AKTA SUMPAH DAN IKRAR 1949

Akta ini hendaklah terpakai di *Semenanjung Malaysia sahaja.

Tafsiran

saksi, iaitu, semua orang yang boleh diperiksa dengan sahnya, atau yang memberikan atau dikehendaki memberikan keterangan, oleh atau di hadapan mana-mana mahkamah atau orang yang mempunyai, sebagaimana yang tersebut dalam seksyen 4, kuasa untuk memeriksa orang itu atau untuk menerima keterangan;

jurubahasa bagi soalan yang dikemukakan kepada dan keterangan yang diberikan oleh saksi;

penterjemah; dan

ahli juri.

Tiada apa-apa jua yang terkandung dalam Akta ini boleh menjadikannya perlu dikendalikan kepada jurubahasa rasmi mana-mana mahkamah, atau kepada jurubahasa yang diperakui dalam penggajian Kerajaan Malaysia atau mana-mana Kerajaan Negeri apabila dia sedang menjalankan tugasnya, setelah jurubahasa rasmi atau jurubahasa yang diperakui itu memulakan tugas jawatannya, suatu sumpah bahawa dia akan menunaikan tugas itu dengan sebenar-benarnya.

Sumpah dan Ikrar 7

Jika sumpah dikehendaki ikrar boleh dibuat

Jika pihak atau saksi itu bersetuju untuk membuat sumpah atau ikrar sedemikian, mahkamah boleh mengendalikannya, atau, jika lebih sesuai, boleh memberi kuasa mana-mana orang untuk mengendalikannya dan mengambil keterangan daripada orang yang kena bersumpah atau berikrar itu, dan mengembalikannya kepada mahkamah.

Keterangan yang diberikan demikian hendaklah, terhadap orang yang menawarkan untuk terikat sebagaimana yang disebut dahulu, menjadi bukti muktamad mengenai perkara yang dinyatakan itu.

Jika pihak atau saksi itu enggan membuat sumpah atau ikrar sedemikian, dia tidak boleh dipaksa untuk membuatnya, dan juga tidak boleh ditanya sebab kenapa dia enggan membuatnya, tetapi mahkamah hendaklah merekodkan, sebagai sebahagian daripada prosiding itu, jenis sumpah atau ikrar yang dicadangkan itu, hakikat bahawa dia telah ditanya sama ada dia mahu membuatnya dan bahawa dia telah menolaknya, berserta dengan apa-apa alasan yang dinyatakannya secara sukarela mengenai keengganannya.

Prosiding dan keterangan tidak dijadikan tidak sah oleh peninggalan sumpah atau ketidakteraturan 12.

Tiada peninggalan untuk mengangkat apa-apa sumpah atau membuat apa-apa ikrar, tiada penggantian mana-mana satu dengan salah satu daripadanya, dan tiada apa-apa jua ketidakteraturan pada bentuk yang salah satu daripadanya dikendalikan, boleh menjadikan tidak sah mana-mana prosiding atau menjadikan tidak boleh diterima apa-apa jua keterangan yang mengenainya atau yang berkenaan dengannya peninggalan, penggantian atau ketidakteraturan itu berlaku, atau boleh menjejaskan kewajipan seseorang saksi untuk menyatakan yang benar.

Sumpah dan Ikrar 9

Orang yang memberikan keterangan terikat untuk menyatakan yang benar

memberikan, pada pendapat Mahkamah yang di hadapannya prosiding kehakiman itu dijalankan, keterangan palsu mengikut pengertian seksyen 191 Kanun Keseksaan

[Akta 574] mengenai sesuatu persoalan material; atau

dengan sengaja atau dengan disedarinya membuat atau dibuktikan telah membuat dua pernyataan atau lebih yang bertentangan tentang fakta atau fakta yang dikatakan mengenai sesuatu persoalan material, sama ada ketika pemeriksaan yang sama atau di dua pemeriksaan atau lebih, dan pernyataan yang bertentangan itu telah dibuat di hadapan Mahkamah yang dalamnya prosiding kehakiman itu dijalankan atau di hadapan Mahkamah itu dan di hadapan mana-mana Mahkamah atau Mahkamah-Mahkamah lain, dan sama ada kebenaran atau kepalsuan pernyataan tersebut itu masing-masing boleh ditentukan atau tidak, maka sahlah di sisi undang-undang bagi Mahkamah itu untuk memanggil saksi itu untuk memberikan sebab (dengan serta-merta atau pada tarikh kemudian) kenapa dia tidak boleh dihukum secara terus kerana memberikan keterangan palsu dan, jika saksi itu tidak dapat memberikan apa-apa sebab, maka saksi itu hendaklah dihukum secara terus kerana menghina—

jika Mahkamah itu ialah Mahkamah Persekutuan atau

Mahkamah Tinggi, dengan pemenjaraan selama tempoh tidak lebih daripada tiga bulan atau denda tidak lebih daripada lima ratus ringgit;

Undang-Undang Malaysia 10

Apabila apa-apa kuasa yang diberikan oleh seksyen ini dijalankan oleh Mahkamah Tinggi, Mahkamah Sesyen atau

Mahkamah Majistret, orang yang dihukum itu hendaklah mempunyai hak merayu yang sama seolah-olah dia telah dihukum selepas suatu perbicaraan yang diadakan mengikut peruntukan undang-undang yang sedang berkuat kuasa yang berhubungan dengan tatacara jenayah, dan peruntukan undang-undang itu hendaklah, tertakluk kepada subseksyen (3) dan dengan apa-apa pengubahan lain sebagaimana yang perlu, dipatuhi berkaitan dengan apa-apa rayuan sedemikian.

Mana-mana orang yang dihukum di bawah subseksyen (1)

oleh Mahkamah Tinggi, Mahkamah Sesyen atau Mahkamah Majistret hendaklah, sebaik selepas hukuman itu diumumkan, diberitahu tentang haknya untuk merayu terhadap hukuman itu.

Apabila notis rayuan dibuat oleh mana-mana orang yang dihukum di bawah seksyen ini, Mahkamah Tinggi, Mahkamah

Sesyen atau Mahkamah Majistret yang telah memerintahkan hukuman itu hendaklah menggantung pelaksanaan hukuman itu, dan hendaklah melepaskan orang yang dihukum itu atas terma-terma yang dijamin dengan bon dirinya sahaja.

Sebagai ganti menjalankan kuasa hukuman terus yang diberikan di bawah subseksyen (1) Mahkamah boleh, jika difikirkannya patut, mengkomitkan secara terus pesalah itu untuk dibicarakan di hadapan mana-mana mahkamah yang mempunyai bidang kuasa, dan hendaklah, dalam hal sedemikian, mengikat jamin kesemua orang yang keterangannya difikirkan material oleh mahkamah itu supaya hadir dan memberikan keterangan pada perbicaraan itu; dan mahkamah perbicaraan hendaklah mengambil kognisans mengenai kesalahan itu seolah-olah kehendak perenggan 129(1)(b) dan segala kehendak lain dalam Kanun Tatacara Jenayah [Akta 593] telah dipatuhi.

Sumpah dan Ikrar 11

Tiada apa-apa jua yang terkandung dalam seksyen ini boleh disifatkan melucutkan mana-mana orang yang dihukum di bawah seksyen ini apa-apa hak untuk merayu yang diberikan oleh undang-undang yang sedang berkuat kuasa yang berhubungan dengan tatacara jenayah.

Seseorang yang telah menjalani apa-apa hukuman pemenjaraan atau telah membayar apa-apa denda yang dikenakan di bawah seksyen ini tidak boleh dikenakan hukuman bagi kesalahan yang sama.

Pemansuhan