*AKTA UBAT (IKLAN DAN PENJUALAN) 1956

pada artikel itu, atau pada mana-mana pembalut atau bekas dalam mana artikel itu dijual, atau pada mana-mana label yang dilekatkan pada, atau dalam mana-mana dokumen yang disertakan di dalam, artikel atau pembalut atau bekas itu; atau 6 Undang-Undang Malaysia AKTA 290

dalam mana-mana plakad atau dokumen lain yang dipamerkan di tempat di mana artikel itu dijual; atau

dalam mana-mana iklan yang disiarkan selepas Akta ini diluluskan oleh atau bagi pihak pengilang artikel itu, atau orang yang menjalankan perniagaan itu dalam masa mana artikel itu telah dijual, atau, dalam hal di mana artikel itu di bawah surat gelaran berkeupayaan, empunya gelaran itu, dalam keadaan yang direncanakan untuk mempengaruhi penggunaan bahan itu bagi mencegah atau merawat apa-apa penyakit, kelemahan atau kecederaan yang melibatkan tubuh manusia, bukan dalam keadaan yang memberi suatu benda yang jelas bahawa bahan itu dicadangkan untuk digunakan sebagai, atau sebagai sebahagian daripada, makanan atau minuman, dan bukan sebagai, atau sebagai sebahagian daripada, suatu ubat;

“berdaftar” digunakan bagi rujukan kepada seseorang yang mengamalkan sesuatu profesion ertinya didaftarkan di bawah peruntukan undang-undang yang sedang terpakai bagi pendaftaran orang yang mengamalkan profesion itu;

“gelaran berkepunyaan”, berhubungan dengan penjualan sesuatu artikel yang terdiri daripada atau mengandungi suatu bahan yang disyorkan sebagai ubat, ertinya perkataan atau perkataan-perkataan yang digunakan atau dicadangkan untuk digunakan berkaitan dengan penjualan artikel yang terdiri daripada atau mengandungi bahan itu bagi maksud menandakan bahawa ianya adalah barang-barang orang yang tertentu melalui pengilangan, pemilihan, pemerakuan, urusan dengan atau tawaran untuk jualan, dan perkataan “empunya”, berhubungan dengan sesuatu gelaran itu, ertinya orang yang barang-barangnya ditanda atau diniatkan untuk ditanda seperti yang tersebut dahulu oleh gelaran itu;

“hospital awam” termasuklah mana-mana klinik awam, dispensari awam atau institusi awam lain bagi penerimaan orang yang sakit sama ada sebagai pesakit dalam atau pesakit luar;

Ubat (Iklan dan Penjualan) 7

“hospital swasta” ertinya hospital yang didaftarkan di bawah Akta

Hospital Persendirian 1971 [Akta 43];

“iklan” meliputi apa-apa notis, pekeliling, laporan, ulasan, risalah, label, pembalut atau dokumen lain, dan apa-apa pengumuman yang dibuat secara lisan atau melalui apa-apa cara mengeluarkan atau memancarkan cahaya atau bunyi;

“pegawai diberi kuasa” ertinya seorang ahli farmasi dalam perkhidmatan awam yang diberi kuasa secara bertulis oleh Menteri di bawah seksyen 6A untuk menjalankan kuasa seorang pegawai diberi kuasa di bawah Akta ini;

“perkataan” termasuklah huruf dan angka;

“Senarai Racun” ertinya Senarai Racun dalam Jadual Pertama

Akta Racun 1952 [Akta 366], atau peruntukan undang-undang bersamaan yang berkuat kuasa di Sabah atau Sarawak, mengikut mana yang berkenaan.

Larangan terhadap iklan yang berhubungan dengan penyakit tertentu

mencegah atau merawat penyakit dan keadaan manusia seperti yang dinyatakan di dalam Jadual;

mengamalkan kontrasepsi di kalangan manusia;

memperbaiki keadaan atau perjalanan ginjal atau jantung manusia, atau memperbaiki fungsi seks atau prestasi seks manusia;

mengenal pasti sesuatu penyakit seperti yang dinyatakan dalam Jadual:

8 Undang-Undang Malaysia AKTA 290

Dengan syarat bahawa subseksyen ini tidak terpakai bagi mana-mana iklan yang disiarkan oleh Kerajaan Persekutuan atau mana-mana Kerajaan Negeri atau mana-mana pihak berkuasa tempatan atau awam, atau oleh badan yang mentadbir sesebuah hospital awam atau oleh mana-mana orang yang diberi kuasa untuk menyiarkan iklan itu oleh Menteri.

Menteri boleh menambah kepada, memotong dari atau meminda Jadual dari semasa ke semasa dengan perintah.

Dalam mana-mana prosiding bagi sesuatu pelanggaran terhadap peruntukan terdahulu dalam seksyen ini, adalah suatu pembelaan bagi orang yang dituduh untuk membuktikan bahawa iklan yang mengenainya prosiding itu berkaitan telah disiarkan hanya setakat yang semunasabahnya perlu untuk membawanya kepada perhatian orang dari kelas berikut atau seorang atau beberapa orang dari mereka, iaitu−

yang merujuk kepada apa-apa kemahiran atau perkhidmatan yang berhubungan dengan rawatan, pencegahan atau diagnosis bagi apa-apa ailmen, penyakit, kecederaan, kelemahan atau keadaan yang melibatkan tubuh manusia; dan

yang dapat mendorong, atau yang mengandungi pelawaan, sama ada nyata atau tersirat, kepada, mana-mana orang untuk mendapatkan nasihat pengiklan atau mana-mana orang yang dirujuk dalam iklan itu berkaitan dengan kemahiran atau perkhidmatan itu:

Dengan syarat bahawa seksyen ini tidaklah terpakai bagi apa-apa iklan yang disiarkan−

(aa) dengan kelulusan Menteri, oleh mana-mana badan profesional yang berhubungan dengan profesion perubatan atau dengan mana-mana profesion berkaitan yang lain yang ditubuhkan oleh atau didaftarkan di bawah mana-mana undang-undang bertulis; atau

(bb) dengan kelulusan Lembaga Iklan Ubat yang ditubuhkan oleh Menteri, oleh mana-mana hospital swasta atau oleh

10 Undang-Undang Malaysia AKTA 290

mana-mana−

klinik swasta;

Apa-apa iklan yang dicadangkan untuk disiarkan boleh dikemukakan kepada Lembaga Iklan Ubat untuk kelulusan dalam cara yang diperuntukkan oleh peraturan-peraturan yang dibuat di bawah seksyen 7.

Peruntukan mengenai kesalahan-kesalahan di bawah seksyen 3,

4, 4A dan 4B

bagi sabitan pertama, denda tidak lebih daripada tiga ribu ringgit atau penjara selama tempoh tidak lebih daripada satu tahun atau kedua-duanya; dan

Ubat (Iklan dan Penjualan) 11

bagi sabitan yang berikutnya, denda tidak lebih daripada lima ribu ringgit, atau penjara selama tempoh tidak lebih daripada dua tahun atau kedua-duanya.

Jika, dalam mana-mana prosiding bagi pelanggaran terhadap mana-mana peruntukan seksyen 3, 4 dan 4B dibuktikan−

Jika dalam mana-mana prosiding bagi pelanggaran terhadap seksyen 4A, dibuktikan bahawa sesuatu iklan disiarkan merujuk kepada apa-apa kemahiran atau perkhidmatan dalam keadaan yang

12 Undang-Undang Malaysia AKTA 290

direncanakan untuk menandakan bahawa kemahiran atau perkhidmatan itu diperuntukkan oleh orang yang dituduh, maka, melainkan jika dibuktikan sebaliknya, ianya hendaklah dianggapkan bagi maksud prosiding ini bahawa orang yang dituduh itu mengambil bahagian dalam penyiaran iklan itu, tetapi tanpa menjejaskan liabiliti mana-mana orang lain.

Dalam mana-mana prosiding bagi pelanggaran terhadap mana-mana peruntukan seksyen 3, 4 dan 4B, adalah suatu pembelaan bagi orang yang dituduh untuk membuktikan—

Dalam mana-mana prosiding bagi pelanggaran terhadap seksyen 4A, adalah suatu pembelaan bagi orang yang dituduh untuk membuktikan bahawa iklan yang mengenainya prosiding itu berkaitan telah disiarkan dalam hal keadaan bahawa dia tidak mengetahui dan tidak mempunyai sebab untuk mempercayai bahawa dia telah mengambil bahagian dalam penyiaran itu.

Menzahirkan kandungan ubat

menjual dengan secara runcit apa-apa artikel yang terdiri daripada atau mengandungi suatu bahan yang disyorkan sebagai ubat; atau

membekalkan mana-mana artikel sedemikian sebagai suatu sampel bagi maksud mendorong orang untuk membeli secara runcit bahan yang daripadanya ianya terdiri atau terkandung, melainkan jika ada tertulis di dalam bahasa Inggeris atau bahasa

Kebangsaan supaya dapat dibaca dengan terang pada artikel itu atau sesuatu label yang dilekatkan padanya, atau, jika artikel itu dijual atau dibekalkan sebagaimana tersebut dahulu di dalam suatu bekas, pada bekas atau suatu label yang dilekatkan padanya, atau, jika artikel itu dijual atau dibekalkan sebagaimana tersebut dahulu dalam lebih daripada satu bekas, pada bahagian dalam bekas itu atau suatu label yang dilekatkan padanya—

gelaran yang diuntukkan bagi bahan yang disyorkan sedemikian, atau bagi tiap-tiap juzuk yang aktif baginya, atau bagi tiap-tiap ramuan daripada mana ianya telah disebatikan; dan 14 Undang-Undang Malaysia AKTA 290

Dalam subseksyen yang terdahulu—

Jika mana-mana orang menjual atau membekalkan sesuatu artikel berlanggaran dengan peruntukan yang terdahulu bagi seksyen ini, tertakluk kepada Akta ini, dia boleh dikenakan atas sabitan terus—

Seseorang pegawai diberi kuasa yang membuat penyiasatan di bawah Akta ini boleh, melalui perintah bertulis, menghendaki supaya hadir di hadapannya mana-mana orang yang, daripada maklumat yang diberikan atau selainnya, didapati tahu tentang hal keadaan kes itu, dan orang itu hendaklah hadir sebagaimana yang dikehendaki sedemikian:

Dengan syarat bahawa tiada seorang pun boleh dikehendaki di bawah seksyen ini melakukan perjalanan yang lebih daripada dua belas kilometer dari tempat tinggalnya yang biasa, tidak termasuk apa-apa bahagian perjalanan itu yang boleh dilakukan dengan keretapi, motokar atau kenderaan lain.

Jika mana-mana orang enggan hadir sebagaimana yang dikehendaki oleh suatu perintah yang dikeluarkan di bawah subseksyen

, maka pegawai berkuasa yang mengeluarkan perintah itu boleh melaporkan keengganan itu kepada Majistret yang boleh sesudah itu, mengikut budi bicaranya, mengeluarkan waran untuk memastikan kehadiran orang itu sebagaimana yang dikehendaki oleh perintah itu.

Pemeriksaan saksi

Orang itu hendaklah terikat untuk menjawab semua soalan berhubungan dengan hal yang dikemukakan kepadanya oleh pegawai itu:

Dengan syarat bahawa orang itu boleh enggan menjawab apa-apa soalan jika pegawai itu gagal atau enggan apabila diminta

Ubat (Iklan dan Penjualan) 17

mengemukakan kepadanya kuasa secara bertulis yang diberi oleh

Menteri kepada pegawai itu di bawah seksyen 6A dan orang itu boleh enggan menjawab apa-apa soalan yang mana jawapannya mempunyai kemungkinan menyebabkan dirinya terdedah kepada tuduhan jenayah atau penalti atau lucut hak.

Seseorang yang membuat suatu pernyataan di bawah seksyen ini hendaklah terikat di sisi undang-undang untuk menyatakan sesuatu yang benar, sama ada atau tidak pernyataan itu dibuat secara keseluruhannya atau sebahagiannya dalam menjawab soalan-soalan.

Seorang pegawai diberi kuasa yang memeriksa seseorang di bawah subseksyen (1) hendaklah pada mulanya memberitahu orang itu peruntukan-peruntukan subseksyen (2) dan (3).

Sesuatu pernyataaan yang dibuat oleh mana-mana orang di bawah seksyen ini hendaklah, pada bila-bila masa yang boleh, diturunkan secara bertulis dan, selepas ianya dibaca kepada orang itu dalam bahasa pernyataan itu dibuat dan dia telah diberi peluang untuk membuat apa-apa pembetulan yang diingininya, hendaklah ditandatangani olehnya atau dibubuh cap ibu jarinya.

Kuasa memasuki premis

Pendakwaan berkenaan dengan kesalahan di bawah Akta ini atau mana-mana peraturan yang dibuat di bawahnya boleh dijalankan oleh mana-mana pegawai diberi kuasa.

Peraturan-peraturan

bagi maksud seksyen 4A dan seksyen 4B, menubuhkan

Lembaga Iklan Ubat;

memperuntukkan cara mengemukakan iklan untuk diluluskan di bawah seksyen 4A dan mengenakan fi bagi pengemukaan dan kelulusan iklan itu;

memperuntukkan tatacara yang akan diikuti oleh Lembaga

Iklan Ubat; dan

memperuntukkan cara membuat rayuan terhadap keputusan Lembaga Iklan Ubat dan rayuan itu hendaklah dibuat kepada Menteri.

Ubat (Iklan dan Penjualan) 19