Zhongshan Kaixing Electrical Co. Ltd. v Yek Fong Aquarium Accessories Sdn. Bhd. (BA-B52NCC-173-10/2024)

Ini adalah suatu tuntutan Plaintif bagi pembayaran kontena ke-37 yang mengandungi 1,707 kotak pelbagai produk-produk akuarium dan 8 kotak aksesori-aksesori (barang-barang tersebut), melalui pengangkutan laut kepada Defendan dari Nansha, Guangdong, China tanpa menerima sebarang pembayaran daripada Defendan. Defendan pula dalam tuntutan balas pula mendakwa bahawa terdapat barang yang rosak yang didakwa dijadikan sebagai tolakan (set off) kepada pembayaran kontena ke-37. Defendan mendakwa di atas kegagalan Plaintif yang tidak mahu mengambil barang-barang tersebut, mereka terpaksa menyewa suatu gudang bagi menyimpan barang-barang tersebut. Tuntutan balas mereka adalah bagi penolakan (set off) barang-barang tersebut serta sewaan gudang bagi pengumpulan barang-barang tersebut.

Kes ini telah dibicarakan selama 2 hari iaitu pada 22.10.2025 dan 23.10.2025 dengan kehadiran saksi-saksi seperti di bawah: No.Nama Saksi dan PerananRujukan/Penyata saksi1.Peizhi, ZhongSaksi Plaintif PertamaPW1/PSP-12.Guihong, ZhangSaksi Plaintif KeduaPW2/PSP-23.Qua Eng EngSaksi Defendan PertamaDW-1/PSD-14.Lau Ah SaiSaksi Defendan KeduaDW-2/PSD-1

Mahkamah ini telah merujuk kepada kertas-kertas kausa seperti di bawah: a) Ikatan Pliding bertarikh 3.2.2025 (K.15) (Ikatan A); b) Ikatan Dokumen Bersama bertarikh 5.3.2025 (K.25) (Ikatan B); c) Ikatan Dokumen Bersama (Jilid 2) bertarikh 5.3.2025 (K.26) (Ikatan B1); d) Ikatan Dokumen Bersama (Jilid 3) bertarikh 2.10.2025 (K.32) (Jilid B2); e) Ikatan Dokumen Bersama (Bahagian C) bertarikh 5.3.2025 (K.27) (Ikatan C); f) Fakta-fakta yang dipersetujui bertarikh 5.3.2025 (K.23) (Ikatan D); dan g) lsu-isu untuk dibicarakan bertarikh 5.3.2025 (K.24) (Ikatan E).

Plaintif dengan secara ringkasnya menghujahkan bahawa kes ini hanya melibatkan perkhidmatan penghantaran barang-barang tersebut yang menggunakan perkhidmatan kontena mereka. Atas perkhidmatan kontena yang ke-37, Plaintif menghujahkan Defendan adalah dihalang dari membuat sebarang pengataan bahawa terdapat isu berkaitan dengan kerosakan barang-barang yang telah dihantar oleh mereka hanya selepas 8 bulan penghantaran dibuat oleh Plaintif. Plaintif berhujah tiada bantahan atau protes juga pernah dimajukan kepada mereka sepanjang tempoh 8 bulan tersebut.

Sebaliknya, Defendan pula berhujah terdapat isu berkenaan dengan barang-barang yang defektif yang mana seharusnya dibuat tolakan (set off) dari jumlah perkhidmatan yang telah diberikan oleh Plaintif. Di atas keengganan Plaintif mengambil semula barang-barang tersebut, pihak Defendan juga terpaksa menyewa sebuah gudang bagi menempatkan barang-barang tersebut.

Atas kesemua hujahan dan dakwaan seperti di atas, Plaintif dan Defendan telah memohon supaya tuntutan mereka dibenarkan. Mahkamah ini setelah melihat kesemua hujahan dan keterangan dokumentari dan viva voce telah membenarkan tuntutan Plaintif dan menolak tuntutan balas Defendan berdasarkan alasan-alasan seperti di bawah.

Mahkamah telah melihat kepada kesemua keterangan secara viva voce dan secara dokumentari kesemua pihak dan mendapati bahawa terdapat 3 isu yang perlu dibicarakan:

sama ada Defendan adalah dianggap telah menerima produk-produk tersebut yang dibekalkan dan dihantar kepada mereka (seperti yang diplidkan dalam perenggan 6 Pernyataan Tuntuntan menurut seksyen 42 Akta Jualan Barangan 1957?;

(ii) sama ada Defendan adalah diestop di atas kelakuan mereka bahawa terdapat kerosakan dan/atau kecacatan dalam produk-produk tersebut yang dibekalkan dan dihantar kepada mereka?; dan

(iii) sama ada produk-produk tersebut telah dihantar serah kepada Defendan atas dorongan, jaminan, janji oleh Plaintif dan/atau wakil Plaintif bahawa produk-produk tersebut telah dihantar serah kepada Defendan sebagai kontra/ tolak (set-off) kesemua produk-produk yang cacat, rosak, tidak berfungsi dan/atau tidak menepati piawaian seperti yang ditetapkan yang telah dihantar serah kepada Defendan sebelum ini dan terkumpul sepanjangan tempoh urus niaga antara pihak-pihak dan Defendan berhak menuntut balas terhadap Plaintif?

Mahkamah ini akan menjawab kesemua isu di atas secara bersekali memandangkan kesemua isu adalah saling berkaitan. Makamah ini telah melihat bahawa suatu fakta yang tidak pernah dipertikaikan bahawa kesemua pihak telah menjadi rakan urus niaga bermula dari tahun 2014 sehingga 2023 sebelum tuntutan Plaintif difailkan di Mahkamah ini dengan 37 urus niaga telah berjalan sepanjang tempoh itu.

Mahkamah juga melihat bahawa kesemua pihak tidak pernah menghadapi sebarang masalah berkenaan dengan isu-isu pembayaran antara kontena pertama sehingga kontena ke-36 sebagaimana yang dinyatakan dalam Nota Keterangan PW2 bertarikh 22.10.2025 di ms. 53 dan tindakan di hadapan Mahkamah ini adalah berdasarkan pada keingkaran pembayaran bagi perkhidmatan kontena yang ke-37 sahaja.

Sebelum Mahkamah melihat dengan lebih mendalam berkenaan dengan isu yang perlu dibicarakan, adalah amat penting untuk Mahkamah ini melihat kepada kesemua fakta yang tidak pernah dipertikaikan oleh kesemua pihak terlebih dahulu.

Fakta pertama yang dipersetujui, kontena ke-37 ini telah sebenarnya diterima oleh Defendan sebagaimana keterangan yang diberikan oleh DW-2 sendiri semasa pemeriksaan balas sebagaimana yang dinyatakan dalam Nota Keterangan bertarikh 23.10.2025 (Lamp. 43), p. 41) yang dikemukakan semula seperti di bawah: "JF So produk-produk yang disenaraikan dalam invois ini telah dihantar serah kepada pihak Defendan, syarikat En Lau, pada sekitar Mei 2021. Setuju tak? LAU Setuju. JF En Lau, setuju tak produk-produk yang dihantar serahkan di sini dia dikenali sebagai kontena Ke-37, setuju tak?

Selanjutnya, fakta kedua yang dipersetujui bahawa harga belian sebanyak 722,165.40 RMB (bersamaan dengan RM 428,829.76) untuk kontena yang ke-37 tidak pernah dibayar walaupun kesemua barangan dalam kontena tersebut telah pun diterima oleh pihak Defendan. Fakta ini juga telah diakui oleh DW-2 sebagaimana dalam Nota Keterangan bertarikh 23.10.2025 ms. 41 yang dikemukakan semula seperti yang berikut: "JF Setuju tak kontena 37 ini dia berjumlah... Minta maaf. Saya ulangkan soalan saya. Setuju tak kontena 37 ini dia berjumlah RMB722,165.40, China Yuan.

Perkara berkenaan fakta-fakta dipersetujui juga disokong oleh bukti dokumentari yang menunjukkan bahawa kontena ke-37 telah dijual dan dihantar sebagaimana dokumen di bawah:

Lihat Pesanan di ikatan B1 (Lamp. 26), ms. 312 - 315;

(ii) Lihat Invois di ikatan B (Lamp. 25), ms 17 - 20; dan

(iii) Lihat bukti penghantaran di Ikatan B2 (Lamp, 32), ms. 3-6. (Dokumen-Dokumen Jualan)

Bersandarkan pada kesemua keterangan dan dokumen di atas, adalah jelas lagi bersuluh bahawa sebenarnya telah terdapat suatu persefahaman atau persetujuan yang mengikat antara kedua belah pihak apabila pihak Defendan menerima kontena ke-37 dengan secara sukarela dan tiada paksaan mahupun bantahan. Pandangan Mahkamah ini juga dikuatkan dengan insiden-insiden yang melibatkan tatacara penggantian produkproduk oleh Plaintif yang sememangnya telah menjadi suatu tatacara yang telah dipersetujui antara kesemua pihak yang boleh dilihat seperti di bawah:

Insiden 1: Pada 10.3.2020, Defendan memaklumkan Plaintif melalui pesanan WeChat dengan memohon penggantian satu produk. Plaintif segera menangani aduan tersebut dengan mengatur penggantian. Tiada aduan lanjut dibangkitkan oleh Defendan berkenaan perkara ini sebagaimana yang dinyatakan dalam ikatan B m.s. 71;

(ii) Insiden 2: Pada 31.5.2020, Defendan telah menghantar gambar gambar produk yang pecah melalui pesanan WeChat dengan memohon 100 unit penggantian pada keesokan harinya. Defendan telah mengesahkan bahawa Plaintif telah membekalkan unit-unit yang dipohon sebagaimana yang dinyatakan dalam Ikatan B ms. 85; dan

(iii) Insiden 3: Pada 30.7.2020, Defendan telah memohon 100 keping penutup untuk produk tertentu melalui pesanan WeChat dan Plaintif telah membuat penghantaran segera yang mana Defendan kemudiannya mengesahkan penerimaan barangan tersebut sebagaimana dalam Ikatan B ms. 197.

Adalah tidak dapat disangkal bahawa segala tindakan di atas telah menjadi suatu tatacara perniagaan yang telah dipersetujui dan dipraktikkan oleh kesemua pihak dalam tindakan ini sepanjang mereka berurusan sebelum ini. Oleh demikian, Mahkamah ini berpandangan setelah kesemua pihak menerima pakai tatacara yang sama sepanjang berurusan selama 9 tahun yang melibatkan 37 kontena, maka kesemua pihak tidak boleh kemudiannya sewenang-wenangnya lari dari tatacara yang telah lama terpakai yang mana mengikut amatan Mahkamah ini boleh dijumlahkan sebagai persetujuan atau kontrak yang mengikat mereka bagi kesemua transaksi antara mereka ini sebagaimana yang diputuskan dalam kes CALTEX OIL MALAYSIA LTD v. CLASSIC BEST SDN BHD & ORS [2007] 4 MLJ 772 di mana Suriyadi J (kemudiannya Hakim FCJ) memutuskan perkara berikut: "In coming to a decision in cases involving goods sold and delivered such as in this case, I would place due emphasis on the written documents, namely the statement of accounts, invoices, delivery orders, delivery notes and the debit notes. These documents would collectively constitute a contract reduced into writing. This principle had been laid down in the case of Pernas Trading Sdn Bhd v Persatuan Peladang Bakti Melaka [1979] 2 MLJ 124 where Salleh Abas FJ (as he then was), delivering the judgment of the Federal Court said, 'We feel that this course of action is not open to the respondents, as it is clear that under s 92 of the Evidence Act 1950, oral evidence to contradict, vary, add to or subtract from, the terms of any contract, grant or disposition of property which had been reduced in writing is not admissible. The sales invoice and the delivery note being the contract reduced in writing between the appellants and the respondents s 92 therefore applies.' See also YK Fung Securities Sdn Bhd v Ronald Yeoh Kheng Hian [1989] 3 MLJ 490 where the High Court had decided that 'he was subsequently furnished with the relevant monthly statement of accounts to which he had no objections, protest or queries.' Further in the case of Syarikat Pakar Kayu dan Perdagangan Sdn Bhd v Maa-sk Sdn Bhd [1986] 1 CLJ 595, also a case concerning goods sold and delivered, the High Court granted the plaintiffs application for summary judgment on the ground that the defendant had not raised any objection or queries even though detailed particulars of the transactions were provided through the monthly statements of accounts. Based on the above authorities and by virtue of s 92 of the Evidence Act 1950, the defendant in this case cannot offer oral evidence to contradict, vary, add to or subtract from, the terms of any contract."

Mahkamah ini juga melihat bahawa terdapat suatu invois bertarikh 17.05.2021 yang telah dikeluarkan kepada Defendan mengikut tatacara yang sama dan pihak Defendan juga dilihat tidak mencabar invois tersebut atau jumlah yang diletakkan sebagaimana yang dinyatakan dalam Nota keterangan PW-2 di PSP-2, Soalan dan Jawapan 4.

Jika dilihat dengan teliti, bagi tindakan ini, Defendan hanya mendakwa terdapat kecacatan pada produk-produk tersebut apabila Plaintif telah membuat tuntutan bagi pembayaran perkhidmatan kontena ke-37 selepas lapan (8) bulan dari tempoh penghantaran dibuat kepada Defendan sebagaimana yang dinyatakan dalam Ikatan B1 (ms. 117 dan Nota Keterangan bertarikh 23.10.2025 ms. 56 seperti di bawah: “JFBaik. I move on. En Lau, boleh rujuk kepada muka surat 316 di Ikatan B1?JUDGEMuka surat 15?JF316, Puan Hakim.JUDGE316.JFPuan Hakim, translation di muka surat 317.JUDGEOk.JFEn Lau, setuju tak pada 28/01/2022, Grace iaitu wakil Plaintif ada mesej En Lau berkenaan dengan bayaran Kontena Ke-37, setuju atau tidak? LAU Setuju. LAU Saya hanya kata nak hantarkan video kepada dia. JF Nak hantarkan video? Baik. En Lau, dan mesej En Lau juga maksud barangbarang defek ada termasuk barang yang dalam Kontena Ke-37, adakah maksud En Lau sebegitu? LAU Dan termasuk dengan barang-JF Tak, jawabkan, jawab soalan dulu. Ada termasuk barang-barang dalam Kontena Ke-37 atau tidak? LAU Ya. JF Baik. Jadi, so, specifically untuk Kontena Ke-37 yang, so mesej ini adalah kali pertama yang En Lau bangkit bagi perkara berkenaan dengan Kontena Ke- 37, setuju tak? LAU Setuju. Tak, saya... ok, saya ulangkan. Muka surat 36. En Lau, jangan... sorry, 316. En Lau lihat muka surat ini sahaja. Jangan... don't flip, don't flip. En Lau, tadi En Lau telah setuju yang ini, mesej ini kali pertama En Lau bangkit yang kata ada barang-barang cacat dalam Kontena Ke-37, En Lau setuju tadi. Jadi, setuju dengan saya En Lau hanya membuat aduan hanya lapan bulan selepas penerimaan Kontena Ke-37 yang pada Mei 2021? LAU Setuju. JF Jadi, En Lau, setuju dengan saya jika anak guam saya, Cik Grace, tidak meminta bayaran, kamu pun tidak timbulkan apa-apa aduan defek, setuju atau tidak? LAU Setuju." LAU ... " JF Dan En Lau tadi I rujuk Jawapan Ke-20 anda di penyata saksi. Andakata gambar-gambar ini telah dihantar kepada pihak Plaintif. Jadi, En Lau, setuju dengan saya kamu tidak pernah hantar apa-apa gambar yang membuat aduan berkenaan dengan Kontena Ke-37 kepada Plaintif, setuju atau tidak? LAU Setuju. JF Setuju dengan saya kamu telah menerima apa-apa yang di, accepted apa-apa yang dalam Kontena Ke-37? LAU Ya, setuju." [Lihat Nota Keterengan bertarikh 23.10.2025 (Lamp. 43), ms. 55-56] dan ms. 64]

Justeru, bersandarkan pada keterangan-keterangan di atas, Mahkamah ini melihat bahawa pada semua keadaan Defendan sebenarnya telah diberikan masa yang mencukupi untuk menyemak berkenaan kesemua barangan atau produk yang diterima, namun begitu Defendan tidak pernah memberikan sebarang response dalam masa 8 bulan setelah menerima produk-produk dalam kontena ke-37 tersebut.

Mahkamah ini menganggap bahawa tindakan Defendan tersebut adalah sebagai suatu pengakuan penerimaan barang-barang tersebut (admission) dan berpandangan Defendan tidak boleh kemudiannya mempertikai selepas penerimaan tanpa protes tersebut telah dibuat selaras dengan seksyen 41 dan 42 Akta Jualan Barangan 1957 [Akta 382] yang boleh dilihat seperti di bawah:

Hak pembeli untuk memeriksa barang-barang.

Jika barang-barang diserahkan kepada pembeli yang mana dia tidak terlebih dahulu memeriksa, dia tidak dianggap telah menerimanya melainkan dan schingga dia telah mempunyai peluang yang munasabah untuk memeriksanya bagi maksud penentuan sama ada lanya sesuai dengan kontrak

Melainkan sebaliknya dipersetujui, apabila penjual tenderkan penyerahan barang-barang kepada pembeli, dia terlkat, atas permintaan, untuk memberi pembeli suatu peluang munasabah untuk memeriksa barang-barang bagi maksud penentuan sama ada lanya sesuai dengan kontrak.

Penerimaan. Pembeli dianggap telah menerima barang-barang itu apabila dia membayangkan kepada penjual bahawa dia telah menerimanya, atau apabila barang-barang itu telah diserahkan kepadanya dan dia telah melakukan apa-apa tindakan berhubungan ddengannya yang tidak konsisten dengan pemilikan penjual, atau bila, selepas luput suatu tempoh masa yang munasabah, dia menyimpan barang-barang itu tanpa membayangkan kepada penjual bahawa dia telah menolaknya.

Mahkamah ini juga telah melihat pada tatacara yang telah lama dipraktikkan oleh kesemua pihak sepanjang pengendalian 36 kontena sebelum ini yang telah memperihalkan sekiranya terdapat isu berkenaan dengan mana-mana produk, pihak Defendan hendaklah memaklumkan kepada pihak Plaintif dalam wechat group mereka bagi membolehkan tindakan sewajarnya seperti penggantian produk baharu dapat dilaksanakan sepertimana yang dinyatakan dalam nota keterangan di bawah: ZHONGYes.JFCan I confirm with you whether have you ever received these photos from the Defendant?ZHONGYes, I did.JFCan you look closely? You look again. Look again and then tell the Court whether you have received these photos.ZHONGSorry, I did not receive.JFAlright. Next question. In the course of you dealing with Defendant, if there is any complaint about defective products by the Defendant, how did the Plaintiff normally address it? No. How do you address it? That means how to resolve? How to deal with it?ZHONGNormally Yek Fong will produce the defective parts and shown to us and we will supply the new parts to Yek Fong free of charge. 8 LOONG Setujukah dengan kata saya salepas penampahan dilusui, jika ada apa apa defect akun kecacatan dalam borang-barang yang dihardar, mulus, kecacatan dan defect-defect tersebut akun dimakhamkan kep group ZhongShan KaXing Electrical? ZHONG Yes, Yang Art. 9 LOONG Sekufukah dengan saya, ok, saya anjak. Minta maaf. I tarik belik soalan. 10 Saya anjak ke depan soalik. Kalakan ada lau barang-barangan defact 11 selah dijukan dalam Group KalXing Electrical dan cara-cara untuk 12 mengandalikan atmu cara-cara penyelosakan kompetin-kompetin yang 13 ada ilu akun diaruskan oleh which group? Oleh chat group yang mansa 14 saku? ZHONG The second group, the Kai Xing Yi Fang AAA regarding products. 13 LOONG Minta masf, Puan. I'm losing the interpreter. 10 JUDGE Sorry, what was that? 12 LOONG Sebab mays tak input tangkap apa yang sedang djelaskan. 24 JUDGE Ok. Terangkan nermula = 26 LOONG Mask, perfu ulleng. 28 TRANSL. Ok. He said through the second WeChat Group which is Kai Xing Yi 29 Feng AAA pertaining to the products. 35 LOONG No. Inh. Puan 33 TRANSL. Ultimately products problem. 35 LOONG This is, saya nuguk balk kepada Soalan 5. Jasipan di Soalan 6, 36 kandang dari chel group. Batu? Ok. Tadl awak makkunkan Mahkamah 37 Kai Xing W Feng AAA order untuk mongerdaikan panempohan. Batu? ZHONGYes. That’s correct.LOONGDan ZhongShan KaiXing Electrical (6) untuk mengendalikan defect-defect kecacatan ataupun iku kompetin.ZHONGYes. The second Group, B, ZhongShan KaiXing Electrical.LOONGUntil mengendalikan defect dan kecacatan.ZHONGYes. To handle the defect.LOONGOk. Now I kalik kepada soalan saya teil sebab jenapan tak farang. Maka, jika ada apa-apa kompetin, jika ada apa-apa aduan terdang kecacatan dan defect, kita apu, kita akan terhukung melakui ZhongShan KaiXing Electrical. Betul?ZHONGYes. That is correct.LOONGOk. Now back to that question. Jika ada dan penyelesaan untuk masalah yang dimbukkan yang diajukan tersebut juga akan diselasakan di ZhongShan KaiXing?ZHONGYes, Yang Arif.LOONGOk. Now kalikkan lah, ini anedgi ya. Ini hanya adu undahkan, adu conlah. Saya lah 1,000 unit dari Er Zheng, dari Kai Xing. Saya buat tempahan melalui Kai Xing Yi Feng. Betul?ZHONGYes, Yang Arif.LOONGBila hantaran soah dibuat kepada saya, saya dapai adu 100 unit yang rosak. Ok? Dan saya adu buat aduan kepada ZhongShan KaiXing Electrical.ZHONGYes. That’s correct.

Oleh demikian, bersandarkan pada peruntukan undang-undang dan keterangan seperti di atas, Mahkamah ini berpandangan tatacara yang sama adalah terpakai bagi kontena ke-37 ini dan memandangkan Defendan tiada memberikan response atau sebarang maklumat bagi produk-produk yang bermasalah tersebut maka Mahkamah ini berpandangan pihak Defendan adalah terhalang (estopped) dari membangkitkan isu masalah produk hanya setelah pihak Plaintif memohon bayaran bagi kontena ke-37 tersebut.

Pandangan Mahkamah ini adalah selaras dengan kes ARNEE BT MASROM v. PENGERUSI/SETIAUSAHA KOPERASI PESERTA-PESERTA FELCRA BHD [2016] MLJU 1709 seperti di bawah: [12] It was the contention of the Appellant that the Respondent's requirement of compliance with SIRIM specifications was an afterthought. That contention was premised on the fact that there was no complaint of the noncompliance until the letters of demand for payment by the Appellant's solicitors. It was undisputed that the supply of the fertilizers was effected in April 2008 and May 2008 and that Respondent had not complained until April 2009 which was after the letters of demand for payments of the Appellant's solicitors dated 5 May 2008 and 6 November 2008. The Respondent's complaint was of course concerning the supplied fertilizer's non-compliance to the specifications of SIRIM. [13] We find merit in the Appellant's contention and our view was fortified by section 42 of the Sales of Goods Act 1957 which reads as follows: "Acceptance [42] The buyer is deemed to have accepted the goods when he intimates to the seller that he has accepted them, or when the goods have been delivered to him and he does any act in relation to them which is inconsistent with the ownership of the seller, or when, after the lapse of a reasonable time, he retains the goods without intimating to the seller that he has rejected them." [14] It was not in dispute that the Respondent up till today had not taken any step to return the supplied fertilizers. Any reasonable person in the alleged position of the Respondent would have returned the supplied fertilizers as soon as there had been a non-compliance of what was ordered. The Respondent's conduct in our view was contrary to the position that it had taken. Further the Respondent had paid for the previous supplies of abu tandan fertilizers without any protest. In our view, the Respondent's conduct amounted to acceptance of the supplied fertilizers. Its conduct in our view gave rise to a position that the Respondent is now estopped from denying delivery of the same (see Boustead Trading (1985) Sdn Bhd v Arab - Malaysian Merchant Bank Berhad [1995] 3 AMR 2871;; [1995] 4 CLJ 283.)"

Perkara yang sama juga diputuskan dalam kes MUKAND LTD v. MALAYSIA STEEL WORKS (KL) SDN BHD [2011] 5 MLJ 578 seperti di bawah: [22] The defendant only lodged a complaint as to the quality of the cranes and refused to pay the outstanding sums on 4 June 1998. As the alleged defects raised by the defendant were made outside the warranty period the plaintiff was accordingly not liable to make good the same. [23] Acceptance by usage was the most compelling evidence of acceptance. Failure to reject the cranes within the warranty period affirmed that acceptance. [24] On this issue we are in agreement with the submissions of the appellant's counsel that s 42 of the Sale of Goods Act 1957 applies. This provision provides that: The buyer is deemed to have accepted the goods when he intimates to the seller that he has accepted them, or when the goods have been delivered to him and he does any act in relation to them which is inconsistent with the ownership of the seller, or when, after the lapse of a reasonable time, he retains the goods without intimating to the seller that he has rejected them. [25] By reason of our findings as enumerated the decision of the High Court judge dismissing the plaintiff's claim is set aside and directed above judgment be entered in favour of the plaintiff."

Mahkamah ini juga telah melihat bahawa pihak Defendan tidak pernah mempertikaikan atau membangkitkan sebarang bantahan setelah menerima kontena ke-37 tersebut serta sepanjang urusan niaga sebelum ini pihak Defendan telah membuat pembayaran bagi kontena-kontena sebelum ini sebagaimana yang dinyatakan dalam Nota Keterangan bertarikh 23.10.2025 di m.s. 53.

Justeru, Mahkamah ini berpandangan bahawa pihak Defendan tidak boleh kemudiannya memberikan alasan bahawa terdapat barangan yang defektif walhal dalam tempoh 8 bulan perkara ini tidak pernah dibangkitkan sama sekali sebagaimana yang dinyatakan dalam kes ARNEE (supra) seperti di bawah: Its conduct in our view gave rise to a position that the Respondent is now estopped from denying delivery of the same (see Boustead Trading (1985) Sdn Bhd v Arab - Malaysian Merchant Bank Berhad [1995] 3 AMR 2871;; [1995] 4 CLJ 283.)”

Mahkamah ini juga tertarik kepada hujahan Defendan yang menyatakan bahawa terdapat aku janji yang telah diberikan oleh Plaintif kepada Defendan bahawa Plaintif bersetuju untuk suatu tolakan (set off) dibuat ke atas barangan-barangan defektif seperti yang didakwa berlaku dalam kontena ke-37 tersebut.

Akan tetapi, Mahkamah ini melihat bahawa tidak ada bukti berkenaan hujahan Defendan ini dan berpandangan tuntutan balas Defendan adalah tidak berasas berdasarkan alasan-alasan di bawah:

Mahkamah ini telah melihat pada kesemua dokumen sedia ada dan mendapati bahawa tiada dokumentasi yang jelas menunjukkan bahawa terdapat manamana aku janji yang telah diberikan oleh Plaintif sebagaimana yang didakwa oleh Defendan yang boleh dijumlahkan sebagai suatu tolakan (set off).

(ii) Tambahan pula, Mahkamah ini telah melihat pada pliding dan mendapati bahawa Defendan tidak pernah memplidkan keadaan-keadaan yang membawa kepada perjanjian lisan atau aku janji untuk tolakan (set off) tersebut terutama sekali pihak Defendan telah gagal memberikan sebarang butirbutiran tentang bagaimana tolakan (set off) yang didakwa itu dikira sebagai contoh kiraan bagi stok bernilai RM150,000.00 bagi kontena ke-37 adalah terpakai bagi tolakan (set off) 368 item cacat dalam kontena ke-28, ke-30, dan ke-34. Mahkamah ini juga melihat bahawa tiada perkiraan spesifik ini telah diplidkan oleh Defendan dalam tuntutan balas mereka.

(iii) Mahkamah ini berpandangan bahawa Defendan tidak boleh sekadar membuat andaian bahawa dengan hanya membuat permohonan kepada Plaintif sahaja boleh dijumlahkan sebagai suatu persetujuan (consensus ad idem) bagi membolehkan suatu tolakan (set off) tersebut telah dipersetujui oleh Plaintif sebagaimana yang diputuskan dalam kes PERRIN DILEEN RODRIGUES v. PERRY DANNY RODRIGUES [2021] MLJU 2491.

(iv) Dalam pada masa yang sama, melalui keterangan saksi Defendan sendiri, DW-2 telah mengaku bahawa beliau hanya membuat permintaan sahaja dan tidak pernah mendapatkan sebarang persetujuan daripada Plaintif berkenaan dengan tolakan (set off) tersebut yang boleh dilihat seperti dalam Nota Keterangan bertarikh 23.10.2025 m.s. 64 yang boleh dilihat seperti di bawah: "JF Baik. Ok, En Lau, En Lau sila rujuk penyata saksi Soalan dan Jawapan Ke-12. En Lau, berdasarkan En Lau, Kontena Ke-37 tidak perlu dibayar oleh kerana ada aku janji atau persetujuan bahawa Kontena Ke-37 adalah bertujuan untuk kontra atau tolakan. Ini En Lau yang kata, betul tak? Kontra. LAU Saya ada membuat permintaan. JUDGE Saya ada buat permintaan? Soalan kamu tadi tanya, cakap, kata Kontena Ke-37 itu adalah kontra, betul? JF Betul. Ada persetujuan atau aku janji, yang dia kata dalam Soalan dan Jawapan 12. Dan pliding juga, persetujuan. JUDGE So, jawapan dia apa tadi? LAU Saya ada membuat permintaan. JUDGE Saya ada buat permintaan. JF So, setuju dengan saya En Lau cuma buat permintaan tapi tiada persetujuan dengan pihak Plaintif? LAU Setuju."

Selanjutnya, Mahkamah ini juga melihat bahawa terdapat ketiadaan bukti dokumentari untuk menunjukkan kewujudan aku janji bagi tolakan (set off) tersebut melainkan melalui keterangan DW-2 sahaja yang mana tidak disokong oleh mana-mana keterangan lain sebagaimana yang dinyatakan dalam penyataan saksi PSD-2 Soalan dan Jawapan 12 yang dikemukakan semula seperti di bawah: "S.12 Adakah Defendan membuat bayaran bagi kontena 37 tersebut? J.12 Plaintiff memberi akujanji secara lisan bahawa kontena 37 ini adalah untuk kontra kesemua barang-barangan yang cacat dan defek yang terakru selama ini yang belum diganti."

(vi) Selaras dengan keterangan di atas, Mahkamah ini juga telah melihat kepada tindakan konsisten Plaintif yang telah berulang kali menuntut pembayaran Harga Belian daripada Defendan sebagaimana yang dinyatakan dalam dokumen di bawah: ScaryZhong Pei Zhi(transliterated):Malaysia Total Order(3 sets+Wave Making Pump)Amended 2.xlsxZhong Pei Zhi(transliterated):[Image]Zhong Pei Zhi(transliterated):@96$Money rolling in www.yfaquarium.com also,currently the price for raw material is very high,there are many prepaid payment or payment in advanceZhong Pei Zhi(transliterated):This month after receiving RMB from a few foreigners,many bank numbers,all linked,whyZhong Pei Zhi(transliterated):so please pay US Dollar first before loading onto container![18 April 2021 22:36] Sila rujuk Ikatan B1 di m.s. Sila rujuk Ikatan B1 (Lamp. 26), ms. Sila rujuk Ikatan B1 ms.

(vii) Oleh demikian, Mahkamah ini berpandangan sekiranya terdapat suatu aku janji untuk set off bagi kontena-37 tersebut, Plaintif tidak akan secara konsisten menuntut pembayaran sebagaimana dokumen di atas. Oleh itu, dakwaan set off adalah dilihat tidak berasas sebagaimana yang diputuskan dalam kes MULPHA INTERNATIONAL BHD v. MULA HOLDINGS SDN BHD & ORS [2021] MLJU 2533 yang memutuskan seperti di bawah: [51]... The law is also well settled, in that, in evaluating oral evidence in so far as they clash with documentary evidence, greater weight must be given to the documentary evidence. Further, in assessing oral evidence that is not supported by documentary evidence, one must test the probability of that event taking place against the nature of the case, the narrative and counternarrative of the parties and the documentary evidence adduced, as well as considering the credibility of the witnesses alleging the existence of such oral agreements.

(viii) Mahkamah ini juga telah melihat bahawa DW-2 sendiri telah memberikan keterangan bahawa tidak terdapat sebarang aku janji diberikan oleh Plaintif berkenaan dengan tolakan (set off) tersebut sebagaimana dalam Nota Keterangan bertarikh 23.10.2025 di ms. 74-75: "JF Baik. Yang ini juga dalam perenggan 17, pembelaan, muka surat 30, Ikatan A. Yang ini kes Defendan. Ok, this one just to clarify this is their case, alright. So, sekarang, En Lau, boleh rujuk kepada Bundle B1, muka surat 310, dan English translation, 311? Setuju tak, En Lau, En Zhong dekat sini telah minta bayaran daripada En Lau bagi kontena 37? Setuju atau tidak? LAU Setuju. JF Baik, ini kali pertama. Kali kedua, di muka surat 316, dan English translation, 317. Yang ini kali kedua. Selepas penghantaran kontena 37, anak guam saya minta bayaran. Setuju atau tidak? LAU Saya tak pernah setuju. JF Tak, setuju atau tidak-LAU Saya ada nampak, saya setuju. JF Baik. JUDGE Jangan emosi. Setuju ke tak, itu sahaja. Cakap dia jangan emosi. Ok, jangan risau, nanti you adap peluang untuk explain. JF Dan kali ketiga, pada Mei 2022, sila rujuk muka surat 18, dan English translation, 319. TRANSL Kali ketiga, minta bayaran, kan? JF Yes, kali ketiga minta bayaran. TRANSL Setuju ke atau tidak, soalannya? JF Ya. LAU Setuju. JF Baik. En Lau, dengan persetujuan persetujuan tadi, En Lau setuju dengan saya tidak logik atau tidak mungkin bagi pihak Plaintif, on one hand, dia kata berjanji untuk bagi kontra, on the other hand, minta bayaran pula? Setuju tak, tidak logik? Dia tidak mungkin macam itu. Setuju atau tidak setuju? LAU Setuju. JF Jadi, saya katakan Plaintif tidak pernah atau tidak berniat untuk bagi sebarang aku janji bagi kontena 37 untuk jadikan kontra. Setuju atau tidak? LAU Setuju."

(ix) Lanjutan dari amatan di atas, adalah tidak wajar bagi pihak Defendan untuk membuat tuntutan balas bagi barangan-barangan tersebut yang dikatakan memerlukan penyimpanan sebagaimana yang diplidkan seperti di bawah:

Sehingga hari ini jumlah nilai produk-produk rosak, cacat dan/atau tidak berfungsi yang terakru seperti yang dinyatakan di perenggan-perenggan di atas telah mencecah RMB940,535.48. Manakala kos tanggungan sewa pada sewaan bulanan telah mencecah RM184,960 dan masih berjalan.

Jika dilihat pada pliding Defendan tersebut, Mahkamah ini telah melihat bahawa tiada pliding yang spesifik dibuat berkenaan isu set off atau sewaan gudang yang dibuat dan perlu ditanggung oleh Defendan dalam tindakan ini.

(xi) Apa yang jelas hanyalah pengakuan Defendan melalui keterangan DW-2 yang telah mengakui bahawa gudang Defendan telah digunakan untuk menyimpan dan menyimpan produk-produk milik Defendan. Oleh demikian, Mahkamah ini berpandangan pihak Defendan adalah terkekang dari membuat tuntutan balas memandangkan gudang tersebut adalah digunakan untuk kegunaan mereka sendiri sebagaimana yang dinyatakan dalam Nota Keterangan bertarikh 23.10.2025 ms. 91-92.

(xii) Di samping itu juga, Mahkamah ini telah melihat bahawa tiada pengataan ataupun keterangan dari pihak Defendan yang jelas membuktikan dakwaan mereka bahawa barangan yang dibekalkan oleh Plaintif adalah defektif dan perlu disimpan di gudang Defendan sebagaimana yang dinyatakan dalam keterangan DW-1 yang mengatakan bahawa beliau tidak boleh membuktikan yang beliau telah telah secara peribadi memeriksa barangan tersebut atau membuat aduan berkenaan kecacatan tersebut dan perlu menyimpan dalam gudang Defendan sebagaimana yang dinyatakan dalam Nota Keterangan bertarikh 23.10.2025 di ms. 9 - 10 dan 16, yang dikemukakan semula seperti di bawah: "JF Baik. Baik, sekarang rujuk kepada Soalan dan Jawaoan No. 10, penyata saksi En Qua. En Qua kata di sini, "Spesifikasi barang selalu tukar oleh Plaintif dan kualiti barangan semakin teruk. Barangan-barangan yang dikilangkan Plaintif mempunyai banyak kerosakan". Ini Jawapan En Qua. Boleh ke saya tanya En Qua sama ada En Qua ada terus pesan atau membuat tempahan barang-barang dari pihak Plaintif secara terus? QUA Tak ada. JF Baik, saya ulangkan. Tadi, En Quat telah sahkan bahawa pihak Defendan mungkin ada lebih daripada satu pembekal. QUA Ya. JF En Qua juga sahkan En Qua tidak ambil barang-barang Kintons, Shanda dan Aquaspeed daripada pihak Plaintif secara terus. QUA Faham, ya. JF Jadi, bila En Qua kata barangbarang Plaintif ada, ada defek, En Qua tidak tahu sama ada barangbarang ini dibekalkan oleh Plaintif atau tidak, sebab pihak Defendan boleh ambil daripada pembekal lain dan bekalkan kepada pihak En Qua, setuju tak? QUA Setuju. JF Baik. Jadi, pihak En Qua tiada peribadi, tiada pengetahuan peribadi sebab apa-apa barang yang dibekalkan oleh pihak Defendan, cuma dia kata, dia bagi tahu barang-barang ini dibekalkan oleh pihak Plaintif. So, En Qua tak ada peribadi, pengetahuan peribadi, setuju tak? QUA Setuju." "JF Baik. So, En Qua kata barangbarang di kilang oleh Plaintifmempunyai banyak kerosakan ini,hanya cakap kosong sahaja? Takada dokumen? Tak ada bukti,setuju tak? Setuju atau tidak? QUA Setuju."

(xiii) Berdasarkan pada keterangan di atas, Mahkamah ini berpandangan bahawa pihak Defendan telah gagal membuktikan tuntutan balas mereka di atas imbangan kebarangkalian memandangkan tiada keterangan yang konklusif berkenaan dengan tuntutan balas Defendan ini dan ianya hanyalah bersandarkan pada keterangan dengar cakap (hearsay) saksi DW-1 yang mana juga tidak dikukuhkan oleh mana-mana bukti dokumentari Mahkamah ini sebagaimana yang diputuskan dalam kes LEONG HONG KHIE v. PUBLIC PROSECUTOR, TAN GONG WAI v. PUBLIC PROSECUTOR [1986] 2 MLJ 206 yang memutuskan bahawa keterangan dengar cakap tidak boleh diterima, melainkan pengecualian terpakai yang boleh dilihat seperti di bawah: "The general rule is that hearsay evidence is not admissible as proof of a fact which has been stated by a third person. This rule has been long established as a fundamental principle of the law of evidence. To quote Lord Normand in Teper v R [1952] AC 480 486: "The rule against the admission of hearsay evidence is fundamental. It is not the best evidence, and it is not delivered on oath. The truthfulness and accuracy of the person whose words are spoken by another witness cannot be tested by cross examination and the light which his demeanour would throw on his testimony is lost." In our opinion, another reason is the danger that hearsay evidence may be concocted, fabricated and tailored to suit the witness's testimony."

(xiv) Prinsipal yang sama juga diputuskan dalam kes NORSITAH BINTI OTTOH & ORS. v. ROSINAH BINTI NASRY & ORS. [2018] MLJU 1485 di mana Mahkamah Rayuan memutuskan bahawa testimoni saksi tidak boleh diterima, sekiranya saksi itu sendiri mengakui bahawa pengetahuannya mengenai kegagalan pembayaran harga belian hanyalah berdasarkan keterangan dengar cakap (hearsay) sahaja.

(xv) Di samping itu juga, Mahkamah ini juga ingin menarik perhatian kepada tingkah laku saksi Defendan sendiri iaitu DW-2 yang dilihat sering mengelak dan menjawab soalan yang telah dikemukakan oleh peguam Plaintif seperti di Nota Keterangan bertarikh 23.10.2025 ms. 69 yang dikemukakan semula seperti berikut: En Lau, tadi I telah rujuk En Lau kepada penyata saksi, Soalan dan Jawapan Ke-12, dan saya katakan berdasarkan En Lau, Plaintif ada memberi aku janji bahawa kontena 37 adalah untuk kontra. Dan En Lau kata En Lau ada buat permintaan. Setuju tak? LAU Ya, setuju. JF Jika En Lau hanya buat permintaan, saya kata sebenarnya, tiada persetujuan daripada pihak Plaintif. Setuju tak? LAU Bolehkah saya tak jawab soalan ini? Kerana ini adalah dihantarkan melalui WeChat kepada saya. JUDGE Macam mana tak jawab?"

(xvi) Mahkamah ini juga telah melihat bahawa DW-2 sekali lagi telah enggan menjawab (evading the questions) apabila beliau telah memberikan keterangan seperti di Nota Keterangan bertarikh 23.10.2025 ms. 82- 85, yang dikemukakan yang seperti di bawah: "JF En Lau tunjuk mana yang anda minta untuk sediakan senarai. Tak, En 28 Lau, tunjukkan permintaan awak kepada anak guam saya untuk 29 sediakan senarai. Tunjukkan senarai. LAU Muka surat 320 ataupun terjemahan 321, di atas ada dua video yang 32 saya hantarkan. Yang bawahnya, saya ada minta untuk hantarkan 33 kontena untuk kami mengembalikan barangan. Dan senarai akan 34 disediakan, ok, dan kami minta credit note daripada Plaintiff. JF Ok, En Lau, dengar soalan saya. Sekarang I confused sikit. En Lau, jawapan dalam penyata saksi anda, anda kata sepatutnya mengeluarkan nota kredit. Saya minta En Lau untuk tunjuk tapi En Lau jawab tak ada minta nota kredit, minta senarai. Dan sekarang ini, En Lau kata tak, bukan senarai, saya minta untuk loadkan, untuk angkutkan semua barang balik dulu, dan baru kamu akan minta credit note. En Lau, setuju dengan saya kamu tidak pernah meminta apa-apa nota kredit atau senarai? Setuju tak? Setuju atau tidak? LAU Saya tak mahu jawab kerana terlalu complicated. JUDGE Macam mana tak boleh jawab? Jawab. LOONG Dengan izin, Puan. Izin saya basuh (00:56:43) dia sedikit. JUDGE Ya. Bukan basuh (00:56:44), you cakap dengan dia, you jangan buat macam ini. LOONG Mr Lau, dia macam ini, awak dengar baik-baik soalan dari En Jeff dan setakat mana yang awak boleh jawab... explain, tadi yang saya cakap, explain dulu. LAU Ok. Minta maaf. LOONG Kalau dia tanya awak setuju ke tak setuju, awak cuma jawab setuju atau tidak setuju. LAU Ok, minta maaf. LOONG Alright. Kalau ada apa-apa penjelasan yang awak nak buat, saya akan tanya kemudian. Sebab kalau awak jelas sekarang, Puan Hakim pun keliru, En Jeff pun keliru, maka kes ini tidak boleh selesai. Then, awak akan nampak seperti membohong. LAU Minta maaf, Puan. JUDGE So, tadi saya cakap dekat Tuan, bila Tuan bersikap macam ini. Mahkamah melihat. Dan macam Puan cakap, it's not good for you."

(xvii) Atas perkara ini, Mahkamah ini berpandangan bahawa keterangan DW-2 yang sering berubah-ubah serta tidak konsisten sebenarnya tidak membantu beliau dalam membuktikan tuntutan balas Defendan sendiri.

(xviii) Selain itu juga, Mahkamah ini melihat bahawa Defendan memplidkan bahawa Plaintif telah membekalkan banyak barangan defektif dari tahun 2014 hingga 2021 terutama sekali berkaitan dengan Kontena Ke-37. Namun begitu, Mahkamah ini telah melihat bahawa DW-2 telah gagal memberikan sebarang bukti bahawa senarai barang-barang defektif tersebut pernah dihantar kepada Plaintif. Sebaliknya, beliau memberi keterangan bahawa senarai tersebut (D1 hingga D4) hanya disediakan atas arahan peguamcara Defendan selepas Plaintif memulakan tindakan ini sebagaimana yang dinyatakan dalam PSD-2 (Lamp. 36), Soalan dan Jawapan 22 yang dikemukakan semula seperti berikut: "S.22 Sila rujuk Ikatan Dokumen Bersama (Bahagian C), m/s 3-6, apakah dokumen ini? J. 22 Saya dinasihati oleh peguamcara saya untuk menyediakan senarai ini bagi tujuan tindakan Mahkamah ini. Senarai barang-barangan ini adalah setakat barang-barangan yang masih ada dalam simpanan Defendan.”

(xix) Tambahan pula, DW-2 juga telah gagal membuktikan bahawa gambar-gambar yang dikemukakan oleh beliau dalam Ikatan B1 (ms. 372-405), adalah gambar-gambar yang menggambarkan barang-barang defektif tersebut bagi kontena ke-37. Namun Defendan juga dilihat tidak pernah memaklumkan atau memanjangkan gambar-gambar tersebut kepada Plaintif. Sebaliknya, gambar-gambar tersebut hanya diambil oleh DW-2 selepas Defendan menerima surat tuntutan Plaintif sebagaimana yang dinyatakan dalam Nota Keterangan bertarikh 23.10.2025 ms. 62 dan Nota Keterangan bertarikh 23.10.2025 ms. 51 hingga 52, yang dikemukakan semula seperti berikut: "JF It's at 372 until 405, whether he sent to my client? LAU Untuk gambar untuk Kontena Ke- 37, saya tak hantarkan kepada Plaintif kerana ini adalah selepas saya menerima surat peguam. Saya terima surat peguam dari pihak Plaintif, baru saya membuat kerja-kerja ini." "JF Baik. En Lau, awak kata barangbarang defek, cacat dikumpul sejak 2014 sehingga 2021. Boleh tunjuk kepada Mahkamah kamu pernah bagi senarai item cacat kepada En Zhong atau pihak Plaintif atau tidak? Baik, saya ulangkan. Bolehkah En Lau tunjukkan kepada Mahkamah satu senarai untuk item-item yang cacat atau rosak, ya, yang dibekalkan oleh pihak En Lau kepada pihak Plaintif? LAU Dari bila ke bila? JF Dari 2014. Baik, saya ambil spesifik period. 2014 sampai 2016. Tunjuk. En Lau, tunjuk. Ada atau tidak? LAU Kerana pada 2014, saya guna iPhone. Selepas itu, saya telah bertukar kepada telefon bimbit berjenama Huawei. Jadi, rekod lama semuanya sudah hilang. JF Boleh saya sahkan tiada, tidak wujud senarai macam itu? LAU Tidak setuju. JF Tak. En Lau, nanti you boleh diberikan peluang untuk jelaskan. LAU Ok, minta maaf. JF Terima kasih. Adakah En Lau boleh tunjuk senarai bagi tahun 2017 hingga Ogos 2019? TRANSL Dari bila ke bila? JF Tahun 2017 hingga Ogos 2019. Sebelum Ogos. Tak apa. En Lau, 2017 sampai 2018, dua tahun. Boleh tunjuk ke? LAU Kerana ia berada dalam iPhone yang lama, jadi tiada. JF Tiada juga? LAU Ya."

(xx) Mahkamah juga melihat semasa pemeriksaan balas, DW-2 telah memberi keterangan bahawa tuntutan balas bagi kos sewa gudang berjumlah RM184,960.00 telah dialami oleh Defendan bermula dari tahun 2014 sehingga kini, akan tetapi pihak Defendan tidak pernah memberikan sebarang pecahan terperinci atau bukti dokumentari, seperti resit-resit pembayaran untuk membuktikan berkenaan memandangkan kadar-kadar sewa adalah tidak konsisten dan tidak selaras dengan jumlah keseluruhan yang diplidkan sebagaimana yang boleh dilihat dalam Nota Keterangan bertarikh 23.10.2025 (Lamp. 43), ms. 89-90 yang dikemukakan semula seperti berikut: "JF Baik. En Lau, boleh rujuk kepada perenggan 26, Ikatan A, perenggan yang sama. En Lau, dengar soalan saya. Nanti nak ulangkan lagi. Dengar soalan saya. Perenggan 26, ikatan yang sama, Ikatan A, muka surat 32. En Lau juga katakan ada sewaan bulanan yang telah 7 mencecah RM184,960. En Lau, sewaan ini sejak bila? Yang ini sewaan sejak bila? LAU 2014 sehingga sekarang. JF Jawapan ini tidak pernah diplidkan, setuju tak? Tidak dinyatakan di sini, setuju tak? TRANSL Tidak diplidkan di mana? JF Di sini, tuntutan balas. LAU Saya pun tak tahu ada masuk dalam... ada plid, tak ada plid, saya pun tak tahu. JF Tak apa, Puan Hakim, saya akan hujah pada point ini. Sebab yang memang tidak diplidkan. JUDGE Ya, sekarang ini, tengok itu, you cakap sekarang since 2014, kan, sampai sekarang. Since 2014 itu, tak ada. Itu maksud peguam. Memang tak plid, maksud dia, perenggan 26. Dia tak ada cakap pun since 2014. Itu soalan peguam. TRANSL Tak pernah cakap apa, Puan? JUDGE Dalam ini, dia tak pernahcakap since 2014 sampai sekarang, dia buat sewaan itu. Tak ada dalam ini. LAU Ada sewa pada sewaan bulanan."

(xxi) Atas kesemua keterangan di atas, Mahkamah ini mengingatkan diri sendiri bahawa terdapat kelompangan (inaccuracy) dalam keterangan saksi Defendan sendiri jika dilihat pada keengganan DW-2 menjawab soalan serta dalam pada masa yang sama beliau tidak konsisten dalam memberikan keterangan beliau di Mahkamah ini yang mana Mahkamah ini perlu berhati-hati dalam menerima keterangan beliau sebagaimana yang dinyatakan dalam kes PANNIR SELVAM A/L SINNAIYAH & ANOR v. TAN CHIA FOO & ORS [2021] 7 MLJ 38 Mahkamah Tinggi telah memutuskan seperti yang berikut: [96] I also find instructive the words of Gillen J in Sean Thornton (a minor by his mother and next friend) v Northern Ireland Housing Executive [2010] NIQB [2021] 7 MLJ 384 at 4094 which was adopted in McAllister v Campbell [2014] NIQB 24: [12] Credibility of a witness embraces not only the concept of his truthfulness ie whether the evidence of the witness is to be believed but also the objective reliability of the witness ie his ability to observe or remember facts and events about which the witness is giving evidence. [13] In assessing credibility the court must pay attention to a number of factors which, inter alia, include the following: - The inherent probability or improbability of representations of fact - The presence of independent evidence tending to corroborate or undermine any given statement of fact - The presence of contemporaneous records - The demeanour of witnesses e.g. does he equivocate in cross examination - The frailty of the population at large in accurately recollecting and describing events in the distant past. - Does the witness take refuge in wild speculation or uncorroborated allegations of fabrication - Does the witness have a motive for misleading the court - Weigh up one witness against another"

(xxii) Prinsip yang sama juga digunapakai di dalam kes LOOH KEO @ LOOH LIM TENG & ANOR V LOOH CHEE PENG & ORS [2024] 11 MLJ 628 Mahkamah Tinggi menyatakan seperti di bawah: "Evaluation and assessment of the credibility of the witnesses [116] As 'evidence' is not confined to documents and the court is enjoined by s 3 of the Evidence Act to consider oral statements by witnesses, the evaluation and assessment of the credibility (or otherwise), of the witnesses were crucial to the present case. In assessing credibility of the witnesses, I have taken note that credibility of a witness embraces not only the concept of his truthfulness i.e. whether the evidence of the witness is to be believed but also the objective reliability of the witness i.e. his ability to observe or remember facts and events about which the witness is giving evidence and this court must pay attention to a number of factors which, inter alia, include the following as exposited by Gillen J in Sean Thornton (a minor by his mother and next friend) v Northern Ireland Housing Executive [2010] NIQB 4"

(xxiii) Mahkamah ini juga telah membuat teguran berkenaan dengan tingkah laku saksi Defendan ini yang boleh dilihat seperti di bawah Nota Keterangan bertarikh 23.10.2025 ms. 81, yang dikemukakan semula seperti berikut: "JF Puan Hakim, saya put on record to observe the witness' demeanour. Sebab emel ini yang dia hantar dulu lalu dia kata tak-JUDGE Sebab itu saya tanya soalan. JF Baik. JUDGE Terangkan pada dia Mahkamah melihat pada tingkah laku dia, tahu untuk menjawab soalan. Jadi, dia kena berhati-hati. Faham, ya? LAU Faham."

(xxiv) Oleh demikian, Mahkamah ini membuat peringatan sekali lagi kepada diri sendiri bahawa keterangan yang tidak konsisten serta keengganan saksi Defendan terutama sekali DW-2 dalam memberikan keterangan yang jelas serta luhur yang dilihat jelas dalam keterangan beliau di Mahkamah ini yang mana menunjukkan dengan jelas bahawa Defendan tidak mempunyai pembelaan ataupun tuntutan balas yang bermerit di hadapan Mahkamah ini. Atas perkara ini, tuntutan beliau adalah tidak berasas serta gagal memenuhi beban pembuktian di atas imbangan kebarangkalian dan perlu ditolak oleh Mahkamah ini. Sebaliknya, Mahkamah ini melihat Plaintif telah berjaya membuktikan tuntutan mereka di atas imbangan kebarangkalian dan seharusnya tuntutan mereka dibenarkan dalam tindakan ini. D. KEPUTUSAN MAHKAMAH

Umum mengetahui bahawa bagi mana-mana kes civil, pihak yang menuntut mempunyai beban pembuktian untuk menyatakan bahawa sesuatu tuntutan itu adalah benar dan bukannya rekaan semata-semata. Ini adalah bersandarkan pada sesyen 101 dan 102 Akta Keterangan 1950 [Akta 56] yang jelas memperuntukkan: "101 Beban membuktikan

Sesiapa yang berhasrat supaya mana-mana mahkamah memberikan penghakiman tentang apa-apa hak atau tanggungan di sisi undang-undang, dengan bergantung kepada kewujudan fakta yang ditegaskan olehnya, mestilah membuktikan bahawa fakta itu wujud.

Apabila seseorang terikat untuk membuktikan kewujudan apa-apa fakta, dikatakan bahawa beban membuktikan terletak pada orang itu. 102 Pada siapa terletaknya beban membuktikan Beban membuktikan dalam sesuatu guaman atau prosiding terletak pada orang yang akan gagal jika tiada apa-apa keterangan langsung diberikan oleh mana-mana pihak.”

Tahap pembuktian adalah atas dasar imbangan keberangkalian (balance of probabilities) sebagaimana yang dinyatakan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes DR SHANMUGANATHAN v. PERIASAMY S/O SITHAMBARAM PILLAI [1997] 2 CLJ 153: [1997] 3 MLJ 61yang telah memutuskan bahawa beban yang perlu dibuktikan adalah dalam imbangan keberangkalian bagi mana-mana kes sivil. Kes ini juga turut dijadikan sebagai panduan dalam kes Mahkamah Tinggi RODA BERLIAN (M) SDN BHD & ORS v. LIM TITT HUAT & ORS [2023] 1 LNS 264 menyatakan seperti yang berikut: [28] The Plaintiffs bear the legal and evidential burden to prove on a balance of probabilities of establishing a case against the Defendants throughout the trial before the onus shift to the Defendants to establish their Defence. In the case of DR SHANMUGANATHAN V. PERIASAMY S/O SITHAMBARAM PILLAI [1997] 2 CLJ 153; [1997] 3 MLJ 61, The Federal Court held: "Sections 101, 102, 103 and 106 of the Evidence Act 1950 deal with the burden of proof. Under s. 101, it is provided that whoever desires any court to give judgment as to any legal right or liability, dependent on the existence of facts which he asserts, must prove that those facts exist. Under s. 102 the burden of proof lies on that person who would fail if no evidence at all were given on either side. Under s. 103, the burden of proof as to any particular fact lies on that person who wishes the court to believe in its existence, unless it is provided by any law that the proof of that fact shall lie on any particular person. Under s. 106, when any fact is especially within the knowledge of any person the burden of proving that fact is upon him." (penekanan ditambah)

Selaras dengan peruntukan undang-undang dan autoriti yang dinyatakan tersebut serta keterangan dokumen dan viva voce bagi tindakan di dalam Mahkamah ini, Mahkamah ini berpandangan adalah jelas lagi bersuluh bahawa pihak Plaintif telah berjaya membuktikan tuntutan mereka atas imbangan kebarangkalian (balance of probabilities).

Dalam pada masa yang sama, berdasarkan kererangan yang sedia ada juga, Mahkamah berpandangan bahawa pihak Defendan telah gagal mengakas tuntutan Plaintif ini dan telah gagal membuktikan tuntutan balas mereka dan tindakan mereka untuk menuntut balas adalah dilihat sebagai suatu tindakan yang tidak berasas bersandarkan pada pemikiran semula (afterthought) hanya setelah tindakan Plaintif dimulakan di Mahkamah ini.

Mahkamah ini berpandangan tiada persetujuan Plaintif yang mengesahkan mereka menerima cadangan Defendan untuk membuat tolakan (set off) bagi bayaran yang telah dituntut oleh mereka.

Justeru, Mahkamah ini berpandangan tiada dokumen yang menyokong dakwaan Defendan seperti dalam tuntutan balas mereka, bahkan mereka sebenarnya telah mengingkari segala persetujuan yang mereka telah praktikkan sebelum ini bagi kesemua 37 kontena tersebut. Mahkamah ini berpandangan bahawa tatacara ini telah lama dipraktikkan dan boleh dijumlahkan sebaga suatu perjanjian yang telah dipersetujui bersama oleh kesemua pihak dalam tindakan ini dan pihak Defendan tidak boleh membuat pindaan atau lari dari tatacara ini secara sebelah pihak sahaja (unilateral).

Sehubungan itu, Mahkamah ini berpandangan mereka tidak boleh kemudiannya membuat tuntutan balas atas kemungkiran mereka ini sepertimana yang dinyatakan dalam kes-kes di bawah:

TRINITY MAJESTIC SDN BHD V MALAYSIAN SOLAR RESOURCES SDN BHD [2021] 1 LNS 2093 yang memutuskan seperti yang berikut: "[26] In Alghussein Establishment v Eton College [1991] 1 All ER 267, it was held that: The principle that in the absence of clear express provisions in a contract to the contrary it was not to be presumed that the parties intended that a party should be entitled to take advantage of his own breach as against the other party was not limited to cases where a party was relying on his own wrong to avoid his obligations under the contract but applied also where a party sought to obtain a benefit under a continuing contract on account of his breach. It only remains for me to say that in the present instance there is no express provision in the joint venture agreement which permits the plaintiff to take advantage of its own breach. [27] The plaintiff cannot be therefore allowed in the circumstances of this case to take advantage of its own breach. On this ground alone, the plaintiff's claim is dismissed."

(ii) POH GEOK SING V HB ENTERPRISE SDN BHD [2006] 1 MLJ 617 yang memutuskan seperti berikut: "A contract breaker must pay damages to the innocent party. However, if he has made any payment under the contract (not being a true deposit for the purchase of movable or immovable property), the contract breaker is entitled to set off that payment against the damages he has to pay. However, he cannot seek to recover any benefit he may have conferred upon the innocent party where he is himself guilty of a breach of contract. Were it otherwise, a contract breaker will be in a position to take advantage of his own wrong. This is against principle and the policy of the law (see para 19). Also in the present instance there was no express provision in the joint venture agreement which permits the plaintiff to take advantage of its own breach (see para 20)."

Oleh itu, berdasarkan pada kesemua amatan, analisa serta keterangan sama ada secara viva voce mahupun melalui dokumen, Mahkamah membuat keputusan seperti di bawah:

Defendan membayar kepada Plaintif dengan sertamerta sejumlah 722,165.40 RMB (bersamaan dengan RM 428,829.76 (setakat tarikh pernyataan tuntutan iaitu pada 1 Oktober 2024) dari tarikh penghakiman ini (Jumlah Penghakiman tersebut);

(ii) Defendan membayar kepada Plaintif faedah pada kadar 5% setahun ke atas Jumlah Penghakiman tersebut dikira dari tarikh writ iaitu pada 1 Oktober 2024 sehingga penyelesaian penuh dan maktamad Jumlah Penghakiman tersebut;

(iii) Defendan membayar kepada Plaintif ganti rugi am yang akan ditaksir oleh Mahkamah ini;

(iv) Keseluruhan tuntutan balas Defendan adalah ditolak; dan

Kos sebanyak RM 20,000.00; Bertarikh 15 Mei 2026 Peguam Peguam: NG QIN LIANG CAREY LEE TETUAN DAMIEN CHAN, HANNIBAL & NG CHAMBERS Peguam Defendan : LOONG MENG SI TETUAN LOONG & CO.