PERINTAH EKSTRADISI (REPUBLIK KOREA) 2013

Kerajaan Republik Korea mengenai Ekstradisi yang ditandatangani di Kuala Lumpur,

Malaysia pada 17 Januari 2013 yang menurutnya suatu perkiraan telah dibuat antara

Kerajaan Malaysia dengan Kerajaan Republik Korea untuk mengekstradisikan penjenayah buruan mengikut Triti.

Perintah ini.

P.U. (A) 126 3

JADUAL

[Perenggan 4]

TRITI

ANTARA

KERAJAAN MALAYSIA

DENGAN

KERAJAAN REPUBLIK KOREA

MENGENAI

EKSTRADISI

Kerajaan Malaysia dan Kerajaan Republik Korea (kemudian daripada ini disebut secara sendirian sebagai “Pihak” dan secara kolektif sebagai “Pihak-Pihak”),

BERHASRAT untuk memperkukuhkan hubungan baik antara kedua-dua negara;

MENGIKTIRAF keperluan untuk mengadakan kerjasama yang lebih berkesan antara kedua-dua negara dalam menumpasakan jenayah;

Telah bersetuju seperti yang berikut:

PERKARA 1

OBLIGASI UNTUK MENGEKSTRADISIKAN

Pihak-Pihak bersetuju untuk mengekstradisikan kepada satu sama lain, menurut peruntukan Triti ini dan selaras dengan undang-undang domestik masing-masing, mana-mana orang yang dituduh dengan, atau mana-mana orang yang disabitkan dengan, suatu kesalahan boleh ekstradisi dalam wilayah Pihak yang Meminta untuk tujuan pendakwaan atau menjalankan hukuman bagi suatu kesalahan boleh ekstradisi, mengikut mana-mana yang dikehendaki.

P.U. (A) 126 4

PERKARA 2

KESALAHAN BOLEH EKSTRADISI

1.

Bagi maksud Triti ini, kesalahan boleh ekstradisi ialah kesalahan, walau bagaimanapun diperihalkan, yang boleh dihukum di bawah undang-undang kedua-dua

Pihak dengan pemenjaraan selama tempoh tidak kurang daripada satu (1) tahun atau dengan suatu penalti yang lebih berat.

2.

Sesuatu kesalahan hendaklah juga menjadi kesalahan boleh ekstradisi jika kesalahan itu terdiri daripada suatu percubaan atau komplot untuk melakukan, atau membantu atau menyubahati, apa-apa kesalahan yang diperihalkan dalam perenggan 1

dan boleh dihukum di bawah undang-undang kedua-dua Pihak dengan pemenjaraan selama tempoh tidak kurang daripada satu (1) tahun atau dengan suatu penalti yang lebih berat.

3.

Jika permintaan bagi ekstradisi itu berkenaan dengan seseorang yang dihukum dengan pemenjaraan oleh mahkamah Pihak yang Meminta bagi apa-apa kesalahan boleh ekstradisi, ekstradisi boleh diberikan hanya jika suatu tempoh sekurang-kurangnya enam (6) bulan hukuman pemenjaraan itu masih perlu dijalani.

4.

Bagi maksud Perkara ini, dalam menentukan sama ada sesuatu kesalahan adalah kesalahan terhadap undang-undang kedua-dua Pihak:

(a)

adalah tidak menjadi hal sama ada undang-undang Pihak-Pihak meletakkan perbuatan atau peninggalan yang menjadi kesalahan itu dalam kategori kesalahan yang sama atau memperihalkan kesalahan itu dengan istilah yang sama;

(b)

keseluruhan perbuatan atau peninggalan yang dikatakan terhadap orang yang ekstradisinya dikehendaki hendaklah diambil kira dan adalah tidak menjadi hal sama ada, di bawah undang-undang Pihak-Pihak, elemen yang membentuk kesalahan itu berbeza.

P.U. (A) 126 5

5.

Jika ekstradisi seseorang dikehendaki bagi suatu kesalahan terhadap undang-undang berhubung dengan percukaian, duti kastam, kawalan pertukaran wang atau perkara hasil lain, ekstradisi tidak boleh ditolak atas alasan bahawa undang-undang

Pihak yang Diminta tidak mengenakan jenis cukai atau duti yang sama atau tidak mengandungi peraturan cukai, duti, kastam, atau pertukaran yang sejenis dengan undang-undang Pihak yang Meminta, dengan syarat bahawa perbuatan atau peninggalan yang baginya ekstradisi dikehendaki adalah suatu kesalahan dalam wilayah

Pihak yang Diminta.

6.

Jika kesalahan itu telah dilakukan di luar wilayah Pihak yang Meminta, ekstradisi hendaklah diberikan jika undang-undang Pihak yang Diminta memperuntukkan hukuman bagi sesuatu kesalahan yang dilakukan di luar wilayahnya dalam hal keadaan yang seumpamanya, dan jika kehendak ekstradisi di bawah Triti ini selainnya dipenuhi.

Jika undang-undang Pihak yang Diminta tidak memperuntukkan sedemikian, Pihak yang Diminta boleh, mengikut budi bicaranya, menolak ekstradisi.

7.

Ekstradisi boleh diberikan menurut peruntukan Triti ini berkenaan dengan sesuatu kesalahan dengan syarat bahawa:

(a)

kesalahan itu adalah suatu kesalahan terhadap undang-undang Pihak yang Meminta pada masa perbuatan atau peninggalan yang menjadi kesalahan itu; dan

(b)

perbuatan atau peninggalan yang dikatakan adalah, jika perbuatan atau peninggalan itu telah dilakukan dalam wilayah Pihak yang Diminta pada masa permintaan bagi ekstradisi dibuat, menjadi suatu kesalahan terhadap undang-undang yang berkuat kuasa dalam wilayah Pihak yang

Diminta.

P.U. (A) 126 6

8.

Jika permintaan bagi ekstradisi itu adalah berhubungan dengan beberapa kesalahan, yang setiap satu kesalahan itu boleh dihukum di bawah undang-undang kedua-dua Pihak, Pihak yang Diminta boleh memberikan ekstradisi bagi apa-apa kesalahan yang memuaskan kehendak Triti ini.

9.

Jika ekstradisi telah diberikan bagi sesuatu kesalahan boleh ekstradisi, ia hendaklah juga disifatkan sebagai telah diberikan bagi apa-apa kesalahan lebih ringan atau kesalahan boleh ekstradisi yang telah dibuktikan oleh fakta yang ekstradisi yang pertama disebut itu diasaskan.

PERKARA 3

PENOLAKAN MANDATORI EKSTRADISI

1.

Ekstradisi tidak boleh diberikan di bawah Triti ini dalam mana-mana hal keadaaan yang berikut:

(a)

Apabila Pihak yang Diminta menentukan bahawa kesalahan yang baginya ekstradisi diminta ialah kesalahan bersifat politik. Rujukan kepada kesalahan yang bersifat politik tidak termasuk kesalahan-kesalahan yang berikut:

(i)

pembunuhan atau jenayah sengaja yang lain terhadap diri Ketua

Negara, atau seseorang anggota keluarga terdekat Ketua Negara itu;

(ii)

sesuatu kesalahan yang berkenaannya Pihak-Pihak mempunyai obligasi menurut suatu perjanjian antarabangsa pelbagai hala yang kedua-dua Pihak adalah negara pihak, untuk mengekstradisikan orang yang dikehendaki itu atau untuk mengemukakan kes itu kepada pihak berkuasa berwibawanya bagi keputusan tentang pendakwaan; dan

P.U. (A) 126 7

(iii)

sesuatu percubaan, persubahatan untuk melakukan, membantu atau berkomplot untuk melakukan atau mengambil bahagian dalam apa-apa kesalahan sedemikian sebagaimana yang disebut dalam subsubperenggan (i) dan (ii).

(b)

Jika, berkenaan dengan kesalahan yang baginya ekstradisi orang itu diminta:

(i)

orang itu telah dibebaskan dengan muktamad atau diberi pengampunan di bawah undang-undang Pihak yang Diminta;

(ii)

orang itu telah menjalani hukuman yang diperuntukkan oleh undang-undang Pihak yang Diminta; atau

(iii)

orang itu telah disabitkan dengan muktamad di bawah undang-undang Pihak yang Diminta.

(c)

Apabila pendakwaan atau hukuman bagi kesalahan yang baginya ekstradisi diminta adalah terhalang atas alasan yang ditetapkan oleh undang-undang Pihak yang Diminta yang berhubungan dengan statut had masa. Tempoh masa seseorang yang ekstradisinya diminta yang melarikan diri daripada keadilan tidak dikira bagi maksud pengiraan statut had masa. Perbuatan atau hal keadaan yang boleh menangguhkan penamatan statut had masa mana-mana Pihak hendaklah diberi kuat kuasa oleh Pihak yang Diminta.

(d)

Apabila

Pihak yang

Diminta mempunyai alasan kukuh untuk mempercayai bahawa permintaan bagi ekstradisi itu telah dibuat dengan tujuan untuk mendakwa atau menghukum orang yang dikehendaki, atas alasan ras, keturunan etnik, jantina, agama, kerakyatan atau fahaman

P.U. (A) 126 8

politik, atau kedudukan orang itu mungkin termudarat atas mana-mana daripada sebab-sebab itu.

(e)

Jika kesalahan yang baginya ekstradisi diminta dianggap oleh Pihak yang

Diminta sebagai suatu kesalahan di bawah undang-undang tentera, tetapi bukan suatu kesalahan di bawah undang-undang jenayah biasa Pihak yang Diminta.

2.

Jika kesalahan yang baginya ekstradisi diminta di bawah Triti ini boleh dihukum dengan hukuman mati mengikut undang-undang Pihak yang Meminta, tiada permintaan bagi ekstradisi boleh dikemukakan tanpa rundingan dan persetujuan terlebih dahulu oleh kedua-dua Pihak untuk membuat permintaan itu. Rundingan sedemikian antara

Pihak-Pihak itu tidak dianggap sebagai suatu rundingan mengikut maksud Perkara 19

dan apa-apa persetujuan yang dicapai antara Pihak-Pihak hasil daripada rundingan itu tidak akan mengikat jika didapati bahawa fakta yang relevan tidak dizahirkan semasa rundingan itu, sama ada kegagalan untuk menzahirkan itu disengajakan atau sebaliknya dan sama ada fakta itu diketahui atau tidak diketahui pada masa rundingan itu.

PERKARA 4

PENOLAKAN MENGIKUT BUDI BICARA EKSTRADISI

1.

Ekstradisi boleh ditolak di bawah Triti ini dalam mana-mana hal keadaan yang berikut:

(a)

Apabila kesalahan yang baginya ekstradisi dikehendaki dianggap sebagai suatu kesalahan yang Pihak yang Diminta mempunyai bidang kuasa ke atasnya;

(b)

Apabila Pihak yang Diminta berpandangan bahawa permintaan itu akan menjejaskan kedaulatan, keselamatan, kepentingan negara, ketenteraman awam atau kepentingan penting lain Pihak yang Diminta;

P.U. (A) 126 9

(c)

Apabila penyerahan itu berkemungkinan mempunyai akibat serius luar biasa bagi orang yang ekstradisinya dikehendaki, khususnya kerana umur atau keadaan kesihatan orang itu; dan

(d)

Apabila pendakwaan berkenaan dengan kesalahan yang baginya ekstradisi dikehendaki belum selesai dalam wilayah Pihak yang Diminta terhadap orang yang ekstradisinya dikehendaki.

2.

Jika ekstradisi ditolak menurut subperenggan 1(a) Perkara ini, Pihak yang

Diminta hendaklah mengemukakan kes itu kepada pihak berkuasa berwibawanya dengan tujuan supaya tindakan diambil terhadap orang yang dikehendaki itu di bawah undang-undang Pihak yang Diminta.

PERKARA 5

PENYERAHAN SEMENTARA DAN TERTANGGUH

1.

Apabila tindakan sedang diambil terhadap orang yang dikehendaki itu atau orang yang dikehendaki itu sedang menjalani hukuman di Pihak yang Diminta bagi suatu kesalahan selain kesalahan yang baginya ekstradisi diminta, Pihak yang Diminta boleh menyerahkan orang yang dikehendaki itu atau menangguhkan penyerahan sehingga tamat prosiding atau selesai hukuman yang dikenakan. Pihak yang Diminta hendaklah memaklumkan Pihak yang Meminta tentang apa-apa penangguhan.

2.

Jika permintaan bagi penyerahan itu dibuat berkenaan dengan seseorang yang tindakan sedang diambil terhadapnya oleh Pihak yang Diminta, Pihak yang Diminta boleh, walaupun orang itu disabitkan dan dihukum dengan pemenjaraan, meneruskan prosiding bagi penyerahan dan apabila keputusan untuk penyerahan dibuat, menyerahkan secara sementara orang itu kepada Pihak yang Meminta bagi maksud pendakwaan.

P.U. (A) 126 10

3.

Jika seseorang diserahkan secara sementara, orang itu hendaklah ditahan dalam jagaan oleh Pihak yang Meminta selepas tamat prosiding terhadap orang itu, mengikut syarat-syarat yang ditentukan oleh Pihak-Pihak.

PERKARA 6

EKSTRADISI RAKYAT

1.

Tiada Pihak terikat untuk menyerahkan rakyatnya sendiri di bawah Triti ini tetapi pihak berkuasa berwibawa setiap

Pihak mempunyai kuasa untuk menyerahkannya jika, mengikut budi bicaranya, Pihak itu mendapati wajar untuk berbuat demikian.

2.

Jika sesuatu Pihak menolak ekstradisi rakyatnya berhubung dengan sesuatu kesalahan menurut perenggan 1 Perkara ini dan mahkamah di Pihak yang Diminta mempunyai bidang kuasa ke atas kesalahan itu, Pihak yang Diminta hendaklah mengemukakan kes itu kepada pihak berkuasa berwibawanya supaya prosiding bagi pendakwaan orang itu berkenaan dengan kesemua atau mana-mana daripada kesalahan yang baginya ekstradisi itu dikehendaki boleh diambil jika pendakwaan tersebut didapati wajar.

PERKARA 7

PROSEDUR EKSTRADISI DAN DOKUMEN YANG DIKEHENDAKI

1.

Permintaan bagi ekstradisi itu hendaklah dibuat secara bertulis dan dihantar melalui saluran diplomatik antara Kementerian Keadilan Republik Korea dan Jabatan

Peguam Negara Malaysia.

2.

Kecuali sebagaimana yang diperuntukkan dalam perenggan 1 Perkara ini, pihak berkuasa yang relevan yang disebut dalam perenggan 1 Perkara ini hendaklah

P.U. (A) 126 11

berkomunikasi secara langsung antara satu sama lain melainkan jika mereka memilih untuk berkomunikasi melalui saluran diplomatik.

3.

Permintaan bagi ekstradisi itu hendaklah disertakan dengan:

(a)

suatu perihalan setepat yang boleh tentang orang yang dikehendaki, beserta dengan apa-apa maklumat lain yang boleh membantu untuk menentukan identiti dan kerakyatan orang itu termasuklah, apabila boleh, gambar dan cap jari dan, jika diketahui, lokasi orang itu;

(b)

suatu perihalan fakta yang dikatakan menjadi suatu kesalahan;

(c)

suatu perihalan mengenai kesalahan yang berhubungan dengan permintaan itu, termasuklah penalti yang terpakai, dan suatu pernyataan mengenai undang-undang yang relevan; dan

(d)

suatu pernyataan undang-undang yang berhubungan dengan apa-apa batasan masa yang dikenakan atas pemulaan prosiding atau pelaksanaan apa-apa hukuman yang dikenakan bagi kesalahan itu.

4.

Apabila permintaan bagi ekstradisi berhubung dengan seseorang yang dituduh, permintaan ekstradisi itu hendaklah juga disertakan dengan salinan waran penangkapan yang dikeluarkan oleh hakim, majistret atau pegawai kehakiman berwibawa lain Pihak yang Meminta.

5.

Apabila permintaan bagi ekstradisi berhubung dengan seseorang yang disabitkan, sebagai tambahan kepada butir-butir yang dikehendaki oleh perenggan 3

Perkara ini, permintaan ekstradisi itu hendaklah disertakan dengan suatu perakuan mengenai sabitan itu atau salinan penghakiman mengenai sabitan yang diberikan oleh mahkamah Pihak yang Meminta. Jika orang itu telah disabitkan dan dihukum, permintaan bagi ekstradisi itu hendaklah juga disokong oleh suatu pernyataan yang menunjukkan takat hukuman itu telah dilaksanakan. Jika orang itu telah disabitkan

P.U. (A) 126 12

tetapi belum dihukum, permintaan ekstradisi itu hendaklah juga disertakan dengan suatu pernyataan yang menyatakan sedemikian.

6.

Permintaan, dokumen sokongan dan komunikasi lain yang dibuat menurut Triti ini hendaklah dalam bahasa Inggeris dan boleh, jika perlu, disertakan dengan terjemahan dalam bahasa rasmi Pihak yang Diminta.

7.

Dalam hal permintaan kepada Malaysia, tiada keperluan untuk membuktikan kes prima facie terhadap orang yang dikehendaki itu sebagai syarat bagi ekstradisi menurut

Triti ini.

PERKARA 8

MAKLUMAT TAMBAHAN

1.

Jika Pihak Yang Diminta berpendapat bahawa maklumat yang diberikan bagi menyokong sesuatu permintaan bagi ekstradisi tidak mencukupi mengikut Triti ini untuk membolehkan ekstradisi diberikan, Pihak itu boleh meminta supaya maklumat tambahan diberikan dalam masa yang ditetapkan olehnya.

2.

Jika orang yang ekstradisinya dikehendaki itu berada dalam jagaan dan maklumat tambahan yang diberikan tidak mencukupi mengikut Triti ini atau tidak diterima dalam masa yang ditetapkan, orang itu boleh dilepaskan daripada jagaan.

Pelepasan sedemikian tidak menghalang Pihak yang Meminta daripada membuat suatu permintaan baru bagi ekstradisi orang itu.

3.

Jika orang itu dilepaskan daripada jagaan mengikut perenggan 2 Perkara ini,

Pihak yang Diminta hendaklah memaklumkan Pihak yang Meminta secepat yang praktik.

P.U. (A) 126 13

PERKARA 9

KEBOLEHTERIMAAN DAN PENGESAHAN

1.

Sesuatu dokumen yang, mengikut Perkara 7, disertakan dengan sesuatu permintaan bagi ekstradisi hendaklah diterima sebagai keterangan, jika disahkan, dalam mana-mana prosiding ekstradisi dalam wilayah Pihak yang Diminta.

2.

Sesuatu dokumen hendaklah dianggap telah disahkan bagi maksud Triti ini jika dokumen itu:

(a)

telah ditandatangani atau diperakui oleh hakim, majistret atau pegawai berwibawa lain Pihak yang Meminta sebagaimana yang dikehendaki oleh undang-undang Pihak yang Diminta; dan

(b)

telah disahkan dengan meterai rasmi Menteri atau pegawai yang berkenaan Pihak yang Meminta sebagaimana yang dikehendaki oleh undang-undang Pihak yang Diminta.

PERKARA 10

PENANGKAPAN SEMENTARA

1.

Dalam hal yang memerlukan tindakan segera, mana-mana Pihak boleh meminta penangkapan sementara orang yang dikehendaki sementara menunggu pengemukaan permintaan bagi ekstradisi.

2.

Permintaan bagi penangkapan sementara hendaklah dibuat secara bertulis atau, jika boleh, melalui apa-apa kaedah yang dapat menghasilkan suatu rekod bertulis dan dihantar secara langsung antara Kementerian Keadilan Republik Korea dan Jabatan

Peguam Negara Malaysia.

P.U. (A) 126 14

3.

Permintaan bagi penangkapan sementara hendaklah termasuk:

(a)

suatu perihalan mengenai orang yang dikehendaki, termasuk, jika boleh, gambar atau cap jari;

(b)

lokasi orang yang dikehendaki, jika diketahui;

(c)

suatu pernyataan atau perihalan mengenai kesalahan yang dikatakan telah dilakukan oleh orang yang dikehendaki itu, atau yang atasnya orang yang dikehendaki itu telah disabitkan;

(d)

suatu pernyataan yang ringkas lagi padat mengenai fakta kes itu, termasuk suatu pernyataan mengenai perbuatan atau peninggalan yang dikatakan menjadi suatu kesalahan dan, jika boleh, masa dan lokasi setiap kesalahan itu;

(e)

sesalinan waran penangkapan atau suatu pernyataan mengenai dapatan bersalah atau penghakiman mengenai sabitan terhadap orang yang dikehendaki itu;

(f)

suatu pernyataan mengenai hukuman yang boleh, atau telah, dikenakan bagi kesalahan itu;

(g)

suatu pernyataan bahawa suatu permintaan bagi ekstradisi orang yang dikehendaki itu akan menyusul; dan

(h)

apa-apa maklumat lain yang dikehendaki untuk memudahkan pelaksanaan permintaan.

4.

Apabila permohonan sedemikian diterima, Pihak yang Diminta hendaklah mengambil langkah-langkah yang perlu untuk memastikan penangkapan orang yang

P.U. (A) 126 15

penangkapan sementara itu diminta dan Pihak yang Meminta hendaklah diberitahu dengan segera mengenai hasil permintaannya.

5.

Orang yang ditangkap secara sementara itu hendaklah dilepaskan jika Pihak yang Meminta gagal untuk mengemukakan permintaan bagi ekstradisi, yang disertakan dengan dokumen yang dinyatakan dalam Perkara 7, dalam tempoh enam puluh (60)

hari dari tarikh penangkapan, dengan syarat bahawa pelepasan itu tidak menghalang permulaan prosiding dengan tujuan untuk mengekstradisikan orang yang dikehendaki itu jika permintaan itu diterima kemudian.

PERKARA 11

EKSTRADISI DENGAN PERSETUJUAN

1.

Apabila seseorang yang dikehendaki memaklumkan mahkamah atau pihak berkuasa berwibawa lain Pihak yang Diminta bahawa orang itu bersetuju secara bertulis untuk diekstradisikan, Pihak yang Diminta hendaklah mengambil segala langkah yang perlu untuk mempercepat ekstradisi setakat yang dibenarkan di bawah undang-undangnya.

2.

Ekstradisi seseorang yang dikehendaki menurut Perkara ini hendaklah tertakluk kepada Perkara 15 dan Perkara 16.

PERKARA 12

PERMINTAAN SERENTAK

1.

Jika permintaan diterima daripada Pihak yang Meminta dan satu atau lebih

Negara lain bagi ekstradisi orang yang sama sama ada bagi kesalahan yang sama atau bagi kesalahan yang berlainan, Pihak yang Diminta hendaklah menentukan ke Negara mana antara Negara-Negara itu orang itu akan diekstradisikan dan hendaklah memberitahu Negara-Negara itu mengenai keputusannya.

P.U. (A) 126 16

2.

Dalam menentukan ke Negara mana orang itu akan diekstradisikan, Pihak yang

Diminta hendaklah menimbangkan segala hal keadaan yang berkaitan dan, khususnya, kepada:

(a)

sama ada permintaan itu dibuat menurut mana-mana triti;

(b)

kerakyatan orang yang dikehendaki;

(c)

keseriusan kesalahan itu secara relatif, jika permintaan itu berhubung dengan kesalahan yang berlainan;

(d)

masa dan tempat pelakuan setiap kesalahan;

(e)

urutan permintaan-permintaan itu diterima daripada Negara-Negara yang meminta;

(h)

kerakyatan mangsa; dan

(i)

kemungkinan adanya ekstradisi selanjutnya antara Negara-Negara yang meminta.

3.

Dalam Perkara ini, terma “Negara-Negara” ertinya Negara-Negara sebagaimana yang ditakrifkan di bawah undang-undang antarabangsa dan termasuklah mana-mana wilayah sesuatu Negara yang diberi kuasa dengan sewajarnya oleh kerajaan berdaulat

Negara tersebut untuk membuat permintaan ekstradisi.

P.U. (A) 126 17

PERKARA 13

PENYERAHAN ORANG YANG DIKEHENDAKI

1.

Pihak yang Diminta hendaklah, sebaik sahaja suatu keputusan mengenai permintaan bagi ekstradisi dibuat, memberitahu keputusan itu kepada Pihak yang

Meminta melalui saluran diplomatik.

2.

Pihak-Pihak hendaklah memutuskan bersama tarikh dan tempat bagi penyerahan orang yang dikehendaki itu kepada pihak berkuasa sewajarnya Pihak yang

Meminta dalam wilayah Pihak yang Diminta.

3.

Pihak yang Meminta hendaklah membawa keluar orang itu dari wilayah Pihak yang Diminta dalam tempoh yang munasabah sebagaimana yang ditetapkan oleh Pihak yang Diminta dan, jika orang itu tidak dibawa keluar dalam tempoh itu, Pihak yang

Diminta boleh melepaskan orang itu dan boleh menolak ekstradisi bagi kesalahan yang sama.

4.

Jika hal keadaan di luar kawalannya menghalang sesuatu Pihak daripada menyerahkan atau membawa keluar orang yang hendak diekstradisikan, Pihak itu hendaklah memberitahu Pihak yang satu lagi secepat yang semunasabahnya praktik.

Kedua-dua Pihak hendaklah memutuskan bersama tarikh baru untuk menyerahkan atau membawa keluar, dan peruntukan perenggan 3 Perkara ini hendaklah kemudiannya terpakai.

5.

Jika ekstradisi diberikan di bawah Triti ini, Pihak yang Meminta hendaklah memastikan bahawa orang yang diekstradisikan itu dibicarakan dengan secepat mungkin.

P.U. (A) 126 18

PERKARA 14

PENYITAAN DAN PENYERAHAN HARTA

1.

Setakat yang dibenarkan di bawah undang-undangnya dan tertakluk kepada hak pihak ketiga, yang hendaklah dihormati dengan sewajarnya, Pihak yang Diminta boleh menyita dan menyerahkan kepada Pihak yang Meminta segala harta yang didapati dalam milikan orang yang dikehendaki pada masa penangkapannya yang mungkin material sebagai keterangan dalam membuktikan kesalahan yang berkenaan dengannya ekstradisi itu diberikan.

2.

Tertakluk kepada perenggan 1 Perkara ini dan apa-apa syarat yang dikenakan oleh Pihak yang Diminta, harta yang tersebut di atas boleh, jika Pihak yang Meminta meminta sedemikian, diserahkan kepada Pihak yang Meminta walaupun ekstradisi itu tidak boleh dilaksanakan atas sebab orang yang dikehendaki itu telah mati atau melarikan diri.

3.

Pihak yang Diminta boleh mengenakan syarat bagi penyerahan harta itu atas jaminan yang memuaskan hati daripada Pihak yang Meminta bahawa harta itu akan dikembalikan kepada Pihak yang Diminta dengan seberapa segera yang praktik. Pihak yang Diminta boleh juga menangguhkan penyerahan harta itu jika harta itu diperlukan sebagai keterangan di Pihak yang Diminta.

4.

Pihak yang Meminta hendaklah menanggung kos pengembalian apa-apa harta yang diserahkan.

PERKARA 15

RUKUN SPESIALITI

1.

Seseorang yang telah diekstradisikan di bawah Triti ini tidak boleh ditahan, didakwa, dibicarakan atau dihukum bagi apa-apa kesalahan yang dilakukan sebelum

P.U. (A) 126 19

ekstradisi selain kesalahan yang baginya ekstradisi telah diberikan atau apa-apa kesalahan lebih ringan atau kesalahan boleh ekstradisi yang dibuktikan oleh fakta yang menjadi asas ekstradisi itu, kecuali dalam mana-mana hal keadaan yang berikut:

(a)

apabila orang itu telah meninggalkan wilayah Pihak yang Meminta selepas ekstradisi itu dan secara sukarela kembali kepadanya;

(b)

apabila orang itu tidak meninggalkan wilayah Pihak yang Meminta dalam masa empat puluh lima (45) hari selepas dia bebas untuk berbuat sedemikian; atau

(c)

apabila Pihak yang Diminta bersetuju. Permintaan bagi persetujuan hendaklah dikemukakan, berserta dengan dokumen yang disebut dalam

Perkara 7 dan suatu rekod mengenai apa-apa pernyataan yang dibuat oleh orang yang diekstradisikan itu berkenaan dengan kesalahan yang berkaitan. Persetujuan boleh diberikan dalam masa empat puluh lima

2.

Perenggan 1 Perkara ini tidak terpakai kepada kesalahan yang dilakukan selepas ekstradisi.

PERKARA 16

PENYERAHAN KEPADA NEGARA KETIGA ATAU TRIBUNAL ANTARABANGSA DAN

PENYERAHAN SEMULA

1.

Seseorang yang telah diekstradisikan di bawah Triti ini tidak boleh diekstradisikan semula oleh Pihak yang Meminta kepada suatu Negara ketiga untuk perbicaraan atau penghukuman bagi apa-apa kesalahan yang dilakukan sebelum ekstradisinya ke Pihak yang Meminta melainkan jika Pihak yang Diminta bersetuju kepada penyerahan itu.

P.U. (A) 126 20

2.

Setakat yang dibenarkan oleh undang-undang Pihak yang Meminta, seseorang yang telah diekstradisikan di bawah Triti ini tidak boleh diserahkan semula oleh Pihak yang Meminta kepada suatu tribunal antarabangsa yang ditubuhkan mengikut suatu konvensyen antarabangsa pelbagai hala yang terpakai kepada Pihak yang Meminta untuk perbicaraan atau penghukuman bagi apa-apa kesalahan yang dilakukan sebelum ekstradisinya ke Pihak yang Meminta melainkan jika:

(a)

Pihak yang Diminta bersetuju kepada penyerahan itu; dan

(b)

jika di bawah konvensyen itu, persetujuan Negara yang lain dikehendaki,

Negara itu bersetuju.

3.

Perenggan 1 atau 2 Perkara ini tidak menghalang ekstradisi semula atau penyerahan semula seseorang yang diekstradisikan kepada suatu Negara ketiga atau tribunal antarabangsa yang berkaitan yang ditubuhkan mengikut suatu konvensyen antarabangsa pelbagai hala yang terpakai kepada Pihak yang Meminta jika:

(a)

orang itu meninggalkan wilayah Pihak yang Meminta selepas ekstradisi itu dan secara suka rela kembali kepadanya; atau

(b)

orang itu tidak meninggalkan wilayah Pihak yang Meminta dalam masa empat puluh lima (45) hari daripada hari yang padanya orang itu bebas untuk pergi.

4.

Bagi maksud perenggan 1 dan subperenggan 2(a) Perkara ini, sesuatu Pihak yang persetujuannya diminta boleh menghendaki pengemukaan apa-apa dokumen atau pernyataan yang disebut dalam Perkara 7.

P.U. (A) 126 21

PERKARA 17

TRANSIT

Setakat yang dibenarkan di bawah undang-undangnya, mana-mana Pihak boleh membenarkan transit melalui wilayahnya seseorang yang diserahkan kepada Pihak yang satu lagi oleh suatu Negara ketiga.

PERKARA 18

REPRESENTASI DAN PERBELANJAAN

1.

Pihak yang Diminta hendaklah menasihatkan, membantu, hadir di mahkamah bagi pihak Pihak yang Meminta dan mewakili kepentingan Pihak yang Meminta, dalam apa-apa prosiding yang berbangkit daripada suatu permintaan bagi ekstradisi.

2.

Pihak yang Diminta hendaklah menanggung perbelanjaan yang dilakukan dalam wilayahnya dalam penangkapan orang yang ekstradisinya dikehendaki, dan dalam penyenggaraan dalam jagaan orang itu sehingga penyerahan orang itu kepada seseorang yang dinamakan oleh Pihak yang Meminta.

3.

Pihak yang Meminta hendaklah menanggung perbelanjaan yang dilakukan dalam membawa keluar orang yang diekstradisikan itu dari wilayah Pihak yang Diminta.

4.

Pihak yang Meminta hendaklah menanggung perbelanjaan yang berhubungan dengan penterjemahan, pentafsiran dan pentranskripsian dokumen yang dikemukakan untuk menyokong suatu permintaan ekstradisi di bawah Triti ini dan pengangkutan orang yang diserahkan itu.

5.

Dalam hal Pihak yang Meminta menguruskan representasi dan bantuannya sendiri, Pihak yang Meminta akan menanggung apa-apa kos yang dilakukan.

P.U. (A) 126 22

6.

Jika perbelanjaan bersifat substansial atau luar biasa, Pihak-Pihak hendaklah berunding untuk menentukan cara kos itu hendak ditanggung.

PERKARA 19

RUNDINGAN

1.

Bagi maksud menggalakkan penggunaan Triti ini yang paling berkesan, Pihak-Pihak hendaklah berunding, pada masa yang dipersetujui bersama oleh mereka, berkenaan pentafsiran, pemakaian atau pelaksanaan Triti ini sama ada secara am atau berhubung dengan sesuatu kes tertentu.

2.

Pihak-Pihak boleh memajukan apa-apa langkah praktikal yang didapati perlu untuk memudahkan pelaksanaan Triti ini.

PERKARA 20

PENYELESAIAN PERTIKAIAN

Apa-apa perbezaan atau pertikaian antara Pihak-Pihak yang berbangkit daripada pentafsiran atau pelaksanaan peruntukan Triti ini hendaklah diselesaikan secara persahabatan melalui rundingan atau runding bicara antara Pihak-Pihak melalui saluran diplomatik tanpa merujuk kepada mana-mana pihak ketiga atau tribunal antarabangsa.

PERKARA 21

PINDAAN

1.

Triti ini boleh diubah suai atau dipinda pada bila-bila masa melalui persetujuan bertulis bersama Pihak-Pihak. Ubah suaian atau pindaan sedemikian hendaklah mula

P.U. (A) 126 23

berkuat kuasa pada tarikh yang dipersetujui bersama oleh Pihak-Pihak dan hendaklah menjadi sebahagian daripada Triti ini.

2.

Apa-apa ubah suaian atau pindaan tidaklah menjejaskan hak dan obligasi yang berbangkit daripada atau yang berdasarkan Triti ini sebelum atau sehingga tarikh ubah suaian atau pindaan itu mula berkuat kuasa.

PERKARA 22

PERMULAAN KUAT KUASA DAN PENAMATAN

1.

Triti ini hendaklah mula berkuat kuasa tiga puluh (30) hari selepas tarikh Pihak-Pihak memberitahu satu sama lain secara bertulis bahawa kehendak mereka masing-masing bagi permulaan kuat kuasa Triti ini telah dipatuhi.

2.

Triti ini hendaklah terpakai bagi permintaan yang dikemukakan selepas tarikh permulaan kuat kuasanya, tidak kira perbuatan atau peninggalan yang berkaitan yang menjadi kesalahan berlaku sebelum atau selepas tarikh itu.

3.

Mana-mana Pihak boleh menamatkan Triti ini melalui pemberitahuan bertulis melalui saluran diplomatik pada bila-bila masa. Penamatan hendaklah berkuat kuasa enam (6) bulan selepas tarikh notis itu diberikan.

4.

Penamatan Triti ini tidaklah menjejaskan penyempurnaan apa-apa permintaan yang dibuat menurut Triti ini sebelum atau sehingga tarikh penamatan itu.

PADA MENYAKSIKAN HAL DI ATAS, yang bertandatangan di bawah ini, yang diberi kuasa dengan sewajarnya oleh Kerajaan mereka masing-masing, telah menandatangani

Triti ini.

P.U. (A) 126 24

DIBUAT dalam dua salinan di Kuala Lumpur, Malaysia pada 17 haribulan Januari 2013, dalam bahasa Melayu, Korea, dan Inggeris, dengan setiap teks sama sahnya. Dalam hal apa-apa perbezaan dalam pentafsiran antara mana-mana teks itu, teks bahasa Inggeris hendaklah terpakai.

Bagi Kerajaan Malaysia

Bagi Kerajaan Republik Korea

Menteri Dalam Negeri Malaysia

KWON JAE JIN

Menteri Keadilan Republik Korea

Dibuat 7 Mac 2013

[KDN.R:03/270/1-KOREA (26): JPN(R)152/64/28 Jld. 4; PN(PU2)512/III]

Menteri Dalam Negeri

[Akan dibentangkan di Dewan Negara dan Dewan Rakyat menurut subseksyen 2(3)

Akta Ekstradisi 1992]

P.U. (A) 126 25

EXTRADITION ACT 1992

EXTRADITION (REPUBLIC OF KOREA) ORDER 2013

IN exercise of the powers conferred by subsection 2(1) of the Extradition Act 1992

[Act 479], the Minister makes the following order:

Citation and commencement 1.

(1)

This order may be cited as the Extradition (Republic of Korea) Order 2013.

(2)

This Order comes into operation in accordance with Article 22 of the

Treaty.

Interpretation 2.

In this Order, “Treaty” means the Treaty between the Government of Malaysia and the Government of the Republic of Korea on Extradition signed in Kuala Lumpur,

Malaysia on 17 January 2013 whereby an arrangement has been made between the

Government of Malaysia and the Government of the Republic of Korea for the extradition of fugitive criminals in accordance with the Treaty.

Application of Act to Republic of Korea 3.

For the purposes of the Treaty, the Extradition Act 1992 shall apply in relation to the Republic of Korea.

Inclusion of Treaty in Order 4.

The terms of the Treaty are set out in the Schedule and form part of this Order.

P.U. (A) 126 26

[Paragraph 4]

TREATY

BETWEEN

THE GOVERNMENT OF MALAYSIA

AND

THE GOVERNMENT OF THE REPUBLIC OF KOREA

ON

EXTRADITION

The Government of Malaysia and the Government of the Republic of Korea (hereinafter referred to singularly as “the Party” and collectively as “the Parties”),

DESIRING to strengthen friendly relations between the two countries;

RECOGNIZING the need to provide for more effective cooperation between the two countries in the suppression of crime;

Have agreed as follows:

ARTICLE 1

OBLIGATION TO EXTRADITE

The Parties agree to extradite to each other, pursuant to the provisions of this Treaty and in conformity with their respective domestic laws, any person accused of, or any person convicted of, an extraditable offence in the territory of the Requesting Party for prosecution or serving of sentence for an extraditable offence, as the case may require.

P.U. (A) 126 27

ARTICLE 2

EXTRADITABLE OFFENCES

1.

For the purposes of this Treaty, extraditable offences are offences, however described, which are punishable under the laws of both Parties by imprisonment for a period of not less than one (1) year or by a more severe penalty.

2.

An offence shall also be an extraditable offence if it consists of an attempt or a conspiracy to commit, or aiding or abetting, any offence described in paragraph 1 and is punishable under the laws of both Parties by imprisonment for a period of not less than one (1) year or by a more severe penalty.

3.

Where the request for extradition relates to a person sentenced to imprisonment by a court of the Requesting Party for any extraditable offence, extradition shall be granted only if a period of at least six (6) months in the sentence remains to be served.

4.

For the purpose of this Article, in determining whether an offence is an offence against the laws of both Parties:

(a)

it shall not matter whether the laws of the Parties place the acts or omissions constituting the offence within the same category of offence or describe the offence by the same terminology;

(b)

the totality of the acts or omissions alleged against the person whose extradition is sought shall be taken into account and it shall not matter whether, under the laws of the Parties, the constituent elements of the offence differ.

5.

Where extradition of a person is sought for an offence against a law relating to taxation, custom duties, foreign exchange control or other revenue matter, extradition may not be refused on the grounds that the law of the Requested Party does not impose

P.U. (A) 126 28

the same kind of tax or duty or does not contain a tax, duty, customs, or exchange regulation of the same kind as the law of the Requesting Party, provided that the acts or omissions for which extradition is sought is an offence in the territory of the Requested

Party.

6.

If the offence has been committed outside the territory of the Requesting Party, extradition shall be granted if the laws of the Requested Party provide for the punishment of an offence committed outside its territory in similar circumstances, and if the requirements of extradition under this Treaty are otherwise met. If the laws of the

Requested Party do not so provide, the Requested Party may, in its discretion, deny extradition.

7.

Extradition may be granted pursuant to the provisions of this Treaty in respect of an offence provided that:

(a)

it was an offence against the law of the Requesting Party at the time of the acts or omissions constituting the offence; and

(b)

the acts or omissions alleged would, if it had taken place in the territory of the Requested Party at the time of making the request for extradition, have constituted an offence against the law in force in the territory of the

Requested Party.

8.

If the request for extradition relates to a number of offences, each of which is punishable under the laws of both Parties, the Requested Party may grant extradition for any of the offences which satisfies the requirements of this Treaty.

9.

If extradition has been granted for an extraditable offence, it shall also be deemed to be granted for any lesser or extraditable offence proved by the facts on which the first-mentioned extradition was grounded.

P.U. (A) 126 29

ARTICLE 3

MANDATORY REFUSAL OF EXTRADITION

1.

Extradition shall not be granted under this Treaty in any of the following circumstances:

(a)

When the Requested Party determines that the offence for which extradition is requested is an offence of a political character. Reference to an offence of a political character shall not include the following offences:

(i)

the murder or other willful crime against the person of the Head of State, or of a member of that Head of State’s immediate family;

(ii)

an offence in respect of which the Parties have the obligation pursuant to a multilateral international agreement to which they are both parties, to extradite the person sought or to submit the case to their competent authorities for decision as to prosecution;

and

(iii)

an attempt, abetment to commit, aiding or conspiracy to commit or participate in any such offences as referred to in sub-subparagraphs (i) and (ii).

(b)

If, in respect of the offence for which the extradition of the person is requested:

(i)

the person has been finally acquitted or pardoned under the laws of the Requested Party;

(ii)

the person has undergone the punishment provided by the laws of the Requested Party; or

P.U. (A) 126 30

(iii)

the person has been finally convicted under the laws of the

Requested Party.

(c)

When the prosecution or the punishment for the offence for which extradition is requested would be barred by reasons prescribed by a law of the Requested Party relating to the statute of limitations. The period during which a person for whom extradition is requested fled from justice does not count towards the running of the statute of limitations. Acts or circumstances that would suspend the expiration of the statute of limitations of either Party shall be given effect by the Requested Party.

(d)

When the Requested Party has substantial grounds for believing that the request for extradition has been presented with a view to prosecuting or punishing the person sought, by reason of race, ethnic origin, gender, religion, nationality or political opinion, or that person’s position may be prejudiced for any of those reasons.

(e)

If the offence for which extradition is requested is regarded by the

Requested Party as an offence under military law, but not an offence under the ordinary criminal law of the Requested Party.

2.

If the offence for which extradition is requested under this Treaty is punishable according to the law of the Requesting Party with death penalty, no request for extradition shall be submitted without prior consultation and agreement by both

Parties to make a request. Such consultation between the Parties would not constitute a consultation within the meaning of Article 19 and any agreement reached between the

Parties as a result of such consultation would not be binding if there has been any non-disclosure of relevant facts during the consultation, whether the non-disclosure was deliberate or otherwise and whether those facts were known or unknown at the time of the consultation.

P.U. (A) 126 31

ARTICLE 4

DISCRETIONARY REFUSAL OF EXTRADITION

1.

Extradition may be refused under this Treaty in any of the following circumstances:

(a)

When the offence for which extradition is sought is regarded as one over which the Requested Party has jurisdiction;

(b)

When the Requested Party is of the opinion that the request would affect the sovereignty, security, national interest, public order or other essential interests of the Requested Party;

(c)

When the surrender is likely to have exceptionally serious consequences for the person whose extradition is sought, particularly because of the age or state of health of the person; and

(d)

When a prosecution in respect of the offence for which extradition is sought is pending in the territory of the Requested Party against the person whose extradition is sought.

2.

If extradition is refused pursuant to subparagraph 1(a) of this Article, the

Requested Party shall submit the case to its competent authorities with a view to causing the person sought to be proceeded against under its laws.

ARTICLE 5

TEMPORARY AND DEFERRED SURRENDER

1.

When the person sought is being proceeded against or is serving a sentence in the Requested Party for an offence other than that for which extradition is requested, the Requested Party may surrender the person sought or postpone surrender until the

P.U. (A) 126 32

conclusion of the proceedings or completion of the sentence imposed. The Requested

Party shall inform the Requesting Party of any postponement.

2.

If the request for surrender is made in respect of a person who is being proceeded against by the Requested Party, the Requested Party may, even if such person is convicted and sentenced to imprisonment, proceed with the proceedings for surrender and upon a decision for surrender being made, temporarily surrender that person to the Requesting Party for the purpose of prosecution.

3.

Where a person is temporarily surrendered, he shall be kept in custody by the

Requesting Party after the conclusion of the proceedings against the person, in accordance with conditions to be determined by the Parties.

ARTICLE 6

EXTRADITION OF NATIONALS

1.

Neither of the Parties shall be bound to deliver up its own nationals under this

Treaty but the competent authority of each Party shall have the power to deliver them up if, in its discretion, it considers that it is appropriate to do so.

2.

Where a Party refuses extradition of its national in relation to an offence pursuant to paragraph 1 of this Article and the courts in the Requested Party have jurisdiction over the offence, the Requested Party shall submit the case to its competent authorities in order that proceedings for the prosecution of the person in respect of all or any of the offences for which extradition has been sought may be taken if that is considered appropriate.

P.U. (A) 126 33

ARTICLE 7

EXTRADITION PROCEDURES AND REQUIRED DOCUMENTS

1.

The request for extradition shall be made in writing and transmitted through the diplomatic channel between the Ministry of Justice of the Republic of Korea and the

Attorney General’s Chambers of Malaysia.

2.

Except as provided in paragraph 1 of this Article, the relevant authorities referred to in paragraph 1 of this Article shall communicate directly with each other unless they choose to communicate through the diplomatic channel.

3.

The request for extradition shall be accompanied by:

(a)

as accurate a description as possible of the person sought, together with any other information which would help to establish the person’s identity and nationality including, when possible, photographs and fingerprints and, if known, the location of the person;

(b)

a description of the facts alleged to constitute the offence;

(c)

a description of the offence to which the request relates, including the applicable penalty, and a statement of the relevant laws; and

(d)

a statement of the laws relating to any time limit that is imposed on the institution of proceedings or on the execution of any punishment imposed for that offence.

4.

When the request for extradition relates to an accused person, it shall also be accompanied by a copy of the warrant of arrest issued by a judge, magistrate or other competent judicial official of the Requesting Party.

P.U. (A) 126 34

5.

When the request for extradition relates to a convicted person, in addition to those items required by paragraph 3 of this Article, it shall be accompanied by a certificate of the conviction or a copy of the judgment of conviction rendered by a court of the Requesting Party. If the person has been convicted and sentenced, the request for extradition shall also be supported by a statement showing to what extent the sentence has been carried out. If the person has been convicted but not sentenced, the request for extradition shall also be accompanied by a statement to that effect.

6.

Requests, supporting documents and other communications made pursuant to this Treaty shall be in the English language and may, if necessary, be accompanied by a translation into the official language of the Requested Party.

7.

In the case of a request to Malaysia, there shall be no requirement to prove a prima facie case against the person sought as a condition to extradition pursuant to this

Treaty.

ARTICLE 8

ADDITIONAL INFORMATION

1.

If the Requested Party considers that the information furnished in support of a request for extradition is not sufficient in accordance with this Treaty to enable extradition to be granted, that Party may request that additional information be furnished within such time as it specifies.

2.

If the person whose extradition is sought is in custody and the additional information furnished is not sufficient in accordance with this Treaty or is not received within the time specified, the person may be discharged from custody. Such discharge shall not preclude the Requesting Party from making a fresh request for the extradition of the person.

P.U. (A) 126 35

3.

Where the person is discharged from custody in accordance with paragraph 2 of this Article, the Requested Party shall notify the Requesting Party as soon as practicable.

ARTICLE 9

ADMISSIBILITY AND AUTHENTICATION

1.

A document that, in accordance with Article 7, accompanies a request for extradition shall be admitted in evidence, if authenticated, in any extradition proceedings in the territory of the Requested Party.

2.

A document shall be considered authenticated for the purposes of this Treaty if it is:

(a)

signed or certified by a judge, magistrate or other competent official of the

Requesting Party as may be required by the law of the Requested Party;

and

(b)

authenticated by the public seal of the relevant Minister or official of the

Requesting Party as may be required by the law of the Requested Party.

ARTICLE 10

PROVISIONAL ARREST

1.

In case of urgency, either Party may request the provisional arrest of the person sought pending the presentation of the request for extradition.

2.

A request for provisional arrest shall be made in writing or, where possible, by any means capable of producing a written record and transmitted directly between the

Ministry of Justice of the Republic of Korea and the Attorney General’s Chambers of

Malaysia.

P.U. (A) 126 36

3.

The request for provisional arrest shall include:

(a)

a description of the person sought, including, if possible, a photograph or fingerprints;

(b)

the location of the person sought, if known;

(c)

a statement or description of the offences allegedly committed by the person sought, or of which the person sought has been convicted;

(d)

a concise statement of the facts of the case, including a statement of the acts or omissions alleged to constitute each offence and, if possible, the time and location of each offence;

(e)

a copy of a warrant of arrest or a statement of a finding of guilt or judgment of conviction against the person sought;

(f)

a statement of the punishment that can be, or has been, imposed for the offences;

(g)

a statement that a request for extradition for the person sought will follow; and

(h)

any other information which is required to facilitate the execution of the request.

4.

On receipt of such an application, the Requested Party shall take the necessary steps to secure arrest of the person for whom provisional arrest is requested and the

Requesting Party shall be promptly notified of the result of its request.

5.

The person provisionally arrested shall be discharged if the Requesting Party fails to present the request for extradition, accompanied by the documents specified in

P.U. (A) 126 37

Article 7, within sixty (60) days from the date of arrest, provided that this shall not prevent the institution of proceedings with a view to extraditing the person sought if the request is subsequently received.

ARTICLE 11

EXTRADITION BY CONSENT

1.

When a person sought advises a court or other competent authorities of the

Requested Party that the person consents in writing to extradition, the Requested Party shall, to the extent permitted under its laws, take all the necessary measures to expedite the extradition.

2.

The extradition of a person sought pursuant to this Article shall be subject to

Article 15 and Article 16.

ARTICLE 12

CONCURRENT REQUESTS

1.

Where requests are received from the Requesting Party and one or more other

States for the extradition of the same person either for the same offence or for different offences, the Requested Party shall determine to which of those States the person is to be extradited and shall notify those States of its decision.

2.

In determining to which State a person is to be extradited, the Requested Party shall have regard to all the relevant circumstances and, in particular, to:

(a)

whether the requests were made pursuant to any treaties;

(b)

the nationality of the person sought;

P.U. (A) 126 38

(c)

the relative seriousness of the offences, if the requests relate to different offences;

(d)

the time and place of commission of each offence;

(e)

the order in which the requests were received from the requesting States;

(f)

the ordinary place of residence of the person sought;

(g)

the respective interests of the requesting States;

(h)

the nationality of the victim; and

(i)

the possibility of further extradition between the requesting States.

3.

In this Article, the term “States” means States as defined under international law and includes any territory of a State duly authorized by the sovereign government of that State to make extradition requests.

ARTICLE 13

SURRENDER OF THE PERSON SOUGHT

1.

The Requested Party shall, as soon as a decision on the request for extradition has been made, communicate that decision to the Requesting Party through the diplomatic channel.

2.

The Parties shall mutually decide on the date and place of surrender of the person sought to the appropriate authorities of the Requesting Party in the territory of the Requested Party.

P.U. (A) 126 39

3.

The Requesting Party shall remove the person from the territory of the

Requested Party within such reasonable period as the Requested Party specifies and, if the person is not removed within that period, the Requested Party may discharge the person and may refuse extradition for the same offence.

4.

If circumstances beyond its control prevent a Party from surrendering or removing the person to be extradited, it shall notify the other Party as soon as reasonably practicable. The two Parties shall mutually decide upon a new date of surrender or removal, and the provisions of paragraph 3 of this Article shall apply thereafter.

5.

Where extradition is granted under this Treaty, the Requesting Party shall ensure that the person extradited is brought to trial expeditiously.

ARTICLE 14

SEIZURE AND SURRENDER OF PROPERTY

1.

To the extent permitted under its law and subject to the rights of third parties, which shall be duly respected, the Requested Party may seize and surrender to the

Requesting Party all property found in the possession of the person sought at the time of his arrest which may be material as evidence in proving the offence in respect of which extradition is granted.

2.

Subject to paragraph 1 of this Article and any conditions imposed by the

Requested Party, the above-mentioned property may, if the Requesting Party so requests, be surrendered to the Requesting Party even if extradition cannot be carried out owing to the death or escape of the person sought.

3.

The Requested Party may condition the surrender of the property upon satisfactory assurances from the Requesting Party that the property will be returned to

P.U. (A) 126 40

the Requested Party as soon as practicable. The Requested Party may also defer surrender of such property if it is needed as evidence in the Requested Party.

4.

The Requesting Party shall bear the cost of the return of any property surrendered.

ARTICLE 15

RULE OF SPECIALTY

1.

A person who has been extradited under this Treaty shall not be detained, prosecuted, tried or punished for any offence committed before extradition other than that for which extradition has been granted or any lesser or extraditable offence proved by the facts on which the extradition was grounded, except in any of the following circumstances:

(a)

when that person has left the territory of the Requesting Party after extradition and has voluntarily returned to it;

(b)

when that person has not left the territory of the Requesting Party within forty-five (45) days after being free to do so; or

(c)

when the Requested Party consents. A request for consent shall be submitted, accompanied by the documents mentioned in Article 7 and a record of any statement made by the extradited person in respect of the offence concerned. Consent may be given within forty-five (45) days when the offence for which it is requested is extraditable in accordance with the provisions of this Treaty.

2.

Paragraph 1 of this Article shall not apply to offences committed after the extradition.

P.U. (A) 126 41

ARTICLE 16

SURRENDER TO A THIRD STATE OR INTERNATIONAL TRIBUNAL AND

RESURRENDER

1.

A person who has been extradited under this Treaty shall not be re-extradited by the Requesting Party to a third State for trial or punishment for any offence that was committed before his extradition to the Requesting Party unless the Requested Party consents to that surrender.

2.

To the extent permitted by the laws of the Requesting Party, a person who has been extradited under this Treaty shall not be resurrendered by the Requesting Party to an international tribunal established in accordance with a multilateral international convention that applies to the Requesting Party for trial or punishment for any offence that was committed before his extradition to the Requesting Party unless:

(a)

the Requested Party consents to that surrender; and

(b)

if under the convention, the consent of another State is required, that

State consents.

3.

Paragraph 1 or 2 of this Article shall not prevent the re-extradition or resurrender of an extradited person to a third State or the relevant international tribunal established in accordance with a multilateral international convention that applies to the Requesting Party if:

(a)

that person leaves the territory of the Requesting Party after the extradition and voluntarily returns to it; or

(b)

that person does not leave the territory of the Requesting Party within forty-five (45) days of the day on which the person is free to leave.

P.U. (A) 126 42

4.

For the purpose of paragraph 1 and subparagraph 2(a) of this Article, a Party whose consent is requested may require the submission of any document or statement referred to in Article 7.

ARTICLE 17

TRANSIT

To the extent permitted under its laws, either Party may authorize transit through its territory of a person surrendered to the other by a third State.

ARTICLE 18

REPRESENTATION AND EXPENSES

1.

The Requested Party shall advise, assist, appear in court on behalf of the

Requesting Party, and represent the interests of the Requesting Party, in any proceedings arising out of a request for extradition.

2.

The Requested Party shall bear the expenses incurred in its territory in the arrest of the person whose extradition is sought, and in the maintenance in custody of the person until surrender to a person nominated by the Requesting Party.

3.

The Requesting Party shall bear the expense incurred in removing the person extradited from the territory of the Requested Party.

4.

The Requesting Party shall bear the expense related to the translation, interpretation and transcription of documents provided in support of an extradition request under this Treaty and the transportation of the person surrendered.

5.

In the event that the Requesting Party arranges its own representation and assistance, it shall bear any costs incurred.

P.U. (A) 126 43

6.

Where expenses are of a substantial or extraordinary nature, the Parties shall consult to determine the manner in which the costs shall be borne.

ARTICLE 19

CONSULTATION

1.

For the purpose of promoting the most effective use of this Treaty, the Parties shall consult, at times mutually agreed upon by them, concerning the interpretation, application or implementation of this Treaty either generally or in relation to a particular case.

2.

The Parties may develop such practical measures as may be necessary to facilitate the implementation of this Treaty.

ARTICLE 20

SETTLEMENT OF DISPUTES

Any difference or dispute between the Parties arising from the interpretation or implementation of the provisions of this Treaty shall be settled amicably through consultation or negotiation between the Parties through diplomatic channels without reference to any third party or international tribunal.

ARTICLE 21

AMENDMENT

1.

This Treaty may be modified or amended at any time by mutual written consent of the Parties. Such modification or amendment shall enter into force on such date as may be mutually agreed upon by the Parties and shall form part of this Treaty.

P.U. (A) 126 44

2.

Any modification or amendment shall be without prejudice to the rights and obligations arising from or based on this Treaty before or up to the date on which such modification or amendment enters into force.

ARTICLE 22

ENTRY INTO FORCE AND TERMINATION

1.

This Treaty shall enter into force thirty (30) days after the date on which the

Parties have notified each other in writing that their respective requirements for the entry into force of this Treaty have been complied with.

2.

This Treaty shall apply to requests presented after the date of its entry into force even if the relevant acts or omissions constituting the offence occurred before or after that date.

3.

Either Party may terminate this Treaty by notice in writing through the diplomatic channel at any time. Termination shall take effect six (6) months after the date on which the notice is given.

4.

Termination of this Treaty shall be without prejudice to the completion of any requests made pursuant to this Treaty before or up to the date of termination.

IN WITNESS WHEREOF, the undersigned, being duly authorized thereto by their respective Governments, have signed this Treaty.

DONE in duplicate at Kuala Lumpur, Malaysia on this 17 day of January 2013, in the

Malay, Korean, and English languages, all texts being equally authentic. In case of any divergence of interpretation, the English text shall prevail.

P.U. (A) 126 45

For the Government of

Malaysia

For the Government of the

Republic of Korea

Minister of Home Affairs Malaysia

KWON JAE JIN

Minister of Justice Republic of Korea

Made 7 March 2013

[KDN.R:03/270/1-KOREA (26); JPN(R)152/64/28 Jld. 4; PN(PU2)512/III]

Minister of Home Affairs

[To be laid before each House of Parliament pursuant to subsection 2(3) of the

Extradition Act 1992]