Tiada kesilapan dalam menyatakan sama ada kesalahan atau butir-butir yang dikehendaki untuk dinyatakan dalam pertuduhan, dan tiada peninggalan untuk menyatakan kesalahan atau butir-butir itu boleh dikira, pada mana-mana peringkat kes itu, sebagai material melainkan jika tertuduh sebenarnya dikelirukan oleh kesilapan atau peninggalan itu.
A dipertuduh di bawah seksyen *242 Kanun Keseksaan atas “mempunyai dalam milikannya syiling lancung, dengan mengetahui pada masa dia memilikinya bahawa syiling itu ialah syiling lancung” perkataan “secara fraud” telah ditinggalkan dalam pertuduhan itu. Melainkan jika didapati bahawa A sebenarnya telah dikelirukan oleh peninggalan ini, kesilapan itu tidak boleh dikira sebagai material.
A dipertuduh menipu B, dan cara bagaimana dia menipu B tidak dinyatakan dalam pertuduhan atau dinyatakan dengan tidak betul. A membela dirinya, memanggil saksi, dan memberikan penerangannya sendiri mengenai transaksi itu.
Mahkamah boleh membuat inferens daripada ini bahawa peninggalan untuk menyatakan cara penipuan itu tidak material.
A dipertuduh menipu B, dan cara bagaimana dia menipu B tidak dinyatakan dalam pertuduhan. Terdapat banyak transaksi antara A dengan B, dan A tiada cara untuk mengetahui transaksi yang manakah yang dirujukkan dalam pertuduhan itu, dan tidak memberikan apa-apa pembelaan. Mahkamah boleh membuat inferens daripada fakta ini bahawa peninggalan untuk menyatakan cara penipuan itu adalah dalam kes ini suatu kesilapan yang material.
*CATATAN―Seksyen 242 Kanun Keseksaan telah dimansuhkan oleh Akta A327 m.b.p. 31 Mac 1976.
Kanun Tatacara Jenayah 125
A dipertuduh membunuh John Smith pada 6 Jun 1910. Sebenarnya nama orang yang dibunuh itu ialah James Smith dan tarikh pembunuhan itu ialah 5 Jun