92. Peruntukan mengenai rayuan terhadap perintah

Jika seseorang merayu kepada Mahkamah Tinggi terhadap suatu perintah mandatori, tiada apa-apa tanggungan terhadap suatu denda boleh timbul dan juga, kecuali sebagaimana yang disebutkan

Jika suatu perintah mandatori dibuat dan seseorang tidak mematuhi perintah itu dan orang itu merayu terhadap perintah itu kepada Mahkamah Tinggi dan rayuan itu ditolak atau ditinggalkan, pihak merayu itu boleh apabila disabitkan didenda tidak melebihi dua ratus lima puluh ringgit sehari selama tempoh perintah itu tidak dipatuhi, melainkan jika memuaskan hati mahkamah di hadapan mana prosiding itu diambil untuk mengenakan suatu denda bahawa ada alasan yang matan bagi rayuan itu dan bahawa rayuan itu bukan dibuat semata-mata bagi maksud melengah-lengahkan dan, jika rayuan itu didengar oleh Mahkamah Tinggi mahkamah itu boleh, apabila menolak rayuan itu, mengenakan denda seolah-olah mahkamah itu adalah mahkamah yang di hadapannya dia dikehendaki hadir.

Jika suatu perintah mandatori dibuat ke atas seseorang dan rayuan dibuat terhadap perintah itu dan mahkamah yang membuat perintah itu berpendapat bahawa perintah mandatori itu, jika tidak dilaksanakan, akan mendatangkan bencana atau bahaya kepada kesihatan atau keselamatan awam dan bahawa melaksanakan perintah itu dengan segera tidak akan menyebabkan apa-apa kerosakan yang tidak boleh dipampas dengan ganti rugi, mahkamah itu boleh memberi kuasa kepada pihak berkuasa tempatan supaya menjalankan kerja itu dengan segera.

Jika pihak berkuasa tempatan menjalankan kerja itu dan rayuan itu berjaya, pihak berkuasa tempatan hendaklah membayar kos bagi pelaksanaan itu dan juga kerosakan, jika ada, yang didapati oleh orang tersebut disebabkan oleh pelaksanaan itu, tetapi jika rayuan itu ditolak atau ditinggalkan, pihak berkuasa tempatan boleh menuntut kos bagi pelaksanaan itu daripada orang tersebut.