PERINTAH EKSTRADISI (REPUBLIK ISLAM IRAN) 2023

Kerajaan

Republik

Islam

Iran mengenai

Ekstradisi yang ditandatangani di Putrajaya, Malaysia pada 2 Ogos 2022 yang menurutnya suatu perkiraan telah dibuat antara Kerajaan Malaysia dengan Kerajaan Republik Islam Iran untuk mengekstradisikan penjenayah buruan mengikut Triti.

Triti,

Akta

Ekstradisi 1992

hendaklah terpakai bagi

Perintah ini.

P.U. (A) 380 3

JADUAL

[Perenggan 4]

TRITI

ANTARA

KERAJAAN MALAYSIA

DENGAN

KERAJAAN REPUBLIK ISLAM IRAN

MENGENAI EKSTRADISI

Kerajaan Malaysia dan Kerajaan Republik Islam Iran (kemudian daripada ini disebut secara sendirian sebagai “Pihak” dan secara kolektif sebagai “Pihak-Pihak”);

Berhasrat untuk mengukuhkan hubungan baik antara kedua-dua negara;

Mengiktiraf keperluan untuk mengadakan kerjasama yang lebih berkesan antara kedua-dua negara dalam menumpaskan jenayah; dan

Berdasarkan kepada prinsip kedaulatan negara, ketiadaan campur tangan dalam hal ehwal dalaman antara satu sama lain dan perlindungan kepentingan bersama;

TELAH BERSETUJU seperti yang berikut:

PERKARA 1

OBLIGASI UNTUK MENGEKSTRADISIKAN

Pihak-Pihak hendaklah, mengikut Triti ini dan setakat yang tidak bercanggah dengan undang-undang domestik masing-masing, atas permintaan, mengekstradisikan kepada satu sama lain mana-mana orang yang dituduh atau disabitkan di Pihak yang Meminta bagi suatu kesalahan boleh ekstradisi.

P.U. (A) 380 4

PERKARA 2

KESALAHAN BOLEH EKSTRADISI

1.

Suatu kesalahan hendaklah menjadi kesalahan boleh ekstradisi jika ia boleh dihukum di bawah undang-undang Pihak-Pihak dengan pemenjaraan selama tempoh tidak kurang daripada satu (1) tahun, atau dengan suatu penalti yang lebih berat.

2.

Suatu kesalahan hendaklah juga menjadi kesalahan boleh ekstradisi jika ia terdiri daripada suatu percubaan atau konspirasi untuk melakukan, membantu atau menyubahati, apa-apa kesalahan yang diperihalkan dalam perenggan 1 dan boleh dihukum di bawah undang-undang Pihak-Pihak dengan pemenjaraan selama tempoh tidak kurang daripada satu tahun, atau dengan suatu penalti yang lebih berat.

3.

Jika permintaan bagi ekstradisi itu berkenaan dengan seseorang yang dihukum dengan pemenjaraan oleh mahkamah Pihak yang Meminta bagi apa-apa kesalahan boleh ekstradisi, ekstradisi boleh diberikan hanya jika suatu tempoh sekurang-kurangnya enam (6) bulan hukuman pemenjaraan itu masih perlu dijalani.

4.

Bagi maksud Perkara ini, dalam menentukan sama ada sesuatu kesalahan ialah kesalahan yang boleh dihukum di bawah undang-undang Pihak-Pihak, adalah tidak menjadi hal sama ada:

(a)

undang-undang Pihak-Pihak meletakkan perbuatan atau peninggalan yang menjadi kesalahan itu dalam kategori kesalahan yang sama atau memperihalkan kesalahan itu dengan istilah yang sama; atau

(b)

di bawah undang-undang Pihak-Pihak elemen kesalahan itu adalah berbeza, ia adalah difahami bahawa keseluruhan perbuatan atau peninggalan sebagaimana yang dikemukakan oleh Pihak yang Meminta menjadi suatu kesalahan di bawah undang-undang Pihak yang Diminta.

P.U. (A) 380 5

5.

Jika ekstradisi seseorang dikehendaki bagi suatu kesalahan terhadap undang-undang berhubung dengan percukaian, duti kastam, kawalan pertukaran wang asing atau perkara mengenai hasil lain ekstradisi tidak boleh ditolak atas alasan bahawa undang-undang Pihak yang Diminta tidak mengenakan jenis cukai atau duti yang sama atau tidak mengandungi peraturan-peraturan cukai, duti, kastam, atau pertukaran yang sejenis dengan undang-undang Pihak yang Meminta dengan syarat bahawa perbuatan atau peninggalan yang baginya ekstradisi diminta ialah suatu kesalahan dalam wilayah Pihak yang Diminta.

6.

Jika kesalahan itu telah dilakukan di luar wilayah Pihak yang Meminta, ekstradisi hendaklah diberikan jika undang-undang

Pihak yang

Diminta memperuntukkan hukuman bagi sesuatu kesalahan yang dilakukan di luar wilayahnya dalam hal keadaan yang seumpamanya, dan jika kehendak ekstradisi di bawah

Triti ini, dan undang-undang domestiknya selainnya dipenuhi.

Jika undang-undang Pihak yang Diminta tidak memperuntukkan sedemikian,

Pihak yang Diminta boleh, mengikut budi bicaranya, tidak membenarkan ekstradisi.

7.

Ekstradisi boleh diberikan menurut peruntukan Triti ini tidak kira bila kesalahan yang baginya ekstradisi diminta dilakukan, dengan syarat bahawa:

(a)

kesalahan itu ialah suatu kesalahan di Pihak yang Meminta pada masa perbuatan atau peninggalan menjadi kesalahan itu; dan

(b)

perbuatan atau peninggalan yang dikatakan sepatutnya akan, jika perbuatan atau peninggalan itu telah dilakukan dalam wilayah

Pihak yang Diminta pada masa permintaan bagi ekstradisi dibuat, menjadi suatu kesalahan terhadap undang-undang yang berkuat kuasa di Pihak itu.

P.U. (A) 380 6

PERKARA 3

PENOLAKAN EKSTRADISI

1.

Tertakluk kepada undang-undang domestiknya, ekstradisi tidak boleh diberikan oleh Pihak yang Diminta dalam mana-mana hal keadaan yang berikut:

(a)

jika Pihak yang Diminta menentukan bahawa kesalahan yang baginya ekstradisi diminta ialah suatu kesalahan bersifat politik.

Sebutan mengenai suatu kesalahan yang bersifat politik tidak termasuk kesalahan-kesalahan yang berikut:

(i)

pembunuhan atau jenayah sengaja lain terhadap diri

Ketua Negara, Ketua Kerajaan atau anggota keluarga terdekat mereka;

(ii)

suatu kesalahan yang berkenaannya Pihak-Pihak mempunyai obligasi menurut suatu perjanjian antarabangsa pelbagai hala termasuk perjanjian antarabangsa anti-keganasan yang kedua-dua Pihak adalah negara pihak, untuk mengekstradisikan orang yang dikehendaki itu atau untuk mengemukakan kes itu kepada pihak berkuasa berwibawanya bagi keputusan tentang pendakwaan; dan

(iii)

suatu percubaan, persubahatan untuk melakukan, membantu atau konspirasi untuk melakukan atau mengambil bahagian dalam apa-apa kesalahan sedemikian sebagaimana yang disebut dalam subperenggan (i) dan (ii);

(b)

apabila Pihak yang Diminta mempunyai alasan kukuh untuk mempercayai bahawa permintaan bagi ekstradisi itu telah dikemukakan bagi tujuan untuk mendakwa atau menghukum orang yang dikehendaki, atas alasan ras, keturunan etnik, jantina, agama, kerakyatan atau pendapat politik,

P.U. (A) 380 7

atau bahawa kedudukan orang itu mungkin terkesan atas mana-mana daripada sebab-sebab itu;

(c)

jika kesalahan yang baginya ekstradisi diminta diambil kira oleh

Pihak yang Diminta sebagai suatu kesalahan di bawah undang-undang tentera, tetapi bukan suatu kesalahan di bawah undang-undang jenayah yang lazim Pihak yang Diminta;

(d)

jika, berkenaan dengan kesalahan yang baginya ekstradisi orang itu diminta:

(i)

orang itu telah dibebaskan atau diberi pengampunan di bawah undang-undang Pihak yang Diminta;

(ii)

orang itu telah menjalani hukuman yang diperuntukkan oleh undang-undang Pihak yang Diminta; atau

(iii)

orang itu telah disabitkan di bawah undang-undang

Pihak yang Diminta.

(e)

apabila pendakwaan atau hukuman bagi kesalahan yang baginya ekstradisi diminta adalah terhalang atas alasan yang ditetapkan di bawah undang-undang mana-mana

Pihak termasuk suatu undang-undang yang berhubungan dengan peluputan masa.

2.

Ekstradisi boleh ditolak di bawah Triti ini dalam mana-mana hal keadaan yang berikut:

(a)

jika Pihak yang Diminta berpandangan bahawa ekstradisi orang itu adalah mustahil kerana umur dan kesihatan orang itu;

P.U. (A) 380 8

(b)

jika Pihak yang Diminta berpandangan bahawa ektradisi itu akan menjejaskan kedaulatan, keselamatan, kepentingan negara, ketenteraman awam, undang-undang perlembagaan atau kepentingan perlu lain; atau

(c)

apabila kesalahan yang baginya ekstradisi diminta diambil kira sebagai suatu kesalahan yang Pihak yang Diminta mempunyai bidang kuasa terhadapnya.

3.

Jika ekstradisi ditolak menurut perenggan 2(c), Pihak yang Diminta hendaklah mengemukakan kepada pihak berkuasa berwibawanya dengan tujuan supaya tindakan diambil terhadap orang yang dikehendaki itu di bawah undang-undang

Pihak yang Diminta.

PERKARA 4

KERAKYATAN

1.

Kedua-dua Pihak tidak terikat untuk mengekstradisikan rakyatnya sendiri di bawah Triti ini.

2.

Jika ekstradisi ditolak atas asas kerakyatan semata-mata, Pihak yang Diminta hendaklah atas permintaan Pihak yang Meminta, mengemukakan kes itu kepada

Pihak Berkuasa Berwibawanya bagi pendakwaan.

3.

Bagi maksud Perkara ini, kerakyatan seseorang yang dikehendaki hendaklah ditentukan pada masa pelakuan kesalahan yang baginya ekstradisi itu diminta.

PERKARA 5

PIHAK BERKUASA PUSAT DAN CARA KOMUNIKASI

1.

Permintaan bagi ekstradisi hendaklah dibuat secara bertulis dan dihantar antara

Pihak Berkuasa Pusat yang ditetapkan oleh Pihak-Pihak melalui saluran diplomatik.

P.U. (A) 380 9

2.

Pihak Berkuasa Pusat yang disebut dalam perenggan 1 Perkara ini ialah

Kementerian Dalam Negeri bagi Malaysia dan Kementerian Kehakiman bagi 3.

Apabila mana-mana satu Pihak menukar Pihak Berkuasa Pusat yang ditetapkannya, ia hendaklah memaklumkan Pihak yang satu lagi tentang penukaran sedemikian melalui saluran diplomatik.

PERKARA 6

TATACARA EKSTRADISI DAN DOKUMEN YANG DIKEHENDAKI

1.

Suatu permintaan bagi ekstradisi hendaklah mengandungi yang berikut:

(a)

teks mana-mana peruntukan atau undang-undang yang di bawahnya pelakuan suatu perbuatan adalah dianggap sebagai suatu kesalahan oleh

Pihak yang Meminta dan penalti yang berkaitan yang dinyatakan;

(b)

butir-butir yang perlu untuk menentukan identiti dan kerakyatan orang yang dikehendaki termasuk, apabila boleh, gambar dan cap jari dan suatu pernyataan mengenai lokasi semasa orang itu, jika diketahui;

(c)

butir-butir kesalahan yang baginya ekstradisi diminta, masa dan tempat pelakuan kesalahan, perihalan undang-undangnya dan rujukan kepada peruntukan undang-undang yang berkaitan, seberapa boleh;

(d)

suatu pernyataan tentang sama ada terdapat apa-apa batasan had masa berkenaan dengan pendakwaan;

(e)

suatu salinan sabitan muktamad, waran penangkapan atau saman yang disahkan atau apa-apa keterangan lain yang mempunyai kesan yang sama dan tempoh hukuman yang telah dijalani.

P.U. (A) 380 10

2.

Jika orang itu dituduh atas sesuatu kesalahan, permintaan bagi ekstradisi itu hendaklah disertakan dengan waran bagi penangkapan orang itu dan dokumen pertuduhan, atau sesalinan dokumen pertuduhan itu.

3.

Jika orang itu telah disabitkan atas sesuatu kesalahan, permintaan bagi ekstradisi itu hendaklah disertakan dengan dokumen yang membekalkan keterangan mengenai sabitan itu.

4.

Kedua-dua Pihak tidak boleh menghendaki, sebagai suatu syarat untuk mengekstradisikan menurut Triti ini supaya Pihak yang satu lagi membuktikan kes prima facie terhadap orang yang dikehendaki itu.

PERKARA 7

MAKLUMAT TAMBAHAN

1.

Jika Pihak yang Diminta berpendapat bahawa maklumat yang diberikan bagi menyokong sesuatu permintaan bagi ekstradisi tidak mencukupi di bawah undang-undang domestiknya dan Triti ini untuk membolehkan suatu ekstradisi diberikan, Pihak itu boleh meminta supaya maklumat tambahan diberikan dalam masa yang dinyatakan olehnya. Pihak yang Diminta boleh menetapkan suatu had masa bagi pengemukaan maklumat itu, dan boleh memberikan suatu pelanjutan had masa yang munasabah atas permohonan Pihak yang Meminta yang menyatakan sebab-sebab bagi pelanjutan itu.

2.

Jika orang yang dikehendaki itu berada dalam jagaan dan dokumen tambahan yang dikemukakan tidak mencukupi, atau jika dokumen sedemikian tidak diterima dalam tempoh yang dinyatakan oleh Pihak yang Diminta, orang itu boleh dilepaskan daripada jagaan. Pelepasan sedemikian tidaklah menjejaskan penangkapan semula dan ekstradisi orang itu jika dokumen tambahan diterima kemudiannya.

3.

Jika orang itu dilepaskan daripada jagaan mengikut perenggan 2,

Pihak yang Diminta hendaklah memaklumkan Pihak yang Meminta.

P.U. (A) 380 11

PERKARA 8

TERJEMAHAN DOKUMEN

Semua dokumen yang dikemukakan oleh

Pihak yang

Meminta hendaklah diterjemahkan ke dalam bahasa Inggeris melainkan jika kehendak ini diketepikan oleh

Pihak yang Diminta.

PERKARA 9

KEBOLEHTERIMAAN DOKUMEN

1.

Sesuatu dokumen yang, mengikut Perkara 5, disertakan dengan sesuatu permintaan bagi ekstradisi hendaklah diterima sebagai keterangan, jika disahkan, dalam mana-mana prosiding ekstradisi di dalam wilayah Pihak yang Diminta.

2.

Sesuatu dokumen hendaklah dianggap sebagai disahkan bagi maksud Triti ini jika ia:

(a)

ditandatangani atau diperakui oleh seorang hakim, majistret atau pihak berkuasa berwibawa lain Pihak yang Meminta sebagaimana yang dikehendaki oleh undang-undang Pihak yang Diminta; dan

(b)

disahkan dengan meterai Menteri yang relevan atau mana-mana pegawai lain Pihak yang Meminta sebagaimana yang dikehendaki oleh undang-undang Pihak yang Diminta.

PERKARA 10

PENANGKAPAN SEMENTARA

1.

Dalam hal yang memerlukan tindakan segera, suatu Pihak boleh meminta penangkapan sementara orang yang dikehendaki sementara menunggu pengemukaan permintaan bagi ekstradisi.

P.U. (A) 380 12

2.

Suatu permintaan bagi penangkapan sementara hendaklah dibuat secara bertulis atau, jika boleh, melalui apa-apa kaedah yang dapat menghasilkan suatu rekod bertulis dan dihantar secara langsung antara pihak berkuasa berwibawa Pihak-Pihak.

3.

Dalam permintaan penangkapan sementara, Pihak yang Meminta hendaklah merujuk kepada penghakiman atau waran penangkapan dan pada masa yang sama menunjukkan bahawa ekstradisi orang itu akan diminta dan dengan serta-merta,

Pihak yang Diminta akan dibekalkan dengan dokumen yang berikut.

4.

Permintaan bagi penangkapan sementara hendaklah mengandungi:

(a)

suatu perihalan mengenai orang yang dikehendaki, termasuk, jika boleh, gambar atau cap jari;

(c)

suatu pernyataan atau perihalan mengenai kesalahan yang dikatakan telah dilakukan oleh orang itu, atau yang kerananya orang itu telah disabitkan;

(d)

suatu pernyataan yang ringkas dan padat mengenai fakta kes itu;

(e)

sesalinan waran penangkapan, dokumen pertuduhan atau suatu pernyataan mengenai dapatan bersalah atau penghakiman mengenai sabitan terhadap orang yang dikehendaki itu;

(f)

suatu pernyataan mengenai hukuman yang boleh, atau telah, dikenakan bagi kesalahan itu; dan

(g)

suatu pernyataan bahawa suatu permintaan bagi ekstradisi orang yang dikehendaki itu akan menyusul.

P.U. (A) 380 13

5.

Apabila permintaan bagi penangkapan sementara diterima, Pihak yang Diminta hendaklah menggunakan sebaik-baik ikhtiarnya untuk memastikan penangkapan orang yang dikehendaki. Pihak yang Meminta hendaklah diberitahu dengan segera hasil permintaannya dan alasan bagi apa-apa penolakan.

6.

Seseorang yang ditangkap di bawah permintaan bagi penangkapan sementara hendaklah dilepaskan apabila habis tempoh 60 hari dari tarikh penangkapan sementara orang itu jika suatu permintaan bagi ekstradisi, yang disokong dengan dokumen yang dinyatakan dalam Perkara 6, belum diterima.

7.

Pelepasan seseorang itu menurut perenggan 6 Perkara ini tidak menghalang pemulaan prosiding untuk mengekstradisikan orang yang dikehendaki itu jika permintaan ekstradisi diterima kemudian.

PERKARA 11

PENYERAHAN SEMENTARA DAN TERTANGGUH

1.

Pihak yang Diminta boleh menangguhkan penyerahan seseorang untuk mengambil tindakan terhadap orang itu, atau supaya orang itu boleh menjalani sesuatu hukuman, bagi sesuatu kesalahan selain kesalahan yang dijadikan oleh perbuatan atau peninggalan yang baginya ekstradisi dikehendaki. Dalam hal sedemikian,

Pihak yang Diminta hendaklah menasihatkan Pihak yang Meminta dengan sewajarnya.

2.

Apabila orang itu sedang menjalani sesuatu hukuman di wilayah

Pihak yang Diminta bagi sesuatu kesalahan selain kesalahan yang dijadikan oleh perbuatan atau peninggalan yang baginya ekstradisi dikehendaki, Pihak yang Diminta boleh menyerahkan secara sementara orang itu kepada Pihak yang Meminta untuk didakwa bagi suatu kesalahan yang baginya ekstradisi dikehendaki.

Orang yang diserahkan sedemikian hendaklah ditahan dalam jagaan Pihak yang Meminta dan hendaklah dikembalikan kepada Pihak yang Diminta selepas tamatnya prosiding terhadap orang itu.

P.U. (A) 380 14

PERKARA 12

PERMINTAAN BERSAING

1.

Jika Pihak yang Diminta menerima permintaan daripada lebih daripada satu

Negara bagi ekstradisi orang yang sama, sama ada bagi kesalahan yang sama atau bagi suatu kesalahan yang berlainan, Pihak yang Diminta hendaklah menentukan ke Negara mana antara Negara-Negara itu orang itu akan diekstradisikan dan hendaklah memberitahu Negara-Negara itu mengenai keputusannya.

2.

Dalam membuat keputusannya,

Pihak yang

Diminta hendaklah mempertimbangkan segala faktor yang berkaitan, termasuk:

(a)

sama ada permintaan itu dibuat menurut mana-mana triti;

(b)

kerakyatan orang yang dikehendaki;

(d)

urutan permintaan-permintaan itu diterima daripada Pihak-Pihak yang

Meminta;

(e)

kepentingan masing-masing Pihak-Pihak yang Meminta;

(f)

kerakyatan mangsa;

(g)

tempat bermastautin lazim orang itu;

(h)

kemungkinan adanya ekstradisi selanjutnya antara Pihak-Pihak yang

Meminta; atau

(i)

masa dan tempat pelakuan setiap kesalahan.

P.U. (A) 380 15

PERKARA 13

KEPUTUSAN DAN PENYERAHAN

1.

Pihak yang Diminta hendaklah memberitahu kepada Pihak yang Meminta keputusannya mengenai permintaan bagi ekstradisi sebaik sahaja keputusan itu dibuat.

2.

Jika permintaan itu ditolak, Pihak yang Diminta hendaklah memberi penjelasan mengenai sebab-sebab bagi penolakan itu. Pihak yang Diminta boleh menyediakan salinan keputusan penghakiman yang berkaitan berkenaan dengan kes itu apabila diminta.

3.

Pihak-Pihak hendaklah bersetuju dengan tarikh dan tempat bagi penyerahan orang yang dikehendaki itu kepada pihak berkuasa berwibawa Pihak yang Meminta.

4.

Jika orang yang dikehendaki itu tidak dibawa keluar dari wilayah

Pihak yang Diminta oleh seorang ejen Pihak yang Meminta dalam masa yang ditetapkan oleh undang-undang

Pihak yang

Diminta, orang itu boleh dilepaskan, dan Pihak yang Diminta boleh kemudiannya menolak ekstradisi bagi kesalahan yang sama.

5.

Jika mana-mana daripada Pihak-Pihak gagal untuk menyerahkan atau mengambil alih orang yang dikehendaki untuk diekstradisikan kerana keadaan dan hal keadaan yang di luar kawalannya, Pihak yang satu lagi hendaklah diberitahu dengan sewajarnya. Dalam hal yang sedemikian, Pihak-Pihak hendaklah bersetuju dengan suatu tarikh baharu bagi penyerahan. Peruntukan perenggan 4 Perkara ini hendaklah juga terpakai bagi tarikh baharu itu.

PERKARA 14

PRINSIP KEISTIMEWAAN

1.

Seseorang yang telah diekstradisikan di bawah Triti ini tidak boleh ditahan, dibicarakan atau dihukum atau dikenakan apa-apa sekatan kebebasan diri yang lain

P.U. (A) 380 16

di dalam wilayah Pihak yang Meminta bagi apa-apa kesalahan yang dilakukan sebelum ekstradisi selain:

(a)

suatu kesalahan yang baginya ekstradisi telah diberikan;

(b)

apa-apa kesalahan lebih ringan yang telah dibuktikan oleh fakta yang menjadi asas bagi ekstradisi;

(c)

apa-apa kesalahan boleh ekstradisi lain yang berkenaannya

Pihak yang Diminta bersetuju.

2.

Perenggan 1 tidak terpakai jika orang itu mempunyai peluang untuk meninggalkan Pihak yang Meminta dan tidak berbuat demikian dalam masa 45 hari daripada pelepasan muktamad berkenaan dengan kesalahan yang baginya orang itu diekstradisikan atau jika orang itu telah kembali ke wilayah Pihak yang Meminta selepas meninggalkannya. Dalam hal orang itu gagal untuk meninggalkan wilayah

Pihak yang Diminta atas sebab di luar kawalannya, Pihak-Pihak akan berunding mengenai langkah tindakan seterusnya.

PERKARA 15

EKSTRADISI SEMULA

Jika orang yang diekstradisikan itu kembali ke wilayah Pihak yang satu lagi sebelum penamatan pendakwaan, prosiding atau pelaksanaan hukuman, orang itu boleh diekstradisikan semula berasaskan kepada permintaan Pihak yang Meminta.

Dalam hal sedemikian, pengemukaan permintaan ekstradisi yang baharu menurut

Perkara 5 Triti ini boleh dikehendaki.

P.U. (A) 380 17

PERKARA 16

PENYERAHAN KEPADA NEGARA KETIGA ATAU TRIBUNAL ANTARABANGSA

1.

Seseorang yang telah diekstradisikan di bawah Triti ini tidak boleh diserahkan oleh Pihak yang Meminta kepada suatu Negara ketiga untuk perbicaraan atau penghukuman bagi apa-apa kesalahan ekstradisi yang dilakukan sebelum ekstradisinya ke Pihak yang Meminta melainkan jika Pihak yang Diminta bersetuju kepada penyerahan itu.

2.

Setakat yang dibenarkan oleh undang-undang

Pihak yang

Meminta, seseorang yang telah diekstradisikan di bawah Triti ini tidak boleh diserahkan oleh

Pihak yang Meminta kepada suatu tribunal antarabangsa yang ditubuhkan mengikut suatu konvensyen antarabangsa pelbagai hala yang terpakai bagi Pihak yang Meminta untuk perbicaraan atau penghukuman bagi apa-apa kesalahan yang dilakukan sebelum ekstradisinya ke Pihak yang Meminta melainkan jika:

(a)

Pihak yang Diminta bersetuju dengan penyerahan itu; dan

(b)

jika di bawah konvensyen itu, persetujuan Negara yang lain dikehendaki,

Negara itu bersetuju.

3.

Perenggan 1 atau 2 tidak menghalang ekstradisi atau penyerahan seseorang yang diekstradisikan kepada suatu

Negara ketiga atau tribunal antarabangsa yang relevan yang ditubuhkan mengikut suatu konvensyen antarabangsa pelbagai hala yang terpakai bagi Pihak yang Meminta jika:

(a)

orang itu meninggalkan wilayah Pihak yang Meminta selepas ekstradisi itu dan secara suka rela kembali kepadanya; atau

(b)

orang itu tidak meninggalkan wilayah Pihak yang Meminta dalam masa 45 hari dari hari yang padanya orang itu bebas untuk pergi.

P.U. (A) 380 18

4.

Bagi maksud perenggan 1

dan subperenggan 2(a)

Perkara ini, sesuatu Pihak yang persetujuannya diminta boleh menghendaki pengemukaan apa-apa dokumen atau pernyataan yang disebut dalam Perkara 6.

PERKARA 17

PENYITAAN DAN PENYERAHAN HARTA

1.

Setakat yang dibenarkan di bawah undang-undangnya, Pihak yang Diminta boleh menyita dan menyerahkan kepada Pihak yang Meminta apa-apa harta yang didapati dalam milikan orang yang dikehendaki pada masa penangkapannya yang mungkin penting sebagai keterangan dalam membuktikan kesalahan ekstradisi yang berkenaan dengannya ekstradisi itu diberikan.

2.

Tertakluk kepada perenggan 1, jika Pihak yang Meminta meminta sedemikian, harta yang tersebut di atas boleh diserahkan kepada Pihak yang Meminta walaupun ekstradisi itu tidak boleh dilaksanakan disebabkan oleh orang yang dikehendaki itu mati, hilang atau melarikan diri.

3.

Pihak yang Diminta boleh mengenakan syarat bagi penyerahan harta itu atas jaminan yang memuaskan hati daripada Pihak yang Meminta bahawa harta itu akan dikembalikan kepada Pihak yang Diminta secepat yang dapat dilaksanakan.

Pihak yang Diminta boleh juga menangguhkan penyerahan harta itu jika harta itu diperlukan sebagai keterangan di Pihak yang Diminta.

4.

Hak pihak ketiga dalam harta yang diserahkan itu hendaklah dihormati dengan sewajarnya.

PERKARA 18

TRANSIT

Setakat yang dibenarkan di bawah undang-undangnya, mana-mana Pihak boleh membenarkan transit melalui wilayahnya seseorang yang diserahkan kepada

Pihak yang satu lagi oleh suatu negara ketiga. Dalam hal sedemikian, pihak berkuasa

P.U. (A) 380 19

yang berkaitan

Pihak-Pihak hendaklah menyelaraskan kaedah, laluan dan syarat-syarat lain transit itu.

PERKARA 19

PERBELANJAAN DAN REPRESENTASI

1.

Pihak yang Meminta hendaklah menanggung perbelanjaan berhubung dengan pengangkutan orang yang diserahkan. Pihak yang Diminta hendaklah membayar segala perbelanjaan lain yang dilakukan di Pihak itu disebabkan oleh prosiding ekstradisi itu.

2.

Jika perbelanjaan yang dilakukan di Pihak yang Diminta disebabkan oleh permintaan itu adalah bersifat substantif atau luar biasa, Pihak-Pihak hendaklah berunding untuk menentukan cara kos itu hendak ditanggung.

3.

Kedua-dua Pihak tidak boleh membuat apa-apa tuntutan wang terhadap

Pihak yang satu lagi berbangkit daripada penangkapan, penahanan, pemeriksaan atau penyerahan orang yang dikehendaki di bawah Triti ini.

4.

Pihak yang Diminta mewakili kepentingan Pihak yang Meminta dalam mana-mana prosiding yang berbangkit daripada suatu permintaan bagi ekstradisi.

Namun demikian, setakat yang dibenarkan di bawah undang-undang

Pihak yang Diminta, jika Pihak yang Meminta membuat perkiraan untuk membantu dalam perwakilan itu, ia hendaklah menanggung apa-apa perbelanjaan yang dilakukan.

PERKARA 20

PENYELESAIAN PERTIKAIAN

Apa-apa perbezaan atau pertikaian antara Pihak-Pihak yang berbangkit daripada pentafsiran atau pelaksanaan peruntukan Triti ini hendaklah hanya diselesaikan secara baik melalui perundingan atau runding bicara antara Pihak-Pihak melalui saluran diplomatik tanpa merujuk kepada mana-mana pihak ketiga atau tribunal antarabangsa.

P.U. (A) 380 20

PERKARA 21

PINDAAN

1.

Triti ini boleh dipinda pada bila-bila masa melalui persetujuan bertulis bersama

Pihak-Pihak.

Pindaan sedemikian hendaklah mula berkuat kuasa melalui cara yang dinyatakan dalam Perkara 22 Triti dan akan menjadi sebahagian daripada

Triti ini.

2.

Apa-apa pindaan tidaklah menjejaskan hak dan obligasi yang berbangkit daripada atau yang berdasarkan kepada Triti ini sebelum atau sehingga tarikh pindaan itu mula berkuat kuasa.

PERKARA 22

PERMULAAN KUAT KUASA DAN PENAMATAN

1.

Triti ini hendaklah mula berkuat kuasa apabila tamatnya 30 hari dari tarikh penerimaan pemberitahuan secara bertulis terakhir daripada Pihak-Pihak melalui saluran diplomatik tentang penyempurnaan semua tatacara dalaman sebagaimana yang dikehendaki bagi permulaan kuat kuasa Triti ini.

2.

Triti ini hendaklah terpakai bagi permintaan yang dikemukakan selepas tarikh permulaan kuat kuasanya tidak kira perbuatan atau peninggalan yang berkaitan yang menjadi kesalahan atau kesalahan-kesalahan yang berkenaan dengan permintaan itu berlaku sebelum atau selepas tarikh itu.

3.

Mana-mana Pihak boleh menamatkan Triti ini melalui pemberitahuan secara bertulis pada bila-bila masa melalui saluran diplomatik dan Triti ini hendaklah terhenti berkuat kuasa enam (6) bulan selepas tarikh apabila pemberitahuan diberikan.

4.

Penamatan Triti ini tidaklah menjejaskan hak dan obligasi yang berbangkit daripada atau yang berdasarkan kepada

Triti ini dan penyempurnaan apa-apa permintaan yang dibuat menurut Triti ini sebelum atau sehingga tarikh penamatan itu.

P.U. (A) 380 21

PADA MENYAKSIKAN HAL DI ATAS, yang bertandatangan di bawah ini, yang diberi kuasa sewajarnya oleh Kerajaan masing-masing, telah menandatangani

Triti ini.

DIBUAT dalam dua salinan di

Putrajaya pada 2

haribulan

Ogos 2022

bersamaan 11 haribulan Mordad 1401 kalendar Iran dalam bahasa Melayu, Parsi dan

Inggeris, kesemua teks sama sahihnya. Dalam hal perbezaan, teks bahasa Inggeris hendaklah terpakai.

UNTUK DAN BAGI PIHAK

KERAJAAN MALAYSIA

UNTUK DAN BAGI PIHAK

KERAJAAN REPUBLIK ISLAM IRAN

Dibuat 6 Disember 2023

[KDN.K.S.800-6/2/5; PN(PU2)512/JLD.4]

DATUK SERI SAIFUDDIN NASUTION BIN ISMAIL

Menteri Dalam Negeri

[Akan dibentangkan di Dewan Negara dan Dewan Rakyat menurut subseksyen 2(3)

Akta Ekstradisi 1992]

P.U. (A) 380 22

EXTRADITION ACT 1992

EXTRADITION (ISLAMIC REPUBLIC OF IRAN) ORDER 2023

IN exercise of the powers conferred by subsection 2(1) of the Extradition Act 1992

[Act 479], the Minister makes the following order:

Citation and commencement 1.

(1)

This order may be cited as the Extradition (Islamic Republic of Iran)

Order 2023.

(2)

This Order comes into operation in accordance with Article 22

of the Treaty.

Interpretation 2.

In this Order, “Treaty” means the Treaty between the Government of Malaysia and the Government of the Islamic Republic of Iran on Extradition signed in Putrajaya,

Malaysia on 2 August 2022 whereby an arrangement has been made between the Government of Malaysia and the Government of the Islamic Republic of Iran on extradition of fugitive criminals in accordance with the Treaty.

Application of Act to Islamic Republic of Iran 3.

For the purposes of the Treaty, the Extradition Act 1992 shall apply to the Islamic Republic of Iran.

Inclusion of the Treaty in Order 4.

The terms of the Treaty are set out in the Schedule and form part of this Order.

P.U. (A) 380 23

[Paragraph 4]

TREATY

BETWEEN

THE GOVERNMENT OF MALAYSIA

AND

THE GOVERNMENT OF THE ISLAMIC REPUBLIC OF IRAN

ON

EXTRADITION

The Government of Malaysia and the Government of the Islamic Republic of Iran

(hereinafter referred to singularly as “the Party” and collectively as “the Parties”);

Desiring to strengthen friendly relations between the two countries;

Recognizing the need to provide for more effective cooperation between the two countries in the suppression of crime; and

Based on the principles of national sovereignty, non-intervention in domestic affairs of each other and protection of mutual interests;

HAVE AGREED as follows:

ARTICLE 1

OBLIGATION TO EXTRADITE

The Parties shall, in accordance with this Treaty and to the extent not contrary to their respective domestic laws, upon the request, extradite to each other any person who is accused or convicted in the Requesting Party for an extraditable offence.

P.U. (A) 380 24

ARTICLE 2

EXTRADITABLE OFFENCES

1.

An offence shall be an extraditable offence if it is punishable under the laws of the Parties by imprisonment for a period of not less than one (1) year, or by a more severe penalty.

2.

An offence shall also be an extraditable offence if it consists of an attempt or a conspiracy to commit, aiding or abetting, any offence described in paragraph 1

and is punishable under the laws of the Parties by imprisonment for a period of not less than one year, or by a more severe penalty.

3.

Where the request for extradition relates to a person sentenced to imprisonment by a court of the Requesting Party for any extraditable offence, extradition shall be granted only if a period of at least six (6) months in the sentence remains to be served.

4.

For the purpose of this Article, in determining whether an offence is an offence punishable under the laws of the Parties, it shall not matter whether:

(a)

the laws of the Parties place the acts or omissions constituting the offence within the same category of offence or describe the offence by the same terminology; or

(b)

under the laws of the Parties the elements of the offence differ, it being understood that the totality of the acts or omissions as presented by Requesting Party constitute an offence under the laws of the Requested Party.

5.

Where extradition of a person is sought for an offence against a law relating to taxation, custom duties, foreign exchange control or other revenue matter extradition may not be refused on the ground that the laws of the Requested Party do not impose the same kind of tax or duty or do not contain a tax, duty, customs, or exchange regulation of the same kind as the laws of the Requesting Party provided that the acts or

P.U. (A) 380 25

omissions for which extradition is sought is an offence in the territory of the Requested Party.

6.

If the offence has been committed outside the territory of the Requesting Party, extradition shall be granted if the laws of the Requested Party provide for the punishment of an offence committed outside its territory in similar circumstances, and if the requirements of extradition under this Treaty, and its domestic laws are otherwise met. If the laws of the Requested Party do not so provide, the Requested Party may, in its discretion, deny extradition.

7.

Extradition may be granted pursuant to the provisions of this Treaty irrespective of when the offence for which extradition is sought was committed, provided that:

(a)

it was an offence in the Requesting Party at the time of the acts or omissions constituting the offence; and

(b)

the acts or omissions alleged would, if they had taken place in the territory of the Requested Party at the time of the making of the request for extradition, have constituted an offence against the laws in force in that Party.

ARTICLE 3

REFUSAL OF EXTRADITION

1.

Subject to its domestic laws, extradition shall not be granted by the Requested Party in any of the following circumstances:

(a)

if the Requested Party determines that offence for which extradition is requested is an offence of a political character. Reference to an offence of a political character shall not include the following offences:

P.U. (A) 380 26

(i)

the murder or other willful crime against the person of the Head of State, Head of the Government or their members of immediate family;

(ii)

an offence in respect of which the Parties have the obligation pursuant to a multilateral international agreement to which they both are parties including anti-terrorism international agreements, to extradite the person sought or to submit the case to their competent authorities for decision as to prosecution; and

(iii)

an attempt, abetment to commit, aiding or conspiracy to commit or participate in any such offences as referred to in sub-paragraphs (i) and (ii);

(b)

when the Requested Party has substantial grounds for believing that the request for extradition has been presented with the view to prosecuting or punishing the person sought, by reason of race, ethnic origin, gender, religion, nationality or political opinion, or that person’s position may be prejudiced for any of those reasons;

(c)

if the offence for which extradition is requested is regarded by the Requested Party as an offence under military law, but not an offence under the ordinary criminal law of the Requested Party;

(d)

if, in respect of the offence for which the extradition of the person is requested:

(i)

the person has been acquitted or pardoned under the laws of the Requested Party;

(ii)

the person has undergone the punishment provided by the laws of the Requested Party; or

P.U. (A) 380 27

(iii)

the person has been convicted under the laws of the Requested Party.

(e)

when the prosecution or the punishment for the offence for which extradition is requested would be barred by reasons prescribed under the law of either Party including a law relating to the lapse of time.

2.

Extradition may be refused under this Treaty in any of the following circumstances:

(a)

if the Requested Party considers that the extradition of that person would be impossible due to the age and health of that person;

(b)

if the Requested Party considers that the extradition will impair its sovereignty, security, national interests, public order, constitutional law or other essential interests; or

(c)

when the offence for which extradition is sought is regarded as one over which the Requested Party has jurisdiction.

3.

If extradition is refused pursuant to paragraph 2(c), the Requested Party shall submit to its competent authorities with a view to causing the person sought to be proceeded against under its laws.

ARTICLE 4

NATIONALITY

1.

Neither of the Parties shall be bound to extradite its own nationals under this Treaty.

2.

If extradition is refused solely on the basis of the nationality, the Requested Party shall at the request of the Requesting Party, submit the case to its Competent Authorities for prosecution.

P.U. (A) 380 28

3.

For the purpose of this Article, nationality of the person sought shall be determined at the time of the commission of the offence for which extradition is requested.

ARTICLE 5

CENTRAL AUTHORITIES AND MANNER OF COMMUNICATION

1.

Requests for extradition shall be made in writing and transmitted between the Central Authorities designated by the Parties through the diplomatic channels.

2.

The Central Authorities referred to in paragraph 1 of this Article shall be the Ministry of Home Affairs for Malaysia and the Ministry of Justice for the Islamic Republic of Iran.

3.

Where either Party changes its designated Central Authority, it shall inform the other Party of such change through the diplomatic channels.

ARTICLE 6

EXTRADITION PROCEDURES AND REQUIRED DOCUMENTS

1.

A request for extradition shall contain the followings:

(a)

the text of any provisions or laws under which commission of an act is considered as an offence by the Requesting Party and the relevant penalty specified;

(b)

the details necessary to establish the identity and nationality of the person sought including, when possible, photographs and fingerprints and a statement of the current location of the person, if known;

(c)

the details of the offences for which the extradition has been requested, time and place of commission of the offences, their legal description and references to the relevant provisions of law, as far as possible;

P.U. (A) 380 29

(d)

a statement as to whether there is any limitation period in respect of prosecution;

(e)

an authenticated copy of the final conviction, warrant of arrest or summons or any other evidence with the same effect and the period of the sentence which has already been borne.

2.

If the person is accused of an offence, the request for extradition shall be accompanied by a warrant for the arrest of the person and the charging document, or a copy of the charging document.

3.

If the person has been convicted of an offence, the request for extradition shall be accompanied by documents that provide evidence of the conviction.

4.

Neither Party shall require, as a condition to extradition pursuant to this Treaty that the other Party prove a prima facie case against the person sought.

ARTICLE 7

ADDITIONAL INFORMATION

1.

If the Requested Party considers that the information furnished in support of a request for extradition is not sufficient under its domestic laws and this Treaty to enable extradition to be granted, that Party may request that additional information be furnished within such time as it specifies. The Requested Party may set a time limit for the submission of such information, and may grant a reasonable extension of the time limit upon application of the Requesting Party setting forth reasons for such extension.

2.

If the person sought is in custody and the additional documents submitted are not sufficient, or if such documents are not received within the period specified by the

Requested Party, that person may be discharged from custody.

Such discharge shall not prejudice the re-arrest and the extradition of the person if the additional documents are subsequently received.

P.U. (A) 380 30

3.

Where the person is discharged from custody in accordance with paragraph 2, the Requested Party shall notify the Requesting Party.

ARTICLE 8

TRANSLATION OF DOCUMENTS

All documents submitted by the Requesting Party shall be translated into the English language unless this requirement is waived by the Requested Party.

ARTICLE 9

ADMISSIBILITY OF DOCUMENTS

1.

A document that, in accordance with Article 5, accompanies a request for extradition shall be admitted in evidence, if authenticated, in any extradition proceedings in the territory of the Requested Party.

2.

A document shall be considered authenticated for the purpose of this Treaty if it is:

(a)

signed or certified by a judge, magistrate or other competent authority of the

Requesting

Party as may be required by the law of the Requested Party; and

(b)

authenticated by the seal of the relevant Minister or any other official of the Requesting Party as may be required by the law of the Requested Party.

ARTICLE 10

PROVISIONAL ARREST

1.

In case of urgency, a Party may request the provisional arrest of the person sought pending presentation of the request for extradition.

P.U. (A) 380 31

2.

A request for provisional arrest shall be made in writing or, where possible, by any means capable of producing a written record and transmitted directly between the competent authorities of the Parties.

3.

In provisional arrest request, the Requesting Party shall refer to the judgment or warrant of arrest while indicating that the extradition of the said person will be requested and immediately, the Requested Party will be provided with the following documents.

4.

The request for provisional arrest shall contain:

(a)

a description of the person sought, including, if possible, a photograph or fingerprints;

(b)

the location of the person sought, if known;

(c)

a statement or description of the offences allegedly committed by the person, or of which the person has been convicted;

(d)

a concise statement of the facts of the case;

(e)

a copy of the warrant of arrest, the charging document or a statement of a finding of guilt or judgment of conviction against the person sought;

(f)

a statement of the punishment that can be, or has been, imposed for the offences; and

(g)

a statement that a request for extradition for the person sought will follow.

5.

On receipt of the request for provisional arrest, the Requested Party shall use its best endeavor to secure the arrest of the person sought. The Requesting Party shall be promptly notified of the result of its request and the reason for any denial.

P.U. (A) 380 32

6.

A person arrested under the request for provisional arrest shall be discharged upon the expiration of 60 days from the date of that person’s provisional arrest if a request for extradition, supported by the documents specified in Article 6, has not been received.

7.

The discharge of the person pursuant to paragraph 6 of this Article shall not prevent the institution of proceedings to extradite the person sought if the extradition request is subsequently received.

ARTICLE 11

TEMPORARY AND DEFERRED SURRENDER

1.

The Requested Party may postpone the surrender of a person in order to proceed against that person, or so that the person may serve a sentence, for an offence other than an offence constituted by an act or omission for which extradition is sought. In such case, the Requested Party shall advise the Requesting Party accordingly.

2.

When the person is serving a sentence in the territory of the Requested Party for an offence other than an offence constituted by an act or omission for which extradition is sought, the Requested Party may temporarily surrender the person to the Requesting Party to be prosecuted for an offence for which extradition is sought.

The person so surrendered shall be kept in custody in the Requesting Party and shall be returned to the Requested Party after proceedings against the person have been concluded

ARTICLE 12

COMPETING REQUESTS

1.

If the Requested Party receives request from more than one State for the extradition of the same person, either for the same offence or for a different offence, the Requested Party shall determine to which of those States the person is to be extradited and shall notify those States of its decision.

P.U. (A) 380 33

2.

In making its decision, the Requested Party shall consider all relevant factors, including:

(a)

whether the requests were made pursuant to any treaties;

(b)

the nationality of the person sought;

(c)

the gravity of the offences;

(d)

the order in which the requests were received from the Requesting Parties;

(e)

the respective interests of the Requesting Parties;

(f)

the nationality of the victim;

(g)

the ordinary place of residence of the person;

(h)

the possibility of further extradition between the Requesting Parties; or

(i)

the time and place of commission of each offence.

ARTICLE 13

DECISION AND SURRENDER

1.

The Requested Party shall communicate to the Requesting Party of its decision regarding the extradition request as soon as a decision has been made.

2.

If the request is denied, the Requested Party shall provide an explanation of the reasons for the denial. The Requested Party may provide copies of the pertinent judicial decisions regarding the case upon request.

P.U. (A) 380 34

3.

The Parties shall agree on the date and place of surrender of the person sought to the competent authorities of the Requesting Party.

4.

If the person sought is not removed from the territory of the Requested Party by an agent of the Requesting Party within the time prescribed by the law of the Requested Party, the person may be discharged, and the Requested Party may subsequently refuse extradition for the same offence.

5.

If either of the Parties fails to surrender or take over the person sought to be extradited due to conditions and circumstances beyond their control, the other Party shall be notified accordingly. In such cases, the Parties shall agree on the new date of surrender. Provisions of paragraph 4 of this Article shall be applied to the new date as well.

ARTICLE 14

RULE OF SPECIALTY

1.

A person who has been extradited under this Treaty shall not be detained, tried or punished or subjected to any other restriction of personal liberty in the territory of the

Requesting

Party for any offence committed before extradition other than:

(a)

an offence for which extradition was granted;

(b)

any lesser offence proved by the facts on which the extradition was based;

(c)

any other extraditable offence in respect of which the Requested Party consents.

2.

Paragraph 1 does not apply if the person has had an opportunity to leave the Requesting Party and has not done so within 45 days of final discharge in respect of the offence for which that person was extradited or if the person has return to the territory of the Requesting Party after leaving it. In case the person fails to leave

P.U. (A) 380 35

the territory of the Requested Party for the reasons beyond his/her control, the Parties will consult on the next course of action.

ARTICLE 15

RE-EXTRADITION

If the extradited person returns to the territory of the other Party prior to the termination of prosecution, proceedings or execution of sentence, he/she may be extradited again based on the request of the Requesting Party. In such cases, submission of new extradition request in accordance with Article 5 of this Treaty may be required.

ARTICLE 16

SURRENDER TO A THIRD STATE OR INTERNATIONAL TRIBUNAL

1.

A person who has been extradited under this Treaty shall not be surrendered by the Requesting Party to a third State for trial or punishment for any extradition offence that was committed before his/her extradition to the Requesting Party unless the Requested Party consents to that surrender.

2.

To the extent permitted by the laws of the Requesting Party, a person who has been extradited under this Treaty shall not be surrendered by the Requesting Party to an international tribunal established in accordance with a multilateral international convention that applies to the Requesting Party for trial or punishment for any offence that was committed before his/her extradition to the Requesting Party unless:

(a)

the Requested Party consents to that surrender; and

(b)

if under the convention, the consent of another State is required, that State consents.

P.U. (A) 380 36

3.

Paragraph 1 or 2 shall not prevent the extradition or surrender of an extradited person to a third State or the relevant international tribunal established in accordance with a multilateral international convention that applies to the Requesting Party if:

(a)

that person leaves the territory of the Requesting Party after the extradition and voluntarily returns to it; or

(b)

that person does not leave the territory of the Requesting Party within 45 days of the day on which the person is free to leave.

4.

For the purpose of paragraph 1 and subparagraph (2)(a) of this Article, a Party whose consent is requested may require the submission of any document or statement referred to in Article 6.

ARTICLE 17

SEIZURE AND SURRENDER OF PROPERTY

1.

To the extent permitted under its law, the Requested Party may seize and surrender to the Requesting Party any property found in the possession of the person sought at the time of his arrest which may be material as evidence in proving the extradition offence in respect of which the extradition is granted.

2.

Subject to paragraph 1, if the

Requesting

Party so requests, the abovementioned properties may be surrendered to the Requesting Party even if the extradition cannot be carried out owing to death, disappearance or escape of the person sought.

3.

The Requested Party may condition the surrender of the property upon satisfactory assurances from the Requesting Party that the property will be returned to the Requested Party as soon as practicable. The Requested Party may also defer surrender of such property if it is needed as evidence in the Requested Party.

4.

The rights of third parties in the surrendered property shall be duly respected.

P.U. (A) 380 37

ARTICLE 18

TRANSIT

To the extent permitted under its laws, either Party may authorize transit through its territory of a person surrendered to the other by a third state. In such case, the relevant authorities of the Parties shall coordinate the method, route and other conditions of the transit.

ARTICLE 19

EXPENSES AND REPRESENTATION

1.

The Requesting Party shall bear the expenses related to the transportation of the person surrendered. The Requested Party shall pay all other expenses incurred in that Party by reason of the extradition proceedings.

2.

Where expenses incurred in the Requested State by reason of the request are of a substantial or extraordinary nature, the Parties shall consult to determine the manner in which the costs shall be borne.

3.

Neither Party shall make any pecuniary claim against the other Party arising out of the arrest, detention, examination or surrender of persons sought under this Treaty.

4.

The Requested Party represent the interests of the Requesting Party in any proceedings arising out of a request for extradition. However, to the extent permitted by the laws of the Requested Party, where the Requesting Party arranges to assist in the representation, it shall bear any expenses incurred.

ARTICLE 20

SETTLEMENT OF DISPUTES

Any difference or dispute between the Parties arising from the interpretation or implementation of the provisions of this Treaty shall be only settled amicably

P.U. (A) 380 38

by the means of consultation or negotiation between the Parties through the diplomatic channels without reference to any third party or international tribunal.

ARTICLE 21

AMENDMENT

1.

This Treaty may be amended at any time by mutual written consent of the Parties.

Such an amendment shall enter into force in the way stipulated in the Article 22

of the Treaty and will form part of this Treaty.

2.

Any amendment shall be without prejudice to the rights and obligations arising from or based on this Treaty before or up to the date such an amendment enters into force.

ARTICLE 22

ENTRY INTO FORCE AND TERMINATION

1.

This Treaty shall enter into force upon expiry of 30 days from the date of receipt of the last written notice from the Parties through the diplomatic channels of completion of all internal procedures as required for entry into force of this Treaty.

2.

This Treaty shall apply to requests presented after the date of its entry into force even if the relevant acts or omissions constituting the offence or offences to which the request relates occurred before or after that date.

3.

Either Party may terminate this Treaty by notice in writing at any time through the diplomatic channels and it shall cease to be in force six (6) months following the date on which the notice is given.

4.

Termination of this Treaty shall be without prejudice to the rights and obligations arising from or based on this Treaty and to the completion of any requests made pursuant to this Treaty before or up to the date of termination.

P.U. (A) 380 39

IN WITNESS WHEREOF, the undersigned, being duly authorized thereto by their respective Governments, have signed this Treaty.

DONE in duplicate at

Putrajaya on this 2nd day of

August 2022

corresponding with 11th day of Mordad 1401 of the Iranian calendar in the Malay,

Persian and English languages, all texts being equally authentic. In case of divergence, the English text shall prevail.

FOR AND ON BEHALF OF

THE GOVERNMENT OF MALAYSIA

FOR AND ON BEHALF OF

THE GOVERNMENT OF THE ISLAMIC

REPUBLIC OF IRAN

Made 6 December 2023

[KDN.K.S.800-6/2/5; PN(PU2)512/JLD.4]

DATUK SERI SAIFUDDIN NASUTION BIN ISMAIL

Minister of Home Affairs

[To be laid before each House of Parliament pursuant to subsection 2(3)

of the Extradition Act 1992]