan dan kekuatan dakwaannya. d. Ketiadaan laporan perubatan segera daripada fasiliti perubatan terdekat seperti Hospital Langkawi, yang secara logiknya merupakan tempat pertama yang sewajarnya dirujuk oleh seseorang yang mengalami kecederaan dalam satu insiden kemalangan, menimbulkan keraguan yang signifikan terhadap wujudnya hubungan langsung antara kecederaan yang dinyatakan dalam laporan D13 dengan kemalangan yang berlaku pada tarikh yang didakwa. Dalam hal tuntutan berkaitan kecederaan atau kerugian akibat kecuaian, 23 beban pembuktian adalah terletak sepenuhnya di atas bahu pihak yang membuat dakwaan, iaitu dalam kes ini, Defendan sendiri. e. Defendan perlu membuktikan secara jelas dan meyakinkan bahawa kecederaan yang dialaminya memang berpunca secara langsung daripada kemalangan yang berlaku pada 3 Mac 2024. Bukti ini seharusnya terdiri daripada laporan perubatan yang kontemporari dengan waktu kejadian, iaitu dokumen yang menunjukkan rawatan atau pemeriksaan dijalankan dengan segera selepas kemalangan tersebut. Tanpa dokumen sedemikian, Mahkamah tidak dapat membuat satu kesimpulan yang munasabah dan berpandukan bukti bahawa kecederaan tersebut mempunyai kaitan kausal yang jelas dengan insiden jetski berkenaan. f. Tambahan pula, laporan D13 sendiri tidak menyatakan secara jelas dan konklusif bahawa kecederaan yang diperiksa adalah akibat kemalangan jetski pada 3 Mac 2024, dan tiada penjelasan diberikan oleh Defendan mengapa beliau menunggu sehingga 7 Mac 2024 untuk mendapatkan pemeriksaan perubatan. Oleh yang demikian, Mahkamah berpendapat bahawa bukti yang dikemukakan oleh Defendan adalah tidak mencukupi untuk membuktikan dakwaan kecederaan yang dikaitkan dengan insiden tersebut. Justeru, tuntutan 24 berasaskan kecederaan yang dibuat oleh Defendan adalah gagal dan tidak dapat disokong oleh keterangan serta bukti yang mencukupi. g. Mahkamah bersetuju dengan kes yang dirujuk iaitu kes Sam Wun Hoong lwn Kader Ibramshah [1981] 1 MLJ 295, dalam kes ini Mahkamah menegaskan bahawa ganti rugi khas terdiri daripada perbelanjaan tunai langsung seperti bil hospital dan kehilangan pendapatan sebenar semasa tempoh ketidakupayaan, yang secara umumnya dapat dikira dengan tepat. Memandangkan kecederaan peribadi tidak termasuk dalam kategori ini, tuntutan Defendan untuk ganti rugi khas atas kecederaan tersebut adalah tidak tepat. h. Dalam pernyataan pembelaannya, Defendan menuntut ganti rugi. Namun, memandangkan kemalangan tersebut disebabkan oleh kecuaian Defendan sendiri, tuntutan tersebut tidak mempunyai asas yang kukuh. Lebih-lebih lagi, apabila Defendan mengakui di Mahkamah bahawa selepas kemalangan jetski, beliau masih mampu menyertai pertandingan badminton, yang menimbulkan keraguan terhadap keseriusan kecederaan yang didakwa dialami. i. Melalui keterangan di Mahkamah adalah jelas bahawa Plaintif dan kakitangannya telah mengambil langkah berjaga-jaga yang 25 sewajarnya dalam proses penyewaan. Kemalangan tersebut berlaku akibat kecuaian Defendan sendiri. Oleh itu, adalah tidak wajar bagi Defendan untuk menuntut pampasan atas kecederaan yang timbul daripada kecuaiannya sendiri. Defendan juga mendakwa mengalami gangguan emosi akibat kemalangan tersebut, namun tiada sebarang laporan perubatan atau sebarang laporan psikiatri dikemukakan sebagai bukti sokongan di Mahkamah untuk menyokong dakwaan ini. j. Berdasarkan pertimbangan di atas, Mahkamah berpendapat bahawa tuntutan balas Defendan tidak mempunyai merit dan sewajarnya ditolak.

Berkenaan dengan isu ketujuh, (vii) sama ada terdapat unsur-unsur kecuaian yang dilakukan oleh Plaintif dalam kejadian tersebut? Sama ada percanggahan mengenai jarak yang dinyatakan oleh Defendan menimbulkan isu yang boleh mempengaruhi penentuan liabiliti, iaitu sama ada kemalangan tersebut disebabkan sepenuhnya oleh kecuaian Defendan atau terdapat unsur kecuaian oleh pihak lain, dan seterusnya sama ada perlu dilakukan pembahagian liabiliti antara mereka. a. Dalam kes ini, Defendan telah mengakui bahawa beliau telah menyewa sebuah jetski bersama Plaintif dan terlibat dalam satu 26 pelanggaran dengan jetski lain. Walau bagaimanapun, Defendan telah menyalahkan penunggang jetski lain atas kemalangan tersebut. Kini, Defendan mengambil pendirian bahawa kemalangan antara jetski tersebut adalah disebabkan oleh pihak ketiga. Namun begitu, tiada sebarang pihak ketiga dinamakan atau dikemukakan oleh Defendan dalam pembelaannya mahupun sepanjang perbicaraan ini. b. SP1 telah memberi keterangan di Mahkamah bahawa selepas kemalangan tersebut berlaku, Defendan pada awalnya bersetuju untuk membayar pampasan kepada Plaintif. Namun demikian, Defendan kemudian enggan untuk membayar kos kerosakan terhadap jetski milik Plaintif. c. Defendan telah mendakwa bahawa terdapat unsur kecuaian daripada pihak Plaintif serta kegagalan Plaintif untuk memastikan keselamatan Defendan ketika menunggang jetski tersebut. Namun begitu, Defendan tidak berjaya membuktikan dakwaan tersebut melalui keterangan atau bukti yang kukuh. Malahan SP2 telah memberi keterangan bahawa sebelum Defendan menandatangani Perjanjian dan menunggang jetski, beliau telah diberikan penerangan dan tunjuk ajar yang mencukupi mengenai kaedah dan langkah keselamatan dalam pengendalian jetski. 27 d. SP2 yang telah bekerja dengan Plaintif untuk beberapa tahun, semasa pemeriksaan semula oleh peguam Plaintif, telah ditanya sama ada insiden pelanggaran antara jetski adalah kejadian biasa. SP2 menjawab bahawa ianya bukan satu kejadian biasa. Dalam pemeriksaan utama, SP2 turut menyatakan bahawa sebelum menunggang jetski, Defendan telah terlebih dahulu menjalani aktiviti parasailing dan menaiki bot pisang (banana boat). e. Berdasarkan kronologi kejadian, jelas bahawa hanya selepas Defendan menyebabkan kemalangan yang mengakibatkan kerosakan terhadap jetski, barulah beliau mendakwa bahawa Perjanjian yang ditandatangani adalah tidak adil dan tidak sah. Dalam masa yang sama, beliau turut cuba menyalahkan Plaintif atas kejadian tersebut. f. Defendan telah menikmati sepenuhnya manfaat daripada aktiviti menunggang jetski milik Plaintif. Namun, semasa tempoh penyewaan, Defendan telah terlibat dalam satu kemalangan. Perjanjian yang telah ditandatangani secara sukarela oleh Defendan menyatakan Defendan mempunyai tanggungjawab untuk membayar sebarang penalti atau denda yang dikenakan akibat daripada kerosakan tersebut. Walaupun begitu, Defendan enggan untuk 28 mematuhi kewajipan tersebut dan mendakwa bahawa beliau tidak memahami terma-terma dalam P4 semasa menandatanganinya. Defendan kini memohon agar P4 tersebut diisytiharkan sebagai tidak sah dan tidak adil. g. Akibat daripada tindakan Defendan yang enggan bertanggungjawab atas kemalangan tersebut, Plaintif kini terpaksa menanggung kerugian, kos pembaikan jetski tersebut dan kerugian pendapatan kerana jetski tersebut tidak boleh digunakan untuk disewakan sepanjang tempoh pembaikan. h. Dalam kes ini, Defendan secara sukarela dan tanpa paksaan telah menandatangani Perjanjian tersebut, yang dengan jelas menyatakan terma dan syarat termasuk tanggungjawab dan obligasi pihak penyewa. Kandungan Perjanjian tersebut diterangkan dengan jelas dan mudah difahami, serta bertujuan untuk memastikan Defendan dimaklumkan sepenuhnya sebelum beliau menandatangani dokumen tersebut. Dengan itu, Mahkamah berpendapat bahawa tiada sebarang unsur paksaan, ketidakadilan, atau ketidakseimbangan dalam Perjanjian tersebut.

Persoalan utama dalam kes ini ialah sama ada Defendan bertanggungjawab atas kemalangan yang menyebabkan kerosakan kepada jetski milik Plaintif, serta sama ada tuntutan gantirugi yang dikemukakan oleh Plaintif mempunyai asas yang kukuh dari segi undang-undang.

Mahkamah telah mengambil kira kesemua keterangan yang dikemukakan oleh saksi-saksi Plaintif iaitu SP1 dan SP2, serta Defendan sendiri iaitu SD1. Setelah meneliti keseluruhan bukti dan keterangan tersebut, Mahkamah mendapati bahawa keterangan yang diberikan oleh SP1 dan SP2 adalah konsisten, kukuh dan disokong oleh dokumen-dokumen seperti borang P4 yang telah ditandatangani sendiri oleh Defendan.

Pada peringkat awal, Defendan tidak menafikan bahawa beliau telah menandatangani P4 dan telah menerima taklimat keselamatan, malah Defendan mengakui bahawa beliau telah menikmati keseluruhan aktiviti jetski bersama teman wanitanya sebelum kemalangan berlaku, namun begitu, hanya selepas berlakunya kemalangan yang mengakibatkan kerosakan kepada jetski Plaintif, barulah Defendan cuba 30 mempertikaikan kesahan P4, dengan alasan bahawa beliau tidak memahami terma-terma yang terkandung di dalamnya.

Mahkamah berpendapat bahawa tindakan Defendan mempertikaikan kesahan P4 selepas kemalangan berlaku adalah bersifat self-serving dan tidak berasas. Ini kerana, Defendan telah diberikan penerangan secara lisan dan bertulis oleh SP2 sebelum menandatangani borang P4. Tiada sebarang unsur paksaan, penipuan, atau ketidakseimbangan yang nyata dalam perjanjian tersebut. SP2 juga telah memberi keterangan bahawa segala taklimat telah diberikan dengan jelas kepada Defendan sebelum aktiviti dimulakan.

Defendan juga mendakwa bahawa kemalangan tersebut berpunca daripada pihak ketiga, iaitu seorang penunggang jetski lain yang tidak dinamakan secara khusus. Mahkamah mendapati dakwaan ini tidak disokong oleh sebarang keterangan atau bukti kukuh. Tiada saksi bebas yang dipanggil oleh pihak Defendan untuk menyokong kenyataan tersebut. Oleh itu, Mahkamah berpendapat bahawa dakwaan tersebut bersifat spekulatif dan tidak dapat menafikan tanggungjawab Defendan dalam insiden berkenaan.

Defendan turut menuduh Plaintif gagal memastikan keselamatan 31 dirinya semasa aktiviti tersebut dijalankan. Mahkamah menolak dakwaan ini kerana keterangan SP2 menunjukkan bahawa taklimat keselamatan telah diberikan dan Defendan telah pun memahami serta bersetuju dengannya. Defendan juga tidak membuktikan dengan jelas apakah bentuk kelalaian khusus yang kononnya dilakukan oleh Plaintif atau kakitangannya. Justeru, tuduhan kecuaian terhadap Plaintif adalah tidak berasas dan gagal dibuktikan.

Mahkamah juga mengambil kira keterangan SP1 bahawa selepas insiden tersebut, Defendan pada awalnya bersetuju untuk membayar ganti rugi, tetapi kemudian berubah fikiran dan enggan berbuat demikian. Perkara ini menunjukkan bahawa Defendan sendiri sedar akan tanggungjawabnya pada ketika itu, dan hanya setelah menyedari jumlah kerugian sebenar, beliau cuba mengelakkan tanggungjawab melalui pelbagai alasan yang tidak meyakinkan.

Mengenai kerosakan dan kerugian yang dialami oleh Plaintif, Mahkamah berpuas hati bahawa Plaintif telah membuktikan tuntutannya dengan dokumen yang menyokong jumlah pembaikan serta kerugian akibat kehilangan pendapatan. Defendan tidak mencabar jumlah ini secara serius dan tidak mengemukakan sebarang bukti balas bagi menafikan jumlah yang dituntut.

Sebaliknya, Tuntutan Balas Defendan bagi ganti rugi teruk exemplary damages adalah tidak berasas dan bersifat retaliatory, iaitu semata-mata dibuat untuk menyaingi tuntutan Plaintif tanpa sebarang asas kukuh. Tiada unsur penindasan, penipuan atau salah laku dari pihak Plaintif yang boleh mewajarkan tuntutan sedemikian.

Setelah Mahkamah mendengar kes ini dan meneliti dengan teliti semua keterangan yang dikemukakan oleh saksi-saksi Plaintif, iaitu SP1 dan SP2, serta keterangan Defendan sendiri SD1 dan hujahan yang telah difailkan oleh pihak-pihak, serta menilai secara menyeluruh keterangan dan bukti yang dikemukakan oleh kedua-dua pihak, di atas imbangan kebarangkalian, berdasarkan penelitian tersebut. Mahkamah mendapati bahawa keterangan yang diberikan oleh SP1 dan SP2 adalah konsisten, boleh dipercayai, dan disokong dengan dokumen seperti borang P4 yang ditandatangani oleh Defendan sendiri. Mahkamah tidak menerima alasan Defendan yang cuba mempertikaikan kesahan borang P4 selepas berlakunya kemalangan, kerana Mahkamah berpendapat tindakan itu adalah demi kepentingan dirinya sendiri dan tidak disokong oleh bukti. Tambahan pula, keterangan SP2 menunjukkan bahawa Defendan telah diberikan taklimat secara lisan dan bertulis sebelum menandatangani borang tersebut, dan tiada sebarang unsur paksaan atau penipuan yang wujud.

Mahkamah juga menolak dakwaan Defendan bahawa kemalangan tersebut disebabkan oleh pihak ketiga yang tidak dinamakan. Dakwaan ini tidak disokong dengan sebarang bukti atau keterangan kukuh, dan tiada saksi bebas yang dipanggil bagi menyokong kenyataan tersebut. Justeru, Mahkamah berpendapat bahawa dakwaan itu bersifat spekulatif semata-mata dan tidak mencukupi untuk menafikan tanggungjawab Defendan.

Seterusnya, Mahkamah menolak dakwaan Defendan bahawa Plaintif cuai dalam memastikan keselamatan dirinya semasa aktiviti berlangsung. Ini kerana keterangan SP2 menunjukkan bahawa taklimat keselamatan telah pun diberikan dengan jelas dan difahami oleh Defendan. Defendan juga gagal membuktikan apakah bentuk kelalaian khusus yang dilakukan oleh Plaintif. Oleh itu, tuduhan kecuaian tersebut dianggap tidak berasas.

Berhubung dengan tuntutan ganti rugi, Mahkamah berpuas hati bahawa Plaintif telah mengemukakan dokumen yang mencukupi untuk menyokong jumlah pembaikan serta kerugian akibat kehilangan 34 pendapatan. Defendan pula tidak mencabar jumlah yang dituntut secara serius dan tidak mengemukakan bukti untuk menafikan jumlah tersebut.

Sehubungan itu, Mahkamah memutuskan bahawa wujud kontrak yang sah antara Plaintif dan Defendan; Plaintif telah menjalankan tanggungjawabnya dengan sewajarnya termasuk memberi taklimat keselamatan; Defendan cuai dalam mengendalikan jetski sehingga menyebabkan kemalangan; Defendan telah melanggar tanggungjawab kontraktual dan enggan membayar kerugian seperti yang dipersetujui dalam perjanjian; dan akhirnya, tuntutan balas yang dikemukakan oleh Defendan tidak mempunyai merit dan wajar ditolak.

Setelah meneliti keterangan dan bukti yang dikemukakan oleh kedua-dua pihak, adalah jelas bahawa Defendan yang sedang bercuti di Pulau Langkawi dan telah menyewa sebuah jetski daripada Plaintif. Sebelum memulakan aktiviti tersebut, Defendan secara sukarela dan dengan kerelaan bebas telah menandatangani satu perjanjian yang mengandungi terma dan syarat berkaitan penyewaan jetski tersebut.

Defendan mendakwa bahawa beliau tidak memahami terma-terma 35 perjanjian tersebut semasa menandatanganinya. Namun, prinsip undang-undang kontrak menetapkan bahawa seseorang yang menandatangani sesuatu perjanjian adalah terikat dengan kandungan perjanjian tersebut, walaupun beliau tidak membacanya terlebih dahulu, kecuali jika dapat dibuktikan bahawa tandatangan tersebut diperoleh melalui penipuan atau salah nyata.

Dalam kes ini, Defendan tidak mendakwa wujudnya unsur penipuan atau salah nyata, malah mengakui bahawa beliau menandatangani perjanjian tersebut secara sukarela tanpa sebarang paksaan. Oleh itu, alasan tidak memahami terma perjanjian tidak boleh diterima sebagai pembelaan yang sah.

Semasa tempoh penyewaan, telah berlaku perlanggaran antara jetski yang dipandu oleh Defendan dengan jetski lain, mengakibatkan kerugian kepada Plaintif, Kini, di Mahkamah, Defendan mempertikaikan pemahamannya terhadap terma perjanjian dan mendakwa bahawa terma-terma tersebut tidak adil kepadanya. Namun, fakta menunjukkan bahawa Defendan secara sukarela memilih untuk menyewa jetski daripada Plaintif dan menandatangani perjanjian tersebut tanpa sebarang paksaan. Oleh itu, beliau terikat dengan terma-terma yang telah dipersetujui.

Berdasarkan pertimbangan di atas, Mahkamah memutuskan untuk membenarkan tuntutan Plaintif dengan kos, dan menolak tuntutan balas Defendan dengan kos. Bertarikh 08 April 2025 -sgd- (ALLAN SUMAN PILLAI) Hakim Mahkamah Sesyen Langkawi Kedah Tarikh Keputusan : 13 Februari 2025 Bagi pihak Plaintiff : Fathin Delila Binti Hamdan Bagi pihak Defendan : Goh Chuan Chean : Tong Kuan Ling