PERINTAH EKSTRADISI (REPUBLIK ISLAM PAKISTAN) 2020

Kerajaan Republik Islam Pakistan mengenai Ekstradisi yang ditandatangani di Putrajaya,

Malaysia pada 4 Februari 2020 yang menurutnya suatu perkiraan telah dibuat antara

Kerajaan Malaysia dengan Kerajaan Republik Islam Pakistan untuk mengekstradisikan penjenayah buruan mengikut Triti.

Triti,

Akta

Ekstradisi 1992

hendaklah terpakai bagi

Perintah ini.

P.U. (A) 225 3

JADUAL

[Perenggan 4]

TRITI

ANTARA

KERAJAAN MALAYSIA

DENGAN

KERAJAAN REPUBLIK ISLAM PAKISTAN

MENGENAI EKSTRADISI

Kerajaan Malaysia dan Kerajaan Republik Islam Pakistan (kemudian daripada ini disebut secara sendirian sebagai “Pihak” dan secara kolektif sebagai “Pihak-Pihak”),

Berhasrat untuk mengukuhkan hubungan baik antara kedua-dua negara;

Mengiktiraf keperluan untuk mengadakan kerjasama yang lebih berkesan antara kedua-dua negara dalam menumpaskan jenayah;

TELAH BERSETUJU seperti yang berikut:

PERKARA 1

OBLIGASI UNTUK MENGEKSTRADISIKAN

Pihak-Pihak hendaklah, menurut Triti ini dan tertakluk kepada undang-undang domestik masing-masing, mengekstradisikan kepada satu sama lain mana-mana orang yang dituduh atau disabitkan, di Pihak yang Meminta bagi suatu kesalahan boleh ekstradisi.

PERKARA 2

KESALAHAN BOLEH EKSTRADISI

1.

Suatu kesalahan hendaklah menjadi kesalahan boleh ekstradisi, jika ia boleh dihukum di bawah undang-undang Pihak-Pihak dengan pemenjaraan selama tempoh tidak kurang daripada satu (1) tahun, atau dengan suatu penalti yang lebih berat.

P.U. (A) 225 4

2.

Suatu kesalahan hendaklah juga menjadi kesalahan boleh ekstradisi jika ia terdiri daripada suatu percubaan atau komplot untuk melakukan, membantu atau bersubahat, apa-apa kesalahan yang diperihalkan dalam perenggan 1 dan boleh dihukum di bawah undang-undang Pihak-Pihak dengan pemenjaraan selama tempoh tidak kurang daripada satu tahun, atau dengan suatu penalti yang lebih berat.

3.

Jika permintaan bagi ekstradisi itu berhubung dengan seseorang yang dihukum dengan pemenjaraan oleh mahkamah Pihak yang Meminta bagi apa-apa kesalahan boleh ekstradisi, ekstradisi boleh diberikan hanya jika suatu tempoh sekurang-kurangnya enam (6) bulan hukuman pemenjaraan itu masih perlu dijalani.

4.

Bagi maksud Perkara ini, dalam menentukan sama ada suatu kesalahan ialah kesalahan yang boleh dihukum di bawah undang-undang Pihak-Pihak, adalah tidak menjadi hal sama ada:

(a)

undang-undang Pihak-Pihak meletakkan perbuatan atau peninggalan yang menjadi kesalahan itu dalam kategori kesalahan yang sama atau memperihalkan kesalahan itu dengan istilah yang sama; atau

(b)

di bawah undang-undang Pihak-Pihak elemen kesalahan itu adalah berbeza, ia difahami bahawa keseluruhan perbuatan atau peninggalan sebagaimana yang dikemukakan oleh Pihak yang Meminta menjadi suatu kesalahan di bawah undang-undang Pihak yang Diminta.

5.

Jika ekstradisi seseorang dikehendaki bagi suatu kesalahan terhadap undang-undang yang berhubung dengan percukaian, duti kastam, kawalan pertukaran wang asing atau perkara mengenai hasil lain ekstradisi tidak boleh ditolak atas alasan bahawa undang-undang Pihak yang Diminta tidak mengenakan jenis cukai atau duti yang sama atau tidak mengandungi peraturan-peraturan cukai, duti, kastam, atau pertukaran yang sama jenis dengan undang-undang Pihak yang Meminta dengan syarat bahawa perbuatan atau peninggalan yang baginya ekstradisi dikehendaki ialah suatu kesalahan dalam wilayah Pihak yang Diminta.

P.U. (A) 225 5

6.

Jika kesalahan itu telah dilakukan di luar wilayah Pihak yang Meminta, ekstradisi hendaklah diberikan jika undang-undang Pihak yang Diminta memperuntukkan hukuman bagi kesalahan yang dilakukan di luar wilayahnya dalam hal keadaan yang seumpamanya, dan jika kehendak ekstradisi di bawah Triti ini, dan undang-undang domestiknya selainnya dipenuhi. Jika undang-undang Pihak yang Diminta tidak memperuntukkan sedemikian, Pihak yang Diminta boleh, mengikut budi bicaranya, menolak ekstradisi.

7.

Ekstradisi boleh diberikan menurut peruntukan Triti ini tanpa mengira bila kesalahan yang baginya ekstradisi diminta dilakukan, dengan syarat bahawa:

(a)

ia suatu kesalahan di Pihak yang Meminta pada masa perbuatan atau peninggalan itu menjadi kesalahan; dan

(b)

perbuatan atau peninggalan yang dikatakan sepatutnya akan, jika perbuatan atau peninggalan itu telah dilakukan dalam wilayah

Pihak yang Diminta pada masa permintaan bagi ekstradisi dibuat, menjadi suatu kesalahan terhadap undang-undang yang berkuat kuasa dalam wilayah Pihak itu.

PERKARA 3

SEKATAN KE ATAS EKSTRADISI

1.

Tertakluk kepada undang-undang domestik masing-masing, ekstradisi tidak boleh diberikan oleh Pihak yang Diminta dalam mana-mana hal keadaan yang berikut:

(a)

jika Pihak yang Diminta menentukan bahawa kesalahan yang baginya ekstradisi diminta ialah suatu kesalahan bersifat politik. Sebutan bagi suatu kesalahan yang bersifat politik tidak termasuk kesalahan yang berikut:

P.U. (A) 225 6

(i)

pembunuhan atau jenayah sengaja yang lain terhadap diri

Ketua Negara, atau seseorang anggota keluarga terdekat

Ketua Negara itu;

(ii)

suatu kesalahan yang berkenaan dengannya

Pihak-Pihak mempunyai obligasi menurut suatu perjanjian antarabangsa pelbagai hala yang kedua-duanya ialah

Pihak-Pihak, untuk mengekstradisikan orang yang dikehendaki itu atau untuk mengemukakan kes itu kepada pihak berkuasa berwibawanya bagi keputusan tentang pendakwaan; dan

(iii)

suatu percubaan, persubahatan untuk melakukan, membantu atau berkomplot untuk melakukan atau mengambil bahagian dalam apa-apa kesalahan sedemikian sebagaimana yang disebut dalam subperenggan (i) dan (ii);

(b)

apabila Pihak yang Diminta mempunyai alasan substantial untuk mempercayai bahawa suatu permintaan bagi ekstradisi itu telah dibuat dengan tujuan untuk mendakwa atau menghukum orang yang dikehendaki, atas alasan ras, keturunan etnik, jantina, agama, kerakyatan atau fahaman politik, atau kedudukan orang itu mungkin termudarat atas mana-mana daripada sebab itu;

(c)

jika kesalahan yang baginya ekstradisi diminta dianggap oleh

Pihak yang

Diminta sebagai suatu kesalahan di bawah undang-undang tentera, tetapi bukan suatu kesalahan di bawah undang-undang jenayah biasa Pihak yang Diminta;

(d)

jika, berkenaan dengan kesalahan yang baginya ekstradisi orang itu diminta:

(i)

orang itu telah dibebaskan atau diberi pengampunan di bawah undang-undang Pihak yang Diminta;

P.U. (A) 225 7

(ii)

orang itu telah menjalani hukuman yang diperuntukkan oleh undang-undang Pihak yang Diminta; atau

(iii)

orang itu telah disabitkan di bawah undang-undang

Pihak yang Diminta;

(e)

jika orang itu, setelah diekstradisikan ke Pihak yang Meminta, boleh dibicarakan atau dihukum di Pihak itu oleh mahkamah atau tribunal yang telah ditubuhkan secara khusus bagi maksud membicarakan kes orang itu; atau

(f)

jika ia boleh menyebabkan Pihak yang Diminta melanggar obligasinya di bawah triti antarabangsa lain.

2.

Ekstradisi boleh ditolak di bawah Triti ini dalam mana-mana hal keadaan yang berikut:

(a)

jika orang yang ekstradisinya diminta ialah rakyat Pihak yang Diminta;

(b)

apabila kesalahan yang baginya ekstradisi dikehendaki dianggap sebagai satu kesalahan yang Pihak yang Diminta juga mempunyai bidang kuasa ke atasnya;

(c)

jika Pihak yang Diminta, apabila mengambil kira juga sifat kesalahan dan kepentingan Pihak yang Meminta, menganggap bahawa, dalam hal keadaan kes tersebut, ekstradisi orang itu akan bertentangan dengan pertimbangan kemanusiaan berdasarkan umur, kesihatan atau hal keadaan peribadi orang itu.

3.

Jika ekstradisi ditolak menurut perenggan 2(a) dan (b), Pihak yang Diminta hendaklah mengemukakan kepada pihak berkuasa berwibawanya dengan tujuan supaya tindakan diambil terhadap orang yang dikehendaki itu di bawah undang-undang domestiknya.

P.U. (A) 225 8

PERKARA 4

PENYERAHAN SEMENTARA DAN TERTANGGUH

1.

Pihak yang Diminta boleh menangguhkan penyerahan seseorang untuk mengambil tindakan terhadap orang itu, atau supaya orang itu boleh menjalani suatu hukuman, bagi suatu kesalahan selain kesalahan yang terjadi oleh sebab perbuatan atau peninggalan yang baginya ekstradisi dikehendaki. Dalam hal sedemikian

Pihak yang Diminta hendaklah menasihati Pihak yang Meminta dengan sewajarnya.

2.

Apabila orang itu sedang menjalani suatu hukuman di wilayah Pihak yang Diminta bagi suatu kesalahan selain kesalahan yang terjadi oleh sebab perbuatan atau peninggalan yang baginya ekstradisi dikehendaki, Pihak yang Diminta boleh menyerahkan secara sementara orang itu kepada Pihak yang Meminta untuk didakwa bagi suatu kesalahan yang baginya ekstradisi dikehendaki. Orang yang diserahkan sedemikian hendaklah ditahan dalam jagaan di Pihak yang Meminta dan hendaklah dikembalikan kepada Pihak yang Diminta selepas prosiding terhadap orang itu selesai, mengikut syarat-syarat bertulis yang ditentukan secara bersama dan dipersetujui oleh Pihak-Pihak.

PERKARA 5

TATACARA EKSTRADISI DAN DOKUMEN YANG DIKEHENDAKI

1.

Suatu permintaan bagi ekstradisi hendaklah dibuat secara bertulis dan dihantar melalui saluran diplomatik masing-masing. Suatu permintaan daripada Pakistan kepada

Malaysia hendaklah dihantar kepada Menteri yang dipertanggungkan dengan tanggungjawab bagi penjenayah buruan. Suatu permintaan daripada Malaysia kepada

Pakistan hendaklah dihantar kepada Kementerian yang dipertanggungkan dengan tanggungjawab bagi ekstradisi.

2.

Bagi komunikasi yang kemudiannya, pihak berkuasa yang berkaitan hendaklah berkomunikasi secara langsung antara satu sama lain, tetapi boleh, jika mereka memilih, berkomunikasi melalui saluran diplomatik masing-masing.

P.U. (A) 225 9

3.

Permintaan bagi ekstradisi hendaklah disertakan dengan:

(a)

butir-butir yang perlu untuk menentukan identiti dan kerakyatan orang yang dikehendaki termasuk, apabila boleh, gambar dan cap jari dan suatu pernyataan mengenai lokasi semasa orang itu, jika diketahui;

(b)

suatu pernyataan mengenai setiap kesalahan yang baginya ekstradisi dikehendaki;

(c)

suatu pernyataan mengenai fakta kesalahan itu;

(d)

sejarah tatacara kes itu;

(e)

teks undang-undang yang mewujudkan setiap kesalahan;

(f)

teks undang-undang yang memperihalkan penalti yang boleh dikenakan;

(g)

suatu pernyataan mengenai sama ada terdapat apa-apa had tempoh berkenaan dengan pendakwaan.

4.

Jika orang itu dituduh atas suatu kesalahan permintaan bagi ekstradisi itu hendaklah disertakan dengan waran bagi penangkapan orang itu dan dokumen pertuduhan, atau salinannya.

5.

Jika orang itu telah disabitkan atas suatu kesalahan dan hukuman telah dikenakan, permintaan bagi ekstradisi hendaklah disertakan dengan:

(a)

dokumen yang membekalkan keterangan mengenai sabitan itu; dan

(b)

dokumen yang membekalkan keterangan mengenai hukuman yang dikenakan dan takat yang hukuman itu belum dijalankan.

P.U. (A) 225 10

6.

Jika orang itu telah disabitkan atas suatu kesalahan dan tiada hukuman dikenakan, permintaan bagi ekstradisi hendaklah disertakan dengan dokumen yang membekalkan keterangan mengenai sabitan itu.

7.

Kedua-dua Pihak tidak boleh menghendaki, apa-apa prasyarat untuk ekstradisi menurut Triti ini supaya Pihak yang satu lagi membuktikan kes prima facie terhadap orang yang dikehendaki itu.

PERKARA 6

MAKLUMAT TAMBAHAN

1.

Jika Pihak yang Diminta berpendapat bahawa maklumat yang diberikan bagi menyokong suatu permintaan bagi ekstradisi tidak mencukupi di bawah undang-undang domestiknya dan Triti ini untuk membolehkan suatu ekstradisi diberikan, Pihak yang Diminta itu boleh meminta supaya maklumat tambahan diberikan dalam masa yang dinyatakan olehnya. Pihak yang Diminta boleh menetapkan suatu had masa bagi pengemukaan maklumat itu, dan boleh memberikan suatu lanjutan had masa yang munasabah atas permohonan Pihak yang Meminta yang menyatakan sebab-sebab bagi pelanjutan itu.

2.

Jika orang yang dikehendaki itu berada dalam jagaan dan dokumen tambahan yang dikemukakan tidak mencukupi, atau jika dokumen sedemikian tidak diterima dalam tempoh masa yang dinyatakan oleh Pihak yang Diminta, orang itu boleh dilepaskan daripada jagaan. Pelepasan sedemikian tidaklah menjejaskan penangkapan semula dan ekstradisi orang itu jika dokumen tambahan diterima kemudiannya, oleh Pihak yang Diminta.

3.

Apabila orang itu dilepaskan daripada jagaan mengikut perenggan 2,

Pihak yang Diminta hendaklah memaklumkan Pihak yang Meminta secepat yang dapat dilaksanakan.

P.U. (A) 225 11

PERKARA 7

TERJEMAHAN

Semua dokumen yang dikemukakan oleh

Pihak yang

Meminta hendaklah diterjemahkan ke dalam bahasa Inggeris melainkan jika kehendak ini diketepikan oleh

Pihak yang Diminta.

PERKARA 8

KEBOLEHTERIMAAN DOKUMEN

1.

Suatu dokumen yang, mengikut Perkara 5, disertakan dengan suatu permintaan bagi ekstradisi hendaklah diterima sebagai keterangan, jika disahkan, dalam mana-mana prosiding ekstradisi dalam wilayah Pihak yang Diminta.

2.

Suatu dokumen adalah disahkan bagi maksud Triti ini jika:

(a)

dalam hal suatu waran penangkapan dengan ditandatangani oleh seorang hakim, majistret, atau pihak berkuasa berwibawa lain Pihak yang Meminta;

(b)

dalam hal apa-apa dokumen lain dengan diperakui oleh seorang hakim, majistret, atau pihak berkuasa berwibawa lain Pihak yang Meminta sebagai salinan asal atau sebagai salinan benar yang asal, mengikut mana-mana yang berkenaan; atau

(c)

dalam hal sesuatu dokumen yang mengandungi keterangan suatu sabitan dengan diperakui oleh seorang hakim, majistret, atau pihak berkuasa berwibawa lain Pihak yang Meminta, semua dokumen yang disebut terdahulu hendaklah disahkan sama ada dengan sumpah atau ikrar yang sesungguhnya beberapa saksi atau dengan dimeterai dengan meterai rasmi pihak berkuasa berwibawa Pihak yang Meminta.

P.U. (A) 225 12

PERKARA 9

PENANGKAPAN SEMENTARA

1.

Dalam hal yang memerlukan tindakan segera, suatu Pihak boleh meminta penangkapan sementara orang yang dikehendaki sementara menunggu pengemukaan permintaan bagi ekstradisi.

2.

Suatu permintaan bagi penangkapan sementara hendaklah dibuat secara bertulis atau, jika boleh, melalui apa-apa cara yang dapat menghasilkan suatu rekod bertulis dan dihantar secara langsung antara Jabatan Peguam Negara Malaysia dengan

Kementerian Dalaman.

3.

Permintaan bagi penangkapan sementara hendaklah mengandungi:

(a)

perihal mengenai orang yang dikehendaki, termasuk, jika boleh, gambar atau cap jari;

(b)

lokasi orang yang dikehendaki, jika diketahui;

(c)

suatu pernyataan atau perihal mengenai kesalahan yang dikatakan telah dilakukan oleh orang itu, atau yang orang itu telah disabitkan;

(d)

suatu pernyataan yang ringkas dan padat mengenai fakta kes itu, termasuk suatu pernyataan mengenai perbuatan atau peninggalan yang dikatakan menjadi sebab bagi setiap kesalahan dan, jika boleh, masa dan lokasi setiap kesalahan itu;

(e)

sesalinan waran tangkap, dokumen pertuduhan atau suatu pernyataan mengenai dapatan bersalah atau penghakiman mengenai sabitan terhadap orang yang dikehendaki itu;

(f)

suatu pernyataan mengenai hukuman yang boleh, atau telah, dikenakan bagi kesalahan itu; dan

P.U. (A) 225 13

(g)

suatu pernyataan bahawa suatu permintaan bagi ekstradisi orang yang dikehendaki itu akan menyusul.

4.

Apabila permintaan bagi penangkapan sementara diterima, Pihak yang Diminta hendaklah menggunakan usaha terbaiknya untuk memastikan penangkapan orang yang dikehendaki. Pihak yang Meminta hendaklah diberitahu dengan segera mengenai hasil permintaannya dan sebab bagi apa-apa penolakan.

5.

Seseorang yang ditangkap di bawah permintaan bagi penangkapan sementara hendaklah dilepaskan apabila habis tempoh 60 hari dari tarikh penangkapan sementara orang itu jika suatu permintaan bagi ekstradisi, yang disokong dengan dokumen yang dinyatakan dalam Perkara 5, belum diterima.

6.

Pelepasan orang itu menurut perenggan 5 Perkara ini tidak menghalang penangkapan dan pemulaan prosiding untuk mengekstradisikan orang yang dikehendaki itu jika permintaan ekstradisi diterima kemudian.

PERKARA 10

PENEPIAN PROSIDING EKSTRADISI

1.

Jika orang yang dikehendaki itu bersetuju untuk kembali ke Pihak yang Meminta dan selepas dinasihatkan sendiri oleh pihak berkuasa kehakiman yang berwibawa tentang kesan persetujuan itu di bawah undang-undang Pihak yang Diminta, sekali lagi bersetuju kepada penepian itu dan jika dibenarkan sedemikian oleh undang-undang

Pihak yang

Diminta,

Pihak yang

Diminta boleh menyerahkannya tanpa prosiding selanjutnya.

2.

Penyerahan menurut Perkara ini hendaklah tertakluk kepada Perkara 13 dan 14.

P.U. (A) 225 14

PERKARA 11

PERMINTAAN SERENTAK

1.

Jika Pihak yang Diminta menerima permintaan daripada lebih daripada satu

Negara bagi ekstradisi orang yang sama, sama ada bagi kesalahan yang sama atau bagi suatu kesalahan yang berlainan, Pihak yang Diminta hendaklah menentukan ke Negara mana antara Negara-Negara itu orang itu akan diekstradisikan dan hendaklah memberitahu Negara lain mengenai keputusannya.

2.

Dalam membuat keputusannya, Pihak yang Diminta hendaklah menimbangkan segala fakta yang berkaitan, termasuk—

(a)

sama ada permintaan itu dibuat menurut mana-mana triti;

(b)

kerakyatan orang yang dikehendaki;

(c)

graviti kesalahan itu;

(d)

urutan permintaan itu diterima daripada Pihak-Pihak yang Meminta;

(e)

kepentingan masing-masing Pihak-Pihak yang Meminta;

(f)

kerakyatan mangsa;

(g)

tempat bermastautin lazim orang yang dikehendaki bagi ekstradisi itu;

(h)

kemungkinan adanya ekstradisi selanjutnya antara Pihak-Pihak yang

Meminta; atau

(i)

masa dan tempat pelakuan setiap kesalahan.

P.U. (A) 225 15

PERKARA 12

KEPUTUSAN DAN PENYERAHAN

1.

Pihak yang Diminta hendaklah, sebaik sahaja suatu keputusan mengenai permintaan bagi ekstradisi dibuat, memberitahu keputusan itu kepada

Pihak yang Meminta.

2.

Jika permintaan itu ditolak keseluruhan atau sebahagiannya, Pihak yang Diminta hendaklah memberikan penjelasan mengenai sebab bagi penolakan itu.

Pihak yang Diminta boleh menyediakan salinan keputusan penghakiman yang berkaitan berkenaan dengan kes itu apabila diminta.

3.

Pihak yang Diminta hendaklah bersetuju dengan tarikh dan tempat bagi penyerahan orang yang dikehendaki itu kepada pihak berkuasa sewajarnya

Pihak yang Meminta dalam wilayah Pihak yang Diminta.

4.

Jika orang yang dikehendaki itu tidak dibawa keluar dari wilayah

Pihak yang Diminta oleh seorang ejen Pihak yang Meminta dalam masa yang ditetapkan oleh Pihak yang Diminta, orang itu boleh dilepaskan, dan Pihak yang Diminta boleh kemudiannya menolak ekstradisi orang yang sama bagi kesalahan yang sama.

5.

Jika hal keadaan di luar kawalannya menghalang suatu Pihak daripada menyerahkan atau membawa keluar orang yang hendak diekstradisikan, Pihak itu hendaklah memberitahu Pihak yang satu lagi. Dalam hal itu, Pihak-Pihak hendaklah bersetuju dengan suatu tarikh baharu bagi penyerahan, dan peruntukan perenggan 4

hendaklah terpakai.

PERKARA 13

PENYITAAN DAN PENYERAHAN HARTA

1.

Setakat yang dibenarkan di bawah undang-undangnya, Pihak yang Diminta boleh menyita dan menyerahkan kepada Pihak yang Meminta apa-apa harta yang didapati dalam milikan orang yang dikehendaki pada masa penangkapannya yang mungkin

P.U. (A) 225 16

penting sebagai keterangan dalam membuktikan kesalahan ekstradisi yang berkenaan dengannya ekstradisi itu diberikan.

2.

Tertakluk kepada perenggan 1, harta yang tersebut di atas boleh, jika Pihak yang Meminta meminta sedemikian, diserahkan kepada Pihak yang Meminta walaupun ekstradisi itu tidak boleh dilaksanakan disebabkan oleh orang yang dikehendaki itu mati, hilang atau melarikan diri, untuk ekstradisi.

3.

Pihak yang Diminta boleh mengenakan syarat bagi penyerahan harta itu atas jaminan yang memuaskan hati daripada Pihak yang Meminta bahawa harta itu akan dikembalikan kepada Pihak yang Diminta dengan secepat yang dapat dilaksanakan.

Pihak yang Diminta boleh juga menangguhkan penyerahan harta itu jika harta itu diperlukan sebagai keterangan di Pihak yang Diminta.

4.

Pihak yang Meminta hendaklah menanggung kos pengembalian apa-apa harta yang diserahkan.

5.

Hak pihak ketiga mengenai harta yang diserahkan itu hendaklah dihormati dengan sewajarnya.

PERKARA 14

PRINSIP KEISTIMEWAAN

1.

Seseorang yang telah diekstradisikan di bawah Triti ini tidak boleh ditahan, dibicarakan atau dihukum atau dikenakan apa-apa sekatan kebebasan diri yang lain di wilayah Pihak yang Meminta bagi apa-apa kesalahan yang dilakukan sebelum ekstradisi selain—

(a)

kesalahan yang baginya ekstradisi telah diberikan;

(b)

apa-apa kesalahan lebih ringan atau kesalahan boleh ekstradisi yang telah dibuktikan oleh fakta yang menjadi asas bagi ekstradisi yang mula-mula disebut;

P.U. (A) 225 17

(c)

apa-apa kesalahan boleh ekstradisi lain yang berkenaan dengannya

Pihak yang Diminta bersetuju.

2.

Perenggan 1 tidak terpakai jika orang itu mempunyai peluang untuk meninggalkan Pihak yang Meminta dan tidak berbuat demikian dalam masa 45 hari daripada pelepasan muktamad berkenaan dengan kesalahan yang baginya orang itu diekstradisikan atau jika orang itu telah kembali ke wilayah Pihak yang Meminta selepas meninggalkannya.

PERKARA 15

PENYERAHAN KEPADA NEGARA KETIGA DAN PENYERAHAN SEMULA

1.

Seseorang yang telah diekstradisikan di bawah Triti ini tidak boleh diekstradisikan semula oleh Pihak yang Meminta kepada suatu Negara ketiga untuk perbicaraan atau penghukuman bagi apa-apa kesalahan ekstradisi yang dilakukan sebelum ekstradisinya ke Pihak yang Meminta melainkan jika Pihak yang Diminta bersetuju kepada ekstradisi itu.

2.

Setakat yang dibenarkan oleh undang-undang Pihak yang Meminta, seseorang yang telah diekstradisikan di bawah Triti ini tidak boleh diekstradisi oleh

Pihak yang Meminta kepada suatu tribunal antarabangsa yang ditubuhkan mengikut suatu konvensyen antarabangsa pelbagai hala yang terpakai bagi Pihak yang Meminta untuk perbicaraan atau penghukuman bagi apa-apa kesalahan yang dilakukan sebelum ekstradisinya ke Pihak yang Meminta melainkan jika:

(a)

Pihak yang Diminta bersetuju dengan ekstradisi itu; dan

(b)

jika di bawah konvensyen itu, persetujuan Negara yang lain dikehendaki,

Negara itu bersetuju.

P.U. (A) 225 18

3.

Perenggan 1 atau 2 tidak menghalang ekstradisi semula atau penyerahan semula seseorang yang diekstradisikan kepada suatu Negara ketiga atau tribunal antarabangsa yang berkaitan yang ditubuhkan mengikut suatu konvensyen antarabangsa pelbagai hala yang terpakai bagi Pihak yang Meminta jika—

(a)

orang itu meninggalkan wilayah Pihak yang Meminta selepas ekstradisi itu dan secara suka rela kembali kepadanya; atau

(b)

orang itu tidak meninggalkan wilayah

Pihak yang

Meminta dalam masa 45 hari dari hari yang padanya orang itu bebas untuk pergi.

4.

Bagi maksud perenggan 1 dan subperenggan 2(a), suatu Pihak yang persetujuannya diminta boleh menghendaki pengemukaan apa-apa dokumen atau pernyataan yang disebut dalam Perkara 5.

PERKARA 16

REPRESENTASI DAN PERBELANJAAN

1.

Pihak yang Diminta hendaklah menasihati, membantu, hadir di mahkamah bagi pihak Pihak yang Meminta, dan mewakili kepentingan Pihak yang Meminta, atau selainnya membuat perkiraan yang perlu bagi representasi guaman Pihak yang Meminta, dalam apa-apa prosiding yang berbangkit daripada suatu permintaan bagi ekstradisi.

2.

Pihak yang Meminta hendaklah menanggung perbelanjaan berhubung dengan penterjemahan, pentafsiran dan pentranskripsian dokumen yang diberikan untuk menyokong suatu permintaan ekstradisi di bawah Triti ini dan pengangkutan orang yang diserahkan. Pihak yang Diminta hendaklah membayar segala perbelanjaan lain yang dilakukan di Pihak itu disebabkan oleh prosiding ekstradisi itu termasuk perbelanjaan yang dilakukan dalam wilayahnya semasa penangkapan dan penahanan orang yang ekstradisinya dikehendaki sehingga orang itu diserahkan kepada seseorang yang dinamakan oleh Pihak yang Meminta.

P.U. (A) 225 19

3.

Dalam hal Pihak yang Meminta menguruskan representasi dan bantuannya sendiri, Pihak yang Meminta akan menanggung apa-apa kos yang dilakukan.

4.

Walau apa pun perenggan 2, apabila perbelanjaan dilakukan di Pihak yang Diminta disebabkan oleh permintaan itu adalah bersifat substantif atau luar biasa, Pihak-Pihak hendaklah berunding untuk menentukan cara kos itu hendak ditanggung.

5.

Kedua-dua Pihak tidak boleh membuat apa-apa tuntutan wang terhadap Pihak yang satu lagi berbangkit daripada penangkapan, penahanan, pemeriksaan atau penyerahan orang yang dikehendaki di bawah Triti ini, melainkan jika dipersetujui oleh Pihak-Pihak.

PERKARA 17

RUNDINGAN

1.

Bagi maksud menggalakkan penggunaan yang paling berkesan Triti ini,

Pihak-Pihak hendaklah berunding, pada masa yang dipersetujui bersama oleh mereka, berkenaan dengan pentafsiran, pemakaian atau pelaksanaan Triti ini sama ada secara am atau berhubung dengan sesuatu kes tertentu.

2.

Pihak-Pihak boleh memajukan apa-apa langkah praktikal yang didapati perlu untuk memudahkan pelaksanaan Triti ini.

PERKARA 18

PENYELESAIAN PERTIKAIAN

Apa-apa perbezaan atau pertikaian antara Pihak-Pihak yang berbangkit daripada pentafsiran atau pelaksanaan peruntukan Triti ini hendaklah diselesaikan secara baik melalui rundingan atau runding bicara antara Pihak-Pihak melalui saluran diplomatik tanpa merujuk kepada mana-mana pihak ketiga atau tribunal antarabangsa.

P.U. (A) 225 20

PERKARA 19

PINDAAN

1.

Triti ini boleh diubah suai atau dipinda pada bila-bila masa melalui persetujuan bertulis bersama Pihak-Pihak. Ubah suaian atau pindaan sedemikian hendaklah mula berkuat kuasa pada tarikh yang dipersetujui bersama oleh Pihak-Pihak dan akan menjadi sebahagian daripada Triti ini.

2.

Apa-apa ubah suaian atau pindaan tidaklah menjejaskan hak dan obligasi yang berbangkit daripada atau yang berdasarkan Triti ini sebelum atau sehingga tarikh ubah suaian atau pindaan itu mula berkuat kuasa.

PERKARA 20

PERMULAAN KUAT KUASA

1.

Triti ini hendaklah mula berkuat kuasa tiga puluh (30) hari selepas tarikh

Pihak-Pihak memberitahu satu sama lain secara bertulis bahawa kehendak domestik mereka masing-masing bagi permulaan kuat kuasa Triti ini telah dipatuhi.

2.

Triti ini hendaklah terpakai bagi permintaan yang dikemukakan selepas tarikh permulaan kuat kuasanya tidak kira perbuatan atau peninggalan yang berkaitan yang menjadi kesalahan itu atau kesalahan yang dengannya permintaan itu berkaitan berlaku sebelum tarikh itu.

PERKARA 21

PENAMATAN

1.

Mana-mana Pihak boleh menamatkan Triti ini melalui pemberitahuan secara bertulis pada bila-bila masa melalui saluran diplomatik dan Triti ini hendaklah terhenti berkuat kuasa enam (6) bulan selepas tarikh pemberitahuan itu diberi.

P.U. (A) 225 21

2.

Penamatan Triti ini tidak menjejaskan hak dan obligasi yang berbangkit daripada atau berdasarkan Triti ini dan penyempurnaan apa-apa permintaan yang dibuat menurut

Triti ini sebelum atau sehingga tarikh penamatan itu.

PADA MENYAKSIKAN HAL DI ATAS, yang bertandatangan di bawah ini, yang diberi kuasa sewajarnya oleh Kerajaan masing-masing, telah menandatangani Triti ini.

DIBUAT dalam dua salinan di Putrajaya pada 4 haribulan Februari Dua Ribu Dua Puluh, dalam bahasa Melayu dan bahasa Inggeris, kesemua teks sama sahihnya. Dalam hal percanggahan dalam teks atau perbezaan dalam pentafsiran, teks bahasa Inggeris hendaklah terpakai.

UNTUK DAN BAGI PIHAK

KERAJAAN MALAYSIA

UNTUK DAN BAGI PIHAK KERAJAAN

Dibuat 24 Julai 2020

[KDN.KK.S.800-6/2/2 (20); PN(PU2)512/III]

DATO’ SERI HAMZAH BIN ZAINUDIN

Menteri Dalam Negeri

[Akan dibentangkan di Dewan Negara dan Dewan Rakyat menurut subseksyen 2(3)

Akta Ekstradisi 1992]

P.U. (A) 225 22

EXTRADITION ACT 1992

EXTRADITION (ISLAMIC REPUBLIC OF PAKISTAN) ORDER 2020

IN exercise of the powers conferred by subsection 2(1)

of the

Extradition Act 1992 [Act 479], the Minister makes the following order:

Citation and commencement 1.

(1)

This order may be cited as the Extradition (Islamic Republic of

Pakistan) Order 2020.

(2)

This Order comes into operation in accordance with Article 20

of the Treaty.

Interpretation 2.

In this Order, “Treaty” means the Treaty between the Government of Malaysia and the Government of the Islamic Republic of Pakistan on Extradition signed in Putrajaya,

Malaysia on 4 February 2020 whereby an arrangement has been made between the

Government of Malaysia and the Government of the Islamic Republic of Pakistan on extradition of fugitive criminals in accordance with the Treaty.

Application of Act to Islamic Republic of Pakistan 3.

For the purposes of the Treaty, the Extradition Act 1992 shall apply to

Islamic Republic of Pakistan.

Inclusion of the Treaty in Order 4.

The terms of the Treaty are set out in the Schedule and form part of this Order.

P.U. (A) 225 23

[Paragraph 4]

TREATY

BETWEEN

THE GOVERNMENT OF MALAYSIA

AND

THE GOVERNMENT OF THE ISLAMIC REPUBLIC OF PAKISTAN

ON EXTRADITION

The Government of Malaysia and the Government of the Islamic Republic of Pakistan

(hereinafter referred to singularly as “the Party” and collectively as “the Parties”),

Desiring to strengthen friendly relations between the two countries;

Recognizing the need to provide for more effective cooperation between the two countries in the suppression of crime;

HAVE AGREED as follows:

ARTICLE 1

OBLIGATION TO EXTRADITE

The Parties shall, in accordance with this Treaty and subject to their respective domestic laws, extradite to each other any person who is accused of or convicted of, in the Requesting Party for an extraditable offence.

ARTICLE 2

EXTRADITABLE OFFENCES

1.

An offence shall be an extraditable offence, if it is punishable under the laws of the

Parties by imprisonment for a period of not less than one (1) year, or by a more severe penalty.

P.U. (A) 225 24

2.

An offence shall also be an extraditable offence if it consists of an attempt or a conspiracy to commit, aiding or abetting, any offence described in paragraph 1 and is punishable under the laws of the Parties by imprisonment for a period of not less than one year, or by a more severe penalty.

3.

Where the request for extradition relates to a person sentenced to imprisonment by a court of the Requesting Party for any extraditable offence, extradition shall be granted only if a period of at least six (6) months in the sentence remains to be served.

4.

For the purpose of this Article, in determining whether an offence is an offence punishable under the laws of the Parties, it shall not matter whether:

(a)

the laws of the Parties place the acts or omissions constituting the offence within the same category of offence or describe the offence by the same terminology; or

(b)

under the laws of the Parties the elements of the offence differ, it being understood that the totality of the acts or omissions as presented by

Requesting Party constitute an offence under the laws of the

Requested Party.

5.

Where extradition of a person is sought for an offence against a law relating to taxation, custom duties, foreign exchange control or other revenue matter extradition may not be refused on the ground that the laws of the Requested Party do not impose the same kind of tax or duty or do not contain a tax, duty, customs, or exchange regulation of the same kind as the law of the Requesting Party provided that the acts or omissions for which extradition is sought is an offence in the territory of the Requested Party.

6.

If the offence has been committed outside the territory of the Requesting Party, extradition shall be granted only if the laws of the Requested Party provide for the punishment of an offence committed outside its territory in similar circumstances, and if the requirements of extradition under this Treaty, and its domestic laws are otherwise

P.U. (A) 225 25

met. If the laws of the Requested Party do not so provide, the Requested Party may, in its discretion, deny extradition.

7.

Extradition may be granted pursuant to the provisions of this Treaty irrespective of when the offence for which extradition is sought was committed, provided that:

(a)

it was an offence in the Requesting Party at the time of the acts or omissions constituting the offence; and

(b)

the acts or omissions alleged would, if they had taken place in the territory of the Requested Party at the time of the making of the request for extradition, have constituted an offence against the laws in force in the territory of that Party.

ARTICLE 3

RESTRICTIONS TO EXTRADITION

1.

Subject to its domestic laws, extradition shall not be granted by the

Requested Party in any of the following circumstances:

(a)

if the Requested Party determines that the offence for which extradition is requested is an offence of a political character. Reference to an offence of a political character shall not include the following offences:

(i)

murder or other willful crime against the person of the

Head of State, or of a member of the Head of State’s immediate family;

(ii)

an offence in respect of which the Parties have the obligation pursuant to a multilateral international agreement to which they are both Parties, to extradite the person sought or to submit the case to their competent authorities for decision as to prosecution; and

P.U. (A) 225 26

(iii)

an attempt, abetment to commit, aiding or conspiracy to commit or participate in any such offences as referred to in sub-paragraphs (i)

and (ii);

(b)

when the Requested Party has substantial grounds for believing that the request for extradition has been presented with the view to prosecute or punish the person sought, by reason of race, ethnic origin, gender, religion, nationality or political opinion, or that person’s position may be prejudiced for any of those reasons;

(c)

if the offence for which extradition is requested is regarded by the

Requested Party as an offence under military law, but not an offence under the ordinary criminal law of the Requested Party;

(d)

if, in respect of the offence for which the extradition of the person is requested:

(i)

the person has been acquitted or pardoned under the laws of the

Requested Party;

(ii)

the person has undergone the punishment provided by the laws of the Requested Party; or

(iii)

the person has been convicted under the laws of the

Requested Party;

(e)

if the person, on being extradited to the Requesting Party, would be liable to be tried or sentenced in that Party by a court or tribunal that has been specially established for the purpose of trying that person’s case; or

(f)

if it may place the Requested Party in breach of its obligations under other international treaties.

P.U. (A) 225 27

2.

Extradition may be refused under this

Treaty in any of the following circumstances:

(a)

if the person whose extradition is requested is a national of the

Requested Party;

(b)

when the offence for which extradition is sought is regarded as one over which the Requested Party also has jurisdiction;

(c)

if the Requested Party, while also taking into account the nature of the offence and the interests of the Requesting Party, considers that, in circumstance of the case, the extradition of that person would be incompatible with humanitarian considerations in view of age, health or other personal circumstances of that person.

3.

If extradition is refused pursuant to paragraph 2(a) and (b), the Requested Party shall submit to its competent authorities with a view to causing the person sought to be proceeded against under its own domestic laws.

ARTICLE 4

TEMPORARY AND DEFERRED SURRENDER

1.

The Requested Party may postpone the surrender of a person in order to proceed against that person, or so that that person may serve a sentence, for an offence other than an offence constituted by an act or omission for which extradition is sought. In such case the Requested Party shall advise the Requesting Party accordingly.

2.

When the person is serving a sentence in the territory of the Requested Party for an offence other than an offence constituted by an act or omission for which extradition is sought, the Requested Party may temporarily surrender the person to the

Requesting Party to be prosecuted for an offence for which extradition is sought.

The person so surrendered shall be kept in custody in the Requesting Party and shall be returned to the Requested Party after proceedings against the person have concluded,

P.U. (A) 225 28

in accordance with written conditions to be mutually determined and agreed by the Parties.

ARTICLE 5

EXTRADITION PROCEDURES AND REQUIRED DOCUMENTS

1.

A request for extradition shall be made in writing and transmitted through their respective diplomatic channels. A request from Pakistan to Malaysia shall be sent to the

Minister charged with the responsibility for fugitive criminals. A request from Malaysia to Pakistan shall be sent to Ministry charged with the responsibility for extradition.

2.

For subsequent communications, the relevant authorities shall communicate directly with one another, but may, if they choose, communicate through their respective diplomatic channels.

3.

The request for extradition shall be accompanied by:

(a)

the details necessary to establish the identity and nationality of the person sought including, when possible, photographs and fingerprints and a statement of the current location of the person, if known;

(b)

a statement of each offence for which extradition is sought;

(c)

a statement of the facts of the offence;

(d)

the procedural history of the case;

(e)

the text of the laws creating each offence;

(f)

the text of the laws describing the penalty which may be imposed;

(g)

a statement as to whether there is any limitation period in respect of prosecution.

P.U. (A) 225 29

4.

If the person is accused of an offence the request for extradition shall be accompanied by a warrant for the arrest of the person and the charging document, or its copy.

5.

If the person has been convicted of an offence and a sentence has been imposed, the request for extradition shall be accompanied by:

(a)

documents that provide evidence of the conviction; and

(b)

documents that provide evidence of the sentence imposed and the extent to which the sentence has not been carried out.

6.

If the person has been convicted of an offence and no sentence has been imposed, the request for extradition shall be accompanied by documents that provide evidence of the conviction.

7.

Neither Party shall require, any pre condition to extradition pursuant to this

Treaty that the other Party prove a prima facie case against the person sought.

ARTICLE 6

ADDITIONAL INFORMATION

1.

If the Requested Party considers that the information furnished in support of the request for extradition is not sufficient under its domestic laws and this Treaty to enable extradition to be granted, it may request that additional information be furnished within such time as it specifies. The Requested Party may set a time limit for the submission of such information, and may grant a reasonable extension of the time limit upon application of the Requesting Party setting forth reasons for such extension.

2.

If the person sought is in custody and the additional documents submitted are not sufficient, or if such documents are not received within the period specified by the

Requested Party, that person may be discharged from custody. Such discharge shall not prejudice the re-arrest and the extradition of the person if the additional documents are

P.U. (A) 225 30

subsequently received, by the Requested Party.

3.

Where the person is discharged from custody in accordance with paragraph 2, the Requested Party shall notify the Requesting Party as soon as practicable.

ARTICLE 7

TRANSLATION

All documents submitted by the Requesting Party shall be translated into the

English language unless this requirement is waived off by the Requested Party.

ARTICLE 8

ADMISSIBILITY OF DOCUMENTS

1.

A document that, in accordance with Article 5, accompanies a request for extradition shall be admitted in evidence, if authenticated, in any extradition proceedings in the territory of the Requested Party.

2.

A document is authenticated for the purposes of this Treaty if:

(a)

in the case of a warrant of arrest by being signed by a judge, magistrate, or other competent authority of the Requesting Party;

(b)

in the case of any other document by being certified by a judge, magistrate, or other competent authority of the Requesting Party to be the original or to be a true copy of the original, as the case may require; or

(c)

in the case of a document providing evidence of a conviction by being certified by a judge, magistrate, or other competent authority of the

Requesting Party,

P.U. (A) 225 31

all aforementioned documents shall be authenticated either by the oath or solemn affirmation of some witness or by being sealed with the official seal of the competent authority of the Requesting Party.

ARTICLE 9

PROVISIONAL ARREST

1.

In case of urgency, a Party may request the provisional arrest of the person sought pending presentation of the request for extradition.

2.

A request for provisional arrest shall be made in writing or, where possible, by any means capable of producing a written record and transmitted directly between the

Attorney General’s Chambers of Malaysia and the Ministry of Interior.

3.

The request for provisional arrest shall contain:

(a)

a description of the person sought, including, if possible, a photograph or fingerprints;

(b)

the location of the person sought, if known;

(c)

a statement or description of the offences allegedly committed by the person, or of which the person has been convicted;

(d)

a concise statement of the facts of the case, including a statement of the acts or omissions alleged to constitute each offence and, if possible, the time and location of each offence;

(e)

a copy of the warrant of arrest, the charging document or a statement of a finding of guilt or judgment of conviction against the person sought;

(f)

a statement of the punishment that can be, or has been, imposed for the offences; and

P.U. (A) 225 32

(g)

a statement that a request for extradition for the person sought will follow.

4.

On receipt of the request for provisional arrest, the Requested Party shall use its best endeavor to secure the arrest of the person sought. The Requesting Party shall be promptly notified of the result of its request and the reason for any denial.

5.

A person arrested under the request for provisional arrest shall be discharged upon the expiration of 60 days from the date of that person’s provisional arrest if a request for extradition, supported by the documents specified in Article 5, has not been received.

6.

The discharge of the person pursuant to paragraph 5 of this Article shall not prevent the arrest and institution of proceedings to extradite the person sought if the extradition request is subsequently received.

ARTICLE 10

WAIVER OF EXTRADITION PROCEEDINGS

1.

If the person sought consents to return to the Requesting Party and after personally being advised by a competent judicial authority of the effect of such consent under the laws of the Requested Party, reiterates its consents to the waiver and if so permitted by the laws of the Requested Party, the Requested Party may surrender him without further proceedings.

2.

Surrender pursuant to this Article shall be subject to Articles 13 and 14.

ARTICLE 11

CONCURRENT REQUESTS

1.

If the Requested Party receives request from more than one State for the extradition of the same person, either for the same offence or for a different offence, the Requested Party shall determine to which of those States the person is to be extradited and shall notify other States of its decision.

P.U. (A) 225 33

2.

In making its decision, the Requested Party shall consider all relevant factors, including—

(a)

whether the requests were made pursuant to any treaties;

(b)

nationality of the person sought;

(c)

gravity of the offences;

(d)

order in which the requests were received from the Requesting Parties;

(e)

respective interests of the Requesting Parties;

(f)

nationality of the victim;

(g)

ordinary place of residence of the person sought for extradition;

(h)

the possibility of further extradition between the Requesting Parties; or

(i)

the time and place of commission of each offence.

ARTICLE 12

DECISION AND SURRENDER

1.

The Requested Party shall, as soon as a decision on the request for extradition has been made, communicate that decision to the Requesting Party.

2.

If the request is denied in whole or in part, the Requested Party shall provide an explanation of the reasons for the denial. The Requested Party may provide copies of the pertinent judicial decisions regarding the case upon request.

P.U. (A) 225 34

3.

The Requested Party shall agree on the date and place of surrender of the person sought to the appropriate authorities of the Requesting Party in the territory of the

Requested Party.

4.

If the person sought is not removed from the territory of the Requested Party by an agent of the Requesting Party within the prescribed time limit of the Requested Party, the person may be released, and the Requested Party may subsequently refuse extradition of the same person for the same offence.

5.

If circumstances beyond its control prevent a Party from surrendering or removing the person to be extradited, it shall notify the other Party. In that case, the Parties shall agree to a new date for surrender, and the provisions of paragraph 4

shall apply.

ARTICLE 13

SEIZURE AND SURRENDER OF PROPERTY

1.

To the extent permitted under its law, the Requested Party may seize and surrender to the Requesting Party any property found in the possession of the person sought at the time of his arrest which may be material as evidence in proving the extradition offence in respect of which the extradition is granted.

2.

Subject to paragraph 1, the abovementioned property may, if the Requesting Party so requests, be surrendered to the Requesting Party even if the extradition cannot be carried out owing to death, disappearance or escape of the person sought, for extradition.

3.

The Requested Party may condition the surrender of the property upon satisfactory assurances from the Requesting Party that the property will be returned to the Requested Party as soon as practicable. The Requested Party may also defer surrender of such property if it is needed as evidence in the Requested Party.

4.

The

Requesting

Party shall bear the cost of the return of any property surrendered.

P.U. (A) 225 35

5.

The rights of third parties in the surrendered property shall be duly respected.

ARTICLE 14

RULE OF SPECIALTY

1.

A person who has been extradited under this Treaty shall not be detained, tried or punished or subjected to any other restriction of personal liberty in the territory of the

Requesting Party for any offence committed before extradition other than—

(a)

the offence for which extradition was granted;

(b)

any lesser offence or extraditable offence proved by the facts in which the first mentioned extradition was based;

(c)

any other extraditable offence in respect of which the Requested

Party consents.

2.

Paragraph 1 does not apply, if the person has had an opportunity to leave the

Requesting Party and has not done so within 45 days of final discharge in respect of the offence for which that person was extradited or if the person has returned to the territory of the Requesting Party after leaving it.

ARTICLE 15

SURRENDER TO A THIRD STATE AND RESURRENDER

1.

A person who has been extradited under this Treaty shall not be re-extradited by the Requesting Party to a third State for trial or punishment for any extradition offence that was committed before his extradition to the Requesting Party unless the

Requested Party consents to that extradition.

2.

To the extent permitted by the laws of the Requesting Party, a person who has been extradited under this Treaty shall not be extradited by the Requesting Party to an international tribunal established in accordance with a multilateral international

P.U. (A) 225 36

convention that applies to the Requesting Party for trial or punishment for any offence that was committed before his extradition to the Requesting Party unless:

(a)

the Requested Party consents to the extradition; and

(b)

if under the convention, the consent of another State is required, that State consents.

3.

Paragraph 1 or 2 shall not prevent the re-extradition or re-surrender of an extradited person to a third State or the relevant international tribunal established in accordance with a multilateral international convention that applies to the

Requesting Party if–

(a)

that person leaves the territory of the Requesting Party after the extradition and voluntarily returns to it; or

(b)

that person does not leave the territory of the Requesting Party within 45 days of the day on which the person is free to leave.

4. For the purpose of paragraph 1 and sub-paragraph (2)(a) of this Article, a Party whose consent is requested may require the submission of any document or statement referred to in Article 5.

ARTICLE 16

REPRESENTATION AND EXPENSES

1.

The Requested Party shall advise, assist, appear in court on behalf of the

Requesting Party, and represent the interests of the Requesting Party, or otherwise make the necessary arrangements for the Requesting Party’s legal representation, in any proceedings arising out of the request for extradition.

2.

The Requesting Party shall bear the expense related to the translation, interpretation and transcription of documents provided in support of an extradition

P.U. (A) 225 37

request under this Treaty and the transportation of the person surrendered.

The Requested Party shall pay all other expenses incurred in that Party by reason of the extradition proceedings including expenses incurred in its territory in the arrest and detention of the person whose extradition is sought until that person is surrendered to a person nominated by the Requesting Party.

3.

In the event that the Requesting Party arranges its own representation and assistance, it shall bear any costs incurred.

4.

Notwithstanding paragraph 2, where expenses incurred in the Requested State by reason of the request are of a substantial or extraordinary nature, the Parties shall consult to determine the manner in which the costs shall be borne.

5.

Neither Party shall make any pecuniary claim against the other Party arising out of the arrest, detention, examination or surrender of persons sought under this

Treaty, unless otherwise agreed by the Parties.

ARTICLE 17

CONSULTATION

1.

For the purpose of promoting the most effective use of this Treaty, the Parties shall consult, at times mutually agreed upon by them, concerning the interpretation, application or implementation of this Treaty either generally or in relation to a particular case.

2.

The Parties may develop such practical measures as may be necessary to facilitate the implementation of this Treaty.

ARTICLE 18

SETTLEMENT OF DISPUTES

Any difference or dispute between the Parties arising from the interpretation or implementation of the provisions of this Treaty shall be settled amicably through

P.U. (A) 225 38

consultation or negotiation between the Parties through diplomatic channels without reference to any third party or international tribunal.

ARTICLE 19

AMENDMENT

1.

This Treaty may be modified or amended at any time by mutual written consent of the Parties. Such modification or amendment shall enter into force on such date as may be mutually agreed upon by the Parties and will form part of this Treaty.

2.

Any modification or amendment shall be without prejudice to the rights and obligations arising from or based on this Treaty before or up to the date such modification or amendment enters into force.

ARTICLE 20

ENTRY INTO FORCE

1.

This Treaty shall enter into force thirty (30) days after the date on which the

Parties have notified each other in writing that their respective domestic requirements for the entry into force of this Treaty have been complied with.

2.

This Treaty shall apply to requests presented after the date of its entry into force even if the relevant acts or omissions constituting the offence or offences to which the request relates occurred before that date.

ARTICLE 21

TERMINATION

1.

Either Party may terminate this Treaty by notice in writing at any time through diplomatic channel and it shall cease to be in force six (6) months following the date on which the notice is given.

P.U. (A) 225 39

2.

The termination of this Treaty shall be without prejudice to the rights and obligations arising from or based on this Treaty and to the completion of any requests made pursuant to this Treaty before or up to the date of termination.

IN WITNESS WHEREOF, the undersigned, being duly authorized thereto by their respective Governments, have signed this Treaty.

DONE in duplicate at Putrajaya this 4th day of February Two Thousand Twenty in the

Malay and English languages, all texts being equally authentic. In case of discrepancy in texts or divergence in text or divergence in interpretation, the English text shall prevail.

FOR AND ON BEHALF OF THE

GOVERNMENT OF MALAYSIA

FOR AND ON BEHALF OF THE

GOVERNMENT OF THE ISLAMIC

REPUBLIC OF PAKISTAN

Made 24 July 2020

[KDN.KK.S.800-6/2/2 (20); PN(PU2)512/III]

DATO’ SERI HAMZAH BIN ZAINUDIN

Minister of Home Affairs

[To be laid before each House of Parliament pursuant to subsection 2(3) of the

Extradition Act 1992]