Zenetac Group Sdn. Bhd. (Dahulunya Classic Kancil Sdn Bhd) v Sas Litemetric Jv Sdn. Bhd. (BA-22C-25-06/2019)

Ini adalah satu tindakan sivil yang telah difailkan oleh Zenetac Group Sdn Bhd (Plaintif) (dahulunya dikenali sebagai “Classic Kancil”) terhadap SAS Litemetric JV Sdn Bhd (Defendan) atas tuntutan baki bayaran kerja-kerja sub-kontrak dan ganti rugi kehilangan keuntungan disebabkan pemberhentian yang tidak sah oleh Defendan yang berjumlah RM1,233,652.44 termasuk faedah.

Defendan pula telah dalam tindakan yang sama menuntut dari Plaintif jumlah sebanyak RM658,925.00 termasuk faedah sebagai tuntutan balas.

Tindakan sivil ini telah melalui bicara selama 8 hari di mana 3 orang saksi Plaintif dan 3 orang saksi Defendan telah memberi keterangan di mahkamah ini.

Sebagai “Project Delivery Partner”, MRCB George Kent Sdn Bhd (MRCBGK) telah melantik WCT Berhad (WCT) sebagai kontraktor utama. WCT pula telah melantik Sinar Hijrah sebagai sub-kontraktor untuk melaksanakan kerja-kerja sub-kontrak. Defendan selaku anak syarikat Sinar Hijrah telah melantik Plaintif melalui Surat Tawaran bertarikh 16.1.2018 (LOA) bersama-sama Appendix A, B dan C, LOA tersebut, yang telah dikeluarkan oleh Defendan kepada Plaintif bagi menjalankan kerja-kerja sub-kontrak peralihan (“relocate”) telekomunikasi (Aries, Celcom, Digi, Maxis, Time Dot Com dan Telekom) atas persetujuan satu jumlah kontrak berjumlah RM8,161,870.00 (kerja-kerja sub-kontrak) (Project).

Pada atau lebih kurang 18.1.2018, Plaintif telah memulakan kerja-kerja sub-kontrak tersebut seperti yang dipersetujui dengan mengambil arahan, bekerjasama dan berkerja menurut jadual kerja yang telah ditetapkan oleh Defendan.

Kerja-kerja sub-kontrak Plaintif adalah termasuk pengalihan perkhidmatan telekom berkenaan LRT 3 dari Bandar Utama ke Kelang. Untuk melaksanakan kerja-kerja sub-kontrak ini, Plaintif juga telah menurut “Method Statement” yang ditentukan oleh WCT Berhad (WCT) selaku kontraktor utama bagi projek ini.

Melalui emel bertarikh 13.8.2018, Defendan telah menyampaikan surat penamatan kontrak kepada Plaintif. Setakat tarikh 13.8.2018, Defendan telah membuat bayaran sebanyak RM237,320.59 kepada Plaintif iaitu sebahagian daripada jumlah yang dituntut melalui Penyata Tuntutan Plaintif.

Selepas penamatan kontrak oleh Defendan, Plaintif telah pada 28.9.2018 menuntut sebanyak RM1,333,652.44 sebagai jumlah yang terhutang oleh Defendan kepadanya mengikut butiran seperti berikut: Butiran Jumlah(RM) Kerja yang telah siap 714,150.60 Pemotongan yang tidak sah 121,834.67 Kehilangan Keuntungan 497,667.17 Jumlah Keseluruhan 1,333,652.44

Pada 2.10.2018, Defendan telah membuat bayaran kepada Plaintif sebanyak RM100,000.00 bagi baki bayaran untuk kerja-kerja yang telah dibuat oleh Plaintif setakat bulan Julai 2018. Jumlah ini disah terima oleh Plaintif dan selepas penerimaan wang tersebut, Plaintif menuntut baki jumlah yang masih terhutang sebanyak RM1,233,652.44 (RM1,333,652.44 – RM100,000.00) bagi kerja-kerja sub-kontrak tersebut. C. TUNTUTAN BALAS DEFENDAN

Pada masa tempoh kontrak antara Plaintif dan Defendan masih berjalan, WCT telah mengeluarkan arahan pemberhentian 4 kerja (“Stop Work Order”) disebabkan Plaintif telah gagal menyediakan persekitaran tempat kerja yang selamat.

Didapati juga, Plaintif gagal menyiapkan kerja-kerja sub-kontrak mengikut arahan-arahan di dalam tempoh masa yang telah diberikan.

Justeru itu, atas hak di bawah kontrak, Defendan telah mengeluarkan notis penamatan perkhidmatan bertarikh 13.8.2018 terhadap Plaintif.

Selepas penamatan tersebut, Defendan pula mendapati bahawa Plaintif mempunyai hutang sebanyak RM658,925.00 yang perlu dibayar kepada Defendan seperti yang dibutirkan di bawah: Butiran Jumlah (RM) Tuntutan bagi material dibeli yang tidak selaras dengan spesifikasi lukisan 473,375.00 Tuntutan bagi kerja-kerja yang dijalankan tanpa arahan dan tidak dinyatakan dalam lukisan 123,750.00 Tuntutan lebihan bayaran 12,800.00 Tuntutan denda “Stop Work Order” daripada Kontraktor Utama 49,000.00 Jumlah tuntutan RM658,925.00

Oleh itu, Defendan menuntut jumlah yang terhutang sebanyak RM658,925.00 termasuk faedah daripada Plaintif sebagai tuntutan balasnya di dalam tindakan ini. D. ISU-ISU YANG DIPERTIKAIKAN

Isu-isu yang perlu dipertimbangkan oleh mahkamah ini adalah: i. Sama ada penamatan kontrak Plaintif oleh Defendan adalah sah/betul atas sebab: a. Plaintif lewat menyiapkan kerja-kerja kontrak; dan b. Plaintif bertanggungjawab terhadap arahan “Stop Work Order” oleh WCT Berhad. ii. Sama ada terdapat baki bayaran kepada Plaintif oleh Defendan sebanyak RM1,233,650.00 seperti berikut: a. RM614,150.60 bagi kerja yang telah siap; b. RM121,834.67 bagi pemotongan yang tidak sah; dan c. RM497,667.17 bagi kehilangan keuntungan. iii. Sama ada Defendan layak membuat tuntutan balas terlebih bayar kepada Plaintif sebanyak RM658,925.00 seperti berikut: a. RM473,375.00 bagi material dibeli yang tidak selaras dengan spesifikasi lukisan; 6 b. RM123,750.00 bagi kerja-kerja yang dijalankan tanpa arahan dan tidak dinyatakan dalam lukisan; c. RM12,800.00 bagi lebihan bayaran; dan d. RM49,000.00 bagi denda “Stop Work Order” daripada WCT Berhad. E. DAPATAN MAHKAMAH i. Sama ada penamatan kontrak Plaintif oleh Defendan adalah sah/betul atas sebab: a. Plaintif lewat menyiapkan kerja-kerja kontrak

Setelah meneliti kesemua keterangan-keterangan yang dikemukakan di mahkamah ini dan juga hujahan-hujahan pihak-pihak, mahkamah mendapati bahawa pada dasarnya kelewatan yang dimaksudkan oleh Defendan adalah hanya berkenaan “Duct Space Record” (DSR) dan bukannya berhubung dengan skop kerja-kerja sub-kontrak Plaintif yang lain.

Adalah kedudukan Plaintif bahawa di dalam fakta-fakta yang dipersetujui yang telah difailkan pada 13.11.2019, Defendan telah setuju bahawa Plaintif telah mengikuti “WCT Method Statement”, program kerja yang telah diluluskan, terperinci dan juga telah mengikuti arahan daripada LRT3, Telekom dan Defendan ketika menjalankan dan melaksanakan semua kerja-kerja sub-kontrak.

Hakikatnya, sebahagian daripada kerja-kerja sub-kontrak Plaintif iaitu kerja peralihan utiliti, memerlukan Plaintif mengumpul data-data bagi kabel-kabel syarikat telekomunikasi di tapak projek. Data-data yang dikumpulkan ini dikenali sebagai DSR. DSR-DSR ini perlu diberi pengesahan dan kebenaran oleh syarikat-syarikat telekomunikasi di mana, tanpa DSR-DSR ini, Plaintif tidak dapat melaksanakan dan menyempurnakan kerja-kerja peralihan tersebut.

Mengikut Plaintif, pengesahan DSR ini hanya boleh diberi oleh syarikat-syarikat telekomunikasi yang terlibat dan walaupun permintaan untuk pengesahan ini telah dibuat seawal mungkin oleh Plaintif, namun demikian terdapat kelewatan untuk memperolehi pengesahan tersebut dan ini adalah di luar kawalan Plaintif. Tanpa pengesahan ini, Plaintif tidak dapat melaksanakan kerja peralihan utiliti tersebut. Defendan telah dikemaskinikan berkenaan status DSR di setiap mesyuarat mingguan tapak yang telah diadakan.

Situasi berhubung dengan DSR adalah sememangnya diketahui oleh Defendan dan Defendan juga dalam pengetahuan bahawa tanpa pengesahan DSR ini, Plaintif tidak dapat melaksanakan dan menyempurnakan kerja-kerja peralihan utiliti tersebut.

Mengikut Defendan pula, di dalam Klausa 5 di LOA, Plaintif diberi tarikh penyiapan kerja kontrak berdasarkan Appendix C: “Date of Completion : TBA [We will notify if necessary]”

Ini memberi maksud bahawa tarikh penyiapan kerja kontrak akan dimaklumkan kepada Plaintif secara berperingkat (Milestone Dates). Oleh itu, Defendan berhujah bahawa Plaintif gagal menyiapkan kerja peralihan pada tarikh penyiapan yang telah diberikan iaitu pada atau sebelum 9.4.2018 dan juga dalam jangkamasa 4 lanjutan masa yang telah diberikan kepada Plaintif selepas tarikh itu oleh Defendan melalui mesyuarat mingguan tapak. Mengikut Defendan, tarikh lanjutan yang terakhir yang diberikan oleh Defendan kepada Plaintif untuk menyiapkan kerja-kerja sub-kontrak adalah pada 10.8.2018 bagi kedua-dua TIME dan TM.

Mengikut Defendan, walaupun Plaintif telah diberikan lanjutan masa yang terakhir, namun demikian DSR masih tidak dapat disahkan dan oleh itu, Defendan telah memberi notis penamatan kontrak kepada Plaintif pada 13.8.2018.

Setelah mengkaji dan meneliti segala keterangan berhubung dengan perkara ini, tiada sebarang bukti yang menunjukkan bahawa Plaintif telah diberikan amaran kemungkiran seperti yang dinyatakan oleh Defendan apabila kerja-kerja sub-kontrak masih tidak dapat diselesaikan dalam jangkamasa lanjutan masa yang diberi. Defendan juga tidak mengeluarkan sebarang surat amaran kepada Plaintif berhubung dengan DSR ini. Tiada juga sebarang notis yang diberikan kepada Plaintif berkenaan akibat ketidakpatuhan tarikh-tarikh penyiapan tersebut.

Defendan juga tidak menunjukkan kepada mahkamah ini bahawa, kelewatan yang berhubung dengan DSR adalah berpunca dari Plaintif dan atau Plaintif bertanggungjawab terhadap kelewatan pengesahan DSR tersebut oleh TIME dan TM.

Oleh itu, tiada bukti yang menunjukkan bahawa penamatan kontrak Plaintif adalah disebabkan oleh ketidakpatuhan jangkamasa penyiapan yang diberikan kepadanya oleh Defendan. b. Plaintif bertanggungjawab terhadap arahan “Stop Work Order”

Selain daripada kelewatan penyiapan kerja, tindakan Defendan menamatkan kontrak Plaintif adalah dikatakan berhubung dengan 2 Stop Work Order yang telah dikeluarkan oleh MRCBGK dan WCT. Stop Work Order pertama telah dikeluarkan oleh MRCBGK kepada WCT pada 20.3.2018 dan Stop Work Order kedua telah dikeluarkan oleh WCT kepada Sinar Hijrah pada 30.6.2018.

Plaintif berhujah bahawa, memandangkan kedua-dua Stop Work Order ini tidak dikeluarkan atas nama Plaintif, ia tidak bertanggungjawab ke atas sebab-sebab Stop Work Order ini dikeluarkan. Plaintif juga berhujah bahawa, ia tidak ada sebarang hubungan kontrak dengan Sinar Hijrah dan hanya berkontrak dengan Defendan. Namun demikian, dengan meneliti Stop Work Order yang kedua, jelas didapati bahawa Stop Work Order ini sememangnya ditujukan kepada Sabapathy selaku Project Director, Khairul selaku Project Manager dan Nasriq selaku Project Engineer. Tiada penafian bahawa ketiga-tiga yang dinamakan di dalam Stop Work Order tersebut adalah kakitangan Plaintif. Stop Work Order ini juga telah diakui terima oleh Nasriq pada 2.7.2018.

Walaubagaimanapun, Stop Work Order ini tidak menunjukkan atau mengatakan siapa yang bertanggungjawab atas ketidakpatuhan yang 10 ternyata di dalamnya. Ia juga tidak mengenakan sebarang denda (penalty) atau hukuman (punishment) terhadap mana-mana pihak yang telah mengakibatkan ketidakpatuhan tersebut. Padahal, pada 4.7.2018, Stop Work Order ini telah pun ditamatkan oleh WCT.

Walaupun mahkamah ini mendapati bahawa Plaintif sememangnya terikat kepada Stop Work Order ini, namun demikian ini tidak boleh digunakan oleh Defendan sebagai sebab untuk menamatkan kontrak Plaintif. Ini adalah juga disebabkan, tiada sebarang surat atau notis ketidakpatuhan atau denda yang dikenakan ke atas Plaintif oleh Defendan berhubung dengan Stop Work Order ini.

Pada 13.8.2018, Defendan telah menamatkan kontrak Plaintif tanpa notis. Tiada sebarang bukti yang telah dikemukakan oleh Defendan yang menunjukkan bahawa perkara-perkara yang telah disebut di dalam surat penamatan kontrak Plaintif telah dimaklumkan kepada Plaintif pada bila-bila masa sebelum surat ini dikeluarkan dan atau apa-apa peluang yang telah diberi kepada Plaintif untuk memberi penjelasan berkenaan isu-isu tersebut. Tiada bukti yang dikemukakan yang menunjukkan bahawa surat penamatan ini juga tidak dikeluarkan atas mana-mana ketidakpatuhan arahan-arahan atau amaran-amaran yang telah diberi kepada Plaintif secara khusus.

Mahkamah menerima hujahan Plaintif yang merujuk kepada kes Multazam Development Sdn Bhd v Felda Global Ventures Plantation (M) Sdn Bhd [2019] MLJU 365, di mana telah menentukan bahawa sekiranya pemilik kontrak ingin menamatkan kontrak atas sebab ketidakpatuhan terma-terma kontrak tersebut, pemilik kontrak hendaklah 11 menunjukkan bahawa kontraktor telah gagal melaksanakan kerja, secara “regularly and diligently”. Defendan dalam kes ini tidak berjaya menunjukkan bahawa Plaintif telah gagal bertindak sedemikian.

Oleh itu, mahkamah mendapati bahawa Defendan telah gagal membuktikan penamatan kontrak atas sebab-sebab yang tertera di dalam surat penamatan adalah tindakan yang betul mengikut Klausa 36 surat tawaran. Justeru itu, Plaintif telah membuktikan atas imbangan kebarangkalian bahawa penamatan kontrak Plaintif oleh Defendan adalah tidak sah. ii. Sama ada terdapat baki bayaran kepada Plaintif oleh Defendan sebanyak RM1,233,650.00 seperti berikut: a. RM614,150.60 bagi kerja yang telah siap

Mengikut tuntutan Plaintif, Defendan gagal membayar jumlah sebanyak RM614,150.60 bagi kerja-kerja yang telah siap. Butiran jumlah ini adalah seperti berikut:

Original Contract

VO (TM)

VO (Maxis)

Additional Works

Extra Works - RM192,186.00 [35] Butiran bagi tuntutan ini ditunjukkan melalui Ikatan Dokumen Bersama (IDB) yang difailkan dan ditanda sebagai ‘B10’ dari mukasurat 9 hingga 18. [36] Defendan menafikan tuntutan Plaintif ini dan telah melalui “Summary for Payment No. 5” yang telah disediakan olehnya menunjukkan nilai kerja-kerja Plaintif bagi bulan Julai iaitu sebanyak RM162,680.00. Mengikut Defendan, jumlah keseluruhan Sijil No. 1-5 adalah RM748,786.46 dan setelah mengambil kira bayaran yang telah pun dibuat kepada Plaintif iaitu RM237,320.59, penolakan-penolakan yang tertera di Summary for Payment No. 5 (IDB yang ditanda ‘B3’, di mukasurat 1428) tersebut, jumlah yang perlu dibayar tanpa GST adalah cuma RM23,982.00. Penolakan-penolakan yang dimaksudkan oleh Defendan adalah di bilangan 4.1 termasuk “Material taken” dan “Overpayment w/o submission approval”. [37] Mengikut Defendan, tuntutan Plaintif bagi “Original Contract” dan atau “VO/additional/extra works” tidak disokong dengan sebarang bukti dokumen. Bagi tuntutan “VO/additional/extra works” Plaintif juga mengaku tiada arahan bertulis daripada Defendan untuk melaksanakan kerja-kerja tersebut. [38] Mahkamah tidak boleh menafikan bahawa sebarang kerja tambahan (VO/Additional works/Extra works) hanya boleh dibuat setelah arahan bertulis dikeluarkan seperti yang tertera di Klausa 12 surat tawaran. [39] Namun demikian, adalah nyata bahawa, Defendan sendiri melalui ‘Summary for Payments No. 5’ telah menilai kerja-kerja asal di dalam kontrak Plaintif sebagai RM162,680.00. Penilaian ini adalah penilaian yang terbaru memandangkan ia telah dibuat pada 27.9.2018. Oleh yang demikian, mahkamah memutuskan bahawa jumlah kerja-kerja asal di dalam kontrak yang perlu dibayar kepada Plaintif adalah RM162,680.00 seperti yang dinilai oleh Defendan. Tuntutan bagi jumlah-jumlah tambahan yang lain ditolak disebabkan tuntutan tersebut tidak dapat dibuktikan oleh Plaintif. b. RM121,834.67 bagi pemotongan yang tidak sah [40] Plaintif menuntut jumlah RM121,834.67 sebagai jumlah pemotongan/penolakan yang tidak sah oleh Defendan. Butiran-butiran adalah seperti berikut:

Rental 80T lorry (5.5.2018)

Rental 80T lorry (16.5.2018)

BBB 4” HDPE PN 10 - RM19,763.70 – 11 coils

Supervision Fees

TM OSD Tank Cable

JC9C Manhole

JC9C TIME Manhole

Retention Sum - RM87,915.97 [41] Apa yang dipersetujui oleh Plaintif dan Defendan berhubung butiran-butiran tuntutan ini adalah kesemuanya kecuali ‘Supervision Fees (4)’ and ‘TM OSD Tank Cable (5)’ sememangnya telah diperolehi oleh Defendan atas pesanan Plaintif. Setelah meneliti kesemua keterangan-keterangan dan dokumen-dokumen, mahkamah mendapati seperti berikut:

Rental 80T lorry (5.5.2018) - RM3,500.00 [42] Walaupun tidak dinafikan bahawa sewaan lori 80T ini telah dihantar oleh Defendan atas pesanan Plaintif namun demikian kegunaan lori 80T ini telah dibatalkan oleh WCT. Oleh itu, mengikut keterangan SD2 (NOP m/s 437), Defendan akan ‘backcharge’ WCT untuk bayaran sewaan ini. Walaupun SD2 telah menafikan pernyataan ini di mahkamah dengan mengatakan bahawa posisi ini telah tukar setelah WCT memberi penjelasan, namun demikian tiada bukti yang dapat beliau kemukakan untuk membuktikan keterangan yang bercanggah itu. Oleh itu, mahkamah membenarkan tuntutan ini.

Rental 80T lorry (16.5.2018) [43] Bagi jumlah ini, Plaintif mengaku bahawa lori 80T telah digunakan untuk melaksanakan kerja-kerja tertentu pada 16.5.2018. Walaupun, Plaintif mengatakan bahawa pihak-pihak setelah berbincang bersetuju bahawa kos sewaan lori tersebut akan diambil oleh Defendan, tiada bukti yang dapat ditunjukkan kepada mahkamah akan persetujuan ini. Jadi, oleh kerana sewaan lori 80T ini pada 16.5.2018 terbukti sebagai pesanan dari Plaintif, mahkamah menolak tuntutan ini.

BBB 4” HDPE PN 10 - RM19,763.70 – 11 coils [44] Bagi item ini, jumlah keseluruhan pesanan Plaintif adalah 19 coil dan tiada penafian 19 coil telah dihantar oleh Defendan. Daripada 19 coil ini, Plaintif mengatakan hanya 8 coil sahaja yang telah digunakan, dan baki 11 coil yang tidak digunakan, tidak patut ditolak oleh Defendan. Namun demikian, Plaintif tidak dapat membuktikan kepada mahkamah bahawa hanya 8 coil sahaja yang telah digunakan. Oleh itu, mahkamah menolak tuntutan ini.

Supervision Fees

TM OSD Tank Cable - RM1,000.00 [45] Kedua-dua item ini bukanlah item yang telah dipesan oleh Plaintif dan dihantar oleh Defendan. Padahal, mengikut Plaintif, item-item ini adalah bayaran yang telah dibuat oleh Plaintif bagi pihak Defendan dan oleh itu Plaintif kini menuntut daripada Defendan di bawah tajuk ini. Walaubagaimanapun, tiada sebarang bukti dokumentasi yang dikemukakan oleh Plaintif untuk menyokong pembayaran-pembayaran ini telah dibuat oleh Plaintif. Oleh itu, mahkamah tidak membenarkan tuntutan-tuntutan ini.

JC9C Manhole

JC9C TIME Manhole - RM2,360.00 [46] Item 6 & 7 ini juga tidak dinafikan dihantar oleh Defendan atas pesanan Plaintif. Adalah hujahan Plaintif bahawa, bukan kesemua item ini telah digunakan. Mengikut Plaintif ada yang masih tidak terpakai dan tertinggal di tapak projek. Namun demikian, Plaintif tiada sebarang bukti yang menunjukkan bahawa bukan semua item ini yang telah dipakai. Oleh itu, mahkamah menolak tuntutan ini.

Retention Sum - RM87,915.97 [47] Walaupun Defendan berhujah bahawa Defendan terpaksa menanggung kos rektifikasi kerja-kerja Plaintif, namun tiada sebarang bukti yang dikemukakan untuk menyokong kenyataan itu. Walaubagaimanapun, memandangkan mahkamah ini telah mendapati bahawa penamatan kontrak Plaintif adalah tidak sah, Defendan dengan ini tidak ada hak untuk membuat penolakan dan menyimpan jumlah RM87,915.97 sebagai retention sum. Mahkamah berpendapat bahawa jumlah RM87,915.97 hendaklah dipulangkan kepada Plaintif. Justeru itu, Mahkamah membenarkan tuntutan ini. c. RM497,667.17 bagi kehilangan keuntungan. [48] Plaintif menuntut sebanyak RM497,667.17 sebagai kehilangan keuntungan disebabkan oleh penamatan kontraknya. Jumlah ini dikira dengan mengenakan lebih kurang 6% daripada jumlah kontrak asal iaitu RM8,161,870.00. Memandangkan, mahkamah ini telah memutuskan bahawa penamatan kontrak Plaintif adalah tidah sah, maka, Plaintif berhak untuk menuntut kehilangan keuntungan. [49] Mengikut kes Pancaran Prima Sdn Bhd v Iswarabena Sdn Bhd [2020] MLJU 1273 Mahkamah Persekutuan telah memutuskan antara lain bahawa peratusan yang lazim digunakan untuk mengira kehilangan keuntungan adalah antara 10 hingga 15 peratus. “[61] As can be seen from the loss of profit award, the learned arbitrator was prepared to rule that the appellant had successfully made out its case for a 25% profit but because of the contingencies, he reduced it to 10% and 7.5% respectively. He rejected the respondent’s argument that only nominal damages ought to be awarded to the appellant. [62] In awarding a loss of profit of 10% for the remaining drainage works and 7.5% for the remaining vehicular box culvert, the arbitrator was in fact moderating the appellant’s claim of 25% by reducing it for contingencies, albeit taking the 10-15% margin for P&A which he described as “almost the norm” in the Malaysian construction industry. … [91] Clearly, the norm that the learned arbitrator was speaking of related to general facts, “that is to say facts which form part of the general body of knowledge within their area of expertise as distinct from facts that are specific to the particular dispute” (Methanex Motunui Ltd, supra). The learned arbitrator was therefore competent to draw on his own knowledge and expertise on the existence of the 10-15% no profit risk norm in the Malaysian construction industry without giving the parties the opportunity of answering it and showing that his view was wrong (Jordeson & Co, supra).” (Penekanan ditambah) [50] Dalam kes ini, kontrak Plaintif telah ditamatkan oleh Defendan secara tidak sah dan oleh itu dengan nyatanya telah menyebabkan Plaintif kehilangan keuntungan daripada projek ini. Mahkamah mendapati bahawa tuntutan Plaintif sebanyak RM497,667.17 sebagai jumlah kehilangan keuntungan yang merupakan lebih kurang 6% daripada jumlah kontrak asal merupakan jumlah yang munasabah dan tidak keterlaluan. Oleh itu, mahkamah membenarkan tuntutan Plaintif ini. Tuntutan Balas Defendan iii. Sama ada Defendan layak membuat tuntutan balas terlebih bayar kepada Plaintif sebanyak RM658,925.00 seperti berikut: a. RM473,375.00 bagi material yang dibeli yang tidak selaras dengan spesifikasi lukisan; [51] Tuntutan ini adalah berdasarkan material yang dibeli yang tidak selaras dengan spesifikasi lukisan. Defendan perlu menunjukkan kepada mahkamah bukan sahaja material ini telah dibeli atas pesanan Plaintif tetapi juga bahawa pembelian ini tidak selaras dengan spesifikasi lukisan. Defendan hanya merujuk kepada surat daripada WCT yang bertarikh 12.8.2021 yang menyatakan “fibre optic cables for TM relocation works” yang telah dibeli dan dihantar pada 16.8.2018 telah ditolak oleh TM (rujuk kepada IDB yang ditandakan sebagai “B11” di mukasurat 5). [52] Melalui surat bertarikh 24.5.2021 kepada WCT, MRCBGK (rujuk kepada IDB yang ditandakan sebagai “B11” di mukasurat 8) telah memberitahu WCT bahawa material yang dimaksudkan ini telah ditolak oleh TM dan TM telah menggunakan ‘new fibre optic cables’ untuk menjalankan kerja-kerja peralihan bagi TM. Tiada mana-mana di dalam surat-surat ini yang menyatakan bahawa fibre optic cables ini adalah dibeli tidak selaras dengan spesifikasi lukisan. Apa yang ternyata adalah tiada alasan diberi untuk penolakan fibre optic cables tersebut. [53] Oleh kerana tiada sebab yang tertentu diberi atas penolakan fibre optic cables tersebut dan memandangkan jangkamasa yang lama telah berlalu antara tarikh penghantaran fibre optic cables iaitu pada 16.8.2018 dan tarikh ianya ditolak iaitu 24.5.2021, ada kemungkinan besar penolakan kegunaan material ini atas sebab-sebab lain. Oleh itu, tanpa bukti yang dikemukakan untuk menyokong tuduhan ini terhadap Plaintif, tuntutan ini ditolak oleh mahkamah. b. RM123,750.00 bagi kerja-kerja yang dijalankan tanpa arahan dan tidak dinyatakan dalam lukisan [54] Bagi tuntutan ini, tiada apa-apa penjelasan yang telah diberi berhubung dengan dakwaan ketidakpatuhan Plaintif dalam melaksanakan kerja-kerja subkontrak. Memandangkan Defendan gagal mengemukakan sebarang bukti untuk menyokong tuntutan ini terhadap Plaintif, tuntutan ini ditolak oleh mahkamah. c. RM12,800.00 bagi lebihan bayaran [55] Tiada perincian bayaran yang didakwa telah dibayar lebih mahupun sebarang penjelasan yang diberi terhadap tuntutan ini. Memandangkan Defendan gagal mengemukakan sebarang bukti untuk menyokong tuntutan ini, tuntutan ini ditolak oleh mahkamah. d. RM49,000.00 bagi denda “Stop Work Order” daripada WCT Berhad. [56] Defendan gagal mengemukakan sebarang bukti untuk menyokong tuntutan ini. Kedua-dua Stop Work Order telah dikeluarkan semasa kontrak Plaintif masih berjalan, tetapi Defendan tidak membangkitkan denda ini pada bila-bila masa, mahupun semasa Stop Work Order atau pun selepas Stop Work Order tersebut. Oleh itu, mahkamah mendapati bahawa Defendan gagal membuktikan tuntutan ini dan oleh itu, mahkamah menolak tuntutan ini.

[57] Dengan ini mahkamah memutuskan seperti berikut: i. Penamatan Kontrak Plaintif pada 13.8.2018 adalah tidak sah; ii. Defendan hendaklah membayar sejumlah RM751,763.14 kepada Plaintif atas butiran seperti berikut: a. RM162,680.00 bagi jumlah tuntutan baki bayaran kerja-kerja asal kontrak; b. RM91,415.97 bagi jumlah tuntutan penolakan yang salah; dan c. RM497,667.17 bagi jumlah tuntutan kehilangan keuntungan. iii. Jumlah RM751,763.14 tersebut hendaklah dibayar dalam jangkamasa 30 hari dari tarikh penghakiman ini; iv. Faedah keatas RM751,763.14 tersebut pada kadar 8% setahun dikira dari tarikh penyerahan saman sehingga ke tarikh penghakiman; v. Faedah selanjutnya pada kadar 8% setahun dari tarikh penghakiman sehingga ke tarikh pembayaran; vi. Tuntutan balas Defendan ditolak sepenuhnya; dan vii. Defendan hendaklah membayar kos sebanyak RM80,000.00 kepada Plaintif tertakluk kepada fi alokatur. SUMATHI A/P MURUGIAH Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Malaya Shah Alam, Selangor Darul Ehsan TARIKH : 6 MAC 2025 Peguam Cara Plaintif: Tuan Rohan Arasoo Jelayabalah & Cik Amy Hiew Kar Yi (Tetuan Harold & Lam Partnership) Peguam Cara Defendan: Cik Nik Masliha Zakiyah binti Mohd Bakri & Tuan Muhammad Amir bin Anuar (Tetuan Rizal & Co)