PERINTAH PELEPASAN CUKAI DUA KALI (KERAJAAN REPUBLIK INDONESIA) (PINDAAN) 2012

(Kerajaan Republik Indonesia)(Pindaan) 2012.

Pindaan kepada Perintah Pelepasan Cukai Dua Kali (Kerajaan Republik

Indonesia) 1992 2.

Perintah Pelepasan Cukai Dua Kali (Kerajaan Republik Indonesia) 1992

[P.U. (A) 31/1992] dipinda seperti yang dinyatakan dalam Jadual menurut Protokol

Meminda Perjanjian antara Kerajaan Malaysia dengan Kerajaan Republik Indonesia bagi

Mengelakkan Cukai Dua Kali dan Mencegah Pelarian Fiskal berkenaan dengan

Cukai-Cukai Atas Pendapatan.

Pelepasan cukai dua kali

Kerajaan Malaysia dengan Kerajaan Republik Indonesia dengan tujuan meminda perkiraan yang terdahulu yang memberikan pelepasan daripada cukai dua kali berhubung dengan cukai Malaysia dan cukai Indonesia (sebagaimana yang ditakrifkan dalam setiap hal dalam perkiraan itu) dan adalah suai manfaat bahawa perkiraan itu dikuatkuasakan.

P.U. (A) 217 3

JADUAL

(Perenggan 2)

PROTOKOL MEMINDA PERJANJIAN ANTARA KERAJAAN MALAYSIA DENGAN

KERAJAAN REPUBLIK INDONESIA BAGI MENGELAKKAN CUKAI DUA KALI DAN

MENCEGAH PELARIAN FISKAL BERKENAAN DENGAN CUKAI-CUKAI ATAS

PENDAPATAN YANG DITANDATANGANI DI KUALA LUMPUR PADA 12 SEPTEMBER

1991, SEBAGAIMANA YANG DIPINDA MELALUI PROTOKOL YANG

DITANDATANGANI DI BUKIT TINGGI PADA 12 JANUARI 2006

KERAJAAN MALAYSIA

DAN

KERAJAAN REPUBLIK INDONESIA

BERHASRAT untuk meminda selanjutnya Perjanjian antara kedua-dua Kerajaan bagi mengelakkan cukai dua kali dan mencegah pelarian fiskal berkenaan dengan cukai-cukai atas pendapatan, yang ditandatangani di Kuala Lumpur pada 12 September 1991, sebagaimana yang dipinda melalui Protokol yang ditandatangani di Bukit Tinggi pada 12 Januari 2006 (kemudian daripada ini disebut “Perjanjian”),

TELAH BERSETUJU seperti yang berikut:

Perkara 1

Perkara 25 Perjanjian hendaklah dipinda dan digantikan dengan Perkara yang berikut:

“Perkara 25

PERTUKARAN MAKLUMAT

1.

Pihak berkuasa yang kompeten Negara Pejanji hendaklah bertukar-tukar apa-apa maklumat yang dijangkakan berkaitan bagi menjalankan peruntukan Perjanjian ini atau dengan pentadbiran atau penguatkuasaan undang-undang domestik berkenaan dengan semua jenis dan perihalan cukai yang dikenakan bagi pihak Negara Pejanji, atau subbahagian politik atau pihak berkuasa tempatannya, setakat yang pencukaian di

P.U. (A) 217 4

bawahnya tidak bertentangan dengan Perjanjian. Pertukaran maklumat ini tidak disekat oleh Perkara 1 dan 2.

2.

Apa-apa maklumat yang diterima oleh suatu Negara Pejanji di bawah perenggan 1 hendaklah dianggap sebagai rahsia mengikut cara yang sama sebagaimana maklumat yang didapati di bawah undang-undang domestik Negara itu dan hendaklah didedahkan hanya kepada orang atau pihak berkuasa (termasuklah mahkamah dan badan pentadbiran)

yang terlibat dengan penaksiran atau pemungutan, penguatkuasaan atau pendakwaan berkenaan dengan, pemutusan rayuan berhubung dengan cukai yang disebut dalam perenggan 1, atau pengawasan tentang di atas. Orang atau pihak berkuasa itu hendaklah menggunakan maklumat itu hanya bagi maksud sedemikian. Mereka boleh menzahirkan maklumat itu dalam prosiding mahkamah awam atau dalam keputusan kehakiman.

3.

Peruntukan perenggan 1 dan 2 tidak sekali-kali dalam apa jua hal boleh ditafsirkan sebagai mengenakan obligasi ke atas suatu Negara Pejanji:

(a)

untuk menjalankan langkah pentadbiran yang bercanggah dengan undang-undang dan amalan pentadbiran Negara Pejanji itu atau Negara

Pejanji yang satu lagi;

(b)

untuk membekalkan maklumat yang tidak boleh didapati di bawah undang-undang atau mengikut perjalanan biasa pentadbiran Negara

Pejanji itu atau Negara Pejanji yang satu lagi;

(c)

untuk membekalkan maklumat yang akan menzahirkan apa-apa rahsia perdagangan, perniagaan, perindustrian, komersial atau profesional atau proses perdagangan, atau maklumat, yang penzahirannya akan bertentangan dengan dasar awam (ordre public).

4.

Jika maklumat yang diminta oleh suatu Negara Pejanji mengikut Perkara ini,

Negara Pejanji yang satu lagi hendaklah menggunakan langkah-langkah pengumpulan maklumatnya untuk mendapatkan maklumat yang diminta, walaupun Negara yang satu

P.U. (A) 217 5

lagi itu tidak memerlukan maklumat itu bagi maksud pencukaiannya sendiri. Obligasi yang terkandung dalam ayat yang terdahulu adalah tertakluk kepada pengehadan dalam perenggan 3 tetapi pengehadan itu tidak sekali-kali dalam apa jua hal boleh ditafsirkan sebagai membenarkan suatu Negara Pejanji untuk enggan membekalkan maklumat hanya kerana ia tiada kepentingan domestik mengenai maklumat itu.

5.

Peruntukan perenggan 3 tidak sekali-kali dalam apa jua hal boleh ditafsirkan sebagai membenarkan suatu Negara Pejanji untuk enggan membekalkan maklumat hanya kerana maklumat itu dipegang oleh bank, institusi kewangan yang lain, penama atau seseorang yang bertindak atas sifat agensi atau fidusiari atau kerana ia berkaitan dengan kepentingan pemunyaan seseorang.”

Perkara 2 1.

Setiap Negara Pejanji hendaklah memaklumkan Negara yang satu lagi melalui saluran diplomatik tentang penyempurnaan tatacara yang dikehendaki oleh undang-undangnya bagi menguatkuasakan Protokol ini yang hendaklah menjadi suatu bahagian penting Perjanjian. Protokol ini hendaklah mula berkuat kuasa pada tarikh yang terkemudian daripada pemberitahuan ini.

2.

Protokol ini hendaklah terhenti daripada berkuat kuasa apabila tiba waktu bilamana Perjanjian terhenti berkuat kuasa mengikut Perkara 28 Perjanjian.

PADA MENYAKSIKAN HAL YANG TERSEBUT DI ATAS, yang bertandatangan di bawah ini, yang telah diberi kuasa dengan sewajarnya oleh Kerajaan mereka masing-masing, telah menandatangani Protokol ini.

DIBUAT dalam dua salinan di Lombok, Indonesia pada 20 hari bulan Oktober 2011, dalam bahasa Melayu, Indonesia dan Inggeris, kesemua teks sama sahnya. Sekiranya terdapat apa-apa perbezaan dalam pentafsiran dan pemakaian Protokol ini, teks bahasa

Inggeris hendaklah mengatasi.

P.U. (A) 217 6

BAGI PIHAK KERAJAAN

MALAYSIA

BAGI PIHAK KERAJAAN

Dibuat 3 Julai 2012

[Perb: 0.6869/34 Jld.5 (SK.1); PN(PU2)80A/XVI]

DATO’ SERI AHMAD HUSNI BIN MOHAMAD HANADZLAH

Menteri Kewangan Kedua

[Akan dibentangkan di hadapan Dewan Rakyat menurut subseksyen 132(6) Akta Cukai

Pendapatan 1967 dan subseksyen 65A(5) Akta Petroleum (Cukai Pendapatan) 1967]

P.U. (A) 217 7

INCOME TAX ACT 1967AND PETROLEUM (INCOME TAX) ACT 1967

DOUBLE TAXATION RELIEF (THE GOVERNMENT OF THE REPUBLIC OF INDONESIA)

(AMENDMENT) ORDER 2012

IN exercise of the powers conferred by subsection 132(1) of the Income Tax Act 1967

[Act 53] and subsection 65A(1) of the Petroleum (Income Tax) Act 1967 [Act 543], the

Minister makes the following order:

Citation 1.

This order may be cited as the Double Taxation Relief (The Government of the Republic of Indonesia)(Amendment) Order 2012.

Amendment to the Double Taxation Relief (The Government of the Republic of

Indonesia) Order 1992 2.

The Double Taxation Relief (The Government of the Republic Indonesia) Order 1992 [P.U. (A) 31/1992] is amended as specified in the Schedule in accordance with the

Protocol Amending the Agreement between the Government of Malaysia and the

Government of the Republic of Indonesia for the Avoidance of Double Taxation and the

Prevention of Fiscal Evasion with respect to Taxes on Income.

Double taxation relief 3.

It is declared that the arrangements specified in the Schedule have been made by the Government of Malaysia with the Government of the Republic of Indonesia with a view of amending the previous arrangements affording relief from double taxation in relation to Malaysian tax and Indonesian tax (as defined in each case in the arrangements) and that it is expedient that those arrangements shall have effect.

P.U. (A) 217 8

(Paragraph 2)

PROTOCOL AMENDING THE AGREEMENT BETWEEN THE GOVERNMENT OF

MALAYSIA AND THE GOVERNMENT OF THE REPUBLIC OF INDONESIA FOR THE

AVOIDANCE OF DOUBLE TAXATION AND THE PREVENTION OF FISCAL EVASION

WITH RESPECT TO TAXES ON INCOME SIGNED AT KUALA LUMPUR ON

12 SEPTEMBER 1991, AS AMENDED BY THE PROTOCOL SIGNED AT BUKIT TINGGI

ON 12 JANUARY 2006

THE GOVERNMENT OF MALAYSIA

AND

THE GOVERNMENT OF THE REPUBLIC OF INDONESIA

DESIRING to further amend the Agreement between the two Governments for the

Avoidance of Double Taxation and the Prevention of Fiscal Evasion with respect to

Taxes on Income signed at Kuala Lumpur on 12 September 1991, as amended by the

Protocol signed at Bukit Tinggi on 12 January 2006, (hereinafter referred to as “the

Agreement”),

HAVE AGREED as follows:

Article 1

Article 25 of the Agreement shall be amended and replaced by the following Article:

“Article 25

EXCHANGE OF INFORMATION

1.

The competent authorities of the Contracting States shall exchange such information as is foreseeably relevant for carrying out the provisions of this Agreement or to the administration or enforcement of the domestic laws concerning taxes of every kind and description imposed on behalf of the Contracting States, or of their political

P.U. (A) 217 9

subdivisions or local authorities, insofar as the taxation thereunder is not contrary to the Agreement. The exchange of information is not restricted by Articles 1 and 2.

2.

Any information received under paragraph 1 by a Contracting State shall be treated as secret in the same manner as information obtained under the domestic laws of that State and shall be disclosed only to persons or authorities (including courts and administrative bodies) concerned with the assessment or collection of, the enforcement or prosecution in respect of, the determination of appeals in relation to the taxes referred to in paragraph 1, or the oversight of the above. Such persons or authorities shall use the information only for such purposes. They may disclose the information in public court proceedings or in judicial decisions.

3.

In no case shall the provisions of paragraphs 1 and 2 be construed so as to impose on a Contracting State the obligation:

(a)

to carry out administrative measures at variance with the laws and administrative practice of that or of the other Contracting State;

(b)

to supply information which is not obtainable under the laws or in the normal course of the administration of that or of the other Contracting

State;

(c)

to supply information which would disclose any trade, business, industrial, commercial or professional secret or trade process, or information the disclosure of which would be contrary to public policy

(ordre public).

4.

If information is requested by a Contracting State in accordance with this Article, the other Contracting State shall use its information gathering measures to obtain the requested information, even though that other State may not need such information for its own tax purposes. The obligation contained in the preceding sentence is subject to the limitations of paragraph 3 but in no case shall such limitations be construed to

P.U. (A) 217 10

permit a Contracting State to decline to supply information solely because it has no domestic interest in such information.

5.

In no case shall the provisions of paragraph 3 be construed to permit a

Contracting State to decline to supply information solely because the information is held by a bank, other financial institution, nominee or person acting in an agency or a fiduciary capacity or because it relates to ownership interests in a person.”

Article 2 1.

Each of the Contracting States shall notify the other through diplomatic channels of the completion of the procedures required by its law for the bringing into force of this

Protocol which shall form an integral part of the Agreement. This Protocol shall enter into force on the date of the later of these notifications.

2.

This Protocol shall cease to be effective at such time as the Agreement ceases to be effective in accordance with Article 28 of the Agreement.

IN WITNESS WHEREOF, the undersigned, being duly authorised thereto by their respective Governments, have signed this Protocol.

DONE in duplicate at Lombok, Indonesia this 20th day of October 2011, each in the

Malay, Indonesia and English languages, all texts being equally authentic. In the event of any divergence of interpretation and the application of this Protocol, the English text shall prevail.

P.U. (A) 217 11

FOR THE GOVERNMENT

OF MALAYSIA

FOR THE GOVERNMENT OF THE

REPUBLIC OF INDONESIA

Made 3 July 2012

[Perb: 0.6869/34 Jld.5 (SK.1); PN(PU2)80A/XVI]

DATO’ SERI AHMAD HUSNI BIN MOHAMAD HANADZLAH

Second Minister of Finance

[To be laid before the Dewan Rakyat pursuant to subsection 132(6) of the Income Tax Act 1967 and subsection 65A(5) of the Petroleum (Income Tax) Act 1967]