Zul Mazuwan Bin Zulhilman Suresh Kumar v Pendakwa Raya (PB-42S-1-05/2023)

Oleh yang demikian, kamu telah melakukan satu kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 392 Kanun Keseksaan.” Page 3 of 40 Pertuduhan Tambahan “Bahawa kamu pada 09 Oktober 2021 jam lebih kurang 5.15 pagi, di No. 65, Medan Kikik 1, Taman Inderawasih Perai, di dalam Daerah Seberang Perai Tengah, di dalam Negeri Pulau Pinang, telah menggunakan kekerasan jenayah terhadap Nurul Najwa binti Zolkafli, KPT: 970905-02-5622 dengan maksud untuk mencabul kehormatannya dengan cara meraba punggung. Oleh yang demikian, kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 354 Kanun Keseksaan.” Peruntukan Undang-undang dan elemen pertuduhan [2] Kesalahan merompak adalah sebagaimana yang diperuntukkan di bawah seksyen 392 Kanun Keseksaan. “Section 392 Punishment For Robbery Whoever commits robbery shall be punished with imprisonment for a term which may extend to fourteen years, and he shall also be liable to fine or to whipping.” [3] Untuk memahami apakah yang dimaksudkan dengan “robbery”, hendaklah merujuk kepada seksyen 390 Kanun Keseksaan yang memberi tafsiran ‘Robbery’ seperti berikut: - “Section 390. Robbery.

In all robbery there is either theft or extortion.”.

Theft is "robbery", if, in order to commit theft, or in committing the theft, or in carrying away or attempting to carry away property obtained by the theft, the offender, for that end, voluntarily causes or attempts to cause to any person death, or hurt, or wrongful restraint, or fear of instant death, or of instant hurt, or of instant wrongful restraint. Page 4 of 40

Extortion is "robbery", if the offender, at the time of committing the extortion, is in the presence of the person put in fear and commits the extortion by putting that person in fear of instant death, of instant hurt, or of instant wrongful restraint to that person or to some other person, and, by so putting in fear, induces the person so put in fear then and there to deliver up the thing extorted. Explanation - The offender is said to be present if he is sufficiently near to put the other person in fear of instant death, of instant hurt, or of instant wrongful restraint. [4] Di dalam Buku Teks Ratanlal & Dhirajlal's Law of Crimes - A Commentary on The Indian Penal Code menyatakan: "Robbery is a special and aggravated from of either theft or extortion. Robbery means a felonious taking from the person of another or in his presence against his will, by violence or putting in him fear. The chief distinguishing element in robbery is the presence of imminent fear of violence. When theft or extortion is caused by violence causing or causing fear of death, hurt or wrongful restraint, it is robbery. When no theft is committed then as a natural corollary, there cannot be robbery, robbery is only an aggravated form of offence of theft or extortion, aggravation is in the use of violence causing or causing of fear of death, hurt or restrain. Violence must be in the course of theft and not subsequently, also it is not necessary that violence should actually be committed but even attempt to commit it is enough." [5] Berdasarkan peruntukan yang tersebut di atas, maka elemen-elemen pertuduhan yang mesti dibuktikan di bawah seksyen 392 KK adalah: -

OKT telah melakukan kecurian atau pemerasan; dan

OKT telah meletakkan ketakutan maut atau kecederaan serta merta kepada mangsa. [6] Selanjutnya, bagi kesalahan menggunakan kekerasan jenayah dengan maksud untuk mencabul kehormatan, pihak pendakwaan hendaklah membuktikan kesemua elemen pertuduhan di bawah seksyen 354 Kanun Keseksaan. [7] Seksyen 354 menyatakan seperti berikut: “Assault or use of criminal force to a person with intent to outrage modesty "Whoever assaults or uses criminal force to any person, intending to outrage or knowing it to be likely that he will thereby outrage the modesty of that person, shall be punished with imprisonment for a term which may extend to ten years or with fine or with whipping or with any two of such punishments" [8] Mahkamah ini merujuk kepada kes Azmi bin Mahmood v. PP [2020] CLJU 1041; [2020] 1 MLJU 1390, yang menghuraikan berkaitan elemen kesalahan di bawah seksyen 354 Kanun Keseksaan seperti berikut: - "Bagi kesalahan seksyen 354 Kanun Keseksaan, intipati yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan adalah: i. Serangan atau kekerasan jenayah yang dilakukan terhadap seorang lelaki atau perempuan; ii. Terdapat serangan atau kekerasan jenayah dilakukan terhadap mangsa; dan iii. Terdapat niat untuk mencabul kehormatan mangsa atau dengan mengetahui mungkin ia akan dengan jalan demikian itu mencabul kehormatan mangsa.”. Page 6 of 40 Ringkasan Fakta Kes Pendakwaan [9] OKT mengaku tidak bersalah dan minta dibicarakan terhadap kedua-dua pertuduhan tersebut. Seramai enam (6) orang saksi pendakwaan telah dipanggil memberi keterangan, mereka ialah:

SP1, Nurul Najwa binti Zolkafli, mangsa;

SP2, Norizan binti Suhaimi, rakan serumah mangsa;

SP3, Nur Aqilah binti Azmi, rakan serumah mangsa;

SP4, Inspektor Mohd Hafizul bin Mohammad Azizan,

SP5, Inspektor Muhamad Abdillah bin Shohaili, Pegawai Kawad Cam; dan

SP6, Inspektor Mohd Yusrashidi bin Yussof, Pegawai Penyiasat Kes. [10] Hakim Mahkamah Sesyen (“HMS”) di dalam Alasan Penghakimannya telah menukilkan fakta kes pendakwaan dan Mahkamah ini ringkaskan seperti berikut: [11] SP1, SP2 dan SP3 menyewa sebuah rumah yang beralamat di No.65, Medan Kikik 1, Taman Inderawasih, Perai. Pada 9.10.2021 pada jam lebih kurang 5.15 pagi semasa SP1 dan SP2 sedang tidur bersama-sama di dalam sebuah bilik di rumah sewa tersebut, tiba-tiba SP1 terjaga kerana matanya terkena pantulan cahaya lampu suluh. SP1 nampak satu lelaki sedang menggeledah laci almari solek di dalam bilik tidur tersebut. [12] SP1 yang pada masa itu ada memakai gelang tangan, telah menanggalkan gelang tangan yang dipakainya dan Page 7 of 40 sembunyikannya di bawah bantal. kemudiannya memberanikan diri menegur lelaki tersebut dengan berkata “hang sapa?”. Lelaki tersebut yang terkejut dengan sapaan oleh SP1, telah berlari ke arah SP1. Pada masa tersebut sapu tangan yang menutup sebahagian mukanya telah terjatuh. [13] Lelaki tersebut lalu duduk di atas belakang SP1 yang pada ketika itu SP1 dalam keadaan meniarap dan dia mengacukan pisau ke arah SP1 sambil meminta SP1 untuk menyerahkan gelang tangan kepadanya. SP1 menafikan ada memakai gelang tangan, tetapi lelaki tersebut terus mendesak SP1 untuk menyerahkan gelang tangan kepadanya. [14] Lelaki tersebut kemudiannya mengambil telefon bimbit SP1 yang terletak di tepi tilam, sambil mengugut akan mengambil telefon bimbit tersebut jika SP1 tidak menyerahkan gelang tangannya. Lelaki tersebut juga mengugut SP1 untuk menyerahkan barang-barang berharga yang ada pada SP1. [15] Di dalam situasi tersebut SP1 telah menjerit “Yan..Yan, tolong..tolong” dengan agak kuat sehingga SP2 yang tidur di sebelahnya tersedar. Pada masa itu, lelaki tersebut masih berada di atas badan SP1 dan menurut keterangan SP1 bahawa lelaki tersebut telah meraba punggung SP1 dan memukul bahagian belakang SP1 apabila SP1 bersuara. [16] SP2 yang dalam keadaan separa sedar, telah bangun dari tempat tidur dan cuba untuk menyalakan lampu bilik tetapi lelaki tersebut telah mengacukan pisau serta mengarahkan SP2 duduk diam dan tidak bergerak. Page 8 of 40 [17] SP2 juga bertanya kepada lelaki tersebut “hang ni sapa”? Dalam masa yang sama, SP2 nampak lelaki tersebut duduk di atas belakang badan SP1 sambil mengacukan pisau di leher SP1. [18]

Pertuduhan di bawah Seksyen 392 Kanun Keseksaan Hukuman: Penjara lima (5) tahun dan dua (2) kali sebatan rotan.

(ii) Pertuduhan Tambahan di bawah Seksyen 354 Kanun Keseksaan Hukuman: Penjara tiga (3) tahun dan satu (1) kali sebatan rotan. Page 12 of 40 Kedua-dua hukuman pemenjaraan adalah berjalan serentak bermula dari tarikh sabitan (28/4/2023). Penangguhan pelaksanaan hukuman [36] OKT telah memohon penangguhan pelaksanaan hukuman pemenjaraan dan permohonan tersebut telah dibenarkan oleh HMS. OKT dilepaskan dengan jaminan berjumlah RM 20,000.00 dengan seorang penjamin dan syarat tambahan bahawa OKT diperintahkan untuk melapor diri di Balai Polis berhampiran kediaman pada setiap 1 dan 15 haribulan pada setiap bulan sehingga selesai rayuan. Rayuan [37] OKT tidak berpuas hati terhadap keseluruhan keputusan HMS dan telah memfailkan rayuan terhadap sabitan dan hukuman. [Rayuan Nombor: PB-42S-1-05/2023]. Pihak Pendakwa Raya pula telah memfailkan rayuan silang terhadap hukuman [Rayuan Nombor PB-42H-2-05/2023]. Keputusan Mahkamah ini [38] Kedua-dua rayuan tersebut telah didengar secara serentak. Setelah meneliti Rekod Rayuan serta mendengar dan menghalusi hujahan kedua-dua pihak, Mahkamah ini telah membenarkan rayuan oleh OKT dan menolak rayuan oleh pihak Pendakwa Raya. Justeru, OKT dilepaskan dan dibebaskan. Page 13 of 40 Rayuan ke Mahkamah Rayuan [39] Pihak Pendakwa Raya tidak berpuas hati terhadap keputusan tersebut dan telah memfailkan dua rayuan ke Mahkamah Rayuan dengan nombor P-09(H)-164-06/2024 dan P-09-163-06/2024. [40] Ini adalah Alasan Penghakiman bagi keputusan tersebut yang telah disatukan (consolidated) dan melibatkan kedua-dua rayuan oleh pihak Pendakwa Raya, walaupun rayuan telah difailkan secara berasingan. Rayuan OKT atas Sabitan dan Hukuman Prinsip-prinsip berkaitan campur tangan Mahkamah yang mendengar rayuan [41] Di dalam mendengar rayuan jenayah, Mahkamah ini mengambil perhatian dan ingatan bahawa tugas Mahkamah di peringkat rayuan adalah untuk mempertimbangkan sama ada sabitan itu betul dan selamat. (Rujuk kes Mohd Johi Said & anor v. PP [2005] 1 CLJ 389). [42] Mahkamah ini juga telah merujuk kepada prinsip undang-undang yang mantap, bahawa Mahkamah di peringkat rayuan seharusnya mengambil pendirian untuk tidak mengganggu keputusan yang telah dibuat oleh mahkamah perbicaraan melainkan ternyata keputusan tersebut tersalah arah atau tidak menurut undang-undang. [43] Di dalam kes Mohd Yusri bin Mangsor & Anor v. PP and another appeal (2014) 4 MLJ 875, Mahkamah memutuskan bahawa Page 14 of 40 campur tangan Mahkamah Rayuan dibolehkan di dalam keadaan yang berikut: “(i) the judgment is based upon a wrong premise of fact or of law;

(ii) there was insufficient judicial appreciation by the trial judge of the evidence of circumstances placed before him;

(iii) the trial judge has completely overlooked the inherent probabilities of the case;

(iv) that the course of events affirmed by the trial judge could not have occurred;

the trial judge had made an unwarranted deduction based on faulty judicial reasoning from admitted or established facts; or

(vi) the trial judge had so fundamentally misdirected himself that one may safely say that no reasonable court which had properly directed itself and asked the correct questions would have arrived at the same conclusion, then an appellate court will intervene to rectify that error so that injustice is not occasioned.”. [44] Mahkamah ini juga merujuk kepada seksyen 316 Kanun Tatacara Jenayah (“KTJ”) yang memperuntukkan bahawa: “At the hearing of the appeal the Judge may if he considers there is no sufficient ground for interfering, dismiss the appeal, or may–

in an appeal from an order of acquittal, reverse the order, and direct that further inquiry be made, or that the accused be re-tried, as the case may be, or find him guilty and pass sentence on him according to law;

in an appeal from a conviction or in an appeal to sentence–

reverse the finding and sentence and acquit or discharge the accused, or order him to be re-tried; or

(ii) alter the finding, maintaining the sentence, or with or without altering the finding reduce or enhance the sentence or alter the nature of the sentence;

(iii) in an appeal from any other order, alter or reverse such order.

sama ada HMS telah menggunakan penilaian yang betul dan tepat apabila memutuskan di akhir kes pendakwaan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan suatu kes prima facie terhadap OKT dan seterusnya memanggil OKT membela diri terhadap pertuduhan tersebut; dan

sama ada HMS telah menilai dan mempertimbangkan semua keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan dan pihak pembelaan di akhir kes secara keseluruhannya dalam membuat keputusan bahawa pihak pendakwaan berjaya membuktikan kesnya melampaui keraguan yang munasabah terhadap OKT. Page 16 of 40 Analisis Dan Dapatan Mahkamah Ini Bagi isu (a): sama ada HMS telah menggunakan penilaian yang betul dan tepat apabila memutuskan di akhir kes pendakwaan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan suatu kes prima facie terhadap OKT dan seterusnya memanggil OKT membela diri terhadap pertuduhan tersebut [46] Sepertimana yang telah sedia maklum bahawa beban pembuktian di akhir kes pendakwaan adalah diperuntukkan di dalam seksyen 180(1) Kanun Tatacara Jenayah [Akta 593] yang menyatakan seperti berikut: “Section 180. Procedure after conclusion of case for prosecution.

in an appeal from any other order, alter or reverse such order.”. Isu undang-undang di dalam rayuan ini [45] Pihak OKT telah mengemukakan sebanyak 14 alasan di dalam Petisyen Rayuannya bahawa HMS terkhilaf dan tersalah arah dari segi undang-undang dan fakta di dalam mencapai keputusannya. Setelah meneliti kesemua 14 alasan tersebut, Mahkamah dapati ianya berulang-ulang yang mana sebenarnya hanya dua isu utama yang perlu diteliti dan dipertimbangkan dalam rayuan ini iaitu: -

When the case for the prosecution is concluded, the Court shall consider whether the prosecution has made out a prima facie case against the accused.

……………….

……………...

For the purpose of this section, a prima facie case is made out against the accused where the prosecution has adduced credible evidence proving each ingredient of the offence which if unrebutted or unexplained would warrant a conviction.”. [47] Di dalam kes yang berikut telah diterangkan maksud prima facie seperti yang dinyatakan di dalam seksyen 180 KTJ. Kes-kes tersebut adalah PP v. Ong Cheng Heong [1998] 4 CLJ 209, Looi Kow Chai & Anor v. PP [2003] 1 CLJ 734, Balachandran v. PP [2005] 2 MLJ 301, PP v. Mohd Radzi bin Abu Bakar [2005] 6 MLJ 393, Lee Kwan Woh v. Public Prosecutor [2009] 5 MLJ 301, Magendran Mohan v. PP [2011] 1 CLJ 805 dan Abdullah Atan v. PP & Other Appeals [2020] 9 CLJ 151. Page 17 of 40 [48] Berdasarkan keputusan yang dinyatakan di dalam kes-kes yang tersebut di atas, dapatlah difahami bahawa tugas Mahkamah di akhir kes pendakwaan ialah membuat penilaian maksimum terhadap semua keterangan yang dikemukakan oleh saksi-saksi pendakwaan dan meneliti kebolehpercayaan saksi-saksi tersebut. [49] Dalam masa yang sama semua elemen pertuduhan hendaklah dibuktikan oleh pihak pendakwaan untuk Mahkamah membuat keputusan bahawa pihak pendakwaan berjaya membuktikan suatu kes prima facie terhadap OKT. [50] Jika OKT dipanggil membela diri dan memilih untuk berdiam diri, adakah keterangan-keterangan prima facie tersebut cukup untuk membuktikan bahawa OKT telah melakukan kesalahan tersebut melampaui keraguan yang munasabah dan cukup untuk mensabitkan OKT dengan pertuduhan tersebut. [51] Mahkamah ini telah meneliti Alasan Penghakiman oleh HMS di dalam Rekod Rayuan Jilid 1 di muka surat 14 sehingga 59. HMS telah meneliti keterangan saksi-saksi pendakwaan dan mendapati kesemua elemen kesalahan di bawah seksyen 392 dan 354 Kanun Keseksaan telah berjaya dibuktikan. [52] Bagi pertuduhan di bawah seksyen 392 Kanun Keseksaan, Mahkamah ini mendapati bahawa HMS telah bergantung kepada cabang ‘theft’. Ini dapat dilihat menerusi Alasan Penghakiman di perenggan 57, muka surat 35, Rekod Rayuan Jilid 1 yang menyatakan: - “[57] Mahkamah ini berpendapat tindakan dan kelakuan OKT yang mengacukan pisau sambil mengugut SP1 dan rakan-rakannya telah memenuhi tafsiran rompakan sepertimana diperuntukkan di bawah Seksyen 390(2) Kanun Keseksaan.”. Page 18 of 40 [53] Selanjutnya, seksyen 390(2) Kanun Keseksaan memperuntukkan seperti berikut: “Section 390. Robbery.

...

Theft is "robbery", if, in order to commit theft, or in committing the theft, or in carrying away or attempting to carry away property obtained by the theft, the offender, for that end, voluntarily causes or attempts to cause to any person death, or hurt, or wrongful restraint, or fear of instant death, or of instant hurt, or of instant wrongful restraint.”. [54] Memandangkan Hakim Bicara bergantung kepada cabang ‘theft’, Mahkamah ini perlu memastikan sama ada elemen kesalahan sebagaimana yang diperuntukkan dalam seksyen 378 Kanun Keseksaan telah dipenuhi. [55] Seksyen 378 Kanun Keseksaan memperuntukkan definisi kesalahan ‘theft’ iaitu – “Whoever, intending to take dishonestly any movable property out of the possession of any person without that person's consent, moves that property in order to such taking, is said to commit theft.”. [56] Mahkamah ini merujuk kepada kes Sugumaran Govindasamy v. Pendakwa Raya [2024] CLJU 39, yang menyatakan: “[5] Oleh yang demikian, apabila meneliti kesalahan rompakan (seksyen 390), rompakan berkumpulan (seksyen 391, seksyen 392, seksyen 395) tidak boleh terlepas pandang untuk meneliti seksyen 378 (tafsiran curi) dan seksyen 383 (pemerasan). Ini adalah disebabkan seksyen 390 (2) dan (3) Kanun Keseksaan telah memperuntukkan bahawa di dalam keadaan tertentu curi boleh menjadi rompakan. Begitu juga pemerasan boleh tergolong kepada rompakan seperti di bawah seksyen 390 (3) Kanun Keseksaan. Oleh yang demikian adalah satu langkah yang baik untuk Page 19 of 40 Mahkamah, pihak pendakwaan dan peguam memastikan keterangan-keterangan yang dikemukakan semasa pertuduhan berkenaan kesalahan rompakan tidak terlepas pandang tafsiran pemerasan dan curi bagi memastikan keadilan yang sewajarnya dapat dilaksanakan kepada Tertuduh dan mangsa jenayah. Dalam kata lain kesalahan rompakan atau rompakan berkumpulan tidak boleh berdiri sendiri tanpa dihubungkaitkan dengan pemerasan atau curi.”. [57] Di dalam memutuskan rayuan ini, adalah menjadi tugas dan tanggungjawab Mahkamah untuk menentukan sama ada pihak pendakwaan berjaya membuktikan bahawa OKT telah mencuri wang tunai RM200 daripada SP1 sebagaimana yang dinyatakan dalam pertuduhan. [58] Perbuatan curi ini boleh menjadi rompakan sekiranya ketika melakukan curi tersebut terdapat keterangan yang menunjukkan OKT telah meletakkan ketakutan maut atau kecederaan serta merta kepada mangsa. [59] Meneliti keterangan SP1, Mahkamah mendapati bahawa beliau hanya menyedari duit RM100 di dalam dompetnya sudah tiada selepas kejadian tersebut. Mahkamah merujuk keterangan SP1 semasa Pemeriksaan Utama, (di muka surat 13, Rekod Rayuan Jilid 2) seperti berikut: - Macam mana tahu dia ambil duit Najwa. Saya tahu dia ambil duit saya selepas kejadian itu saya check purse saya, check barang dan tengok dalam dompet memang tidak ada duit. Sebelum itu, saya ada bawa keluar duit dan selepas kejadian tidak ada duit dah. Page 20 of 40 Berapa keping dia ambil. Dia ambil dua keping RM50-RM50.”. [60] Mahkamah juga meneliti Keterangan SP1 semasa Pemeriksaan semula (Re-Examination) seperti di muka surat 34, Rekod Rayuan Jilid 2 seperti berikut— Peguambela ada tanya laporan polis yang ada depan Najwa salah, dan Najwa jawab salah, boleh jelaskan? A: Masa buat report dan selepas kejadian baru saya check dompet dan duit dah hilang. Sebelum saspek tengah geledah almari solek saya tak tahu apa jadi di bahagian itu, selepas itu baru saya check segala barang berharga yang saya ada. Dekat report saya cerita selepas kejadian, selepas saspek lari keluar dan saya check dompet. Waktu mana saspek melarikan duit saya memang tak dapat beritahu dengan jelas. Selepas saspek lari baru saya dapat check. Jadi dalam laporan polis ditulis selepas saspek lari.”. [61] Keterangan SP2 semasa Pemeriksaan Balas di muka surat 50, Rekod Rayuan Jilid 2 menyatakan— “Q: Jadi dalam tempoh 5-6 minit. OKT tidak bergerak ke mana-mana dan tidak ambil duit Najwa? A: Betul. Q: Tahu duit Najwa RM100 ada hilang selepas itu? A: Selepas kejadian baru tahu.”. [62] Berdasarkan keterangan SP1 dan SP2, kehilangan duit RM100 milik SP1 hanya disedari selepas OKT dikatakan keluar dari bilik tidur SP1. Tiada saksi mata yang melihat OKT mengambil dua keping duit RM50 tersebut dari milikan SP1 tanpa kerelaannya. Page 21 of 40 [63] Mahkamah ini mendapati keterangan SP1 bahawa OKT telah mengambil wang miliknya hanyalah anggapan SP1 sendiri tanpa bukti yang kukuh. Mahkamah ini sedar bahawa ketiadaan wang yang dirampas daripada OKT tidak akan menyebabkan satu kes prima facie tidak dibuktikan. Namun demikian kewujudan wang tersebut dan wang tersebut dapat dicamkan oleh SP1 adalah mustahak untuk memastikan bahawa keterangan SP1 dan SP2 tersebut boleh dijadikan asas oleh HMS untuk memutuskan bahawa pihak pendakwaan berjaya membuktikan satu kes prima facie. [64] Anggapan bahawa wang RM100 milik SP1 itu dicuri oleh OKT hanya terpakai sekiranya selepas kejadian, wang tersebut ditemui bersama OKT. Anggapan Statutori ini adalah sebagaimana Misalan (a) di bawah seksyen 114 Akta Keterangan 1950 yang memperuntukkan— “Section 114. Court may presume existence of certain fact. The court may presume the existence of any fact which it thinks likely to have happened, regard being had to the common course of natural events, human conduct, and public and private business, in their relation to the facts of the particular case. ILLUSTRATIONS The court may presume—

that a man who is in possession of stolen goods soon after the theft is either the thief or has received the goods knowing them to be stolen, unless he can account for his possession;”. Page 22 of 40 [65] Di dalam kes ini, tiada rampasan wang tunai dibuat daripada OKT. SP6 (Pegawai Penyiasat) semasa disoal balas [rujuk di muka surat 97 Rekod Rayuan Jilid 2] menyatakan— “Q: Saya katakan pisau yang digunakan tidak rampas, wang tunai juga tidak dirampas? Ya [66] Tiada penjelasan yang konkrit oleh SP6 atas kegagalan mengemukakan wang tunai tersebut ke Mahkamah. SP6 semasa Pemeriksaan Semula (RE Exam) [rujuk muka surat 99 Rekod Rayuan Jilid 2] menyatakan— “Q: Boleh jelaskan kenapa pisau dan wang tidak dirampas? Pisau dan wang tunai memang tidak dirampas. Saya tiada maklumat berkenaan itu.”. [67] Jawapan SP6 bahawa beliau tiada maklumat berkenaan pisau dan wang tunai menunjukkan bahawa beliau tidak menjalankan siasatan yang menyeluruh dalam kes ini. Mahkamah berpendapat siasatannya setakat apa yang diberitahu oleh SP1, SP2 dan SP3. Sewajarnya, SP6 lebih proaktif di dalam menjalankan penyiasatannya bagi menyokong Laporan Polis yang dibuat oleh SP1. Mahkamah ini merujuk kepada kes Rahmani Ali Mohamad v. PP [2014] 7 CLJ 405; [2014] 6 MLJ 525 telah diputuskan: - "an accused should not be penalized by any lack of ingenuity, negligence or inadvertence which left material gaps and many stones unturned.”. [68] Mahkamah ini juga meneliti keterangan SP1 yang menyatakan bahawa wang tersebut berada di dalam dompet yang diletakkan di atas almari solek di dalam bilik tersebut. Mahkamah dapati selain SP1, SP2 juga menghuni bilik tersebut. Page 23 of 40 [69] Rumah sewa tersebut juga dihuni oleh beberapa penghuni yang lain. Ini bermakna, bilik tersebut bukan sahaja boleh diakses oleh SP1 dan SP2, malahan boleh juga diakses oleh penghuni lain di rumah sewa tersebut. [70] Berdasarkan keterangan SP1 dan SP2, Mahkamah ini mendapati tiada keterangan konklusif yang dapat mengaitkan OKT dengan kehilangan wang RM 100 (RM50 x 2 keping) milik SP1 tersebut. Memandangkan kesalahan rompakan tidak dapat berdiri sendiri tanpa dihubungkaitkan dengan kesalahan curi atau pemerasan, maka Mahkamah ini mendapati bahawa pihak pendakwaan tidak boleh dikatakan telah berjaya membuktikan kes prima facie bagi pertuduhan rompakan di bawah seksyen 392 Kanun Keseksaan. Pertuduhan di bawah Seksyen 354 Kanun Keseksaan [71] Seksyen 354 Kanun Keseksaan memperuntukkan seperti yang berikut: "354. Assault or use of criminal force to a person with intent to outrage modesty “Whoever assaults or uses criminal force to any person, intending to outrage or knowing it to be likely that he will thereby outrage the modesty of that person, shall be punished with imprisonment for a term which may extend to ten years or with fine or with whipping or with any two of such punishments.”. [72] Seksyen 349 Kanun Keseksaan memberi definisi "force" iaitu: "A person is said to use force to another if he causes motion, change of motion, or cessation of motion to that other, or if he causes to any substance such motion, or change of motion, or cessation of motion as brings that substance into contact with Page 24 of 40 any part of that other's body, or with anything which that other is wearing or carrying, or with anything so situated that such contact affects that other's sense of feeling. " [73] Seksyen 350 Kanun Keseksaan memberi definisi "criminal force" iaitu: "Whoever intentionally uses force to any person, without that person's consent, in order to cause the committing of any offence, or intending by the use of such force illegally to cause, or knowing it to be likely that by the use of such force he will illegally cause injury, fear, or annoyance to the person to whom the force is used, is said to use criminal force to that other. " [74] Seksyen 351 Kanun Keseksaan pula memberi definisi "assault' seperti berikut: - "Whoever makes any gesture or any preparation, intending or knowing it to be likely that such gesture or preparation will cause any person present to apprehend that he who makes that gesture or preparation is about to use criminal force to that person, is said to commit an assault." [75] Di dalam kes PP v. Kamarul Azamin Mohamad & Another Appeal [2021] 2 CLJ 386, Mahkamah telah memperincikan elemen pertuduhan di bawah seksyen 354 Kanun Keseksaan seperti berikut: - “The ingredients of the offence are:

there must have been assault or use of criminal force on a person;

(ii) such assault or use of criminal force must have been made:

with intention to outrage modesty; or

with knowledge that the person's modesty was likely to be outraged. Therefore it must be proven that:

the accused assaulted or used criminal force on the victim; and

(ii) that he intended thereby to outrage the victim's modesty; or that he knew it to be likely that he would thereby outrage victim's modesty.”. [76] Justeru, adalah menjadi kewajipan dan beban kepada pihak pendakwaan untuk membuktikan bahawa:

OKT telah menggunakan kekerasan jenayah terhadap mangsa iaitu SP1; dan

(ii) Perbuatan kekerasan jenayah itu dilakukan dengan niat untuk mencabul kehormatan SP1. [77] Kedua-dua elemen ini adalah berkaitan, oleh itu Mahkamah ini membincangkan kedua-dua elemen ini secara serentak, sama ada OKT telah menggunakan kekerasan jenayah terhadap SP1 dan sama ada perbuatan tersebut dilakukan dengan niat untuk mencabul kehormatan SP1. [78] Mahkamah ini meneliti keterangan SP1 dan SP2 untuk memastikan sama ada kedua-dua elemen tersebut telah dibuktikan. SP1 dalam keterangannya di muka surat 11, Rekod Rayuan Jilid 2 menyatakan: “Masa itu saya dalam posisi meniarap dan pisau ada di tangan saspek dan dalam masa yang sama dia telah mencabul, meraba di bahagian punggung.”. Page 26 of 40 [79] SP2 pula semasa di pemeriksaan balas telah bersetuju dengan cadangan pihak pembelaan bahawa OKT tidak meraba punggung SP1. Keterangan SP2 di muka surat 53, Rekod Rayuan Jilid 2 adalah seperti berikut: - “PB: Saya katakan kepada Norizan, OKT sebenarnya tidak meraba punggung Najwa? Setuju.” [80] Semasa disoal semula, SP2 diminta untuk menjelaskan kenapa beliau bersetuju dengan cadangan peguam bela. Keterangan SP2 di muka surat 54, Rekod Rayuan Jilid 2 adalah seperti berikut: - “TPR: Soalan peguam, OKT tidak raba punggung Najwa dan Izan jawab ya. Jelaskan. Saya jawab ya, saspek tidak meraba punggung Najwa sebab saya cuma nampak saspek letak tangan sebelah kanan di atas punggung Najwa. Saya tidak tahu dia meraba atau tidak. TPR: Tapi yang pasti Izan nampak tangan kanan saspek di atas punggung Najwa? Ya” [81] Berdasarkan keterangan SP1 dan SP2 dalam perkara ini, adalah jelas bahawa OKT ada meletak tangan kanannya di punggung SP1. Pada masa itu OKT bersenjatakan pisau. HMS menyatakan di perenggan 64 Alasan penghakimannya seperti berikut: - [64] Mahkamah juga bersetuju dengan hujahan pihak pendakwaan bahawa perbuatan kekerasan jenayah ini telah mewujudkan perubahan emosi dan perasaan SP1. Keadaan SP1 yang berada dalam keadaan takut, trauma dan kesedihan setelah berlaku kejadian tersebut telah mewujudkan inferens Page 27 of 40 bahawa kekerasan jenayah telah berlaku ke atas SP1. Perlakuan ini juga dilakukan tanpa kerelaan mangsa dan Mahkamah ini juga menimbangkan tindakan mangsa yang menjerit sebaik sahaja OKT duduk di atas badannya dan mencabul kehormatan mangsa.”. [82] Mahkamah bersetuju dengan dapatan HMS bahawa wujudnya kekerasan jenayah terhadap mangsa, apatah lagi bilamana ianya melibatkan penggunaan senjata yang menyebabkan ketakutan kepada mangsa. [83] Tetapi isunya di sini adakah OKT mempunyai niat untuk mencabul kehormatan SP1 atau mengetahui mungkin bahawa ia akan dengan jalan demikian itu mencabul kehormatan mangsa. Mengenai niat OKT untuk mencabul SP1, HMS di dalam Alasan penghakimannya menyatakan seperti berikut: “[70] Seterusnya elemen ketiga yang harus dibuktikan oleh pihak pendakwaan adalah terdapat niat untuk mencabul kehormatan mangsa atau dengan mengetahui mungkin bahawa ia akan dengan jalan demikian itu mencabul kehormatan mangsa. Berdasarkan keterangan SP1, adalah jelas OKT telah duduk di bahagian belakang SP1 yang berbaring di dalam posisi meniarap dan OKT telah memegang dan meraba punggung SP1. Perlakuan OKT ini adalah tanpa kerelaan SP1 dan merupakan satu perlakuan yang terjumlah kepada mencabul kehormatan mangsa sebagai seorang wanita. [71] Mahkamah ini berpendapat, perlakuan OKT juga terus menerpa ke arah SP1 yang berada di dalam posisi meniarap ketika SP1 menegur OKT menunjukkan dengan jelas sememangnya OKT berniat mencabul SP1. OKT boleh sahaja mengarahkan untuk bangun atau duduk sambil mengacukan pisau, namun OKT terus menerpa dan duduk di bahagian belakang SP1 sambil tangan kiri mengacukan pisau Page 28 of 40 dan tangan kanan meraba dan memegang punggung OKT. Tindakan dan perlakuan OKT ini menunjukkan sememangnya OKT telah berniat menggunakan kekerasan jenayah untuk mencabul kehormatan SP1. [84] Untuk membuktikan bahawa seseorang mempunyai niat dalam tindakannya adalah sesuatu yang agak sukar, walaupun begitu, suatu inferens mengenai niat seseorang boleh dibuat berdasarkan keadaan sekeliling seseorang dan situasi yang dihadapinya. Mahkamah ini berpendapat faktor-faktor seperti kehadiran motif, peluang, dan perancangan boleh dipertimbangkan semasa menentukan niat. [85] Berdasarkan versi pihak pendakwaan, setelah OKT masuk ke bilik mangsa, OKT terus pergi ke arah almari solek dan menggeledah almari solek tersebut. Kemudian, OKT berlari ke arah SP1 setelah SP1 terjaga dari tidur dan menegurnya. OKT kemudian telah duduk di atas belakang SP1 yang berada di dalam posisi meniarap. [86] Mahkamah ini meneliti keterangan SP1 dan SP2 secara kumulatif dan mendapati tindakan OKT yang berlari ke arah SP1 dan duduk di belakang SP1 adalah kerana OKT terkejut apabila ditegur oleh SP1. SP2 yang pada ketika itu berada sangat dekat dengan OKT dan merupakan saksi mata tidak dapat mengesahkan keterangan bahawa OKT telah meraba punggung SP1. SP2 mengesahkan bahawa OKT ada meletakkan tangannya di punggung SP1. [87] Mahkamah berpendapat tindakan OKT meletakkan tangannya di bahagian punggung SP1 adalah bertujuan supaya SP1 tidak dapat bergerak ke mana-mana kerana pada masa yang sama OKT Page 29 of 40 dikatakan meminta SP1 menyerahkan gelang tangannya. Sekiranya pada masa tersebut OKT berniat hendak mencabul SP1, sudah tentu OKT melakukannya sebaik sahaja OKT masuk ke bilik tersebut. Namun apa yang berlaku dalam kes ini adalah OKT menggeledah almari terlebih dahulu dan hanya berlari ke arah SP1 setelah ditegur oleh SP1. [88] Mahkamah ini berpendapat bahawa HMS telah khilaf apabila gagal mempertimbangkan keterangan SP2 bahawa beliau hanya nampak OKT meletakkan tangannya di punggung SP1 dan beliau tidak nampak OKT meraba punggung SP1. Berdasarkan jawapan oleh SP2 tersebut, adalah diragui bahawa perbuatan meraba telah dilakukan oleh OKT. SP2 yang berada sangat dekat dengan OKT, sepatutnya nampak tangan OKT meraba punggung SP1 jika pada masa itu OKT benar-benar melakukan perbuatan meraba dan mencabul kehormatan SP1. [89] Justeru, kredibiliti SP1 harus diperhalusi oleh Mahkamah khususnya berkaitan dengan tuduhan meraba punggung dan mencabul kehormatan kerana keterangan SP2 tidak menyokong keterangan SP1 dalam isu ini. Isu lain yang turut dipertimbangkan oleh Mahkamah ini Pengecaman ke atas OKT [90] Berdasarkan keterangan lisan oleh SP1, SP2 dan SP3, adalah tidak dinafikan bahawa seorang lelaki telah memecah masuk rumah sewa mereka pada tarikh dan masa seperti yang dinyatakan di dalam pertuduhan. Page 30 of 40 [91] Persoalannya siapakah lelaki tersebut? Adakah OKT yang telah melakukan pecah masuk ke dalam rumah tempat kejadian dan adakah OKT yang telah melakukan perbuatan-perbuatan seperti yang dipertuduhkan? [92] Setelah meneliti keterangan SP1, SP2 dan SP3, Mahkamah mendapati wujudnya keraguan di dalam pengecaman mereka terhadap OKT. Diperturunkan petikan keterangan SP1, SP2 dan SP3 berkaitan pengecaman mereka ke atas OKT yang mana Mahkamah ini berpendapat bahawa pengecaman mereka adalah tidak berkualiti setelah mengambil kira suasana pada masa kejadian dan prosedur kawad cam yang tidak dipatuhi sepenuhnya oleh Pegawai Kawad Cam. Keterangan SP1 semasa disoal balas (rujuk muka surat 27-28, Rekod Rayuan Jilid 2): Najwa cakap Najwa toleh sebelah kiri sikit sahaja tadi? Saya katakan, Najwa sebenarnya tidak dapat melihat muka OKT ini dengan jelas? Setuju. Saya katakan, cara Najwa boleh cam OKT berdasarkan suaranya? Tidak setuju. Tadi ada beritahu bahawa Najwa ada dengar mengenai OKT ini melalui satu rakan bernama Aqilah. Aqilah pernah berjumpa dengan OKT? Page 31 of 40 Lihat melalui surat khabar. Kiranya muka OKT keluar di surat khabar? Ya, Aqilah cakap. Aqilah beritahu Najwa tentang OKT ini dan dia duduk di taman yang sama? Najwa tahu lah OKT ini duduk di kawasan yang sama? Najwa cakap tidak pernah tengok dia? Ya, betul. OKT hanya duduk di atas Najwa? Ya.”. Keterangan SP1 di muka surat 32, Rekod Rayuan Jilid 2 dirujuk: Najwa ada dipanggil untuk kawad cam? Berapa kali? 3 kali. Ingat bila tarikh? Yang 1st tak ingat, yang 2nd lupa bulan 10 tapi tak ingat tarikh, dalam belas-belas 13hb macam tu dan 17hb. Najwa dapat cam pada kali terakhir, 17hb? Ya, betul Yang 13hb dia tiada? Betul. Page 32 of 40 Selepas kejadian itu, adakah Najwa tahu individu yang masuk ke rumah itu adalah Zul Mazwan sebelum kawad cam dijalankan? Tidak tahu. … Semasa kejadian Najwa ada cakap OKT ada pakai tuala putih? Betul. Tuala putih itu terjatuh? Ya.”. [93] Berdasarkan keterangan SP1 ini jelas menunjukkan bahawa SP1 telah menghadiri 3 kali sesi kawad cam. Beliau tidak dapat camkan OKT pada sesi kawad cam yang pertama dan kedua. SP1 dapat cam OKT pada sesi kawad cam kali ketiga yang diadakan pada 17 haribulan. Tetapi melalui laporan kawad cam (P6), menyatakan bahawa SP1 telah dapat camkan OKT pada sesi kawad cam yang diadakan pada 13 haribulan. Persoalannya berapa kali kawad cam diadakan dan bilakah kawad cam diadakan? Isu ini tidak dijawab oleh saksi pendakwaan. Keterangan SP2 di muka surat 43, Rekod Rayuan Jilid 2 dirujuk Selepas kejadian, ada Izan dan rakan-rakan pergi ke IPD? Ada. Bila? Pada 12/10 untuk buat kawad cam. Bagaimana dengan kawad cam? 12/10 tidak ada saspek dalam kawad cam itu. Kemudian 13/10, keesokan harinya, buat kawad cam dan ada saspek. Page 33 of 40 Cam saspek masa itu? Ya, saya cam saspek masa itu. Keterangan SP2 di muka surat 52-53, Rekod Rayuan Jilid 2 dirujuk Saya katakan Najwa dalam keadaan meniarap dia tidak dapat melihat muka OKT? Dalam keadaan meniarap, setuju … Saya katakan kepada Norizan, OKT sebenarnya tidak meraba punggung Najwa? Setuju. Keterangan SP3 di muka surat 59-63 Rekod Rayuan Jilid 2 dirujuk Pemeriksaan Utama Ingat rupa dia macam mana? Masa saya tengok dia pakai penutup muka macam tuala, saya tengok rambut dia, mata dia dan kening dia. Mata sebelah kiri sepet sedikit. … Bentuk rupa muka boleh ingat? Tak pasti sangat sebab dia pakai pelitup muka … Ada diminta buat pengecaman kawad cam? Ada. Ingat bila? Tak ingat. Page 34 of 40 Tahun bila?

Di mana? IPD Perda. Apa hasil kawad cam? Hasil kawad cam saya cam saspek duduk nombor 2 dari kiri saya Bagaimana boleh cam? Saya ingat kening dia dan mata, warna kulit dan rambut. Keterangan SP3 di muka surat 66-68 Rekod Rayuan Jilid 2 dirujuk Soal balas SP3 Jadi sebab itu tak boleh cam muka dia? Bentuk muka dia saya tak boleh cam. … Bila pengecaman dibuat, adakah OKT atau peserta yang lain pakai tuala muka? Tidak ada Keterangan SP5 di muka surat 81-82 Rekod Rayuan Jilid 2 Soal balas SP5 (Pegawai Kawad Cam) :- Bagi ketiga-tiga saksi ini adakah Inspektor buat kawad cam bagi tarikh yang berlainan? Saya buat kawad cam pada tarikh yang sama. Sebelum kawad cam dijalankan ketiga-tiga saksi berada dalam satu bilik yang sama? Page 35 of 40 Betul. … Ketiga-tiga saksi ini buat kawad cam pada 13/10/2021, sebelum ini adakah ketiga-tiga saksi ini dipanggil membuat kawad cam? Saya tidak pasti.”. [94] Di dalam isu pengecaman, Mahkamah ini berpandukan kepada kes Duis Akim & Ors v Public Prosecutor [2014] 1 MLJ 49, di mana Mahkamah Persekutuan memutuskan seperti berikut: - “[47] To begin it is in the forefront of our minds the Turnbull guidelines (R v Turnbull [1976] 3 All ER 549) as succinctly summarised in the case of Heng Aik Ren Thomas v Public Prosecutor [1998] 3 SLR(R) 142. Delivering judgment for the Singapore Court of Appeal M Karthigesu JA said this at paras 33[96]35 of the judgment: Although the Turnbull guidelines were drafted to assist a trial judge in correctly directing the jury, the principles which were enunciated in it are of equal relevance to our criminal trial system. In adapting the Turnbull guidelines for our local system, we have reworked the Turnbull guidelines into the following three-step test. The first question which a judge should ask when encountering a criminal case where there is identification evidence, is whether the case against the accused depends wholly or substantially on the correctness of the identification evidence which is alleged by the defence to be mistaken. If so, the second question should be this. Is the identification evidence of good quality, taking into account the circumstances in which the identification by the witness was made? A non-exhaustive list of factors which could be considered include the length of time that the witness observed the accused, the distance at which the observation was made, the presence of Page 36 of 40 obstructions in the way of the observation, the number of times the witness had seen the accused, the frequency with which the witness saw the accused, the presence of any special reasons for the witness to remember the accused, the length of time which had elapsed between the original observation and the subsequent identification to the police and the presence of material discrepancies between the description of the accused as given by the witness and the actual appearance of the accused. In considering the circumstances in which the identification was made, the judge should take note of any specific weaknesses in the identification evidence. If after evaluation of the identification evidence, the judge is satisfied that the quality of the identification is good, he may then go on to safely assess the value of the identification evidence. Where the quality of the identification evidence is poor, the judge should go on to ask the third question. Is there in any other evidence which goes to support the correctness of the identification. If the judge is unable to find other supporting evidence for the identification evidence, he should then be mindful that a conviction which relies on such poor identification evidence would be unsafe. The supporting evidence need not be corroboration evidence of the kind required in R v Baskerville [1916] 2 KB 658. What the supporting evidence has to be is evidence that makes the judge sure that there was no mistake in the identification. (Emphasis added.) We agree with the summary of the guidelines. (See also Zulkifli @ Sakun bin Ahmad Endin Chun lwn Pendakwa Raya [2013] 1 MLJ 733; Dorai Pandian a/l Munian & Anor v Public Prosecutor [2009] 4 MLJ 525).”. [95] Berdasarkan keterangan saksi-saksi pendakwaan berkaitan pengecaman, Mahkamah mendapati pengecaman tersebut adalah tidak berkualiti berdasarkan alasan-alasan yang berikut: Page 37 of 40 [96] Ketiga-tiga saksi mengesahkan tidak kenal OKT sebelum kejadian. Semasa kejadian, SP1 dan SP3 sahkan bahawa OKT menutup mukanya dengan tuala muka. [97] Kejadian tersebut berlaku pada waktu malam semasa SP1 dan SP2 sedang tidur di dalam bilik dalam keadaan lampu bilik dipadamkan. Di dalam suasana bilik yang tidak begitu terang dan dalam keadaan SP1 dan SP2 yang terjaga dari tidur kerana terkejut, adakah mereka benar-benar dapat camkan lelaki yang masuk ke dalam bilik mereka ialah OKT. [98] Semasa lelaki tersebut dikatakan duduk di atas belakang SP1, kedudukan SP1 adalah meniarap dan SP1 mengakui bahawa beliau tidak dapat melihat dengan jelas muka lelaki tersebut. [99] SP2 terbangun dari tidur kerana mendengar jeritan SP1. SP2 telah duduk di atas tilam dalam keadaan separa sedar. Menurut SP2 jarak muka lelaki tersebut dengannya tersangat dekat iaitu 3 inci. Mahkamah ini percaya bahawa pada jarak yang sangat dekat iaitu 3 inci, seseorang tidak dapat melihat keseluruhan muka orang di hadapannya. [100] SP3 pula tidak dapat melihat muka lelaki tersebut kerana semasa dia berdiri di pintu bilik SP3, mukanya ditutup dengan tuala muka. [101] Semasa kawad cam, semua peserta kawad cam tidak menutup muka mereka, sewajarnya semua peserta kawad cam diarahkan untuk menutup muka supaya saksi kawad cam dapat membuat pengecaman terhadap OKT berdasarkan sebagaimana dia dilihat pada masa kejadian. Page 38 of 40 [102] Mahkamah merumuskan bahawa pengecaman tersebut adalah tidak berkualiti dan sabitan yang dibuat berdasarkan pengecaman yang tidak berkualiti atau lemah adalah tidak selamat. Kesimpulan [103] Berdasarkan keterangan yang dikemukakan di hadapan HMS, maka dapatan HMS adalah bergantung kepada kebolehterimaan dan kebolehpercayaan keterangan SP1, SP2 dan SP3. [104] Mahkamah ini berpendapat bahawa Mahkamah ini perlu campur tangan dalam dapatan, sabitan dan hukuman yang diberikan oleh HMS. Ini kerana tiada keterangan dari saksi lain yang boleh mengesahkan fakta sebenar mengenai apa yang berlaku pada hari kejadian tersebut. Mahkamah ini juga mendapati keterangan saksi lain adalah berasaskan dari keterangan SP1, SP2 dan SP3 dan bukannya keterangan bebas. [105] Berdasarkan penelitian Mahkamah seperti yang dibincangkan di atas, Mahkamah mendapati bahawa pihak Pendakwaan telah gagal membuktikan kes prima facie bagi pertuduhan di bawah seksyen 392 Kanun Keseksaan dan Pertuduhan Tambahan di bawah seksyen 354 Kanun Keseksaan. Oleh yang demikian, OKT tidak sewajarnya dipanggil untuk membela diri bagi kedua-dua pertuduhan tersebut kerana wujud keraguan dalam kes pendakwaan. [106] Keraguan yang wujud telah menggagalkan pihak pendakwaan untuk membuktikan kes prima facie terhadap OKT di atas kedua-dua pertuduhan yang dihadapinya. Faedah keraguan (benefit of Page 39 of 40 the doubt) yang timbul dalam kes pendakwaan wajar diberikan kepada OKT. [107] Berdasarkan alasan-alasan yang dinyatakan di atas, Mahkamah ini berpuas hati bahawa terdapat merit dalam rayuan OKT tersebut. Oleh itu, Mahkamah ini membenarkan rayuan OKT dan keseluruhan keputusan HMS tersebut diketepikan dan memerintahkan OKT dilepas dan dibebaskan daripada Pertuduhan tersebut. [108] Akhirnya rayuan OKT adalah dibenarkan. Sabitan dan hukuman Majistret diketepikan. Rayuan silang oleh pihak pendakwaan adalah ditolak. Bertarikh: 1 Ogos 2024 …………………………… (FATHIYAH BINTI IDRIS) Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Butterworth Pulau Pinang Page 40 of 40 PIHAK-PIHAK Bagi Pihak Pendakwaan: Mohd Azhar bin Hamzah Timbalan Pendakwa Raya Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Pulau Pinang Bagi Pihak Pembelaan: Yogeswaran a/l Yoganathan Peguam Bela dan Peguam Cara